macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

16-11-11-22-15-45-633_deco

ตอนก่าววววววววววว

Day 11

Keyword : ไดอารี่

Ch 11 : Dec 22, 2016.

‘วาฬ หรือที่นิยมเรียกกันติดปากว่า ปลาวาฬ (อังกฤษ: Whale) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่อาศัยอยู่แต่เฉพาะในทะเลหรือมหาสมุทร เป็นสัตว์ที่มีรูปร่างคล้ายปลา คือ รูปร่างเพรียวยาว มีครีบและมีหางเหมือนปลา แต่หางของวาฬจะเป็นไปในลักษณะแนวนอน มิใช่แนวตั้งเหมือนปลา วาฬมิใช่ปลา แต่เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีสายรก ที่จัดอยู่ในอันดับวาฬและโลมา (Cetacea)’

-Wikipedia

‘Crimson’ ในมโนของโจชัวและคาร์ลตอนแรก คือสถานที่พักแรมที่มีความปลอดภัย เงียบสงบ สะดวกสบาย

ต่อมา เมื่อตระหนักได้ว่าเป็นที่พักของชาวกลายพันธุ์ ความคาดหวังจึงลดลงเหลือสภาพแค่ห้องพักของเพ็ททูเนียที่จากมา

แต่เมื่อเดินตาม ‘เอิร์นเนส’ ชายชราผู้เฝ้าประตูลงสู่อุโมงค์ใต้ดินยาวเหยียด พวกเขาชักเริ่มหวาดหวั่นขึ้นเรื่อย ๆ ว่ามันจะกลายสภาพเป็นคุกโบราณหรือไม่…

การลุ้นระทึกจบลงเมื่อมาถึงประตูสีแดงเข้มบานหนึ่ง เอิร์นเนสเคาะรหัสอีกครั้ง เสียงปลดล็อกดังจากด้านใน…ช่องประตูแง้มออก แสงตะวันสุดท้ายสาดใส่เข้าสู่ใบหน้า

ที่แท้ Crimson ไม่ใช่ชื่ออาคาร แต่เป็น ‘อ่าว’ ที่ถูกล้อมเอาไว้ด้วยภูเขาใหญ่ เข้ามาถึงได้ด้วยการเจาะอุโมงค์ลับ

ผู้มาใหม่สองคนยืนตะลึงอยู่หลายอึดใจ มองเมืองเล็ก ๆ ที่หลบซ่อนตัวจากโลกภายนอก มีทั้งคนปกติธรรมดา ไปจนถึงพวกกลายร่างหลากสายพันธุ์ เดินพบปะค้าขายกันอย่างเสรีอยู่บนแพไม้ลอยน้ำขนาดยักษ์ เป็นภาพที่ไม่มีทางเห็นในเมืองอื่น

“ที่นี่เราเข้มงวดเรื่องการเข้าออก นอกนั้นก็ตามสบาย ไฟฟ้ามีให้ใช้จากเครื่องปั่นไฟของแต่ละอาคาร โรงประปาก็พร้อมบริการ ใช้วิธีสูบน้ำทะเลขึ้นมากลั่น โรงพยาบาลเล็ก ๆ อยู่กลางเมือง มีโรงเรียน แ่ต่ก็ไม่ค่อยมีนักเรียนเท่าไหร่หรอกนะ วุฒิการศึกษาจากที่นี่ใช้ไม่ได้กับข้างนอก” ไกด์ชราพาเดินผ่านกลางเมือง ก่อนจะหันกลับมาทำเสียงเข้ม  “และ…ข้อห้ามสำคัญ ห้ามเด็ดขาดในเมืองนี้”

“ครับ” คาร์ลและโจชัวตอบรับแทบจะพร้อมกัน

“ห้ามเช็คอินพิกัดในมือถือเด็ดขาด!” เอิร์นเนสตีหน้าดุ “ในนี้สัญญาอินเตอร์เน็ตจากภายนอกเข้าไม่ค่อยถึง แต่ใช่ว่าจะไม่มี ดังนั้น ถ้าเปิดเครื่องอยู่ เช็คให้ดี อย่าเปิด GPS เด็ดขาด!”

เทคโนโลยีนี่มันดาบสองคมจริง ๆ สองคนรีบควักสมาร์ทโฟนที่พอลให้ออกมาดู รีบปิดทุกอย่างที่จะระบุตัวตนออกไป

ชายชราเดินนำพวกเขาผ่านตลาดบนแพ ซึ่งมีอาหารและข้าวของขายกันอย่างคับคั่ง โจชัวสะกิดให้คาร์ลดูแผงขายปลาหมึกย่าง พ่อค้าสองคนที่ร้านนั้นมีหัวเป็นวาฬสีน้ำเงินและวาฬสเปิร์ม…เป็นภาพที่น่าทึ่ง

“ก่อนจะพาพวกคุณไปที่พัก ฉันอยากให้ตามมาดูสถานที่สำคัญ ๆ เสียก่อน” เอิร์นเนสเดินนำไม่ช้าไม่เร็ว “พวกสาธารณูปโภคก็บอกไปแล้ว แต่ที่ฉันจะพาไป สำคัญต่อจิตใจของ ‘พวกเรา’ ที่นี่ ดังนั้น โปรดให้ความเคารพ”

แม้จะเหนื่อยแสนเหนื่อยมาทั้งวัน แต่พวกเขาก็เดินตามเจ้าถิ่นอย่างอดทน ไม่นานนักก็มาถึงใต้หน้าผาสูงชัน หินบริเวณนั้นถูกปาดออกจนเรียบคล้ายกำแพง ทาสีแดงเข้มรองพื้น…มีอักษรสลักสีขาวจารึกเอาไว้เต็มไปหมด

“นี่คือสุสานแห่ง Crimson” ชายชราทาบมือลงกับรายชื่อเหล่านั้น หยุดที่บางชื่อคล้ายอาลัย “เป็นที่สลักชื่อผู้สละชีวิตรักษาที่นี่เอาไว้”

“…หมายความว่ายังไงเหรอครับ”  โจชัวขมวดคิ้ว

“พวกคุณเข้ามาใหม่ อาจจะคิดว่าที่นี่เป็นเพียงสถานตากอากาศ หรือที่ลี้ภัยธรรมดา” เอิร์นเนสจ้องมองทั้งคู่สลับไปมา  “ความจริงแล้ว Crimson คือองค์กรที่ตั้งขึ้นเพื่อต่อต้านความอยุติธรรมกับชาวกลายพันธุ์ทั้งหลาย”

คาร์ลขนลุกแปลก ๆ ทั้งที่ไม่ได้ก้าวขา แต่เหมือนเท้าได้ย่างเหยียบลงไปในจุดที่ไม่ควรเสี่ยง

“เพ็ททูเนีย ทูน่า ก็เป็นสมาชิกของเรา เธอคอยประจำอยู่ที่แอตแลนติเซียร์เพื่อให้ความช่วยเหลือ” รอยยิ้มบาง ๆ จุดขึ้นบนริมฝีปากเหี่ยวคล้ำ

“ถ้าอย่างนั้น พอลก็….” ถามพลางยกมือขึ้นแตะท้องอย่างเผลอตัว

“พอล แมคเคอเรลไม่ใช่พวกของเรา แต่เป็นพันธมิตรที่ดี เขาค้าขายข่าวกับเราน่ะ” เอิร์นเนสเฉลยให้ “แต่เขาบอกว่า พวกคุณจะช่วยเป็นกำลังให้เราได้ เราจึงตกลงรับพวกคุณมา”

อ้าว โดนหัวหน้าหลอกมาขายแล้วสินะ คาร์ลกับโจชัวคิดในใจ

“จริงอยู่ว่าทั้งผมและโจชัวเคยฝึกการต่อสู้มา” คาร์ลรีบชิงอธิบายก่อน  “แต่ตอนนี้โจชัว…สภาพร่างกายไม่พร้อมจะเข้าปะทะกับใคร ผมจะรับผิดชอบงานทุกอย่างแทนเอง”

“หืม….”  ตาเฒ่าเลิกคิ้วสูง ทำจมูกฟุดฟิด ก่อนจะเงียบไป….เอียงหัวและหลับตา  “อ๋อ….อีหนูท้องป่องนี่คือตั้งท้องจริง ๆ เหรอเนี่ย แปลกจริง…กลิ่นตัวเป็นเบต้า แต่ในท้องมีหัวใจดวงน้อยเต้นอยู่ด้วย”

“คุณ……”  โจชัวกุมท้อง เผลอถอยหลังไปหลายก้าว

“จมูกและหูคือความสามารถพิเศษของฉัน…มองภายนอกไม่เห็นหรอก แต่ข้างในกลายพันธุ์ไปเรียบร้อยแล้ว”  เอิร์นเนสยิ้ม  “ไม่ต้องกลัว ฉันเข้าใจ จะไม่รบเร้าให้เธอเล่าอะไร หรือเรียกร้องให้ออกไปสู้แน่นอน”

คำสัญญานั้น ทำให้เบาใจลงได้บ้าง

ชายชราคาบไปป์อยู่กับปาก แต่หยิบบุหรี่มวนนึงออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ต่อไฟกับปลายไปป์ เมื่อติดแล้วจึงเสียบบุหรี่ใส่ซอกผา คล้ายแทนของบวงสรวงวิญญาณผู้ตาย  “นี่ก็ค่ำแล้ว เราไปที่พักกันเถอะ ขอบคุณมากที่มากับฉัน”

คาร์ลพยักหน้าให้ มือเขาจับแขนของโจชัวเพื่อประคองเอาไว้โดยอัตโนมัติ ป้องกันอันตรายขณะก้าวลง

ปรากฎว่าเอิร์นเนสสะดุดหินแทน เกือบจะหน้าทิ่มกลิ้งลงจากผา ถ้าคาร์ลไม่มือไวคว้าแขนเอาไว้ทัน

“โฮ่ ๆ ๆ ขอบคุณมาก…ตายเพราะตกผานี่ อดได้สลักชื่อแน่นอน” ตาเฒ่าหัวเราะ แต่เหงื่อไหลซึมเต็มหน้าผาก

“คุณ…ตาไม่ดีสินะครับ”  โจชัวตั้งข้อสังเกต “แล้วทำไมไปถือปืนเฝ้าประตู”

เอิร์นเนสเกาคางอย่างเก้อ ๆ  “ปืนนั่นถือไว้เท่ ๆ ระยะแค่นั้นตาบอดยังยิงโดน…ที่ได้ทำหน้าที่เพราะทั้งเมืองนี้ฉันว่างสุด”

“โถ…” เบต้าท้องป่องพยายามกลั้นยิ้ม

“ไม่ต้องมาสงสาร เดี๋ยวแก่ตัวก็รู้สึกเอง”  ตาเฒ่ากระแอมกระไอ

สรุปว่าขาลงเป็นภาระของคาร์ล ที่ต้องประคองสังขารคนอื่นทั้งซ้ายและขวา

———

ที่พักใหม่ของทั้งคู่อยู่ไม่ห่างจากหน้าผานัก เป็นบังกะโลไม้ลอยน้ำ ผูกต่อกับหลังอื่น ๆ เป็นกลุ่มใหญ่แล้วถ่วงให้อยู่นิ่งด้วยหินใต้ทะเล แม้มองภายนอกจะเหมือนกระท่อมชาวเล แต่ข้างในนั้นดูดีทีเดียว มีเตียง ตู้ โต๊ะ เก้าอี้ครบชุด ครัวเล็ก ๆ และห้องน้ำสะอาดสะอ้าน

หลังทานมื้อค่ำแบบง่าย ๆ โจชัวแทบจะคลานเข้าไปอาบน้ำ หมดสภาพเพราะการเดินทางอันยาวนานเกินคาด ส่วนคาร์ลนั้นออกไปหาซื้ออาหารเพิ่มเติมจากตลาดมาบำรุงครรภ์ในวันถัดไป

เมื่อกลับมายังบังกะโล เขาพบก้อนผ้าห่มกองหนึ่งขดอยู่บนเตียง โผล่มาแค่หน้าและมือขาว ๆ ที่กำลังจดอะไรบางอย่างลงสมุดลายแรคคูน…คาดว่าเป็นไดอารี่ เจ้าตัวรีบเก็บซ่อนทันทีที่เขามาถึงบ้าน คนจ่ายตลาดจึงแสร้งไม่สนใจ รีบเก็บของแล้วไปวิ่งผ่านน้ำ เปลี่ยนเป็นชุดนอนสบาย ๆ แล้วย่องขึ้นเตียง…

“ทำ อะ ไร”  โจชัวตาขวางใส่ เมื่อเห็นว่าใครเขยิบมาประชิด

“มันหนาวนะ…”  คาร์ลหน้าด้านหน้าทน ไม่สนอาการนั้น เขาลงนอนซ้อนหลังกอดคนตัวเล็กกว่าในผ้าห่ม

“ไปขอผ้าห่มเพิ่มสิเฟ้ย” ศอกแหลม ๆ แทงออกมาจากก้อนผ้านุ่ม

“ที่นี่ไม่ใช่โรงแรมนะ เป็นบ้านเช่าธรรมดา ๆ แล้วใครเขาจะมีผ้าห่มสำรองบริการ” ปัดป้องอาวุธที่โจมตีไปพลางโน้มน้ามความคิด “ฉันนอนกอดแบบนี้ รับรองนายหลับสบาย คืนก่อน ๆ พิสูจน์มาแล้ว”

โจชัวเถียงไม่ออก สมัยก่อนเขาจะนอนตากลมตากฝนยังไงก็ได้…แต่ตอนนี้เขาโหยหาความอุ่นและสิ่งของนุ่ม ๆ เหมือนแม่นกกกรังไม่มีผิด

หลังได้ยินเสียงถอนหายใจปลง ๆ แทนคำอนุญาต คาร์ลก็ใช้สิทธิกระดึ๊บเข้าไปกอดก่ายอีกฝ่ายได้อย่างเต็มไม้เต็มมือ เขายิ้มและแอบก้มลงสูดหลังคอกรุ่นกลิ่นหอมนั้นอย่างชื่นใจ

แม้จะรู้สึกกระดากอาย แต่ความอบอุ่นแสนสบายนั้นก็เรียกอาการง่วงหาวได้ไม่ยากนัก โจชัวตาปรือ…เนื้อตัวอ่อนยวบอย่างผ่อนคลาย และหลับไปในที่สุด

คืนแรกในคริมสัน ผ่านไปด้วยฝันดี….

———

เช้าวันถัดมา คาร์ลถูกเอิร์นเนสเรียกตัวไป

ดูเหมือนว่าที่นี่ต้องการทักษะทางการต่อสู้มากกว่าอะไรทั้งสิ้น คาร์ลจึงเหมือนถูกส่งมาเป็นครูฝึกกลาย ๆ งานของเขาเริ่มต้นตั้งแต่วันแรก คือการเตรียมพร้อมให้ชายฉกรรจ์ทุกคนในที่นี้จับอาวุธและใช้ศิลปะป้องกันตัวให้เป็นอย่างเร็วที่สุด

ส่วนโจชัว มีหน้าที่แค่ ‘อยู่กับบ้าน’

…แต่ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ในบ้าน…

ดวงตาสีเทาอ่อนทอดมองลงจากที่สูงไปยังกลางแพลอยน้ำ ฝูงชนรวมตัวกันแน่นหนา ทุกคนกำลังหัดเลือกและใช้อาวุธแบบพื้นฐาน ดูเอาการเอางาน

มือขาวยกสมาร์ทโฟน ‘เครื่องที่ไม่เคยเปิดใช้’ ขึ้นมามอง…เลื่อนหน้าจอ เซ็ตค่าต่าง ๆ ให้พร้อมใช้…แล้วกดโทรออกไปที่เลขหมายหนึ่ง…

TBC

Talk :

  • มีความรีบร้อนอยากให้ทันวัน….
  • โพสต์ในWPอยู่ในวันที่11 แต่ไปโพสต์กิจกรรมพ้นวันที่ 11 ไป 1 นาทีค่ะ 
  • /ทรุดตัวลงไปกอง orz
  • แต่อย่างน้อยก็ไล่ทันวันแล้วนะคะ แฮ่ก ๆ หักหนี้ไป กรรรรร
  • ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนต์ล่วงหน้าเลยค่ะ ที่สู้ฟัดขนาดนี้เพราะมีคนอ่านอยู่ด้วยนะคะ!!! รัก ❤
Advertisements

Comments on: "[Novel] Omega3verse. – Day11" (8)

  1. ตอนนี้กลายเป็นผู้นำครอบครัว (?) เต็มตัวแล้วสินะคาร์ล ปลื้มใจยิ่งนัก สู้ๆ ค่ะ!

  2. ทำไมหวั่นใจโจชัวแปลกๆ แงงงง
    ขอบคุณที่สู้ฟัดปั่นให้อ่านจริงๆนะคะ นับถือเลย เป็นกำลังใจให้นะคะ

    • แอร๊ยยยย ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์เช่นกันค่ะ กำลังใจจจจ ❤

  3. Pwfangie said:

    แงงงง ฟินแทนคุณพี่คาร์ลอะค่าาา อย่างน้อยก่อได้นอนกอดเมียนะเอ้อ555555 ดีใจด้วยนะคะคุณพี่ กรี๊ดกร๊าดดด

    • โจชัวกล่าวว่า : ยังไม่ใช่เมีย!!! //กรั่กๆๆๆ XD

  4. เมียพี่มีชู้วววว— //ใครเปิดเพลง ปิดแป็บ
    หลังจากเนียน ๆ มานาน ถือเป็นการอนุญาตให้กอดอย่างเป็นทางการแล้วนะ ยินดีด้วยคาร์ล
    เอิร์นเนสมาดเหมือนจะดุ แต่ก็มาสะดุด(บันได) 55

    • ยังไม่ได้เป็นเมียใครหรอกนะ! /โจชัวกล่าว
      เฮ้ ๆ ตอนนี้คาร์ลทำแต้มน่าดูเลยค่ะ ❤

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: