macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

[Novel] Cassette – 2 : Bad romance

 

macho_luglio

in association with KidKyan

CmFeDk-UgAAaKU-
ภาพประกอบเป็นสิทธิของKidKyanเท่านั้น

 

 

เสียงโลหะกระทบกันดึงความสนใจให้เจ้าของห้องละสายตาจากกระดาษ สกายฟอลวางปากกาหมึกซึมลงบนแผ่นรองเขียนอย่างระวัง เก้าอี้หนังแท้ส่งเสียงออดแอดเมื่อเขายันตัวลุกขึ้น

 

ด้วยความที่ห้องแคบมาก ไม่ต้องเดินไปไหนก็เจอ ‘นักโทษ’ อยู่ตรงหน้า ถูกล่ามด้วยโซ่เส้นใหญ่รอบคอและข้อเท้า  ปลายอีกด้านโยงเอาไว้กับเสาเตียงสูง

 

“ไง…” สกายฟอลทักสั้น ๆ

 

คำตอบที่ได้จากคนท่าทางอิดโรยคือ “หิว”

 

เจ้าของห้องเดาะลิ้น ทำหน้าเบื่อหน่าย

 

“ก็บอกว่าหิว!! ของกินอยู่ไหนล่ะไอ้เวร!”

 

“แกนี่…เหมือนเดิมไม่มีผิด ไม่เคยพัฒนาเลย” สกายฟอลขมวดคิ้ว แม้จะขัดใจอยู่บ้าง แต่จากประสบการณ์ในอดีต ถ้าไม่หาอะไรให้อีกฝ่ายกิน ชาตินี้คงคุยกันไม่รู้เรื่อง

 

ในตู้เย็นมีไส้กรอกแพคใหญ่อยู่ เจ้าของห้องกะจะเก็บเอาไว้กินระหว่างดูหนัง ตอนนี้จำใจต้องแบ่งออกมาอบครึ่งหนึ่ง ราดซอสมะเขือเทศลงไปพอเป็นพิธี แล้วส่งให้นักโทษ

 

ส้อมที่วางในจานกลายเป็นของเกะกะ เมื่อคนหิวจัดใช้มือหยิบอาหาร บ่นเป็นพัก ๆ เพราะความร้อนลวกนิ้ว แต่ปากขยับกินไม่หยุด

 

สกายฟอลถอนหายใจ “ทีนี้เราจะคุยกันได้หรือยัง นัตเก็ต”

 

เจ้าของชื่อไม่ตอบ เขากินจนเกลี้ยงจาน ใช้หลังมือปาดริมฝีปาก…กริยาเด็ก ๆ เหมือนในอดีต แต่ในตอนนี้มันไม่สมกับอายุจริงของเจ้าตัวแล้ว

 

“แกจะเอาอะไร” เจ้าบ้านชี้ไปยังชั้นวางของสะสม เทปคลาสเซ็ตตกยุคกองรวมกัน ยังไม่ได้จัดเข้าที่ “ขโมยตามใบสั่ง? หรือตอนนี้ราคากำลังขึ้น”

 

นัยน์ตาสีดำเลื่อนลอยไปมองของกลาง กระพริบอย่างเชื่องช้าเหมือนคอมพิวเตอร์เก่าประมวลผล “ใช่…ช่วงนี้ของโบราณขายดี”

 

“โฮ่? ขายดีงั้นเหรอ ดีแค่ไหน ราคาสูงสุดในบรรดาเครื่องเสียง” สกายฟอลถามต่อ

 

“อืม…ราคาสูงที่สุด” นัตเก็ตตอบ ยังคงกวาดมองไปมาบนโต๊ะราวกับหาอะไรบางอย่างเงียบ ๆ

 

สกายฟอลหรี่ตา ก่อนจะย่อตัวลง มือใหญ่คว้าเข้าที่ปลายคางขาว ดันให้เงยหน้าขึ้นมาสบตา

 

“แกเล่นยาอีกแล้วเหรอ”

 

“ไม่ได้เล่น” นัตเก็ตพยายามจะหันหน้าหนี แต่สู้แรงบีบไม่ได้

 

มือใหญ่ตบข้างแก้มนักโทษเบา ๆ เป็นการปราม “อย่าโกหก ไม่งั้นสติแกจะหายไปไหนหมด”

 

อีกฝ่ายยอกย้อน “คนไม่มีสติจะตอบได้เหรอไง”

 

ริมฝีปากคนฟังเหยียดยิ้ม “ในตลาดโบราณ ของที่แพงสุดคือ…”

 

นัตเก็ตชะงัก…เพิ่งรู้ตัวว่าพลาดไปแล้ว “…แผ่นเสียงไวนิลใช่ไหมล่ะ ไม่เอาน่าสกาย…เมื่อกี้ฉันแค่เรียกผิด”

 

“แกไม่ได้นึกถึงแผ่นไวนิลเลยต่างหาก” บอกพลางชี้นิ้วข้ามไหล่ไปด้านหลัง ช่องเก็บแผ่นไวนิลยังคงเป็นระเบียบ ไร้การรื้อค้น “บอกมา แกหาอะไร”

 

เสียงถอนใจดังจากลำคอเล็ก นัตเก็ตหัวเสีย ยกขาขึ้นเตะไปยังกระเป๋ากางเกงของสกายฟอล “หยิบสมาร์ทโฟนออกมาเรียกตำรวจซะเลยสิ ยังไงฉันก็มาขโมย เอาสิ จัดการให้มันจบๆ”

 

สกายฟอลคว้าโซ่ที่ล่ามข้อเท้าเอาไว้ แกล้งกระตุกให้ก้นอีกฝ่ายไถลไปกับพื้นตามแรงดึง เรียกเสียงประท้วงราวกับสัตว์ตัวน้อยได้ทันที

 

“หายหน้าไป…นานมาก” เสียงต่ำพึมพำในลำคอ “อยู่ดี ๆ ก็โผล่มาขโมยของ เดือดร้อนเรื่องเงินหรือไง”

 

“ใช่!” นัตเกตทำปากยื่น “ไม่งั้นจะกลับมาห้องเก่า ๆ แคบยิ่งกว่าท่อน้ำทิ้งนี่ทำไม ถ้าไม่มีของดีราคาแพงรออยู่”

 

“ห้องฉันไม่ได้แคบขนาดนั้น…” แอบจี๊ดเบา ๆ เพราะแทงใจ “แต่ว่า…นัตเก็ต…ไอ้ขี้โกหก”

 

“หืม?” เจ้าของชื่อเลิกคิ้ว

 

แล้วต้องขนลุกเมื่อเห็นแววตาอย่างผู้เหนือกว่า

 

“ถ้าแกร้อนเงินจริงและต้องการของเก่าไปขาย แกต้องสำรวจตลาดและหาข้อมูลมา…” สกายฟอลเอ่ยเสียงเรียบแต่กดดัน “และแกต้องรู้ว่า…สิ่งที่แพงที่สุดในตลาดตอนนี้ไม่ใช่ของเก่าแก่สุดอย่างแผ่นไวนิล…แต่เป็น MD ที่ผลิตในปี 1990”

 

นัตเก็ตหน้าซีด….เลี่ยงไม่สบตา แต่ปากยังเถียงออก “…จ…จะบ้าหรือไง ของเก่าสุดก็ต้องแพงสุดสิ”

 

“อายุก็มีส่วน แต่จำนวนต่างหากที่กำหนดความหายาก…MD มีช่วงบูมสั้นกว่าไวนิล และผูกขาดโดยเจ้าเดียว ดังนั้นจำนวนที่ผลิตออกมาจึงน้อยกว่า” มือข้างว่างทำท่านับเลขไปมาแบบกวนอารมณ์ ส่วนอีกมือกำโซ่ล่ามขานักโทษไว้แน่น “เอาล่ะ…แกไม่ได้ร้อนเงิน แกมาหาเทปคาสเซ็ต…อันไหน”

 

ถูกไล่จนมุม แต่ก็ไม่อยากสารภาพง่าย ๆ …นัตเก็ตกำหมัดจนข้อนิ้วขาว ก่อนจะชกออกไป เป้าคือใบหน้า!

 

สกายฟอลคว้าหมัดนั้นเอาไว้แน่น ดึงกระชากเข้ามาหาตัว ยิ้มกริ่มเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเรี่ยวแรงไม่พอแม้แต่จะสะบัดให้หลุด “แรงน้อยลงนะ”

 

“ไอ้เวรเอ้ย!!!” นักโทษดิ้นพล่าน แล้วต้องอุทานออกมาเมื่ออยู่ ๆ มือถูกปล่อย เขาเสียหลักเอนไปด้านหลัง หัวฟาดเสาเตียงไม่แรงนักแต่ก็เล่นเอาเจ็บ

 

“กินน้อยไปเหรอ ไส้กรอกเมื่อกี้ไม่พอ?” เจ้าของห้องลุกขึ้นยืน มือปลดเข็มขัดและซิปกางเกง “ยังมีอีกอันนึงนะ…ใหญ่ด้วย”

 

“ไอ้..ไอ้หื่น” นัตเก็ตอ้าปากแบบอึ้ง แล้วรีบหุบเมื่อรู้ว่าจะเกิดอะไรต่อ

 

สกายฟอลยิ้มรับคำด่า “แต่อันนี้ไม่ให้กินนะ ให้อม…”

 

ท่อนลำที่ตื่นขึ้นมาครึ่งนึงแล้วจ่อมาหา นัตเก็ตเบือนหน้าหนี ส่งเสียงประท้วงเบา ๆ เมื่อความร้อนชื้นนั้นทิ่มแทงผิวแก้มอย่างหยาบคาย

 

“ฉันอาจจะไม่มีของที่แกต้องการ เอาไอ้นี่ไปแทนไหม” เสียงพูดปนลมหายใจหนักขึ้น “ไม่คิดถึงมันบ้างเหรอ…ของคุ้นเคยสมัยก่อน”

 

แม้จะอยากปฏิเสธ แต่ ‘อะไร’ บางอย่างก็ถูกปลุกขึ้นมาในใจของคนฟัง….

 

ไอร้อนของร่างกาย…อ้อมแขนที่โอบรัด…ความใคร่…ความรุนแรง พวกเขาล้วนเคยผ่านมาด้วยกัน อดีตนั้นเหมือนก้นแม่น้ำ ขอแค่โยนหินลงไปสักก้อน ตะกอนก็พร้อมจะลอยกระจายขึ้นมา

 

“เทปเพลง…สีดำ” นัตเกตเอ่ยด้วยเสียงแหบเบา “ฉันแค่อยากได้มันไปเป็นที่ระลึก…”

 

สกายฟอลชะงัก

 

เทปเพลงตลับสีดำ ที่เขาพกและฟังทุกวัน…เพราะมันบรรจุความหลังร่วมกับคนตรงหน้าเอาไว้

 

“อยากได้แค่เทปเหรอ” ร่างสูงใหญ่ลงนั่ง จ้องมองเสี้ยวหน้าที่เรื่อแดง “แล้วเจ้าของเทปล่ะ”

 

เขาเห็นมือของนัตเกตบีบแน่น เห็นริมฝีปากช่างด่าบิดเบี้ยว

 

…ก่อนที่มือนั้้นจะกระโจนมาประคองใบหน้า ริมฝีปากสีอ่อนประทับจูบแนบแน่น

 

สกายฟอลอึ้งไป หัวใจที่นิ่งเฉยมาหลายปีเริ่มเต้นหนักอีกครั้ง เขาหลับตาลงแล้วรุกรานปลายลิ้นเข้าไปในริมฝีปากเล็ก มือลูบโลมเอวบาง ต่อด้วยคว้าขอบกางเกงแล้วกระชากออก แม้จะทุลักทุเล แต่ในที่สุดสะโพกขาวเปลือยก็ขึ้นมาคร่อมทับอยู่บนกึ่งกลางร่างกายของเขา

 

“อย่าเพิ่ง อย่า…อย่า!!!” นัตเกตร้องห้าม พยายามเบี่ยงสะโพกหนี ช่องทางที่ร้างราจากเซ็กซ์ไปนานของเขาไม่พร้อมจะรับอะไรใหญ่โตขนาดนี้

 

“ไม่ได้…” เสียงแหบต่ำโหดร้ายกระซิบ “ลงโทษที่บุกรุกและคิดบัญชีในอดีตพร้อมกันเลยไง”

 

คนฟังเจ็บปลาบในอก…เขาเคยทรยศอีกฝ่าย…

 

ก่อนจะต้องเจ็บร้าวลึกในร่างกาย เพราะความร้อนที่เสียดแทงเข้ามา ขนาดตัวที่ต่างกันมากทำให้ไร้ทางขัดขืน ได้แต่ตัวสั่นเทา จิกทึ้งสะบักหนาแทนการต่อต้าน

 

แต่ถึงอย่างนั้นคนกระทำก็ไม่ได้ใจร้ายเกินไป…อดทนรอจนช่องทางคลายความเกร็ง ไม่ได้เร่งขยับตามอารมณ์จนสร้างบาดแผล ปากปรนเปรอไปตามต้นคอและแผ่นอก มือกอบกุมท่อนลำเล็ก ปลุกให้ตัณหากรุ่นซ่าน

 

นัตเก็ตครางในคอเมื่ออารมณ์ถูกจุด หยัดเอวขึ้นเสียดสีส่วนร้อนผ่าวในกำมือใหญ่อย่างกระหาย…ช่องทางด้านหลังจึงควบขี่อีกฝ่ายไปด้วย

 

สกายฟอลกัดต้นคอเล็กจนเป็นรอยแดง ยิ้มมุมปากเมื่อความใคร่ครอบงำร่างที่กอดอยู่ เขาบีบเค้นด้านหน้าจนเปียกฉ่ำ และเริ่มกระแทกกระทั้นบั้นท้ายเนียนจนชุ่มโชก…ความรุนแรงเริ่มขึ้นอีกครั้งในห้องนี้

 

…ความรักห่วย ๆ ก็เช่นกัน

 

Bad Romance

TBC

Advertisements

Comments on: "[Novel] Cassette – 2 : Bad romance." (5)

  1. รอตอนต่อไปนะคะ

  2. มาลงชื่อฮะ :3
    ไม่เม้นละ อิจฉานักเก็ต ถถถ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: