macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

16-11-07-18-50-12-264_deco

ก่อนอื่น…ภาพตัวละครที่คอมมิชชั่นไว้ มาแล้วค่าาาาา เย้ขอบคุณคะแยนเจ้าเก่ามาก ๆ ค่ะสำหรับงานนี้ (///__///

ถ้าใครสังเกต ตอนแรก ๆ เราไม่ค่อยบรรยายหน้าตาตัวละครเท่าไหร่ (ยกเว้นชาร์กเบนเดอร์ ชัดเจนมาก…) เพราะอิมเมจยังไม่ชัดเจนนัก แต่พอทุกอย่างเข้าที่ มโนในหัวแจ่มชัดก็จัดเลยค่ะ แล้วคะแยนก็ถ่ายทอดออกมาได้ตรงเป๊ะด้วยยยย XD ในอนาคตหากได้รวมเล่มจะเกลาการบรรยายใหม่นะคะ ตอนนี้ถือว่าอ่านดราฟแรกไปก่อนเนอะ ฮี่ ๆ ๆ 

img_20161107_121827

โจชัวนมสวยมาก ดูแอนโดรจีนัส แฮ่ก ๆ (///q///

และทัังรักทั้งเกลียดโลโก้ปลาบนอกคาร์ลเหลือเกินนนน กร๊ากกกก

ตอนเก่า ๆ จ้า

Day 7

Keyword : พวงกุญแจ

Ch 7 : Dec 18, 2016.

‘ชนิดปลาที่จัดว่าเป็นปลาแมกเคอเรล ในวงศ์ Carangidae คือ ปลาทูแขก (Decapterus spp.) และ ปลาหางแข็ง (Megalaspis cordyla)’

– Wikipedia

 

โจชัวโยนข้าวของในมือทิ้ง แซนด์วิชสองคู่ตกกระจาย ผักไปทาง แฮมไปทาง น้ำดื่มที่ซื้อกระแทกพื้นจนก้นขวดบู้บี้ และกระป๋องโซดารั่วจนพ่นฟองและส่งเสียงฟี้ ๆ ไม่หยุดอยู่ตรงเท้าของเขา

“สัตว์นรก!!!” คือคำแรกที่หลุดออกมาจากปากหนุ่มซาร์ดีน

สิ่งที่เห็นตรงหน้าคือ…ปลา…แต่เป็นแค่หัวปลา…หัวปลาแมคเคอเรลขนาดมหึมา ตั้งอยู่บนไหล่ของคาร์ล…จุดเดิมที่ควรเป็นหัว

หรือก็คือ หัวคาร์ลเปลี่ยนเป็นหัวปลา!!!

หัวปลายักษ์อ้าปากพะงาบ ๆ ก่อนจะคว้าบางสิ่งบนเตียงขึ้นมา ทำไรยุกยิก ๆ ก่อนจะยกขึ้นโชว์

แผ่นกระดาษแข็ง มีอักษรเขียนด้วยดินสอสีว่า ‘สัตว์นรกอะไร ฉันแค่เป็นปลา!!!’  

โจชัวตั้งสติได้ ยกมือขึ้นลูบท้องตามสัญชาตญาณ คล้าย ๆ ปลอบใจลูก แล้วยกมือขึ้นลูบหน้าต่อก่อนจะเอ่ยออกมา “ขอโทษ…ตกใจไปหน่อย”

คาร์ลหัวปลาเขียนแกรก ๆ แล้วยกกระดาษขึ้นใหม่ ‘เออ ไม่เป็นไร แล้วก็ไม่ต้องห่วง ฉันกิน Omega 3 ของนายไปแล้ว สักพักคงดีขึ้น’

“แล้วก็ขอโทษอีกครั้งนะเพื่อน”  คนอ่านถอนหายใจ “…นายมีอาการขาด Omega 3 ได้ทุเรศที่สุดที่ฉันเคยเห็นมา”

มนุษย์หัวปลายกมือขึ้นจะตบหน้าผาก แต่จุดที่เป็นหน้าผากมันหายไปแล้ว เขาจึงฟาดขอบปากแทน

ปกติมนุษย์พันธุ์ปลาที่ขาด Omega 3 มักจะกลายพันธุ์ทีละส่วน ยกตัวอย่างเช่น ‘หลง’ ที่เริ่มจากเกล็ดและส่วนหาง ‘บุปผา’ ที่เริ่มจากสีผิวและใบหน้า หรือกุ๊ยข้างถนนแกงค์เมื่อครู่ก็เริ่มจากเกล็ด…ไม่ค่อยมีใครขาด Omega 3 ครั้งแรกแล้วเปลี่่ยนหัวแบบนี้หรอกนะ

‘พอฉันรู้สึกตัวว่าไม่ไหวแล้ว ก็รีบกินยา อาการกลายร่างเลยหยุดอยู่แค่คอ’ คาร์ลชูป้าย ดึงคอเสื้อลงให้เห็น แล้วก็โยนป้ายทิ้ง เปลี่ยนเป็นอีกป้าย ‘จำได้ว่าตอนเด็กเคยเป็น กว่าจะหายใช้เวลาประมาณหกชั่วโมง’

“อา…ก็ยังถือว่าหายเร็วอ่ะนะ”  โจชัวถอนหายใจยาว ก่อนจะลุกขึ้น เดินไปใกล้เพื่อน “ว่าแต่…นายมองข้างหน้าเห็นได้ไงวะ”

คาร์ลเขียนกระดาษใหม่ ‘ไม่เห็นหรอก…เวลาจะมองต้องหันหน้าเอา แต่เห็นสองข้างตัวชัดแจ๋วเลย’

หัวปลายาวแหลมส่ายไปมา ตอนนั้นเองที่โจชัว….ได้กลิ่น….

“อ่ะ…โอ้กกกกก!!!”  มือขาวยกขึ้นตะปบปากและจมูก รีบถอยกรูด

‘เป็นไร!!!’ กระดาษใหม่ชูถาม

“กลิ่น…คาวปลา”  โจชัวทำหน้าผะอืดผะอม อาการเหมือนแพ้ท้องกลับมาอีกครั้ง “เหม็น…เหม็น”

มนุษย์หัวปลาเดินเข้ามาดูอาการอย่างห่วงใย กะว่าจะรินน้ำดื่มให้

จังหวะเดียวกันนั้นเอง โจชัวก็โก่งคออ้วกสุดแรง….

———

 

“พวกคุณอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วล่ะ”

คำบอกจากหญิงวัยกลางคนเจ้าของโรงแรมเล็ก ๆ แห่งนี้ ทำให้โจชัวต้องเบ้ปาก…ดีนะที่เขาสวมผ้าคาดปากกันกลิ่นอยู่ อีกฝ่ายจึงไม่เห็นกริยา

“เย็นไว้พวก…”  หนุ่มซาร์ดีนยกมือขึ้นห้ามปลาตัวมนุษย์ เอ้ย มนุษย์หัวปลาที่ทำท่าจะลุกไปค้าน “ขออยู่ต่อถึงแค่เช้าได้ไหมครับ…อีกซักหกชั่วโมง ไม่สิ ห้าชั่วโมงกว่า หมอนี่ก็กลับเป็นคนแล้ว”

“เกรงว่าจะไม่ได้นะ ห้องอื่นเขาร้องเรียนมา ทั้งเรื่องที่พวกคุณทำเสียงดัง แล้วก็กลิ่นคาวคลุ้งไปห้องอื่น”  เจ้าของโรงแรมย่นจมูกอย่างไม่ปิดบังความรังเกียจ “อ้อ ฉันขอเก็บค่าเครื่องนอนด้วยนะ ทั้งหมอนทั้งที่นอน ผ้าปู ผ้าห่ม คงใช้ต่อไม่ได้แล้ว”

มนุษย์พันธุ์ปลาที่เริ่มกลายร่างนั้น จะมีสถานะต่างกันไปตามเพศรอง

หากเป็นอัลฟ่า แม้กลิ่นจริงส่วนที่เป็นปลาคุณจะคาวขื่นขมคอแค่ไหน แต่ด้วยฟีโรโมนที่ปล่อยออก จะกำราบให้ทุกคนยอมสยบให้และข้ามเงื่อนไขของกลิ่นไปอย่างสิ้นเชิง

หากเป็นโอเมก้า แม้จะไม่ได้รับการเทิดทูนเช่นอัลฟ่า แต่ฟีโรโมนจะทำให้ทุกคนไม่ต่อต้าน กลับกันจะให้ความสนใจ หลงใหล รู้สึกว่าเป็น ‘ของแรร์’ โอเมก้ากลายร่างจึงเป็นที่นิยมในฐานะของโชว์

แต่ถ้าหากเป็นเบต้า….จะถูกจัดให้อยู่ต่ำกว่าผู้พิการเสียอีก ยิ่งกับเบต้าด้วยกันจะยิ่งรังเกียจเดียดฉันท์ ยิ่งใครกลายร่างเยอะยิ่งตกต่ำลงเท่านั้น

แล้วนี่คาร์ลเป็นทั้งหัว

โจชัวไม่อาจค้านได้ ค่านิยมของสังคมกำหนดให้เป็นเช่นนั้น เขาหยิบเงินออกมาจ่ายค่าเสียหายให้กับทางโรงแรม ซึ่งคาดว่าเกินจากราคาจริงไปมากโข

ตอนอยู่ในแปซิฟิเซียร์ ได้ยินเรื่องโจ๊กเกี่ยวกับคนกลายพันธุ์มาก็มาก…เขาคิดว่ามันไม่ยุติธรรมเท่าไหร่ แต่ก็แค่นั้่น ไม่เคยใส่ใจเพราะเป็นเรื่องไกลตัวเหลือแสน

จนกระทั่งวันนี้มาเจอกับตัว…จึงได้รู้สึก

หัวปลาของคาร์ลเริ่มหดเล็กลงแล้ว แต่ยังไงก็ไม่หายภายในเวลาชั่วพริบตา พวกเขาจึงทำได้แค่เก็บข้าวของ แล้วออกไปจากห้องพักทั้งที่ยังไม่ถึงเวลาเช็คเอาท์

คนจากห้องพักอื่นออกมามุงและหัวเราะเยาะ บางคนแกล้งเอาโคโลญจ์ไล่ฉีด โจชัวเกือบจะพุ่งไปชกอยู่หลายรอบ แต่คาร์ลดึงไหล่มาโอบเอาไว้

ด้านนอกโรงแรมมืดสนิท มีเพียงแสงไฟจากคอนวีเนียนสโตร์ พวกเขาเดินไปหา กะจะขออาศัยแสงสว่างและไออุ่นจากฮีตเตอร์ผ่านกระจกจนกว่าจะเช้าตรู่

แต่สุดท้ายก็ถูกพนักงานออกมาไล่ ต้องย้ายมายืนหลบในซอกดึกมืด ๆ

‘เดี๋ยวก็เช้าแล้ว’ คาร์ลส่งกระดาษที่เขียนข้อความให้อีกคนถือ ก่อนจะถอดเสื้อกันหนาวของตนเองห่มทับให้

โจชัวอุ่นขึ้นบ้างเพราะเสื้อตัวใหญ่ เขาเพ่งสายตาในความมืดอ่านข้อความ ก่อนจะหัวเราะ

“เห็นไหม…กระดาษกับดินสอสีที่ฉันพกมามีประโยชน์”  แม้จะไม่นึกว่าต้องเอามาใช้แบบนี้ก็เถอะ

คาร์ลหันดวงตาข้างซ้ายมามองเพื่อนนิ่ง ๆ ก่อนจะควักกระดาษขึ้นมาเขียนอะไรขยุกขยิกลงไป

โจชัวรับกระดาษมาอ่าน “…นายเคยบอกว่าตัวเองพาฉันมาเดือดร้อน เลยไม่อยากรบกวนอีก….ตอนนี้ฉันทำให้นายต้องไม่มีที่นอน นายยังไม่ดุด่าหรือตีจากฉันไปเลย…”

คำว่า ‘เข้าใจความรู้สึกฉันหรือยัง’ เขียนตัวเบ้อเริ่มอยู่ท้ายกระดาษ

มือขาวยกขึ้นลูบท้อง……..ก่อนจะพยักหน้า

แม้ในใจจะอบอุ่น แต่อากาศหนาวยังคงไม่ปรานี ทั้งคู่เริ่มคิดหนัก

“นายว่าเราออกเดินทางตอนนี้เลยดีไหม” โจชัวถาม

คาร์ลเขียนกระดาษตอบ  ‘ไม่เหมาะเท่าไหร่ เมืองนี้กว้างพอ ๆ กับแปซิฟิเซียร์ แถมเรายังไม่ชำนาญพื้นที่ ถ้าหลงไปอยู่จุดแปลก ๆ จะยิ่งแย่”

จุดแปลก ๆ เหรอ อย่างเช่นบริเวณที่มีกุ๊ยกลายพันธุ์พวกนั้นสินะ

‘แล้วอีกอย่าง’ ดินสอสีขูดขีดบนกระดาษอย่างรัวเร็ว ‘ทั้งตอนที่เปลี่ยนสภาพและคืนสภาพ ฉันรู้สึกอ่อนเพลียและมึนหัว คงไม่ไหว’

อ่านจบ โจชัวยกมือขึ้นอังข้างลำคอของคาร์ล…ผิวของอีกฝ่ายร้อนเหมือนจับไข้

“ก็คงต้องอยู่อย่างนี้ไปก่อนล่ะนะ”  สรุปกับตัวเองอย่างปลงตก

โจชัวกระชับหน้ากากกันกลิ่นให้แน่น ก่อนจะเบียดร่างเข้ากับแขนของเพื่อน อีกฝ่ายยกมือขึ้นกอดเขาเอาไว้ แต่ยังพยายามเอียงหัวให้ห่างมากที่สุด…เป็นความเอาใจใส่ปนน่าสงสารชอบกล

ระหว่างที่จ้องมองหมู่ดาว หวังให้มันเคลื่อนคล้อยเป็นยามเช้าเร็ว ๆ นั้น เสียงหนึ่งก็ดึงความสนใจขึ้นมาเสียก่อน

“เฮ้!!!”

โจชัวหันไปมอง จังหวะเดียวกับวัตถุบางอย่างถูกโยนลงมาแทบเท้า…เป็นพวงกุญแจรูปก้างปลาพวงหนึ่ง มีกุญแจแขวนอยู่ดอกเดียว เขาย่อตัวลงไปเก็บขึ้นมา

ผู้ที่เข้ามาเรียกนั้นเป็นหญิงวัยกลางคนย้อมผมสีเขียวเข้ม สวมเสื้อโค้ชหนังมีรอยขาดประปราย เธอยกมือที่เคลือบเล็บเป็นสีเขียวนีออนขึ้น กระดิกนิ้วเรียก

“ตามฉันมา ฉันมีที่พักให้พวกกลายพันธุ์เช่า”

ไม่ต้องรอให้เอ่ยซ้ำ ทั้งสองคนหิ้วเป้ขึ้นสะพาย แล้วเดินตามเธอไปบนถนนอันเงียบสงัด

TBC

Talk :

  • ตอนนี้อาจจะสั้นมาก เพราะคีย์เวิร์ดบังคับค่ะ จะเอาเสื้อกันหนาวไปใช้ตอนหน้าอ่ะ ไว้จะชดเชยให้ยาว ๆ นะ
  • พยายามจะเร่งสปีดให้กลับไปโพสต์หลังเที่ยงคืนของวันนั้น ๆ อยู่เพราะสะดวกเรากว่า ฮึดช่า! จะพยายามค่า
Advertisements

Comments on: "[Novel] Omega3verse. – Day7" (4)

  1. ขอกรี๊ดภาพประกอบก่อนค่ะ โจชัววว หลง(ในความหมายที่ไม่ใช่ชื่อคนถูกขังในตู้ปลา..)แรงงง แงงง ชอบคาร์แนวนี้ เสื้อผ้ามีความเซะซี่นัก

    และเมื่อเลื่อนลงมาอ่านเนื้อเรื่อง หัวปลา.. คาร์ลลล 5555 สงสารร

    หลังจากอ่านมาหกตอนสภาพทุกคนเป็นปลาเดินสองขา เราจะพยายามจำภาพใหม่ตามรูปนะคะ จะดราม่าจริงจังทีไรชะงักทุกทีเวลาเห็นภาพเป็นปลาคุยกันเนี่ย 5555

    • แฮ่ก ๆ ๆ เก๊าก็ชอบเคะไทป์นี้เหมือนกันค่ะ เสื้อผ้านี่จริง ๆ ของโจชัวเป็นแบบซิปนะคะ แต่คนวาดบอก ‘เปิดแบบนี้เลย สบายพุง’ ล้ำ!!! XD

      คาร์ลโดนเปลี่ยนชื่อเป็นคาวแทนแล้วค่ะ สภาพทุกคนเป็นปลานี่ท่านหอยอาจเข้าใจถูกแล้ว ตอนจบกลายร่างหมด—- #เดี๋ยวนะ

  2. มีความอัจฉริยะของคาร์ลอยู่ในนี้ เขียนหนังสือไวมากค่ะ กร๊ากกกกกก5555555

    คือจะว่าไงดีคะ เหมือนจะได้ฟีลจิกหมอนมาบ้าง ดูอบอุ่ลลลลเห็นอกเห็นใจกัน แต่คิดสภาพทั้งคู่นั่งซุกๆกันแบบคาร์ลมีหัวเป็นปลา——

    เก๊าขอโต้ดนะคาร์ล ขอหัวเราะ—-5555555555555😂😂😂

    • กร๊าก ๆ ใช้สูตรโกงให้พระเอกเขียนไว ไม่งั้นสื่อสารยากแน่นอนค่ะ แงงงง XD

      เก๊าเป็นมนุษย์คิลมู้ดยังไงล่ะ อย่าหวังเลยจะได้จู๋จี๋กันดี ๆ —- #ผิดมาก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: