macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

16-10-31-21-33-17-224_deco

Day 1

Keyword : สีดำ

Ch 1 : Dec 12, 2016.

(คือชื่อตอนนะ ไม่ใช่วันที่ลง แม้จะตรงกับวันจริงในปฏิทิน)

‘เนื้อปลาซาร์ดีนให้คุณค่าทางอาหารมากกว่านมถึง 3 เท่า โดยเนื้อปลาจำนวน 100 กรัม ให้สารอาหารต่าง ๆ เช่น โอเมกา 3 ถึง 200 มิลลิกรัม ซึ่งเพียงพอต่อความต้องการของร่างกายมนุษย์ในแต่ละสัปดาห์

———

‘ยินดีด้วยนะ’

‘ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง เสียดายแค่นายไม่ยอมเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว คราวหน้าต้องไม่พลาดนะ โอ๊ย!’

เสียงอุทานนั้นตามมาด้วยเสียงดุ ๆ ของเจ้าสาว ดังเคล้าไปกับเสียงหัวเราะและระฆังโบสถ์

 

…ภาพฝันจบลง สีดำย้อมสายตา…ดำขลับดั่งเส้นผมของเจ้าบ่าวในวันนั้น

 

เจ้าของฝันกระพริบตาถี่ ๆ ไล่ความมึนงงให้พ้นจากหัว ก่อนจะยันตัวขึ้นจากเตียง…เขาคว้ากระปุกยาบนโต๊ะใกล้ ๆ ขึ้นมา เปิดฝาแล้วเท…เพื่อพบว่าแคปซูลด้านในนั้นหมดเกลี้ยงแล้ว

มือใหญ่วางกระปุกคืนที่เดิม เปิดลิ้นชักด้านล่างโต๊ะแล้วหยิบบัตรประจำตัว พิมพ์ชื่อ ‘คาร์ล แมคเคอเรล’ ขึ้นมามอง…โชคดีหน่อยที่บัตรยังไม่หมดอายุ ไม่อย่างนั้นการทำบัตรใหม่และรับยาพร้อมกันในวันจันทร์ คงจะเป็นเรื่องสาหัสและเสียเวลาเอาการ

คาร์ลถือบัตรเดินออกจากห้องนอน ตรงไปยังโต๊ะกินข้าวกลางอพาตเมนต์ของตนเอง เขาโยนบัตรใส่กระเป๋าทำงานแบบกันน้ำ ก่อนจะเดินไปแต่งตัว

อากาศฤดูหนาวในเดือนธันวาคมทำให้เปลี่ยนเสื้อผ้าได้เร็วแบบทำลายสถิติ แต่เย็นขนาดนี้ หิมะก็ยังไม่ตกลงมาเสียที หรือจะรอให้ถึงคริสต์มาสกัน…ซึ่งก็รอไม่นานเท่าไหร่หรอก สำหรับมนุษย์เงินเดือนแบบเขา เวลามันผ่านไปเร็วเสมอ

ชายหนุ่มรูด wet suit เดินออกมาคว้ากระเป๋า ตรวจเช็คว่าปิดทุกจุดแน่นหนาแล้ว จึงเดินไปเปิดหน้าต่าง ลมเย็นพุ่งปะทะ

เบื้องหน้าคือทิวทัศน์อาคารสูงเสียดฟ้า ด้านล่างคือ ‘ผืนน้ำ’ โยงใยแทนถนน

…หนาวขนาดนี้ กลับไปเอาเรือยางมาพายดีกว่าไหม…ไม่ดีกว่า เสียเวลาต้องแต่งตัวใหม่

คาร์ลออกไปยืนตรงระเบียงห้อง ปิดล็อกหน้าต่างให้เรียบร้อย ก่อนจะกระโดดลงไป…

เดี๋ยวจะเข้าใจผิดว่าเขาฆ่าตัวตายประชดวันจันทร์ ไม่ใช่นะ ห้องที่เขาอยู่คือชั้นสาม แล้วน้ำก็ลึกมากพอ ตัวของเขาจมลงไปตามน้ำหนัก ได้โบกมือทักทายผู้อยู่อาศัยชั้นใต้ดินอย่างเป็นมิตร ก่อนจะลอยคอขึ้นมา ว่ายตามกระแสน้ำ ท่ามกลางทั้งคน เรือ และ เรือดำน้ำอีกนิดหน่อย

เพราะยังเช้าอยู่ คาร์ลจึงเลือกจะลอยคอไปตามน้ำ อ้อยอิ่งพลางเปิดดูข่าวจากสมาร์ทโฟน(แน่นอน กันน้ำ) ‘United News’ แหล่งข่าวชื่อเดียวกับดินแดนแห่งนี้คือเว็บที่เขามักจะเปิดเช็คเป็นที่แรกเสมอ

ทุกวันไม่ค่อยมีอะไรหวือหวา มีแต่ข่าวทำนองว่า ‘Pacificiar ยังคงยืนยันว่าจะไม่สร้างรถไฟบนดินเพิ่ม ย้ำไม่เห็นเหตุจำเป็น’  แน่นอน เมืองหลวงมีครบทุกอย่าง จะไปสร้างอะไรเอาใจเมืองรอบนอกทำไม…อีกอย่างเขาอยู่ในเมืองหลวงแล้วด้วย ไม่เห็นเดือดร้อน

ชายหนุ่มเลิกอ่านข่าวเมื่อเห็นเรือดำน้ำสายประจำผ่านมา เขาสูดลมหายใจเข้าลึก เอื้อมมือคว้าตัวถังด้านข้างเอาไว้ ใช้เป็นพาหนะฟรี

กลั้นหายใจอยู่สิบนาทีจึงถึงจุดหมาย เขาปล่อยมือ ลอยตัวขึ้นสู่ผิวน้ำ ว่ายเข้าหาฝั่งพร้อมกับพนักงานที่เดียวกันอีกหลายร้อยคน มีบางส่วนไม่ได้ว่ายน้ำมา แต่ใช้วิธีพายเรือ ตัวจะได้ไม่ต้องเปียก

คาร์ลเดินไปต่อแถวเข้า ‘เครื่องล้างตัวและเป่าแห้ง’ ที่ทำหน้าที่เสมือนประตูทางเข้าบริษัท เขารูด wet suit ออก…คงเพราะกลั้นหายใจนาน และไม่ได้กิน ‘Omega 3’ เมื่อเช้า ผิวบริเวณแขนของเขาจึงเริ่มปรากฎเป็นหนังปลาสีเงิน…แม้อีกสักชั่วโมงก็กลับเป็นปกติ แต่เขาย้ำตัวเองอีกครั้ง ว่าต้องไม่ลืมไปรับยา…รู้สึกอิจฉาบรรพบุรุษสมัยก่อนนิดหน่อย

เมื่อนานมาแล้ว ‘คนกับปลา’ คือสิ่งมีชีวิตที่แยกจากกัน แต่เมื่อภูมิอากาศแปรผัน ทุกอย่างก็บิดเปลี่ยนไปหมด น้ำท่วมจนโลกล่มสลาย เหลือเพียงสันดอนแผ่นดินสุดท้าย คือ United มนุษย์ดั้งเดิมล้มหายตายจาก ส่วนที่เหลือ ‘วิวัฒนาการ’ อย่างสุดโต่ง เพื่อจะดำรงอยู่ต่อไปในโลกแห่งมหาวารี… ‘พันธุ์ปลาแทรกอยู่ในพันธุ์คน’

สิ่งที่ใช้แบ่งแยกนอกจาก ‘เชื้อชาติ – ศาสนา – พันธุ์’ แล้ว ยังมีเพศอีกสองระดับ คือ ‘เพศที่หนึ่งและเพศที่สอง’ เพศที่หนึ่งคือกายภาพของบรรพบุรุษ เพศที่สองวิวัฒนาการขึ้นเพื่อให้สืบพันธุ์ได้ไม่ว่าจะเหลือประชากรแบบไหน แบ่งเป็น Alphas, Betas และ Omegas

อัลฟ่า คือผู้นำ ทรงอำนาจ ชั้นสูง

โอเมก้า เกิดมาเป็นคู่ของอัลฟ่า ไม่ว่าชาติกำเนิดต่ำแค่ไหน ก็มีค่าได้ถ้าอัลฟ่าต้องการ

คาร์ลเป็นเบต้ากาก ๆ เพศชาย พันธุ์แมคเคอเรล(ตามนามสกุลเป๊ะ) คนหนึ่ง ในระบบนี้…

แต่ใช่ว่าความกากจะเป็นปมด้อย เพราะในบริษัทของเขา ทุกคนล้วนเป็นเบต้า งานทุกชนิดในโลกล้วนต้องการเบต้า เพราะปลอดภัย ใช้งานง่าย ไม่เหมือนโอเมเก้าที่มักสุ่มเสี่ยงต่อการก่อปัญหาเพราะเพศที่สองของเจ้าตัวเสมอ

เห็นไหม ความกากและเป็นชนหมู่มาก คือพรจากสวรรค์

เมื่อถูกเครื่องล้างตัวและเป่าแห้งเสร็จแล้ว คาร์ลจึงได้ผ่านเข้าไปยังห้องล็อกเกอร์ประจำแผนก จังหวะที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จพอดี เสียงหนึ่งก็ทักเขา

“เฮ้! คาร์ล”

คนถูกเรียกหันไปมอง เพื่อนร่วมงานของเขานั่นเอง หมอนี่ชื่อ พอล แมคเคอเรล แม้จะนามสกุลเดียวกันแต่ไม่ใช่ญาติสนิทหรอกนะ ลักษณะทางกายภาพก็ต่างกันมากแล้ว คาร์ลเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ ผมสีบลอนด์เงิน ดวงตาสีฟ้าอมเขียว ในขณะที่พอลนั้นผมสีทอง ดวงตาสีน้ำตาล อ้วนตุ๊ต๊ะเหมือนปลาการ์ตูนมากกว่าแมคเคอเรล

เขายกมือขึ้น จะไฮไฟว์กับอีกฝ่าย “ไฮ พอล มีอะ—-”

แต่แล้วก็เก้อ เมื่อหนุ่มตุ๊ต๊ะถามทันทีไม่รอให้จบประโยค “นายเห็น โจชัว ซาร์ดีน มั้ย”

อยู่บริษัทนี้ต้องเรียกทั้งชื่อและนามสกุลพร้อมกัน เผลอ ๆ พ่วงแผนกเป็นบางครั้ง เพราะมีคนนามสกุลแมคเคอเรลนับร้อย ซาร์ดีนนับพัน เฮอร์ริ่งอีกเกือบครึ่งพัน

แต่ชื่อนั้นทำให้หัวใจของคาร์ลกระตุกเล็กน้อย “ฉันต้องตัวติดกับหมอนั่นตลอดหรือไง”

“ฉันไม่สนหรอกเว้ยว่านายจะตัวติดกันหรือตูดติดกัน!” แม้จะรูปร่างไม่น่าเกรงขาม แต่อันที่จริงพอลเป็นหัวหน้าแผนก “หมอนั่นมีงานกะเช้ามืดวันนี้ แต่ยังไม่โผล่หัวเลยเนี่ย”

“หมอนั่นไม่เคยสายนี่นา” ตามประสาซาร์ดีนที่ดี ไม่แตกฝูง ไม่ทิ้งงาน “ป่วยหรือเปล่า มีใบลาส่งมาหรือยัง”

“ไม่มีเลย แปลกไหมล่ะ” พอลเกาหัวแกรก รอยแสกบนหัวแยกจนเห็นแววจะล้าน “ฉันส่งข้อความไปก็ไม่ตอบเลย…พวกสละโสดใหม่ ๆ เป็นแบบนี้ทุกคนเรอะ”

อื้อหือ ข้อสันนิษฐานแทงใจคนฟังเต็ม ๆ เขากัดฟันนิด ๆ ก่อนพูด “ให้ฉันไปทำงานแทนเขาไหมล่ะ”

“…ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันหาคนอื่นไปประจำที่แทนโจชัวเอง” หัวหน้าแผนกถอนใจ ควักแท็บเลตออกมาจากกระเป๋าเสื้อ คีย์คำสั่งใหม่ลงไปรัว ๆ “ขอบใจมากที่นายเสนอตัว เอ้อ! ว่าง ๆ นายลองติดต่อเขาให้ฉันหน่อยนะ บอกมีปัญหาอะไรปรึกษากันได้ แล้วเจอกันพวก”

คาร์ลโบกมือให้ชายตุ้มตุ้ยที่เดินจากไป เอามือข้างที่ไม่ได้ไฮไฟว์มาเกาหลังคอ…

โจชัว ซาร์ดีน คือเพื่อนสนิทที่เขาแอบรักมานาน…และเจ้าตัวเพิ่งจะแต่งงานไปไม่กี่เดือนก่อนกับเบต้าสาวสวยคนหนึ่ง

ใช่ว่าในหมู่เบต้าจะยึดมั่นกับเพศสภาพของตนเอง ว่าหญิงต้องแต่งกับชายเท่านั้น เบต้ามีอิสระเสรีกว่าชนชั้นใด ทั้งเขาและโจชัวต่างก็เคยผ่านการคบหากับคนหลากหลาย ทั้งหญิงและชาย ทั้งเป็นฝ่ายกระทำและถูกกระทำ(ซึ่งเจ็บฉิบหาย คาร์ลตัดสินใจว่าไม่เอาอีกแล้ว)

เขามีโอกาสมากมายที่จะพิชิตใจอีกฝ่าย…แต่เพราะกลัวว่าหากเลิกรา ทุกสิ่งที่ผ่านมาจะหายไปกับอากาศ…เคยคิดว่าเพื่อนสนิทคือสถานะปลอดภัย

…เลยต้องมาทุกข์อยู่ทุกวันแบบนี้ เพราะอีกฝ่ายเลือกสาบานรักกับคนอื่นไปตลอดกาลแล้ว

คาร์ลหลุดจากภวังค์คนอกหัก เมื่อเพื่อนคนอื่นเดินมาทักทาย

บอกแล้วใช่ไหม ว่าเวลาของคนทำงานนั้นเร็วเสมอ เขาจึงชอบงาน…และเวลาจะทำให้เขาลืมเอง

———

‘โจชัว ซาร์ดีน ครับ ขณะนี้ผมไม่ว่างรับสาย กรุณาฝากข้อความไว้หลังสัญญาณนะ’

นิ้วใหญ่กดวางสายเป็นครั้งที่ห้า

คาร์ลนั่งอยู่ในฟู้ดเซ็นเตอร์ขนาดใหญ่ใต้บริษัท จนทานมื้อเย็นเสร็จแล้ว ก็ยังติดต่อเพื่อนไม่ได้เสียที เขานึกอยากจะโทรหาภรรยาของอีกฝ่าย แต่ไม่ได้ขอเบอร์เอาไว้เมื่อมีโอกาส(ก็ตอนนั้นหน้าหล่อนยังไม่อยากมองเลย…)

สมาร์ทโฟนของเขาส่งคำเตือนว่ากำลังจะสิ้นใจ ชายหนุ่มจึงปิดเครื่องแล้วเก็บใส่กระเป๋า ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องล็อกเกอร์ แล้วกลับบ้านย้อนทางเดิมในขามา แต่ครั้งนี้เพราะเขาออกจากที่ทำงานช้า ทำให้ไม่มีเรือดำน้ำให้เกาะทุ่นแรง

สามทุ่มตรงเขามาถึงท่าน้ำเก่า ๆ ของอพาตเมนต์ (คงไม่มีใครคิดว่าเขาจะปีนหน้าต่างขากลับหรอกนะ ชั้นสามนะ) ล้างและเป่าตัวด้วยเครื่องที่ให้บริการตรงประตู แวะซื้อขนมปังและนมเป็นมื้อเช้า ซื้อขนมและเบียร์เป็นเสบียงมื้อดึก

ตอนเปิดกระเป๋าจ่ายเงินนั่นเอง ถึงเพิ่งรู้สึกตัวว่าลืมไปรับยา…แต่บอกตัวเองว่า ไม่เป็นไรน่า เหลืออีกหลายวันกว่าจะถึงกำหนด

เขาเดินอ่านใบปลิวแจกฟรีอย่างอ้อยอิ่งขณะขึ้นห้องพัก

ก่อนจะต้องเบิกตากว้าง เมื่อเห็นร่างของใครบางคนที่คุ้นตานอนขดอยู่หน้าประตู

“โจชัว!” คาร์ลปรี่เข้าไปหาเพื่อน ประคองตัวให้ลุกนั่ง โล่งใจเล็กน้อยที่เห็นอีกฝ่ายยังมีสติ

“ค…คาร์ล” หนุ่มผมดำเงยหน้าขึ้นมา โจชัวมีแก้วตาสีเทาอ่อน ซึ่งตอนนี้ถูกล้อมด้วยเนื้อตาขาวแดงช้ำ “ช่วยฉันด้วย….ช่วยด้วย”

“เข้าห้องกันก่อน นายตัวเปียกโชกเลย ไม่ได้เข้าเครื่องเป่าเรอะ” พูดจบก็ไม่รอความเห็น เจ้าของห้องไขกุญแจเปิดประตู แล้วช้อนร่างของเพื่อนขึ้นอุ้ม พาไปวางบนโซฟา

ผู้มาเยือนเปลี่ยนเสื้อผ้าตามคำแนะนำ ก่อนจะขดตัวอยู่ในผ้าห่มที่คาร์ลเอามาให้ สีหน้าดูตื่นกลัวเหมือนเจออะไรร้ายแรงมา

คาร์ลร้อนใจกับสภาพนั้น แต่เขาพยายามใจเย็นลงด้วยการเดินไปชงโกโก้อุ่น ๆ ให้ตัวเองและอีกฝ่าย…รอจนคนตรงหน้าหายสั่นไปทั้งตัวแล้ว จึงค่อย ๆ นั่งลงเคียงข้าง ซักถาม

“นายเจออะไรมา…ทำไมวันนี้หยุดงาน”  

ฉิบหายละ คาร์ลคิดว่าเขาเลือกคำถามดีแล้วนะ แต่โจชัวกลับเบิกตาใส่ ทำท่าจะร้องไห้รอมร่อ

“ฉัน…ฉัน…..”  โจชัวเค้นเสียงออกมาจากลำคอแหบพร่า “ฉันถูกเมีย…ข่มขืน”

 

………อะไรนะ……..

 

คาร์ลหันหน้าไปอีกทาง พลางยกมือเหมือนจะบอกว่า ขอตั้งสติก่อน

“ฉันถูกเมียข่มขืน….” เพื่อนรักยังยืนยันคำเดิม มือที่ถือถ้วยโกโก้อยู่สั่นกึก ๆ “อยู่ดี ๆ เธอก็…เสียบเข้าไปในก้นฉัน…มันเจ็บมาก…”

“เดี๋ยวนะ” คนฟังหันมาจนคอแทบหัก “จะเป็นไปได้ยังไง…ซีบิลเธอเป็น—”

ยังพูดไม่ทันจบว่า ‘เป็นเบต้า’ โจชัวก็สวนขึ้นมาก่อน

“ฉันไม่รู้ว่าเธอเป็นเบต้าหรืออัลฟ่า” เจ้าบ่าวผู้โดนกดขี่เบ้ปาก “แต่ที่แน่ ๆ เธอเป็นม้าน้ำ เธอหลอกฉันมาตลอดว่าเป็นปลาซาร์ดีน”

คาร์ลยกมือขึ้นบีบขมับตัวเอง แล้วบีบหนักขึ้นเมื่อได้ยินประโยคต่อมา

“ซีบิลจับฉันกดลงกับที่นอน สอดใส่…เข้ามาในก้นฉัน…สุดท้ายพ่นอะไรบางอย่างเข้ามาจนเต็ม แล้วฉันก็สลบไป….”  โจชัวหน้าซีดสลับแดงขณะเล่า “…ตื่นเช้ามาปวดท้องแทบตาย…พยายามทั้งล้างและเข้าห้องน้ำแล้วก็ไม่หาย…เหมือน…เหมือนมีอะไรอยู่ในท้อง….”

คาร์ลฟังแล้วนิ่งเป็นปลาแมคเคอเรลอบแห้งพร้อมบรรจุกระป๋อง

ก่อนจะคว้ากระเป๋าตังค์ พุ่งพรวดออกจากห้อง ลงไปยังร้านขายยาข้างล่าง แล้ววิ่งกลับมาด้วยเวลาที่เป็นสถิติใหม่ตั้งแต่อาศัยอยู่ที่นี่

เจ้าของห้องยื่น ‘ที่ตรวจครรภ์’ ให้แขก

“ฉันเป็นเบต้านะเฟ้ย” โจชัวเบ้ปาก

“ฉันรู้เฟ้ย” คาร์ลขมวดคิ้วแน่น พวกเขารู้จักกันมานาน ตรวจร่างกายพร้อมกันทุกสถาบันตั้งแต่เล็กจนโต รู้มาตลอดชีวิตว่าอีกฝ่ายเป็นเบต้า แต่…ถ้ามีโอกาสซักหนึ่งในล้าน… “…ลองดู เดี๋ยวนี้”

โจชัวอิดออด แต่เมื่อเห็นความจริงจังของเพื่อนรัก จึงยอมเข้าไปนั่งทำอารมณ์ตรวจ…

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เสียงข้าวของหล่นเกรียวกราวก็ดังออกมาจากห้องน้ำ

คาร์ลรีบวิ่งเข้าไปดู เห็นเพื่อนสนิทนั่งกุมหัวอยู่ข้างชักโครก ปลายเท้ามีที่ตรวจตกอยู่

ผลที่ปรากฎบนนั้น มีสองขีด…‘ตั้งครรภ์’

 

TBC

 

ลืม Talk :

  • ก…ก็อย่างที่เห็นล่ะค่ะ โอเมก้า3เวิร์ส…
  • เป็นโอเมก้าเวิร์สที่มีพวกสัตว์น้ำมาเอี่ยว และ ใช้โอเมก้า3เพื่อป้องกันการกลายร่าง (แต่เวิร์สอื่นเขาใช้ pills ควบคุมการฮีทกันเนอะ)
  • เราอยากลองสร้างโลกที่มีเบต้าเป็นตัวเอก แทนโอเมก้ากับอัลฟ่าค่ะ แต่ไม่ต้องห่วง พวกนั้นก็มีบทแน่นอน ❤
  • โลกทั้งใบเซ็ตขึ้นใหม่หมด เมืองต่าง ๆ อิงจากชื่อมหาสมุทรล่ะ
  • เออ ลืมแนะนำ หน้าตาพระเอก นายเอก ซ้ายพระเอก สีตาตามสันหลัง ขวานายเอก หน้ามนเนอะ XD
Advertisements

Comments on: "[Novel] Omega3verse. – Day1" (11)

  1. ว้าวว ติดตาม day ต่อๆไปเลยค่ะะ !

    • อั้ยยยย เมนต์แรกของเรื่องนี้เลย ขอบคุณค่าาาาา อยู่ให้กำลังใจเก๊านาน ๆ นะ (;///;

  2. ทำไมน้องอ่านแล้วหิว แงงง รออ่านตอนต่อไปนะคะ U U,,

    • ตอนหาข้อมูลนี่ ปลากระป่องและเมนูปลาขึ้นมาเพียบเลยค่ะ แงงงง ขอบคุณค่าาา (- -,, ❤

  3. Nathael said:

    โอย ความล้ำนี้ 555555555 รออ่านนะคะว่าจะมีปลาแบบไหนอีก ทูน่า ดอรี่ นิล สวาย ทับทิม หิมะ หูย อร่อย ๆ ทั้งนั้น

    • โอยยยย เสนอมาแต่ละชื่อ หิวเลยค่ะ แงงงงง X’D
      แต่ปลาพันธุ์ไทย ๆ น่าสนมาก ๆ ค่ะ ได้เลยยยยย

  4. อะไรคือถูกเมียข่มขืนคะะ 55555555
    คุณนายเอกท่าจะช็อกหนัก ระวังไหลตกลงไปกับชักโครก(??)

    เป็นอะไรที่แปลกใหม่จริง ๆ ค่ะ คือแปลกทั้งเรื่องเลย 55555 รอติดตามต่อค่ะ
    ป.ล. ภาพประกอบแป้นแล้นเหลือเกิน

    • แว้กกกกก ไหลลง แงงงงง (;{};
      กรั๊ก ๆ ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ค่าาา ภาพประกอบเป็นบอยแบนด์ยังไงล่า—-

  5. อ่านจบตอนแรก เช้านี้ถึงกับต้องเดินไป max value แวะหาปลามากิน

  6. ฮิเมะโต้คลื่น said:

    แอบขำตรงซาร์ดีนที่ดี ไม่แตกฝูงค่ะ คุ้นๆว่าม้าน้ำตัวผู้เป็นฝ่ายอุ้มท้อง งานนี้สงสารหนุ่มหน้ามนโจชัวเหลือเกินค่ะ กรั่กๆๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: