macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

[Yume100TH Fanfiction] One Last Wish. – 6

 

Macho_luglio

Paring : Apollo x Ster

 

Note : สวัสดีค่าาา ตอน 6 มาแล้วววว ตรงกับปลายเดือนพอดีเลยวุ่น ๆ หน่อย บวกกับเนื้อหาเริ่มจะต่อกันยาว เลยต้องแบ่งพาร์ทให้ลงตัว ตอนนี้เลยอาจจะสั้นไปบ้างต้องขอโทษด้วยนะคะ TvT

 

ตามสัญญา เขาตื่นมาเจอกันแล้ววววว (///___/// ส่วนเนื้อหา ก็ค่อย ๆ มีปมเพิ่มขึ้นค่ะ ฮี่…

 

ส่วนด้านล่างนี้ ทำแท็กไว้เช่นกันค่ะ เลยเอามาแปะให้อ่านกันอีกเช่นเคย รักนะคะท่านผู้อ่าน ❤

 

16-09-25-09-37-09-728_deco

 

ตอนก่อนหน้าค่ะ 1 / 2 / 3 / 4 / 5

 

แสงแดดยามเช้าที่ส่องผ่านเพดานเตนท์นั้นไม่รุนแรง แต่ก็สว่างพอจะปลุกคนหลับลึกให้ตื่น

 

ชแตร์รู้สึกอึดอัดบริเวณจมูก เหมือนถูกกดทับด้วยท่อนไม้แข็ง ๆ เขาฝืนลืมตาขึ้นสู้กับแสง…เมื่อเห็นว่าอะไรเป็นอะไรจึงเบิกตากว้าง มือยกขึ้นปัดแขนใหญ่ที่พาดจมูกออก

 

พอหันไปด้านข้าง ยิ่งตกใจกว่าเดิมเมื่อเจอใบหน้าของอพอลโลในระยะประชิด ชแตร์ลุกพรวด ถัดตัวถอยจนติดผนังผ้า

 

“อืม…”  เสียงง่วงหาวดังจากคนนอนอยู่ มือใหญ่ควานหาข้างตัว

 

คนนั่งชักขาหลบโดยอัตโนมัติ ราวกับกระต่ายหลบอุ้งเท้าราชสีห์ จะหนีออกนอกเตนท์ก็ไม่ได้ เพราะอีกฝ่ายนอนขวางอยู่

 

ทำไมอพอลโลมาอยู่ที่นี่…ทำไมเขาจำอะไรไม่ได้เลย

 

มือที่ป่ายไปมายังไม่ละความพยายาม จนเมื่อคว้าไม่เจออะไร จึงลืมตาขึ้น “ตื่นแล้วเหรอ…ยังเช้าอยู่เลย”

 

“นาย…” มาทำอะไรที่นี่ ต้องการอะไร ทำไมถึงทำอย่างนี้ คำถามในหัวเต็มไปหมด แต่พูดออกมายากเหลือเกิน

 

“คราวก่อนนายตื่นแล้วหนีฉันไปเลย”  ผู้บุกรุกยันตัวขึ้นนั่ง จัดเส้นผม ลูบหน้า “อา…ไม่มีคนคอยเตรียมเสื้อผ้าหรือน้ำอาบให้นี่ไม่สะดวกเลยแฮะ”

 

ชแตร์เห็นท่าทางอีกฝ่ายแล้วชะงักคำถามไว้ก่อน อันดับแรกต้องรีบให้ออกไป  “มีถังน้ำสำหรับล้างหน้าอยู่ด้านนอก”

 

“โอ้…” อพอลโลพยักหน้า ทำท่าจะลุกขึ้น แต่แล้วกลับเปลี่ยนใจ  “…ก่อนอื่น มาพูด ‘เรื่องของเรา’ กันก่อนดีกว่า”

 

ไม่อยากจะมีเรื่อง ‘เรา’ อะไรทั้งนั้น ชแตร์เถียงในใจ แต่ทำได้แค่พยักหน้าอย่างคุมเชิง

 

“เมื่อวาน ปีศาจกินฝันบุกเข้าอัลสโตเรีย ฉันออกไปสู้ด้วย แต่ไม่เจอนาย”  มือใหญ่วางลงบนตำแหน่งหัวใจของตนเอง  “อาจจะเพราะยังไม่หายดีจากคราวก่อน พอออกแรง ร่างจึงร้อนขึ้นมาอีก…ฉันไม่อยากประมาท จึงมาหานายที่นี่…แล้วก็พบว่านายกำลังย่ำแย่”

 

คนฟังพยักหน้ารับ เมื่อคืนเขาอาการไม่สู้ดีเพราะใช้พลัง แต่เพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายรู้จึงเลี่ยง  “ใช่ คงเพราะไม่ชินกับแสงแดด และใช้พลังกายมากเกินไป”

 

“นายตัวเย็นเสียจนน่ากลัว ส่วนฉันก็ตัวร้อน”  อพอลโลยิ้มอย่างมั่นใจ  “ดังนั้นฉันจึงตอบแทนที่ช่วยไว้คราวก่อน ด้วยวิธีการเดียวกัน”

 

“อย่างนั้น…ถือว่าเราหายกัน”  ชแตร์บอกหน้านิ่ง  “ต่อไปก็ไม่ติดค้างอีก”

 

เจ้าชายแห่งแฟลร์รูจหางตากระตุก หมอนี่…คิดแต่จะหาเรื่องแยกย้ายสินะ  “ใช่ พวกเราไม่มีบุญคุณอะไรกันอีก แต่เปลี่ยนเป็นช่วยเหลือกัน ดีทั้งสองฝ่าย เช่น…”

 

“ว่ามา” คนฟังไม่ต้องการความยืดเยื้อ

 

“ปีศาจกินฝันจะต้องบุกอัลสโตเรียอีกแน่ และพวกเราในฐานะเจ้าชาย ย่อมต้องปกป้องเมืองนี้แทนอาร์วี” ที่อพอลโลเอ่ยนั้น เป็นความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ “การจะล้มพวกมัน ต้องใช้ ‘พลัง’ ซึ่งเป็นจุดอ่อนของพวกเรา…ดังนั้น เพื่อรักษาร่างกายเอาไว้—”

 

“เดี๋ยว” น้อยครั้งที่ชแตร์จะขัดประโยคผู้อื่น

 

แต่ไม่มีอะไรหยุดอพอลโลได้ ประโยคนั้นลื่นไหลจนจบ  “ฉันจะมานอนกับนายทุกคืน”

 

และชแตร์ก็ตอบทันควัน “ไม่”

 

“ไม่เห็นเสียหาย!”เถียงตอบทันที

 

“ไม่”

 

“ต้องได้!”

 

“ไม่”

 

“นี่กล้าปฏิเสธเรอะ!”

 

“ใช่”

 

….

……….

…………..

 

เจ้าชายสองคน ไม่ควรมานั่งเถียงกันเป็นเด็ก ๆ แม้จะรู้เช่นนั้น แต่ทั้งคู่ก็ต่อปากต่อคำกันไปอีกพักใหญ่

 

เป็นชแตร์ ที่ยอมลงให้ในที่สุด

 

“…ฉันอนุญาตให้ ‘ทำ’ ได้แค่ตอนที่มีอาการ”  กระดากปากเกินกว่าจะพูดคำว่า ‘กอด’ ออกไป

 

“ตกลง” อพอลโลถอนใจ มองด้วยแววตาตำหนิ  “เคย ๆ กันมาแล้ว เล่นตัวไปได้”

 

ชแตร์หรี่ตาใส่ ก่อนจะเป็นฝ่ายลุกขึ้น ดันไหล่อีกฝ่ายให้หลบทางแล้วมุดออกจากเตนท์

 

น่าแปลก เอซหายไปไหน…

 

“นายเปลี่ยนชุดให้มันดูดีกว่านี้ แล้วไปทานอาหารพร้อมกับฉัน”  อพอลโลตามออกมาพร้อมคำสั่ง  “แต่งตัวให้มันสง่าสมกับเป็นเจ้าชายเสียบ้าง ทำตัวอย่างกับพ่อค้าพเนจร”

 

คนถูกว่าก้มลองมองตัวเอง ชุดที่เขาใส่ประจำคือชุดสำหรับเดินทางจริง ๆ นั่นแหล่ะ  เมื่อวานเพราะเกิดเหตุฉุกเฉินองค์ราชาอาจไม่ถือสา แต่หากเข้าเฝ้าครั้งต่อไปก็ควรจะแต่งให้ดูดี…เขาเดินตรงไปยังถังน้ำ วักขึ้นมาล้างหน้า

 

ทันทีที่น้ำเย็นไหลผ่านริมฝีปาก กลับรู้สึกประหลาดอย่างบอกไม่ถูก…อุณหภูมิร่างกายเขาต่ำอยู่เสมอ มีเพียงริมฝีปากเท่านั้นที่อุ่นซ่าน…ซ้ำยังรู้สึกบวมเจ่อเล็กน้อย

 

หรือนี่คืออาการป่วยที่เรียกว่า ‘ร้อนใน’ เขาไม่เคยเป็นมาก่อนเสียด้วย

 

นิ้วเรียวไล้ริมฝีปากไปมาอีกหลายอึดใจ ก่อนจะเลิกครุ่นคิด เปลี่ยนมาถลกเสื้อที่สวมอยู่ขึ้น ลมเย็นยามเช้าไล้แผ่นหลังและช่วงเอวขาว

 

…แล้วจึงรู้สึกถึงสายตาราวกับจะแผดเผา

 

“มองทำไม…”  ชแตร์ส่งสายตาเย็นชาใส่

 

“เปล่า”  อพอลโลปฏิเสธแก้เก้อเมื่อรู้ว่าเผลอตัว แต่ยังรักษามาดและปากคมกริบเอาไว้  “แค่อยากจะเตือนว่าหัดทำตัวให้สมฐานะเสียบ้าง…ไม่ใช่มาถอดเสื้อยั่วยวนนอกปราสาทแบบนี้”

 

…ยั่ว…เหรอ

 

ชแตร์รู้สึกว่าอาการ ‘ร้อนใน’ ที่เขาสงสัย กำลังลามจากริมฝีปากขึ้นไปที่แก้มและใบหู…

 

“ออกไปจาก ‘ที่พัก’ ของฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ”

 

“ถือว่าหายกันไงล่ะ คืนก่อนนายก็ ‘บุกรุก’ ถึงเตียงฉันเลย”  อพอลโลกลั้นยิ้ม รู้สึกว่าหนนี้ ‘ชนะ’ เขารีบสาวเท้าไปยังทางเข้าปราสาท แต่ยังไม่วายทิ้งท้าย  “อย่าลืมอาหารเช้าล่ะ ห้ามหนีเด็ดขาด!”

 

ชแตร์ไม่ตอบรับ วักน้ำลูบหน้าซ้ำ หวังว่าจะช่วยดับอาการร้อนหน้าให้หมด

 

———

 

-ในปราสาทรัชทายาท-

 

ดูเหมือนนับวันปีกตะวันตก จะยิ่งมีข้ารับใช้น้อยลง หากเจ้านายชั่วคราวไม่ถือสาว่าเป็นเรื่องใหญ่ กลับกัน เขารู้สึกสงบใจได้มากกว่า เพราะไม่ต้องระแวงระวังคนหมู่มาก

 

“ท่านอพอลโลขอรับ” หัวหน้าข้ารับใช้รีบพุ่งเข้ามาหา “กระหม่อมไม่นึกว่าท่านจะไปค้างแรมข้างนอก จึงไม่ได้ออกไปดูแล”

 

“ไม่ใช่เรื่องใหญ่”  ใครจะอยากให้มีคนไปยืนคุมกันเล่า  “ฉันจะเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้า วันนี้ชแตร์จะมาทานมื้อเช้าด้วย”

 

“จะรีบสั่งการให้จัดโต๊ะเพิ่มขอรับ”  ชายสูงวัยส่งสัญญาณเรียกสาวใช้ สั่งงานอย่างรวดเร็ว…ก่อนจะกระซิบต่อเมื่อปลอดคน  “…คนของกระหม่อมกลับมารายงานแล้วขอรับ เรื่องพลังของท่านชแตร์”

 

อพอลโลชะงักเท้า ผงกศีรษะเบา ๆ ว่าให้พูดต่อ

 

“โดยปกติคำอธิษฐานจะเป็นจริงเมื่อท่านชแตร์สร้างดาวตกจากลมหายใจและเอ่ยคำพรพร้อมกัน” หัวหน้าพ่อบ้านกระซิบเบากว่าเดิม  “…แต่ดูเหมือนท่านชแตร์สามารถสร้างดาวตก ‘อีกแบบ’ แล้วมอบให้ผู้อื่นเพื่อเก็บไปอธิษฐานในภายหลังได้”

 

“…คือไม่ต้องให้ชแตร์เต็มใจ ก็ใช้งานได้อย่างนั้นหรือ”  เสียงทุ้มต่ำลงกว่าปกติ

 

“เรื่องนี้กระหม่อมไม่แน่ใจขอรับ…สายสืบของเราได้ยินอย่างจำกัด เพราะองค์ราชาสั่งให้ทุกคนออกนอกท้องพระโรงหลังท่านชแตร์สร้างดาวตกขึ้นมา”

 

อพอลโลหยุดคิด…ดวงตาที่เคยลุกโชนอยู่เสมอ ตอนนี้ไม่ไหวติงดั่งกองไฟไม่ต้องลม

 

“สืบหาต่อไป…” เอ่ยคำสั่งในที่สุด

 

ของสวยงามนั้นหากมีประโยชน์ก็ต้องใช้…ไม่ใช่ละเลยให้กลายเป็นเพียงของประดับ

 

มีประโยชน์ คือ ต้องใช้

 

ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม…

 

TBC

คิลมู้ด : “เช้าแล้วก็ปล่อยฉันออกไปซักที!!! ท่านชแตร์!!! รอกระหม่อมก่อนนะขอรับบบบ” เอซกู่ร้อง

Advertisements

Comments on: "[Yume100TH Fanfiction] One Last Wish. – 6" (24)

  1. จะ ‘ทำ’ หรือ ‘กอด’ ก็ฟินค่าาา ชวนคิดลึกทั้งคู่ ////,,\\\\ //หนีฝนดาวตก
    อพอลโล่อิ่มทิพย์(ทางสายตา)แต่เช้าเลย อิจจุง 555
    ชแตร์ระวังเนื้อระวังตัวบ้าง หญิงอ่านแล้วใจจะวาย /แต่ดีต่อหัวจัย ////7////
    # ไว้อัลไลเอช 3วิ (ฮา)
    สู้ๆ นะค๊า คุณมาโชววว >3<

    • แอร๊ยยย คอมเมนต์แรกไวมากค่ะ! /จับหอม ๆ กอด ๆ ❤
      กรั่ก ๆ หญิงว่าชแตร์นี่อารมณ์ผู้ชายทั่วไป ทำไรไม่ค่อยหวงตัวค่ะ ดีเลย กำไรอพอลโล อิอิอิอิอิอิ

      ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ ปลื้ม ❤

  2. ชแตร์เถียงน่ารักมากกก///<
    คือเข้าใจเลยว่าชแตร์โดนจ้องจะงาบด้วยสายตาที่ร้อนแรงแค่ไหน….
    เหมือนราชสีห์จ้องตะครุบกระต่ายน้อยจริงๆ
    ตอนนี้ก็ยังคงฟินเหมือนเคย จังหวะการดำเนินเรื่องกำลังดีเลยค่ะเป็นกำลังใจให้ต่อไปน้า♥
    ป.ล. …โธ่ เอซผู้ถูกลืม//หรือจงใจลืมกันนะ…5555

    • แอร๊ยยย ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ค่าาา ❤

      อพอลโลไม่เนียนเลยค่ะ จ้องจนกระต่ายรู้ตัวเนี่ย เก็บอาการหน่อย XD

      ตอนหน้าจะพาเอซออกมานะคะ กร๊ากกก ตอนนี้ยังไม่ถึงคิว 555555

  3. Bymtox said:

    ขำเอซ 5555555555555555
    โอยยยย ชแตร์คะ เธอโดนลักหลับอะ ปากบวม แง 55555555 ใสจังชอบ -/- แล้วก็ชอบตอนตกลงกัน ชแตร์ ไม่ๆๆๆๆตลอด ฮาาา ดูรนดี รอไรต์เตอร์นะคะ ชู้บ<3

    • เอซ : ช่วยด้วยยยยยยยยยย

      ชแตร์ผู้ไม่เคยผ่านการจูบแบบรุนแรงมาก่อน อิอิ ตอนตบนี่ ยืนยันกระต่ายขาเดียวเลยค่ะ ม่ายยยย XD

      ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์นะคะ เลิฟยูววว ❤

  4. อพอลโล ดูปากชแตร์นะคะ ไม่!!! โอ๊ยย คนเราถ้าจะดื้อขนาดนี้ 5555
    แต่เลี่ยงคำแบบนี้จะถูกยกไปอ้างเหมารวมว่าอนุญาตให้ทำอย่างอื่นด้วยมั้ยคะเนี่ย โธ่ ๆ
    //หมายถึงให้ตักอาหารให้ จานวางอยู่ไกลตักเองไม่ถึงไง (…)

    ความจริงถอดเสื้อเปลี่ยนนี่ก็ปกติมั้ยนะ ปัญหาน่าจะอยู่ที่พี่พอลล้วน ๆ เลยค่ะ
    แถมไปจ้องเค้าแล้วยังว่าค้าอีก เอ้ออ

    และแล้วเอซก็ยังคงรักษาตำแหน่งตัวละครผู้น่าเห็นใจต่อไปปป

    • ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ค่าา มัวะะะ ❤

      ย…อย่าชี้โพรงให้สิงโตสิคะ ว้ายยยยย 'ทำ'ได้ทุกอย่างงงง (///___///

      เนอะคะ ถอดเสื้อกลางแจ้งนี่ผู้ชายคนไหนก็ทำ อพอลอ่ะแหล่ะ ฮี่ ๆ ๆ / เอซนี่เหมือนเล่นเกมแล้วทอยเต๋าตกช่องหยุดเดินหนึ่งตาค่ะ กร๊ากกกก

  5. koala said:

    โธ่เอซมาคิลมู้ดประโยคเดียวแต่แย่งซีนมากๆค่ะ5555555

    แอบงงนิดนึงตรงที่อพอลโลถามว่า นี่กล้าปฏิเสธเรอะ! แล้วชแตร์ตอบ ไม่ แปลว่าชแตร์ไม่ปฏิเสธน่ะสิคะ ‘////’

    ชแตร์น่ารักกกกน่าหมั่นเขี้ยวมากๆ อิจฉาคุณอำพล แต่พอมาถึงช่วงท้ายเริ่มคิดว่าจะมีคนต้องเสียสละอะไรรึเปล่า อดใจรอตอนต่อไป > <

    • แอร๊ยยยย ตรงนั้นเก๊าพลาดเอง ต้องตอบ ‘ใช่’ ค่ะ ไม่งั้นเปิดช่องให้อำพลเลยยยยย /แก้ก่อน

      เดี๋ยวตอนหน้าปล่อยเอซออกมาแล้วค่ะ กร๊ากกกก (- -,,

  6. เต่าค่ะ said:

    โถถถถถ เอซคุงงงงง 5555 น่าสงสารเชียวต้องพลัดพรากจากนาย #เดี๋ยวๆ

    กลับมาสู่เรื่องหลักค่ะ…
    มุ้งมิ้งมาก สงสารชแตร์ทำอะไรไม่ถูกกันเลย แต่อ่านไปก็เชียร์ให้พี่อำพลแกล้งมากกว่านี้ 555
    เลิฟๆ ตอนอพอลโลบอกมาคุยเรื่องของเรา แล้วชแตร์เถียงในใจค่ะ โถ…รู้ว่าเถียงไปก็ไม่มีประโยชน์สินะ

    ป.ล. เจอตอนอพอลโลบอกให้เปลี่ยนชุดดีๆ แล้วนึกถึงโปรไฟล์ชแตร์เลยค่ะ ที่บอกว่าชแตร์ไม่ค่อยรู้เรื่องแฟชั่น ใครเตรียมอะไรให้ก็ใส่มันทั้งอย่างนั้น

    • กรั่ก ๆ ตอนหน้าเอซจะได้กลับมา ไม่ร้องนะเอซ ❤

      น้องกระแตแอบแพนิคในใจค่ะ กร๊ากกก รู้สึกถูกคุกคามมากขึ้นทุกวัน นี่ยังไม่รู้ว่าโดนลักหลับไปแย้ว (///__///

      เรื่องชุด ยิ่งตอนไม่มีใครเตรียมชุด เก๊าว่าต้องใส่แบบเดิมซ้ำๆหลายวันแน่เลย เอิ่กกกก นี่อยากเขียนอพอลจับชแตร์แต่งตัวเลยค่ะ จะได้ถอด ๆ ใส่ ๆ (///___/// #ชแตร์คงอยากตรัย5555

      • Bymtox said:

        ขอโทษค่ะที่แอบอ่านคอมเม้น แต่อยากเห็นอพอลจับน้องแตร์แต่งตัวเหมือนกันค่ะ /)//////(\ 55555555555555555555

      • กร๊ากกก อ่านได้ค่ะ มาคุยกานนนน ❤

      • ปล.คุณเต่าขา เก๊าอยากอ่านโปรไฟล์สองคนนี้จัง หาได้ที่ไหนคะ แฮ่กๆ

  7. Ping2 said:

    ชแตร์——-หนูใสเกินไปนะคะลูกกกก
    ตอนเถียงกันมุ้งมิ้งอะ55555

    • กระแตผู้ไม่เคย กรั่ก ๆ ๆ ๆ ต้องให้อำพลช่วยสอนให้รู้(ตอนตื่น)แล้วเนอะคะ (///___///

  8. มาแล้ววว พี่พอลนิ่งกว่าที่คิดนะคะเนี่ย 555+ แหมๆๆๆๆ ทำพูดเป็นการเป็นงานงู้นงี้ เนียนเชียวนะแกรรร ไม่เสียหายเลยคร่าาา แหมมม ตัวเองมีแต่ได้นะเมื่อคืนน่ะ หืมมมมม เถียงกันน่าร้ากกก 555 ชแตร์พูดว่าทำแทนที่จะพูดว่ากอดนี่มันเปิดโอกาสให้ทำอย่างอื่นที่ไม่ใช่แค่กอดนะรู้มั้ย ชอบมุขร้อนในจังเลยค่ะ 55 จริงๆถอดเสื้อนี่มันปกติเลยนะ มีแต่แกนั่นแหละอิพี่พอลที่มโนไกล 555 ว่าแต่เอซคุงงงงงง รับมือกับ 10 คนเหนื่อยมั้ยคะ 555+ ดูท่าจะไม่โดนปล่อยง่ายๆแน่ๆเลย รอตอนต่อไปค่าา

    • เรื่องเก๊กจริงจัง ยกให้อพอลโลเถอะค่ะ กร๊ากกกกกกก ชแตร์ดูจะพลาดให้พี่พอลเยอะเลย อิอิอิอิอิ (///___///

      เอซเดี๋ยวมาแล้วค่ะ แค่ตอนนี้ยาวไม่พอให้ออกมา ฮาาาาา ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ยะคะ (- -,,

  9. มันดีกับใจเหลือเกินค่ะ =,.=
    ชเเตร์นี่ใสจนรู้สึกหวงเลยค่ะ…นี่ไม่ยกให้อพอลโลแล้วได้ไหม?/โดนอพอลโลยิงบอลไฟใส่
    ชอบตอนที่เปรียบเทียบสิงโตกับกระต่ายมากค่ะ มันให้ความรู้สึกนั้นจริงๆเลย5555

    • แฮ่ก ๆ ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ค่าาา ❤
      เนอะคะ เก๊าก็ว่าสองคนนี้เหมือน แต่ชแตร์เป็นกระต่ายที่ไม่กลัวสิงโตเลย ฮาาา โดนจับกัดแน่ ๆ (///___///

  10. Phantom tsubaki said:

    ตื่นตอนเช้า …..”ส่วนนั้น”มันไม่ตื่นเหรอคะ? #อุ๊บส์!
    ตอนนี้มีความเร่าร้อนผ่านสายตาของพ่อสิงโตหนุ่ม น้องชแตร์ก็ยังยั่ว(?)เหมือนเคย อร้ายยยยยยยย
    รอนะค่ะ สู้ๆ

  11. Cartoonydesu said:

    ง่าาาา ไรต์แต่งต่อเถอะน้าาาาQwQ
    เก๊าอยากอ่านต่ออ่าT^T
    ค้างคามั่กๆเบยยย

    • ตอนนี้มีเป็นรวมเล่มแล้วนะคะ สนใจ inbox ไปทางเพจ macholu เน้อ ,,- -,,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: