macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

16-11-02-23-55-46-781_deco

Day 3

Keyword : Cotton Candy.

Ch 3 : Dec 14, 2016.

‘ปลาซาร์ดีนจะอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ โดยมากกินแพลงก์ตอนเป็นอาหาร เวลากินจะอ้าปากเพื่อดูดแพลงก์ตอนจากน้ำทะเลเข้าปาก และผ่านการกรอง โดยน้ำทะเลจะไหลออกจากทางช่องเหงือก

เนื่องจากเป็นปลาขนาดเล็กจึงมักตกเป็นอาหารของปลาขนาดใหญ่หรือสัตว์ทะเลขนาดใหญ่กว่าเสมอ’  

– Wikipedia.

เผลอแป๊บเดียว ผ่านมาเกือบครึ่งสัปดาห์

โจชัวลืมตาตื่น มองเพดานที่ไม่คุ้นเคยอยู่หลายอึดใจ กว่าจะนึกขึ้นได้ว่าที่นี่คืออพาตเมนต์ของคาร์ล…เขานอนขดตัวอยู่ในผ้าห่มหนา เพราะเจ้าของห้องยืนยันว่าไม่ให้เขานอนโซฟาอีกต่อไป…ทั้งที่การนอนบนนั้นทำให้เขารู้สึกอุ่นใจกว่าแท้ ๆ เมื่อคืนจึงขนหมอนทั้งหมดที่มีมาสุมรอบตัวเอง

แต่ตอนเช้า…ดันมีแขนขาของเพื่อนพาดอยู่บนตัวด้วย

ผู้มาอาศัยพลิกตัวไปหาเจ้าของเตียง ใช้มือตบ ๆ ปลายคางที่เคราเริ่มครึ้ม “คาร์ล…คาร์ล”

“หืม…” รู้สึกตัว แต่ยังไม่ตื่นเต็มที่

“หิวแล้ว” โจชัวรัวมือใส่หน้าเพื่อน

เท่านั้นแหล่ะ คาร์ลเด้งจากที่นอนทันที “เฮ้ย! เช้าแล้วเหรอ”

“เออ” อีกคนยังนอนกอดผ้าห่มแน่น ก่อนจะย้ำอีกหน “หิวแล้ว”

จบคำ เจ้าบ้านรีบเผ่นฟิ้วออกจากห้องนอนไป โจชัวได้ยินเสียงจุดเตาไฟฟ้า เขาลุกจากเตียงบ้าง เริ่มต้นวันด้วยการอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้า เตรียมยา…

พอทำธุระส่วนตัวเสร็จ อาหารเช้าก็วางคอยเรียบร้อย วันนี้เป็นขนมปังปิ้ง แยม ไข่ดาว และ เบคอน

คาร์ลมองโจชัวคว้าแยมส้มไปทาขนมปังปิ้ง แอบขำในใจว่าคงจะเปรี้ยวปากสินะ…เขานั่งลงฝั่งตรงข้าม จัดการมื้อเช้าเสร็จแล้วก็ไปอาบน้ำแต่งตัวเช่นกัน

ส่วนที่ยากที่สุดของเช้านี้ คือการทำใจก่อนออกจากบ้าน…

ทั้งคู่อยู่ในชุดทำงานเรียบร้อย เรือยางจะถือไปอัดอากาศที่ท่าน้ำด้านล่าง ยาระหว่างมื้ออาหารของโจชัว ใบลาของทั้่งคู่ที่ขาดงานไป…เหลือแต่จิตใจเนี่ยแหล่ะที่ไม่พร้อม

“ไม่เป็นไรหรอกน่า” คาร์ลปลอบ  “เมื่อวานคุยกับพอลแล้ว เขาดูจะดีใจมากกว่าโกรธนะ”

“พอลน่ะไม่เป็นไรหรอก” โจชัวยิ้มออกมาบาง ๆ พอลห่วงว่าเขาจะเจ็บป่วยหรือมีอันตราย พอรู้ว่าท้องก็ช็อกไป แต่สุดท้ายกลับพูดว่า ‘ดีแล้ว’  “ที่ฉันกังวลน่ะ คือท่าทีของทางบริษัทมากกว่า”

ในสังคมที่พวกเขาอยู่ ‘กฎหมาย’ คือสิ่งควบคุมภาพรวมทั้งดินแดน แต่ ‘กฎของสังกัด’ คือสิ่งที่ควบคุมชีวิตรายบุคคลเอาไว้

ทั้งจากเผ่าพันธุ์ในตัวและความเป็นเบต้า ทำให้พวกเขามีพฤติกรรมรวมหมู่อย่างเคร่งครัด การเลือกสังกัดเป็นเรื่องใหญ่ เหมือนนิทานปรำปราเรื่อง ‘กบเลือกนาย’ เหล่าเบต้าคือกลุ่มก้อนชีวิตขนาดใหญ่ที่จะเคลื่อนไปพร้อมกันตามแต่ต้นสังกัดจะสั่ง

ดังนั้นหากมีใครสักคน ‘ผิดแปลก’ ขึ้นมา ทุกสายตาจะเพ่งเล็งทันที

“ถ้าฉันถูกไล่ออก คงจะอพยพตามพ่อแม่ไป Indianiar นะ” โจชัวแค่นหัวเราะ คิดถึงกรณีเลวร้ายสุดไปแล้ว

“อย่าเพิ่งคิดมากขนาดนั้น” และอย่าคิดจากไปไกลขนาดนั้น ถ้าอีกฝ่ายออกเมืองหลวงไป เขาคงทำใจไม่ได้ “พอลให้คำแนะนำมาแล้วนี่ ว่าวันนี้นายจะโดนตรวจสอบอะไรบ้าง ฉันไม่เห็นว่ามันจะร้ายแรงอะไร ตอบคำถามให้ได้ก็จบ”

“…ขอให้เป็นอย่างนั้น” โจชัวยิ้มบาง ยกมือขึ้นแตะหน้าท้องอย่างเผลอตัว “ไปกันเถอะ”

คาร์ลพยักหน้ารับคำนั้นแล้วหิ้วเรือยาง ทั้งสองคนสบตากัน เหมือนคำมั่นว่าจะเข้มแข็ง

ก่อนที่โจชัวจะตะปบปากตัวเอง แล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไปโก่งคออ้วก…

———

 

….เมื่อผ่านประตูทางเข้ามาถึงโถงกลางของบริษัท สิ่งที่รอโจชัวอยู่ คือ พอล หัวหน้าของเขา, พนักงานฝ่ายบุคคลสามคน และ สายตาอีกนับพันคู่…

ถ้าเป็นปกติ เจอสายตาขนาดนี้ เบต้าผู้รักความสงบและไม่ต้องการเป็นจุดสนใจคงสั่นเทิ้มด้วยความประหม่า…แต่นี่โจชัวกำลังมึนตึงหลังโอ้กอ้ากจนหมดไส้ เขารู้สึกหงุดหงิดจนไม่มีอารมณ์จะสนใจใครอีก

คาร์ลดันหลังเอวเพื่อนเบา ๆ เป็นสัญญาณให้เดิน สองคนตรงดิ่งไปเผชิญหน้ากับกลุ่มคนระดับบังคับบัญชา

โจชัวรู้ขั้นตอนจากคำแนะนำของพอลเมื่อคืน เขาเปิดฉากด้วยการเข้าหาฝ่ายบุคคล ส่งบัตรพนักงานและเอกสารส่วนตัวทั้งหลายให้ ยืนรอเงียบ ๆ ขณะพวกนั้นตรวจสอบว่าครบหรือเปล่า

พอลกระเถิบมายืนคู่กับคาร์ล แขนอวบกลมชกหน้าท้องแข็งเป๊กของลูกน้อง แล้วกระซิบพร้อมรอยยิ้ม “ยินดีด้วย หลังจากอกไหม้ไส้ขมมายาวนาน ในที่สุดนายก็สอยเขาได้”

“นั่นไม่ใช่ลูกฉัน…”  คนฟังเบ้ปากกับความเข้าใจผิดนั้น รสชาติไส้ขม ขื่นขึ้นมาถึงคอเพราะถูกตอกย้ำอย่างไม่ตั้งใจ

“อ้าว…เวรแท้”  หนุ่มตุ้ยนุ้ยหน้าสลด เขาเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รับรู้เรื่องรักข้างเดียวของคาร์ลมาตลอด เลยค่อนข้างจะอินหนัก  “แล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไง ตอนสมัครเข้ามาที่นี่ ฉันเป็นคนสัมภาษณ์เขาร่วมกับฝ่ายบุคคล ผลเลือดของโจชัวก็เบต้าชัด ๆ”

“ขนาดพ่อแม่เขายังช็อกเลยว่าลูกชายท้อง” คาร์ลนึกทวนการโทรไปหาพ่อแม่ของโจชัวเมื่อคืน ยังจำเสียงกรี๊ดของแม่เจ้านั่นซึ่งลอดออกจากโทรศัพท์ได้เต็มรูหู

บทสนทนาระหว่างสองแมคเคอเรลจบลง เมื่อฝ่ายบุคคลเรียกพอลให้ไปสมทบ คาร์ลอาศัยเดินเข้ากลุ่มไปอย่างเนียน ๆ

“เอกสารของเขาถูกต้องครบถ้วน ใบตรวจร่างกายจากโรงพยาบาลกลางแห่งแปซิฟิเซียร์ก็เชื่อถือได้ แต่ทางเราจะให้เขาเข้าตรวจอีกครั้งกับโรงพยาบาลเบนเดอร์”  ผู้จัดการฝ่ายบุคคลบอกกับพอล ‘เบนเดอร์’ คือชื่อของโรงพยาบาลซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของบริษัทแห่งนี้ ‘บมจ. ชาร์กเบนเดอร์’

“ดี” พอลพยักหน้าพร้อมตบมืออวบ ๆ ดังปุ “แล้วจะให้ผมทำยังไงต่อ”

“ทดสอบเขาตามสมควร ว่ามีความสามารถพอจะปฏิบัติงานหรือไม่” ผู้จัดการรูปร่างผอมโก้งเก้งยักไหล่ไปทางโจชัว “ตอนนี้เลย”

“อา…ให้ทดสอบตอนนี้ เอาอะไรดีล่ะ” พอลถอนหายใจหนัก เอามือกอดอก ครุ่นคิด….

 

แล้วอยู่ ๆ ก็ตะโกน “โจชัว!!!” พร้อมกับโยนวัตถุสามชิ้นที่ซ่อนไว้ใต้พุงพลุ้ยออกมา

เบต้าท้องอ่อน ๆ ที่เมื่อครู่ยังทำหน้าบู้บี้ ลืมตาโพลงมองของทันทีที่ได้ยินเสียงเรียก โจชัวก้าวเท้าย่นระยะมาคว้าวัตถุชิ้นใหญ่สุดด้วยมือซ้าย อีกสองอันที่ขนาดย่อมกว่าด้วยมือขวา คีบไว้ด้วยร่องระหว่างนิ้วชี้-กลาง และนิ้วนาง-ก้อย

เสียง ‘แกร๊ก! – แกร๊ก! – กึก!กึก! – คลิก!’ ดังติดกันรัวเร็ว…แล้วปืนฉมวกขนาดเล็กก็ประกอบสำเร็จอยู่ในมือซ้ายของโจชัว…เขายื่นด้ามของมันส่งให้พอลอย่างนุ่มนวล…

หัวหน้าแผนกตุ้ยนุ้ยรับปืนมาพลิกดูซ้ายขวา ก่อนจะจ่อลงพื้น ยิงรัวสามนัดเป็นแถวเรียงเดี่ยว ทดสอบว่าปืนใช้ได้จริง

“เยี่ยมยอดเหมือนเคย”  พอลยิ้มแป้นแล้นให้ผู้จัดการฝ่ายบุคคลที่แอบกระโดดถอยหลังไปหลายก้าวตอนลองยิง

“ฮึ่ม..ผ่านการทดสอบสินะ…”  เพราะเสียเชิงที่ถอยหนีหรือไง สุ้มเสียงจึงฟังไม่ค่อยจะพอใจนัก “แต่… Special Guard ที่ตั้งครรภ์เนี่ย…ไม่เคยมีนะ ถ้าวันนึงท้องโย้ขึ้นมา จะทำงานยังไง”

เพราะเมื่อครู่ใช้สมาธิ ประสาทรับรู้ของโจชัวจึงกลับมาแจ่มชัดอีกครั้ง….ชัดจนได้ยินเสียงเซ็งแซ่ของพนักงานคนอื่นรอบตัว…หน้าเขาเริ่มชา…อยากจะหนีหายไปจากตรงนี้ พอแล้ว พอกันที

คาร์ลเห็นมือเพื่อนเริ่มสั่น เขาฉุนขึ้นมา ก้าวขาจะไปฉะกับผู้บังคับบัญชาผอมโย่ง

แต่พอลเร็วกว่า เขาถอดเสื้อตัวเองออก โชว์พุงขนาดสองคนโอบ แล้วขยับโยกให้มันกระเด้งราวกับพิโรธ!  “พูดให้ดี! ท้องโย้แล้วไง! ท้องโย้แล้วผิดตรงไหน!”

คาร์ลและโจชัวควรจะซึ้งกับโมเมนต์นี้ แต่ที่ทำคือผงะใส่พร้อมทำตาเหลือกใส่หัวหน้าตัวเอง

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ !!!!”  

เสียงหัวเราะก้องกังวานดังมาจากในอาคาร พร้อมเสียงตบมือเป็นจังหวะ…มั่นคง…หนักแน่น

 

กลุ่มพนักงานที่ยืนเสื—-มุงอยู่ แหวกออกเหมือนฝูงปลาโดนฉลามไล่ เปิดทางให้คน ๆ หนึ่งที่ทุกคนไม่มีวันลืมเสียงและใบหน้า

“ท่านประธานครับ…”  ผู้จัดการฝ่ายบุคคลหดคอยาว ๆ ของตัวเองอย่างไม่รู้ตัว

ทั้งพอล คาร์ล และ โจชัว รวมถึงทุกคนในที่นั้น ก้มหัวทำความเคารพถ้วนหน้า

 

ในดินแดน United นั้น การรวมกลุ่มสำคัญกว่าทุกสิ่ง การมีสังกัด เรียกอีกอย่างว่าได้ทำงานภายใต้องค์กรหรือบริษัทใด ๆ ก็ตาม จะช่วยยกระดับความเป็นอยู่ได้อย่างหน้ามือเป็นหลังมือ

หาก ‘สังกัดรัฐบาลกลาง’ ก็นับได้ว่าอยู่สบายไปชั่วชีวิต ‘สังกัดเมือง’ ก็อยู่แบบพอมีพอกินไม่เดือดร้อน  แต่…ยังมีสิ่งที่เหนือกว่านั้น เพราะปัจจุบัน ‘สังกัดเอกชนบางแห่ง’ เรืองอำนาจและอิทธิพล หากได้เข้าร่วมนั้นยิ่งกว่าคำว่าสบาย มีโอกาสร่ำรวยได้แม้เป็นเบต้า สังกัดทรงอิทธิพลเหล่านี้ มักมีผู้นำเป็นอัลฟ่าชั้นสูง

และ ‘ไมเคิล ชาร์กเบนเดอร์’ คือประธานบริษัทผู้อยู่บนจุดสูงสุดของอำนาจนั้น

“ฉันเพิ่งได้อ่านรายงานเกี่ยวกับโจชัวเมื่อครู่นี้เอง เลยลงมาช้าไปหน่อย” ดวงตาสีเขียวอ่อนกราดมองหกคนตรงหน้า ผมสีน้ำตาลแดงนั้นราวกับประกายไฟ ผิวขาวจัด หากรู้สึกได้ว่าหยาบกร้านแม้มองด้วยสายตา  “จุ๊ ๆ ๆ …อย่าทำให้เขาลำบากใจนักสิ”

ผู้จัดการฝ่ายบุคคลสะดุ้งเฮือก  “ต…แต่ว่า เพื่อความปลอดภัยภายนอกห้องทำงานของท่าน จะให้—”

เสียงค้านนั้นเงียบไป เมื่อประธานยกปลายนิ้วขึ้นจรดริมฝีปาก

“งานของเขาไม่ได้หนักหนาอะไร…แค่คอยเฝ้ายาม” ฟันขาวคมกริบเผยออกมาให้เห็นเมื่อพูดแช่มช้า “…และฉันก็ถูกใจเขามานาน…จะปลดเขา…ได้ยังไง”

“ครับ!!!” ผู้จัดการพยักหน้าจนคอลั่นดังกรึ๊บ รีบยกเอกสารในมือขึ้นมาเซ็นอนุมัติให้ทำงานต่ออย่างสายฟ้าแลบ แล้วก้มหัวส่งให้นายอย่างนอบน้อม

ชาร์กเบนเดอร์ คว้าปากกามาเซ็นลงไปอย่างบรรจง แล้ววางคืน “ขอบคุณ”

ผู้จัดการพยักหน้าให้ซ้ำ ๆ แยกยิ้มกว้างเหมือนคนบ้า แล้วรีบถอยหลังจากไป ไวสุด ๆ

พอลอุทานเบา ๆ ว่า ‘ฉิบหาย!’ เพราะเขายังยัดพุงตัวเองลงเสื้อได้ไม่มิดเมื่อประธานหันมาหา ส่วนโจชัวกับคาร์ล ยืนนิ่งเป็นปลาโดนแขวนมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว

“โจชัว…”  ประธานยิ้มให้ เดินมาใกล้  “เรื่องของนายช่างน่าอัศจรรย์ ยินดีด้วยนะ”

“ขอบคุณครับ…” โจชัวยิ้ม…แบบเกร็ง ๆ  

“แล้ว…คนนี้…ใครนะ ไม่คุ้นเท่าไหร่”  ชาร์กเบนเดอร์มองหน้าคาร์ล

“คาร์ล แมคเคอเรล แผนกคุ้มกันสินค้าครับท่าน”  เขายืดอกแนะนำตัว เพราะเป็นแผนกรอบนอก จึงไม่อยู่ในหูตาผู้บังคับบัญชาเท่าไหร่นัก

“โอ้ ทำงานสำคัญไม่เบา ขอบคุณสำหรับความเหนื่อยยากนะคาร์ล”  ประธานหนุ่มตบไหล่สองสามที ก่อนจะหันกลับมาสนใจอีกคน  “เป็นเพื่อนของนายเหรอ”

“ครับท่าน” คนถูกถามพยักหน้า “เรารู้จักกันมานาน ป่วยครั้งนี้ก็ได้เขาช่วยเหลือ”

“จุ๊ ๆ …” ชาร์กเบนเดอร์ส่ายหน้า “อย่าเรียก ‘ป่วย’ สิ…ลูกคือของขวัญจากพระเจ้านะ”

แม้ถ้อยคำจะหวานฉ่ำ แต่เมื่อออกจากปากคนตรงหน้ากลับไม่รู้สึกอย่างนั้นเลย

โจชัวสะดุ้งเฮือก เมื่อถูกฝ่ามือใหญ่ลูบหน้าท้อง

จังหวะนั้นเอง ชาร์กเบนเดอร์สัมผัสอะไรได้…เขาสูดหายใจเข้าช้า ๆ

“กลิ่นอะไรกัน… Cotton Candy เหรอ”

ในระยะประชิดนั้น…วูบหนึ่งเหมือนเห็นแววตาหิวกระหาย

คาร์ลขนลุกซู่ เอื้อมมือไปคว้าเอวของโจชัว ดึงให้ถอยหลังมาก้าวหนึ่ง

ชาร์กเบนเดอร์เหมือนหลุดจากภวังค์ เขาหุบยิ้มไปครู่หนึ่ง…ก่อนจะคลี่ริมฝีปากบางเฉียบต่อ

“พอล…”  ประธานหนุ่มสั่งลูกน้องโดยไม่มองหน้า “ตั้งแต่พรุ่งนี้ให้โจชัวย้ายเข้าไปรักษาการณ์ในห้องของฉัน”

คำสั่งนั้นแน่นอนว่าขัดไม่ได้…ทว่าแม้แต่พอลก็ยังออกเสียงตอบรับอย่างลำบาก

ดูเหมือนเรื่องยุ่งยาก…จะเพิ่งเริ่ม

TBC

Talk กันนิด :

  • เอาแล้ว…อาถรรพ์ของมาโช เขียนตัวร้ายทีไร พระเอกหมอง
  • ต้นแบบตัวร้ายก็…คนนั้นแหล่ะค่ะ ชื่อชัดเจนขนาดนั้น /กราบ
  • คาร์ล…นายกากว่ะ!!!
  • ตอนนี้ก็อธิบายสังคมแปลก ๆ ของโอเมก้า3เวิร์สแบบคร่าว ๆ นะคะ คือพวกองค์กรเนี่ย สำคัญสุด ๆ เลยล่ะ บางครั้งอาจจะข้ามหน้าข้ามตากฎหมายด้วยซ้ำ…
  • ส่วนตำแหน่งงาน ก็เฉลยแล้วเช่นกัน อิอิ มาดูกันว่าโจชัวจะผ่านไปได้ไหม
  • ขอบคุณทุกคนที่ติดตาม คอมเมนต์ แวะมาคุยกันเสมอนะคะ อยู่ต่อกันไปนาน ๆ น้าาา ❤
Advertisements

Comments on: "[Novel] Omega3verse. – Day3" (13)

  1. พอลคะ กำหนดคลอดเมื่อไหร่—
    พุง เอ้ย พอลน่าร้ากก มีออกหน้าแทนลูกน้องด้วย
    อย่างน้อยน่าจะนับเป็นมิตรได้ 1 แล้วเนอะ //อ้าวลืมนับคาร์ลเฉย
    หลายคำเปรียบเทียบ เช่น “แหวกออกเหมือนฝูงปลาโดนฉลามไล่” นี่มันตรงตัวชัดชัดด 55

    จากสถานะคาร์ลสู้บอสลำบากแท้ แต่ด้านความรักนี่ชนะไปนานแล้ว ฮิ้ววว
    สู้ ๆ นะทั้งสองปลา

    • เมนต์แรกประจำตอนเน้วววว /มอบมง

      พอลนี่ สถานะท้องไม่มีลูกค่ะ—- /กร๊ากก/ เก๊าก็ชอบพอลมาก มีบทต่อไปแน่นอน (- -,,

      นั่นสิคะ รู้สึกว่าคาร์ลกากมาก ต่อไป(ตูนี่แหล่ะ)จะเขียนลำบาก ฮร๊อย ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่าาา ❤

  2. อ่านสามตอนรวด แอบเดาบางอย่างไว้ละ …. ชอบตัวร้ายจะผิดไหมคะ แอร๊ยย พ่อฉลามร้าย

    • /กอดสามครั้งรวดดดด/ ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ค่าาาา (- -,,

      ไม่ผิดค่ะ แฮ่ก ๆ มาโชก็ชอบ เชียร์ด้วย—- /คาร์ลน้อยใจแล้ว

  3. อ๊ายยยยยย หน้าและชื่อซัมวันลอยออกมาตามรอยแยกของฝูงชน

    คาร์ลนายจืดจางไปเลย

    • เจอความหล่อของบอสไป พระเอกจบกันเลยค่ะ กร๊ากกกกกก

  4. กรี๊ดดดดดดดดด จริงๆก็คุ้นๆตั้งแต่ชาร์กเบนเดอร์แล้ว พอบอสไมเคิลโผล่มาแบบกรี๊ดดดค่ะ แอบขำกับคนต้นแบบด้วย ชาร์กเบนเดอร์ เหมาะจริงๆค่ะ 555 😂 บอสฮอตมากเลยค่ะ ฮืออออ อยากจะขออาสาไปประจำการณ์ที่ห้องบอสแทนโจชัว ถถถถ โผล่มาแปปเดียวก็ได้โจชัวไปอยู่ในห้องแล้วนะคะ ! คาร์ลคบกันมากี่ปียังได้แค่เฟรนโซน *ปลอบ*

    • กรั่ก ๆ ๆ แบบว่าอยากได้ฉลามเป็นตัวร้าย พอเป็นฉลามก็ต้องพี่ฟาส แล้วตันชื่อเลยขอแบบนี้เลยค่ะ XD

      เอื้ออออ เจ็บกับคำว่าเฟรนด์โซนมากจริง ๆ ค่ะ โถ คาร์ลลลล จะพยายามทำคะแนนให้พระเอกนะคะ เบต้ากาก ๆ สู้ ๆ (- -,,

  5. Nathael said:

    บอสสสสสส โอ้มายก๊อด โซฮอตมาก ๆ ถอเป็นซิกเนเจอร์ของมาช้วยค่ะ ตัวร้ายอร่อย ๆ เนี่ย555

    พอลน่ารัก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ มีเพื่อนอย่างนี้นี่รักตายเลยค่ะ /ขย้ำพุงด้วยความเอ็นดู

    สู้เขานะเว้ยคาร์ล!

    • เก๊าแก้นิสัยนี้ไม่ได้ด้วยค่ะ โฮวววว มโนทีไร ตัวร้ายเด่นกว่าทุกที 55555 /ปิดหน้า/ พอลนี่ เสน่ห์ร้ายชายลงพุงเลย ส่วนคาร์ล…ยังต้องพยายามต่อไปนายเบต้า!!!

  6. Lucent said:

    คือโจชัวได้หน้า จอช2D มาเป็นอิมเมจ ส่วนบอสสุดหล่อฟันคมของเราคงไม่ต้องบอกว่าได้หน้าใคร55555 ความอิมเมจิ้นคนละมิติช่างตีกันล่ะเกินค่ะ 5555

    ตอนนี้คือบับ…เฟรนด์โซนอย่างคาร์ลจะเอาอะไรไปรบกับพี่ชาร์กได้คะ หน้าท้องแข็งปั๋งหยอ แฮ่กๆ

    ปล. ส่วนหน้าพอล —-ขอโทษมากจริงๆค่ะคุณมาโช ๊วววว ได้ยินอะไรพอลๆ แล้วหน้าอพอลโลลอยมาตลอด อุแงงงงง /เอาตาจุ่มน้ำ

    • กรั่ก ๆ นับว่าเป็นการจิ้นที่เสริมสร้างได้ดีค่ะ แต่บอสนี่ไม่ต้องจิ้นจริง ๆ ต้นแบบเขาชัดเจน 5555 XD

      จุดยากของเรื่องนี้คือทำยังไงให้นายถูกเฟรนด์โซนชนะบอสสุดคูลนี่ล่ะค่ะ เอื้ออออ เก๊าจะพยายายามนะะะะะ

      ส่วนพอล คุณลูต้องจำอพอลโลเป็นอำพลแทนนะคะ อิอิ #โดนชก

  7. เจอฉลามเขาให้ต่อยใส่จมูกนะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: