macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

[Yume100TH Fanfiction] One Last Wish. – 3

 

Macho_luglio

Paring : Apollo x Ster

 

Note : กระดึ๊บ ๆ มาจนถึงตอน 3 ปกติมาช้วยเป็นสายดราม่า(?) แต่เขียนเรื่องนี้โชเน็นไอเบา ๆ รู้สึกมีความสุขจังค่ะ ,,- -,,

 

อพอลโลในมุมมองของเราเท่าที่เล่นมานี่…ก็ตามที่อ่านค่ะ โผงผาง ขี้วีน ทำอะไรเดาไม่ค่อยได้ ชแตร์นี่เหมือนขั้วตรงข้าม ติดจะดูถูกตัวเอง เป็นปมใหญ่ของเจ้าตัวเลยเนอะ แต่ถึงจุดนึงก็คงจะฟาดกลับแน่นอนค่ะ รอชมได้ 5555

 

และจากคอมเมนต์ตอนก่อน เอซก็ได้ตำแหน่งนางกำนัลไปอย่างเป็นทางการแล้วนะคะ กร๊ากกกก คือมันก็เป็นทหารแหล่ะ แต่บทมันตามต้อย ๆ XD (ตั้งใจสร้างมาให้เป็นตัวช่วยดำเนินเรื่องนิดหน่อย กลายเป็นสนุกกับชะตากรรมไปด้วย)

 

อนึ่ง แม้ตอน 1-2 ไม่ได้บรรยายไว้ แต่สองเจ้าชายไม่ได้เดินทางมาอัลสโตเรียด้วยตัวเปล่านะ มีสัมภาระแบกกันมาด้วยเน้อ เอิ๊กกกก /ลืมเขียน—

 

แถมรูปน้องแมวค่ะ ไปเจอในคลิปมา แว้บแรกที่เห็นอุทานเลยว่า นี่มันชแตรรรรร์ ❤

16-09-11-22-12-17-906_deco

 

 

-ยามเช้า วังรัชทายาทแห่งอัลสโตเรีย-

 

อากาศภายนอกกำลังเย็นสบาย แต่เหล่าข้ารับใช้ที่กำลังยืนอยู่แทบชิดผนังหรูหราของห้องรับประทานอาหาร ต่างมีเหงื่อผุดซึมเต็มใบหน้า…ด้วยความตึงเครียด และด้วยไอร้อนจากร่างกายขององค์ชายแห่งแฟลร์รูจ

 

อพอลโลนั่งอยู่ตำแหน่งหัวโต๊ะ จ้องมองอาหารชุดใหญ่ที่พร้อมนานแล้ว แต่กลับไร้วี่แววผู้ต้องมาร่วมโต๊ะอีกคน

 

“ท่านอพอลโลขอรับ….” หัวหน้าข้ารับใช้ปลุกใจกล้าขึ้นพูด “เชิญรับประทานก่อนเถอะขอรับ ท่านชแตร์คงจะ—”

 

ไม่ทันขาดคำ แขนแกร่งงัดโต๊ะขนาดใหญ่หลายฟุตจนล้มคว่ำ เสียงดังสนั่นจนสาวใช้กรีดร้องกันระงม

 

“เจ้านั่นอยู่ไหน…”  อพอลโลแค่นเสียงต่ำ

 

“ท่านชแตร์อาจจะ—-”  ยังไม่ทันจบคำก็ถูกตวาดเสียก่อน

 

“หมายถึงเจ้าเอซ! ลิ่วล้อของอาร์วีน่ะ!!!” ดวงตาเปี่ยมไปด้วยเปลวเพลิงกราดมอง “ตอนนี้เจ้านั่นไปตามชแตร์อยู่ต้อย ๆ ให้เจ้านั่นมาพบฉัน!”

 

หัวหน้าข้ารับใช้แอบบ่นในใจว่าจะรู้ไหมว่าใคร เล่นไม่ออกชื่อแต่แรก “ท่านหัวหน้าองค์รักษ์ อาจจะเข้าไปรายงานตัวในวัง—-”

 

“ตามมา!!!”

 

“ขอรับ!!!”

 

คราวนี้หัวหน้าพ่อบ้านไม่รอช้า เขาสาวเท้าไปยังมุมห้อง เปิดหน้าต่างที่อยู่ใกล้บริเวณนั้น แล้วหยิบกรงนกพิราบสื่อสารที่แขวนอยู่ใกล้ ๆ …

 

อพอลโลรู้สึกเหลือจะทนกับภาพตรงหน้า ความโบราณของเมืองนี้มันช่าง!!!

 

“พอ!!! ฉันจะไปตามหาเอง!”  เจ้าชายแห่งแฟลร์รูจลุกขึ้นจนเก้าอี้ลมฟาด ตวัดเสื้อขึ้นคลุมไหล่ แต่ก่อนจะจากไปยังหันกลับมาแค่นเสียงขู่  “ถ้าคราวหน้ายังเห็นใช้นกพิราบสื่อสารอีก ฉันจะเผากินให้หมด!!!”

 

———

 

แดดรำไรส่องผ่านใบไม้ลงมา เกิดเป็นแสงสีเขียวจางฉายลงบนผ้าใบสีขาว

 

นิ้วเรียวเกลี่ยละอองน้ำค้างบนหลังคาเตนท์ จนมารวมกันเป็นหยดน้ำใหญ่ ความเย็นสดชื่นนั้นช่างแปลกใหม่สำหรับชแตร์ เพราะที่ผ่านมาเขามักจะเดินทางอยู่ในที่แห้งแล้งกว่านี้นัก

 

“ท่านชแตร์ขอรับ! น้ำจากลำธารสำหรับล้างหน้าขอรับ”

 

เอซเดินมาพร้อมถังไม้ขนาดแขนโอบ เขาค่อย ๆ วางลงบนพื้นหน้าที่พักแรมชั่วคราวของเจ้าชายแห่งมีเทียร์เวล…เตนท์ที่พกมาเอง

 

เพราะชแตร์เห็นห้อง ‘ชายา’ เมื่อคืนแล้ว ถึงกับคว้าสัมภาระออกมานอกวังโดยไม่ฟังคำอ้อนวอนของเอซ โชคยังดีที่ข้างกำแพงของปีกตะวันตกมีสนามหญ้าและต้นไม้ใหญ่ ชแตร์จึงตัดสินใจตั้งค่ายที่นี่

 

“ขอบคุณนะ” พูดจบก็ถอดเสื้อคลุมกันหนาวออก นั่งลงใช้มือวักน้ำขึ้นมาจรดริมฝีปาก ดื่มแก้กระหาย

 

“ท่านชแตร์!!!” เอซร้องลั่น

 

“อะไร?” เจ้าของชื่อถามหน้านิ่ง

 

“น้ำสำหรับล้างหน้าขอรับ ท่านจะดื่มไม่ได้” ทหารหนุ่มโบกไม้โบกมือ

 

“…น้ำนี่สะอาดดีออก ตอนเราเดินทางมาถึงก็เห็นชาวบ้านดื่มกัน”

 

“แต่…แต่…ท่านเป็นเชื้อพระวงศ์” เอซทำปากพะงาบ ๆ

 

ชแตร์กระพริบตาสองที ก่อนจะวักน้ำขึ้นมาดื่มและล้างหน้าต่อ

 

“เฮ้อ….” คราวนี้ทหารหนุ่มนั่งลงอย่างทำใจ “อันที่จริง…ท่านชแตร์ควรเข้าไปใช้ห้องน้ำในวังนะขอรับ ทำแบบนี้ใครมาเห็นเข้าจะ…”

 

“เอซ…” เสียงนุ่มเรียกผู้ติดตามชั่วคราวขณะใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดใบหน้า “อย่าปฎิบัติกับเราเป็นพิเศษเลย เราแค่ผู้มาอาศัยชั่วคราว”

 

“ท่านก็พูดแบบนี้อีกแล้ว” เอซถอนหายใจ เขานั้นมารับใช้ด้วยใจจริง…

 

…แต่ที่ห่วงตอนนี้ คือเจ้าชายรูปงามผู้สวมเสื้อแขนกุดสีดำ กำลังวักน้ำล้างตัวจนเปียกปอน…ใครมาเห็นจะคิดยังไง…

 

….

………

……………..

 

“มาอยู่นี่เองรึ” เสียงต่ำห้าวทัก

 

เอซสะดุ้งเฮือก ในใจอุทานไม่เป็นภาษาไปแล้ว ทำไมคนที่มาเจอคนแรกต้องเป็นเจ้าชายแห่งแฟลร์รูจด้วย

 

“ท่านอพอลโล…” ทหารหนุ่มตั้งสติแล้วปั้นยิ้ม “ท่านไม่จำเป็นต้องลำบากเลย ทำไมไม่ให้ข้ารับใช้ปล่อยพิราบ—-”

 

“ขืนพูดถึงนกส่งข่าวอีก จะจับย่างให้หมดทั้งอัลสโตเรีย” ดวงตาวาวโรจน์นั้น บอกว่าจริงจัง

 

“ชแตร์!”

 

“…มีธุระอะไร”  เจ้าของชื่อเพียงแค่ปรายตาข้างเดียว ไม่ได้หันหน้ามามอง

 

“นายทำผิดสัญญาตั้้งแต่วันแรก ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าให้ไปร่วมโต๊ะด้วย”  อพอลโลชี้นิิ้วไปรอบบริเวณ  “แล้วนี่อะไร? ใฝ่ต่ำออกมานอนในสนามหญ้า แล้วแต่งตัวแบบนั้นไม่คิดว่ามันล่อแหลมหรือไง”

 

“เรื่องสัญญาฉันผิดจริง ขอโทษด้วย” ชแตร์ซับหยดน้ำบนใบหน้า เอ่ยด้วยเสียงเรียบนิ่ง “ส่วนที่นอน ฉันพอใจตรงนี้”

 

“โฮ่…เอาแต่ใจมากกว่าที่เห็นนะ” ริมฝีปากเหยียดยิ้มเสแสร้ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นบึ้งตึง  “หรือเพราะเจ้านี่มันตามใจจนเกินเหตุ ถึงกล้าผิดสัญญา…ฉันควรจะลงโทษมันแทนใช่ไหม”

 

…เอซผู้ซวยเสมอ ถอยหลังโดยอัตโนมัติ…

 

“เอซ…”  ชแตร์เดินมาขวางระหว่างทหารกับอีกคน ส่งถุงผ้าที่ด้านในบรรจุเพชรพลอยเอาไว้ “ช่วยนำไปแลกเป็นเงินตราของอาณาจักรนี้ให้เราที ไม่ต้องรีบ”

 

“ต…แต่”  เอซมีสีหน้าลังเลหนัก จะให้เขาทิ้งเจ้านายไปในขณะที่เจ้าชายจอมป่าเถื่อนนั่นกำลังโกรธงั้นเหรอ

 

“ไปเถอะ” ประโยคต่อมาเป็นเสียงกระซิบ “…มีนายอยู่ เราจะกังวลจนสู้เต็มที่ไม่ได้”

 

ความซาบซึ้งระคนเสียใจที่ตนเองช่างไร้ค่าทำให้เอซต้องกัดฟัน เขาค้อมหัวคำนับเร็ว ๆ ก่อนรีบจากไปอย่างจำใจ

 

จึงเหลือเพียงเจ้าชายสองคนในที่แห่งนี้…

 

“นายนี่มันน่าสนใจจริง ๆ!”  อพอลโลหัวเราะดังลั่น  “แม้จะถูกใจ แต่ฉันก็ต้องลงโทษล่ะนะ!”

 

ชแตร์เงียบขรึมขณะสวมถุงมือสีดำทีละข้าง เมื่อกำหมัดพร้อมสู้ สร้อยนาฬิกาทรายตรงหน้าอกของชแตร์ก็เปล่งแสงแทนคำตอบ

 

เปลวไฟพวยพุ่งเข้าหาเป้าหมาย ร่างเพรียวกระโดดพ้นไปด้านข้างได้อย่างเฉียดฉิว อพอลโลบังคับไฟให้ไล่ตามไม่ลดละ แต่ชแตร์กลับหลบหลีกพลางพุ่งเข้ามาอย่างไม่กลัวเกรง พริบตาที่ไฟขาดช่วง มือเรียวก็คว้าเข้าบริเวณลำคอของอีกฝ่าย แต่อพอลโลเบี่ยงหนี สิ่งที่ติดมือมาจึงมีแค่เสื้อคลุมของเจ้าชายแห่งแฟลร์รูจเท่านั้น เขาเขวี้ยงมันทิ้งลงพื้น

 

อพอลโลหงุดหงิด ดูเหมือนเขาจะประเมินความคล่องแคล่วและดุดันผิดรูปลักษณ์ของอีกฝ่ายพลาดไป เมื่อประมาทไม่ได้แล้วจึงต้องจัดการให้เร็วที่สุด! อกเสื้อของเขาไหม้เป็นจุล เผยให้เห็นรอยสักราชสีห์บนแผ่นอกที่เหมือนจะคำรามออกมาได้จริง ก้อนไฟมหึมาปรากฎตรงหน้า ก่อนจะพุ่งออกไป!

 

ชแตร์รู้ว่าต้องตั้งรับอย่างไร แต่ชะงักไปอึดใจเมื่อกำลังจะเรียกดาวตก…ทว่าหากไม่ใช้พลังตอนนี้ เขาก็อาจจะตายลงที่นี่…ดาวตกดวงเท่าปลายนิ้วปรากฎขึ้นจากลมหายใจเฮือกใหญ่ ชแตร์อธิษฐานคำพิทักษ์ตนใส่ลงไปแล้วกระแทกมันออกไปเบื้องหน้า

 

เป็นอีกครั้งที่เพลิงโลกันต์แดงฉานเข้าปะทะกับแสงดาราอันเย็นเยือก สองพลังบดขยี้หักล้างกันและกัน เนิ่นนานหลายนาที สุดท้ายต่างสลายไปจนสิ้น…

 

อพอลโลกระอักลมหายใจอย่างเจ็บปวด เขาทรุดลงไปคุกเข่ามือกุมอกแน่น…ในขณะที่ชแตร์ก็ซวนเซอย่างไร้เรี่ยวแรง แผ่นหลังชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่ก่อนทั้งร่างจะหล่นสู่พื้น

 

แม้จะเจ็บปวด แต่ครั้งนี้อพอลโลจับสังเกตได้ทุกอย่าง…ครั้งแรกที่สู้กัน เพราะชแตร์นั่งอยู่บนหลังม้าจึงไม่เห็นชัด แต่ครั้งนี้…

 

“…พลังของนาย ผลาญพลังชีวิตสินะ”  

 

ดวงตาคู่งามหรี่ลง ก่อนตอบ “ใช่…ส่วนพลังของนาย ก็พร้อมจะฆ่าเจ้าของ”

 

สายลมพัดเอื่อยอ่อน ค่อย ๆ พาเขม่าควันที่คละคลุ้งให้ลอยหาย…ผ่านไปหลายอึดใจ อพอลโลจึงแค่นหัวเราะออกมา  “พวกเราต่างก็มีจุดอ่อน…ที่ขัดขวางไม่ให้สมปรารถนา”

 

ชแตร์หลับตาลง…ความปรารถนาเหรอ เขาพอจะรู้แล้วว่าอพอลโลต้องการอะไร จึงตามมาตอแยเขา

 

“นายคงกำลังสนใจพลังอธิษฐานของแดนดาวตกสินะ…ตัดใจเสียเถอะ”

 

“เพราะอะไร” เจ้าชายแห่งแฟลร์รูจขมวดคิ้ว

 

“ฉันจะให้กำเนิดดาวตกและคำอธิษฐานที่ทรงพลังได้ ก็ต่อเมื่อฉันบริสุทธิ์ใจที่จะช่วยเหลือ…”

 

‘สงสาร เห็นใจ เมตตา…รักใคร่’ คือต้นกำเนิดคำอธิษฐานที่จะสัมฤทธิ์ผล

 

อพอลโลนิ่งไป…ก่อนจะสำนึกได้ เสียงทุ้มเอ่ยลอดไรฟัน “นายไม่มีความรู้สึกอยากจะช่วยฉันสินะ”

 

ชแตร์ตอบง่ายดาย “ใช่”

 

…เสียงลมหวีดหวิวพัดผ่านไปอีกอึดใจใหญ่ ก่อนเสียงหัวเราะดังก้องของเจ้าชายแห่งไฟจะระเบิดออกมา

 

“ดี!!! ดีมาก!!!” ทั้งที่ควรจะโกรธที่ถูกตอกหน้าว่าไม่รู้สึกรู้สาอะไรด้วย อพอลโลกลับถูกใจในความซื่อตรงอันล้ำค่าของเจ้าชายแห่งมีเทียร์เวลคนนี้

 

…หมอนี่ชอบให้คนบอกเกลียดสินะ…ชแตร์คาดเดา ก่อนจะระแวดระวังตัว เมื่ออีกฝ่ายลุกขึ้นแล้วเดินเข้ามาหา

 

“เรามาเริ่มกันใหม่” อพอลโลเอ่ยเสียงมั่นคง “ฉันจะสร้างมิตรภาพกับนายจนกว่าจะสร้างดาวตกให้ฉันได้”

 

คนฟังอึ้งไปครู่หนึ่ง…ก่อนรอยยิ้มละมุนจะปรากฎที่มุมปากโดยที่เจ้าตัวไม่ได้ตั้งใจ

 

ทำเอาคนมองตาค้าง

 

“ตกลง” ชแตร์ถอนหายใจ ค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นเผชิญหน้า ถอดถุงมือออก แล้วยื่นมือขวาให้ “ลองพยายามดู”

 

“…ทำอะไร”  อพอลโลมองมือเรียวที่ยื่นมา

 

เจ้าของมืออธิบายด้วยเสียงเรียบ “จับมือ เป็นสัญลักษณ์สากลที่อาณาจักรส่วนใหญ่ใช้ แสดงถึงความตกลงระหว่างกัน”

 

“อ้อ…”  มือใหญ่ข้างขวายื่นมาบ้าง อีกฝ่ายขยับมาสัมผัส ทำสัญลักษณ์ให้ถูกต้อง “มือนายเย็น”

 

“เป็นเรื่องปกติของราชวงศ์มีเทียร์เวล”  ชแตร์บอกเหตุผลด้วยความเคยชิน

 

ก่อนจะเบิกตากว้างกว่าปกติ…

 

เพราะขนาดมือที่ต่างกันเกินไป จาก ‘จับมือ’ น่าจะเรียกว่าอพอลโลกุมมือชแตร์เอาไว้แทบมิด สัมผัสเย็นนั้นทำให้ความร้อนในมือของเขาจางลง แสนสบายอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน…มือใหญ่ดึงหลังมือเล็กขึ้นมาแนบแก้ม…หลับตาลง…ยิ้มอย่างพึงใจ

 

ชแตร์ตกใจจนตัวชา พยายามดึงมือออกแต่แทบไม่ขยับ แล้วเกือบจะตัวแข็งเมื่อจมูกโด่งคมกับริมฝีปากของอีกฝ่ายเริ่มซุกไซ้

 

“ทั้งเย็น…ทั้งหอม…”

 

ขาดคำ ชแตร์กระชากมือออกทันที แถมยังถอยห่างอย่างไม่ไว้หน้า

 

“…นายอย่าถูกตัวฉันอีกนะ”  เจ้าชายแห่งมีเทียร์เวลชักไม่แน่ใจแล้วว่าจะสร้างมิตรภาพกับคนแบบนี้ไหวไหม

 

“อะไรกันเล่า” อพอลโลเดาะลิ้น ก่อนจะผุดยิ้ม  “นายเป็นฝ่ายยื่นมือให้นะ…อ่อยกันก่อน”

 

อ่อย…

 

…อ่อยงั้นเหรอ…

 

“ดูท่าสานต่อวันนี้คงไม่เหมาะสินะ โอเค ฉันยอมให้ ถือว่าเห็นแก่มิตรภาพ”  อพอลโลจงใจเน้นคำสุดท้ายก่อนจะหันหลังเดินจากไปในทางที่มา…พลางยกมือที่ยังเหลือกลิ่นหอมและไอเย็นขึ้นมาเชยชม

 

….

………

……………..

 

“ท่านชแตร์ขอรับ! ปลอดภัยไหม”  เอซที่ไปแลกเงินเรียบร้อยและกระหืดกระหอบกลับมา ต้องชะงักหัวแทบทิ่มเมื่อพบว่าเจ้านายของตนอยู่คนเดียว…

 

แต่ทำหน้าราวกับถูกแช่แข็งไปแล้ว

 

“ท…ท่านชแตร์!”  ทหารหนุ่มวิ่งวนไปทั่วค่าย ต้มน้ำอย่างรีบร้อนหวังว่าจะช่วยคลายหนาวให้เจ้านายอย่างด่วน

 

ดูเหมือน ‘มิตรภาพ’ จะเริ่มต้นแล้ว…

 

TBC

เพิ่งรู้ตัวว่าสู้กันอีกแล้ว…ตอนหน้าจะสู้กันน้อยลงค่ะ สัญญาาาาาาาา

Advertisements

Comments on: "[Yume100TH Fanfiction] One Last Wish. – 3" (19)

  1. Nathael said:

    อพอลโลลลลลลลลลลลลลลลล กร๊ากกกกกก

    อ่อยเอ่ยอะไร อย่ามาเนียนนะ5555

    ชแตร์ติดสตั้น ยกนี้อพอลโลวิน

  2. อพอลโลคะ อะไรคือแต่งตัวล่อแหลม.. //ตัดภาพไปที่ร่างจันทราของนาย
    อย่าทำนกกก แต่เผาไปจริงก็คงไม่หมดหรอกค่ะ หญิงปล่อยอยู่ว่อนวัง 55555 ไม่ควรดีใจ

    เค้าว่าผู้ชายยิ่งทะเลาะยิ่งสนิทกันใช่มั้ย—

    • กรั่กๆๆๆ ร่างจันทราอพอลโล ‘ล่อล่ำ’ ค่ะ😗
      ส่วนชุดที่ชแตร์ใส่ คือเสื้อตัวในของร่างจันทราค่ะ เซ็กซี่ แฮ่ก

      นั่นจิคะ นกของหญิงเยอะมาก ฮือ

  3. koala said:

    ตามมาจากทวิตเตอร์ค่ะ ดีใจที่เห็นว่าเรือลำนี้กำลังแล่นไป ชอบความเคมีเข้ากันของคู่นี้ นึกไม่ถึงจริงๆว่าจะเข้ากันแบบขั้วตรงข้ามได้ขนาดนี้ ขอร่วมแจวด้วยนะคะ555
    ชอบค่ะ ภาษาลื่นไหล อ่านง่าย ให้ความรู้สึกอบอุ่น ฟีลกู๊ดดี แต่อ่านๆไปให้ความรู้สึกว่าชแตร์นี่มีความช้างเท้าหน้านะคะ นึกภาพอพอลโลเถื่อนๆโหดๆคีพคาแรคเตอร์ไปงั้นแต่จริงๆก็ยอมตามต้อยๆชแตร์แล้วน่ารักดี 555
    จะติดตามตอนต่อไปนะคะ สู้ๆค่ะ สนุก ^^

    • กอดน้วยอันนี้ เดี๋ยวไปตอบอันนั้นนะคะ ❤

  4. koala said:

    หวาา ตะกี้กดส่งคอมเม้นท์ไปแต่เม้นท์ไม่ติด ;-; ไม่เป็นไรค่ะเม้นท์ใหม่555 ถ้าคอมเม้นท์เด้งสองรอบต้องขอโทษด้วยนะคะ
    สวัสดีค่ะ ตามมาจากทวิตเตอร์ ตอนเห็นว่ามีฟิคคู่นี้แล้วดีใจ+ตื่นตาตื่นใจมาก คือนึกไม่ถึงว่าคู่นี้จะเคมีเข้ากันได้มากมายขนาดนี้ แล้วก็นึกได้ตอนเห็นแท็กว่าเออจริงด้วยมาด้วยการล็อคอินทั้งคู่เลยนี่นา ชอบมากค่ะ55 เป็นขั้วตรงข้ามที่ลงตัว ขอร่วมลงเรือแจวด้วยนะคะ ^^
    ชอบภาษาที่คุณผู้เขียนใช้ด้วย อ่านง่าย ลื่นไหล ให้ความรู้สึกอบอุ่นฟีลกู๊ด พออ่านๆไปก็ให้ความรู้สึกว่าชแตร์เป็นช้างเท้าหน้ามากเลยค่ะ555 เลยแอบนึกภาพอพอลโลที่ทำตัวโหดๆเถื่อนๆคีพคาแรคเตอร์ไปงั้นแต่จริงๆแล้วยอมชแตร์ตามเขาต้อยๆแล้วรู้สึกน่ารักดี555
    จะติดตามตอนต่อไปนะคะ สู้ๆค่ะ สนุก ^^

    • ติดกั๊บ ๆ ระบบคอมเมนต์ของWPมันต้องรอเจ้าของบลอค Approve ก่อนค่ะ แต่ไม่เป็นไรนะะะ เก๊ารับรู้ถึงความรักเลย ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ค่าาา (///__///

      มาค่ะมาลงเรือกันนนน เอ้ยยยย ไม่เคยคิดมาก่อน 55555 แต่ใช่ค่ะ คืออพอลโลก็ว้าก ๆ ไปงั้น แต่คนคุมเกมจริง ๆ น่ะ ชแตร์ โถอพอลโล #พ่อบ้านใจกล้า

  5. Ping2 said:

    เห็นเรื่องนี้อัพแล้วนี่กรี๊ดเหมือนคนบ้า555
    อพอลโลลลล นี่ท่าจะทำขนาดนี้อะนะกดเลยสิ—–//โดนลากไปเก็บ

    ไรท์แต่งดีมากๆเลยค่ะภาษาอ่านง่าย นึกภาพตามได้เลย คาแร็คเตอร์ก็เหมือนมาก เป๊ะเวอร์
    ขอบๆติดตามดิ!รอไร(ตามมาในทวิต ที่เราไปคอมเม้นตั้งแต่ตอนแรกว่า “ขอตอนที่2หน่อยค่ะ ฟินตาย”
    อันนั้นแหละ สู้ๆค่ะ//เต้น

    • ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์นะคะ แงงงง ปลื้มทั้งทวิตเตอร์และที่นี่เลย กอด ๆ แล้วพาลอยแพไผด้วยกันนนน ❤

  6. ตบโต๊ะว่ารู้แล้ววว ตอนก่อนหน้าเราลืมอะไร ลืมเม้นท์ถึงเอซนี่เองงง เป็นตัวประกอบที่ชอบมว๊ากกกก แอรรร ชอบความลำเอียงของเขา 555+ ขำนกย่าง ทรอยแมร์เกรียมทั้งดินแดนแล้วแจ้ 555+

    ชแตร์ล้างตัวนี่หญิงใจไม่ดีเลยค่ะ พี่พอลเห็นแล้วคิดยังไงบ้างคะ แหม เห็นเป็นแต่งตัวล่อแหลมขึ้นมาเชียวพี่คิดอะไรอยู่กันแน่คะ มีทำเป็นพาลกลบเกลื่อน ฮริ้ววว ฉากบู๊รักหักเหลี่ยมโหดก็มา 555 เพิ่งรู้ว่าพี่พอลใช้พลังแล้วก็เจ็บ (พูดอีกก็ชั้มจัย หญิงอาภัพผู้ไม่ได้อพอลโลมาครอง TT)

    เค้าสร้างเริ่มสานสัมพันธ์กันแล้ววว โฮฮฮฮ เราหลงชแตร์ไม่ไหวแล้ว เค้าเป็นคนซื่อตรงที่ที่น่ารักอะไรขนาดนี้คะ ไม่อยากช่วยก็บอกตรงๆ พออีกฝ่ายพร้อมสงบศึกก็โอเคไม่เป็นไรลองดูก็ได้ คือแบบช๊อบชอบบุคลิกของชแตร์จังเลยค่ะ แบบไม่ได้หยิ่งแต่ก็ไว้ตัวอะไรแบบนี้ ชอบบบ ฮือออ

    อยากจิเอาหน้าถูไถ อมมือนั้นไว้คนเดววว อร๊ายยย พี่พอลจอมเนียน ชแตร์ค้างเลย ลั่นระฆังพี่พอลวินค่ะยกนี้ 555 รอติดตามค่า \\วิ่งรอบบ้านแล้วอธิฐานกับดวงดาวว่าตอน 4 จงมาาา 555

    • กรั่กๆๆๆ ดีใจที่เอซเป็นที่รักนะคะ 😗 นกนี่ โดนเผาไปเท่าไหร่ก็เกิดใหม่ได้ค่ะ หญิงมั่นใจ /ร้องไห้ใส่กาชา

      ส่วนอพอลโล หญิงช้วยขอเล่าแบบย่อ ๆ ให้นะคะ คือพี่เขาเป็นเจ้าชายอันดับรอง ๆ แต่ดันมีพลังแข็งแกร่งที่สุด พ่อ(ราชา)กับพี่ชายคนโต กลัวจะโดนชิงบัลลังก์ เลยใช้คำสาปลิ่มตอกหัวใจค่ะ ถ้าอพอลโลใช้พลังไฟมากเกินก็จะเจ็บปวดทรมาน…เรื่องของเฮียดราม่ามากค่ะ ไม่มีใครให้ไว้ใจ เลยมีนิสัยโหดเหี้ยมและโดดเดี่ยว (TvT

      แต่มาเจอชแตร์ คงจะไม่เหงาแล้วค่ะ ฮี่ๆๆๆ มีคนตัวเย็นมาให้กอดแก้ร้อนแล้ว ❤

  7. เต่าค่ะ said:

    น้องแมววววช่างน่าฟัดเหมือนชแตร์จริงๆ ด้วยยย—
    อะแฮ่มๆ กลับมาสู่เนื้อเรื่องกันค่ะ
    ขำกับนกพิราบไม่ไหวแล้วค่ะ โอ๊ยยย บ้านเมืองนี้ (จะว่าบ้านนอกก็เกรงใจอาร์วี)

    แหมมม หาว่าเขาอ่อยแล้วก็รวบรัดไปเลยสิคะะ—-//สัญญาณขาดหาย โดนดาวตกพุ่งใส่

    ชอบความเป็นโชเน็นไอให้ได้ยิ้มตลอดตอนแบบนี้มากเลยค่ะ *พร้อมเกาะแพติดตามตอนต่อค่ะ*

    • น้องแมวตาจ๋วยยยย แฮ่ก—-

      อัลสโตเรียนี่บ้านนอกจริง ๆ ค่ะ อุ๊บ /ปิดปาก/ เอาน่า เรียกว่า วินเทจ 5555

      กอดคุณเต่าลอยแพไปด้วยกัน ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์นะคะ 😍

  8. น่ารักมากเลยค่ะ อภาษาสวยมาก อ่านสนุก อยากอ่าต่อเรื่อยๆเลยค่ะ ยากจะบอกว่าเปิดทวีตมาต้องเข้าเเท็กนี้ทุกครั้งเลยดีใจมากที่อัพต่อเเล้ว สู้ๆนะคะ^^

    • แอ๊ยยย ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ค่าาาา ตอนต่อไปจะมาเร็ว ๆ นี้แน่นอนค่า (*w*,,

  9. Bymtox said:

    อ่อยอะไรเล่าไอบ้าาาา ไปว่าว่าที่ชายาแบบนั้นได้ไง> พลังที่ผลาญพลังชีวิตตัวเองกับพลังที่พร้อมจะฆ่าเจ้าของ นี่มันเนื้อคู่กันจริงๆ สงสัยว่าฟิคต้องยาวแน่ๆเลย แต่ไม่เป็นไรเราชอบ เนื้อหาจะได้เจ้มจ้น 👉🏻👈🏻 ไม่เคยติดตามฟิคไหนแบบตอนต่อตอนขนาดนี้อ่ะ ว่างปุ๊บหาอ่านปั้บ รออัพไรต์ตล๊อดดด เป็นกำลังใจให้นะคะ ✨ เอ้อแล้วก็ ขำนกพิราบส่งสารมาก 555555555

    • แงงง ขอบคุณที่ติดตามเสมอนะคะ กอดแน่น ๆ จะพยายามมาอัพให้สม่ำเสมอที่สุดค่ะ (- -,, / ส่วนเนื้อเรื่อง น่าจะยาวค่ะ เอิ๊ก สามตอนแรกนี่ปูทางล่ะ ❤

      • bymtox said:

        ร..ร ..ร รอ รอตอน4อยู่นะคะ ตั้งตารอมาก รอทุกวันเช้าสายบ่ายเย็นเลยค่ะ TwT รอติดขอบจอโฟน ฮือ มีความแอดดิคท์

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: