macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

16-11-13-22-09-34-848_deco

ตอนเก่าเก่าเก่า

Day 13

Keyword : Lullaby

Ch 13 : Dec 24, 2016.

 

‘มหาสมุทรเป็นส่วนประกอบหลักของอุทกภาคของโลก มหาสมุทรจึงเป็นสิ่งสำคัญต่อสิ่งมีชีวิตทุกชนิด เป็นส่วนหนึ่งในวัฏจักรคาร์บอน และมีอิทธิพลต่อภูมิอากาศและลมฟ้าอากาศ มหาสมุทรเป็นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตกว่าสองแสนสามหมื่นสปีชีส์ แม้ว่ามหาสมุทรในส่วนที่ลึก ๆ ส่วนมากยังคงไม่ถูกสำรวจ และเชื่อกันว่ามีสิ่งมีชีวิตใต้น้ำมากกว่าสองล้านชนิดอยู่ในนั้น จุดกำเนิดของมหาสมุทรนั้นยังไม่มีคำตอบ แต่มีความคิดว่ามันเกิดขึ้นในบรมยุคเฮเดียน และอาจจะเป็นแรงกระตุ้นให้เกิดกระบวนการกำเนิดชีวิตจากสิ่งไร้ชีวิต’

-Wikipedia

 

 

ว่ากันว่า เมื่อเจ็บป่วยอย่างรุนแรง สมองมักพาคนเราย้อนอดีตไปทบทวนความทรงจำเก่า ๆ ทั้งที่เคยลืมไปแล้ว และทั้งที่ไม่เคยลืม

คาร์ลฝันว่าตนเองกลับไปอยู่ในช่วงวัยเรียน…อยู่ที่สถาบันแห่งแปซิฟิเซียร์ สถานศึกษามีชื่อเสียงและเป็นเป้าหมายของเด็กทุกคน เมื่อแรกเริ่มสอบเข้าตอนอายุสิบสอง เขานั้นเปี่ยมไปด้วยความฝันและทัศนคติอันสวยงาม เป็นตัวท๊อปของนามสกุลแมคเคอเรล เป็นความภาคภูมิใจในการแข่งขันกับพวกนามสกุลอื่น…เขารู้จักพอลในฐานะรุ่นพี่ผู้มีความสามารถ และรู้จักโจชัวในฐานะคู่แข่ง

ตามประสาเด็กผู้ชาย การตั้งแก๊งแบ่งพรรคพวกและแย่งอิทธิพลในพื้นที่จำลองสังคมอย่างโรงเรียนนั้นคือความสนุกสนานอย่างหนึ่ง พวกเขาเขม่นกัน กระทบกระทั่ง แต่ไม่เคยเกินเลยไปทางวิวาทสักครั้ง…คาร์ลจำไม่ได้แล้วว่าพวกเขาเป็นอริอยู่นานแค่ไหน แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นพันธมิตรหลังงานแข่งกีฬากับต่างสถาบัน

ช่วงเวลาวัยเยาว์ของเด็กผู้ชายนั้นไร้เดียงสาและสนุกสนาน

จนกระทั่ง ‘อายุ’ ได้ชักนำความเป็นผู้ใหญ่ ราคะ และชีวิตจริงมาให้

มันเริ่มจากเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ จีบสาว ริลองประสบการณ์ทางเพศ คาร์ลมีพื้นฐานหน้าตาดี ประกอบกับความโดดเด่นในสถาบัน จึงไม่ยากนักที่เขาจะเกี่ยวหญิงที่หมายตามาเชยชมได้อย่างง่ายดาย…ง่ายเสียจนกลายเป็นเรื่องสามัญและเริ่มเบื่อหน่าย

แม้จะรู้กันดีว่ามาตรฐานของเบต้านั้นรักความธรรมดา ไม่ชอบการแหกคอก แต่ลึก ๆ แล้ว หากตนเอง ‘มีดี’ มากกว่าผู้อื่น ใครกันจะไม่คิดผยองอยากต่อยอดให้สถานะสูงขึ้นกว่าเดิม

และในโลกนี้มี ‘โอเมก้า’ เพศที่ทั้งยั่วยวนและท้าทายให้ครอบครอง…คาร์ลหลงใหลโอเมก้าคนหนึ่ง หากเขาพิชิตได้ ต้องเกิดความฮือฮาและยกย่อง เขาจะกลายเป็นเบต้าที่มีดีเหนือเบต้าอื่น ๆ

ตอนนั้นเองที่ชีวิตจริงสอนบทเรียนให้อย่างโหดร้าย ว่า ‘เบต้า’ ไม่มีทางผงาดเหนือ ‘อัลฟ่า’

……….

……………….

คาร์ลในวัยสิบแปดกำลังว่ายน้ำสุดกำลังขา แต่สภาพเหมือนปลาที่โดนตัดครีบทิ้ง เขาหนีหัวซุกหัวซุนมาจากห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ที่ ๆ โดนเล่นงานจนเละเป็นขี้

เขานัดโอเมก้าคนงามออกมา หวังว่าเธอจะตอบรักความรักที่ขอไป…แต่อัลฟ่าคนที่ติดพันเธออยู่ด้วยปรากฎตัวขึ้น

แค่หมอนั่นใช้อำนาจทางสายเลือด เบต้าอย่างเขาก็เข่าทรุดสิ้นท่า กลายเป็นก้อนเนื้อรองรับการสหบาทาของลูกน้องอีกฝ่าย….โอเมก้าที่รักของเขาแทบคลานเข้าไปเลียรองเท้าอัลฟ่า บดเบียดอกอิ่มเข้ากับต้นขา ยั่วยวนขอความรักอย่างน่าอนาถ..

เขาอาศัยแรงฮึดจากภาพบาดตานั้น หนีรอดมาได้ ซมซานขึ้นฝั่งในมุมมืดของเมือง…ตอนที่เขาถูกทำร้ายอย่างแสนทุเรศนั้น คนเห็นเหตุการณ์นับพัน แต่ไม่มีใครเลยกล้ายื่นมือช่วย…ไม่มีใครกล้าหือกับอัลฟ่าผู้ทรงอิทธิพล

คาร์ลติดต่อหาพอล รุ่นพี่คนเดียวที่เขานับถือ แต่ไม่ได้คาดหวังสูงนักว่าอีกฝ่ายจะช่วยเหลือ เขารนหาที่เอง…

ตอนกำลังคิดว่าชีวิตคงเน่าตายในซอกแคบ ๆ โจชัวก็ปรากฎตัวต่อหน้าเขา…

คาร์ลไม่เคยลืมสภาพอีกฝ่าย ปากอ้ากว้างหอบหายใจราวกับปลาขาดน้ำ ผมสีดำนั้นเปียกโชกและกระเจิงไร้ทรง ดวงตาเหลือกโพลงเหมือนโดนผีหลอกมาสามสุสาน พูดจาวกวนฟังไม่ได้ศัพท์

น่าเกลียดเกินคำบรรยาย…ตอนนั้นเขายังไม่รู้ ว่าเทวดานางฟ้าของเขามาหาแล้วในรูปลักษณ์เช่นนี้

โจชัวบอกว่าล่วงหน้ามาก่อน เพราะพอลอยู่นอกเมือง กำลังเดินทางกลับ อีกฝ่ายช่วยปฐมพยาบาลให้ และจะพาไปโรงพยาบาล

จังหวะเดียวกับที่อัลฟ่าคู่อริตามมาเจอ…หมอนั่นบอกกับเพื่อนของเขาให้หลบไป มีหนี้ต้องจัดการต่อกับคนที่บังอาจไปยุ่งกับโอเมก้าของมัน

โจชัวกอดเขาเอาไว้แน่น แล้วประกาศว่าข้อหานั้นไม่มีทางเป็นจริง เขาคือคนรักของคาร์ล

ทุกคนในที่นั้นอึ้ง…

แต่ความหนักแน่นและคำอธิบายของโจชัวนั้นดีเยี่ยม แม้คาร์ลจะรู้ว่านั่นคือคำโกหก แต่เจ้าอัลฟ่าคล้อยตาม ทุกคนคิดว่านี่คือความเข้าใจผิด

สุดท้ายแม้จะเจ็บตัว แต่คาร์ลก็รอดมาได้

แม้จะรอด แต่ผลกระทบจากคำโกหกของโจชัวก็สร้างข่าวลือไปทั่วสถาบัน ต่างพูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับอีกฝ่าย แม้จะไม่มีกฎข้อใดห้าม แต่ค่านิยมสังคมนั้นดูถูกเบต้าชายสองคนที่คบหากันเอง(เพราะไม่มีประโยชน์ ไม่อาจให้กำเนิดลูกหลานได้)

คาร์ลคิดว่าเขาอาจจะเสียเพื่อนคนนี้ไป

…เปล่าเลย…โจชัวยังยืนหยัดเคียงข้างเขา ต่อต้านคำเหยียดหยามด้วยลำแข้งและด้วยหมัดบ้างเป็นบางครั้ง

เรื่องราวจบลงเมื่อพอลกลับมาสมทบ พร้อมประกาศความสัมพันธ์ ‘สามเบต้าผัวเมีย’ ให้รับรู้กันไปทั่ว

…ทีนี้ไม่มีใครเชื่อ เป็นอย่างนั้นไป…

จากคดีฉาวโฉ่แย่งโอเมก้าและชายรักชาย เลยกลายเป็นเรื่องตลกของแก๊งสามบ้าแทน…

กาลเวลาแปรผัน สามคนเติบโตไปด้วยกัน จบจากสถาบันและกลายเป็นเบต้าระดับหัวกะทิ(และพุงกะทิ)หนึ่งคน ระดับยอดเยี่ยมสองคน ส่งออกไปประจำการยังบริษัทยักษ์ใหญ่

มิตรภาพของพวกเขาไม่มีวันเสื่อมสลาย

และความรักที่คาร์ลมีต่อโจชัวก็แผ่ขยายตามวันและเวลา

แต่น่าเสียดาย…ความรู้สึกของเขาไม่มีวันส่งไปถึง เพราะโจชัวเลือกที่จะเป็น ‘เบต้าธรรมดา’ และมีความฝันมาตลอดชีวิตคือการแต่งงาน มีลูก…เป็นความฝันที่คาร์ลไม่มีวันทำให้เป็นจริงได้

ถึงตรงนี้ ภาพฝันเริ่มสั่นคลอนและแตกร้าว…ป่นอดีตให้เลือนหาย

……….

……………….

แผลที่ไหล่ซ้ายร้อนผ่าว ส่งความปวดหนึบเป็นจังหวะ คาร์ลยกเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย…ดูเหมือนยาชาที่สะกดความเจ็บเอาไว้จะหมดฤทธิ์แล้ว

เตียงเขาถูกล้อมด้วยม่านขาว แสงแดดจาง ๆ ที่ทะลุผ่านเข้ามาบ่งบอกว่าเวลาหมุนเวียนไปอีกวัน เขาอยากจะขยับร่างกาย แต่พบว่าทำไม่ค่อยได้ จึงเบนสายตาไปรอบ ๆ มองหาออดกดเรียกพยาบาล

รอยแหวกระหว่างม่าน ทำให้เห็น ‘คนสองคน’ ยืนอยู่มุมหนึ่งของห้อง…เป็นชายและหญิง

คาร์ลกลั้นหายใจโดยอัตโนมัติขณะเงี่ยหูฟัง

ซีบิลแต่งตัวต่างจากเมื่อวาน เธอกลับไปสวมชุดกระโปรงพลิ้วไหวทับด้วยโค้ทกันหนาวสีหวานแบบที่เขาเคยเห็นในอดีต มองเผิน ๆ เหมือนหญิงชาวบ้านทั่วไป…ใบหน้างดงามนั้นมีรอยน้ำตา ริมฝีปากเม้มเข้าหากันราวกับขมขื่น

ส่วนโจชัวนั้น อยู่ในชุดเสื้อตัวโคร่งทับกางเกงผ้านุ่ม หน้าท้องนูนยังเห็นได้ชัดแม้ถูกพรางด้วยเสื้อโค้ทหนา…นัยน์ตาสีเทาอ่อนดูเย็นชา…

เขาเห็นโจชัวสะดุ้งเล็กน้อยเมื่ออดีตภรรยายื่นมือมาหา เธอเองก็ชะงัก…ก่อนจะคุกเข่าลงกับพื้น

“ขอฉันสัมผัสลูกหน่อยได้ไหม…”  เสียงอ้อนวอนนั้นสั่นเครือ “ลูกที่ฉันไม่มีแม้แต่โอกาสจะอุ้มท้องไว้”

คนฟังไม่ตอบ…ริมฝีปากสั่นเกร็ง….โจชัวหลับตาลงครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า

ซีบิลทาบฝ่ามือลงบนหน้าท้องของสามี…รอยยิ้มปรากฎขึ้นบนใบหน้า พร้อมกับน้ำตาที่ร่วงพรู

คาร์ลเบือนหน้าจากภาพนั้น…หากหูยังแว่วเสียงเพลง Lullaby ชื่อว่า ‘Under the pale moonlight.’

เพลงกล่อมเด็กนี้เป็นเพลงเก่าแก่ เล่าถึงคำสอนของพ่อแม่ที่ต้องการให้ลูกจำไว้ ระลึกถึงความรักและอบอุ่นหากวันหนึ่งต้องจากกันไกล

แน่นอนว่าเพราะเป็นเพลงสำหรับเด็ก พ่อแม่ลูกย่อมพร้อมหน้ากันในตอนสุดท้าย

คาร์ลปวดทั้งแผล ปวดทั้งใจ…เขาไม่อยากรับรู้อะไรไปมากกว่านี้จึงข่มตัวเองให้หลับ

ใต้เปลือกตาดำมืดนั้น เขาเห็นเทวดาในฝัน…ผู้ปัจจุบันยิงเขาได้อย่างเลือดเย็น

TBC

Talk :

  • เนื่องจากคาร์ลนอนเจ็บ วันนี้(ตอนนี้)เลยขอให้เขาพักผ่อน พาไปท่องฝันแทนค่ะ ฮาาา
  • ก็เป็นการเปิดเผยอดีตเนอะ ว่าคาร์ลรักโจชัวได้ยังไง ส่วนโจชัวจะรักคาร์ลมั้ย ยังไม่ถึง อิอิ (- -,,
  • ส่วนปมเรื่องซีบิลนั้น ในอนาคตมีเฉลยแน่นอนค่ะ
  • เพลงในเรื่องไม่มีจริงนะกั๊บ ไม่ต้องหา ฮาาาา เอาวลีนึงที่ชอบจากเพลงมาตั้งค่ะ ค่อนข้างเก่าแล้ว แต่มาโชชอบมาก ๆ สื่อถึงความมั่นคงของคาร์ลที่มีต่อโจชัวได้ด้วยนะ (แม้ตอนนี้จะแอบคลอน เอื้อออ) >>>  Ever the same  ❤
  • ขอบคุณทุกคนที่ติดตามเรื่องนี้ ปลื้มใจกับทุกคอมเมนต์ทุกช่องทางงงง มีความสุขทุกวันเพราะได้อ่านเมนต์ค่ะ ,,- -,,
Advertisements

Comments on: "[Novel] Omega3verse. – Day13" (12)

  1. Honya_p said:

    เราตามอ่านมาหลายตอน แต่วันนี้อยากจะมาเมนต์ ให้กำลังใจคนแต่ง
    แฮ่ร~ คือเราชอบเรื่องนี้มากค่ะ พล๊อคแปลกใหม่ดี ใครจะคิดว่า Omegaverse จะเป็นสัตว์ทะเลกันได้ ตอนแรกก็ขำหลังๆเริ่มเครียด อ่านไปอ่านมา โถ๋ๆคารล์เอ้ยยยย น่าสงสารจริง เอ็นดูค่ะ 55+ เอาใจช่วยทั้งคนแต่งทั้งพ่อปลาทั้งสองเลยนะคะ

    • กรี๊ดดด ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ค่าาา (;///; #จับกอดทันทีที่แสดงตัวอุ๊ฮ่าาาาาา ❤

      ช่วงนี้เครียดหน่อยค่ะเพราะวางปมใหญ่ + พอลไม่ออก เอิ๊กกก คือพอลไม่ออกนี่ตลกยากเลยทีเดียว XD /ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ สู้ตายยยยยย

  2. Lucent said:

    โอย ฮือออ แงงงง อ่านรวด 3 ตอน 11-13 อิมแพคแรงค่ะ มือสั่นไปหมดเลย ฮือออออ(กำลังจะย้อนไปเม้นต์ตอนเก่าๆ แต่ไม่ไหวค่ะ อารมณ์หลังอ่านตอน 13 มันแรง ขออนุญาตเม้นต์รวบเลยละกัน แง๊ๆ)
    คือกำลังเศร้าๆ แต่มาจ๊ะคำว่าพุงกะทิของพอลถึงกับสำลักน้ำลายพรวด5555555 ช่างเป็นคนที่ขโมยซีนได้อย่างร้ายการจจริงๆ พ่อแมคอะวอยฉบับอ้วนกลมของเราคนนี้
    /คัท

    ความหลังของทั้งสองช่างตราตรึงมากค่ะ เข้าใจแล้วว่าทำไมคาร์ลรักโจชัวได้ขนาดนี้ เอาใจช่วย!! เทคะแนนแม่ยกให้ถล่มทลาย ถ้าภาพโจชัวกับซีบีลมันบาดตานักเดี๋ยวลูบอกให้พอลเอาพุงมาบังให้ค่ะ—-/นี่จะเม้นต์ดราม่ารึจะเอาฮา……

    มาได้เกือบครึ่งทางแย้ว สู้ๆ ค่า

    • แงงงง กอดคุณลู เมนต์รวบตอนเดียวก็ไม่เป็นไร แค่นี้เก๊าก็ดีใจแย้วววว ❤

      11-13 นี่หนักหน่อยค่ะ เพราะเป็นช่วงทิ้งปมใหญ่ และที่สำคัญ…พอลไม่ออก กร๊ากกกก พอไม่มีพอลแล้วตลกยาก พูดเบยยยย

      ในที่สุดคุณลูก็ให้คะแนนคาร์ลหนัก ๆ แย้ววว เยเยเยเยเย ❤

  3. เจ็บตัวแล้วยัง ใจสลายอีก
    ใจร้ายกับสามีหัวปลาเหลือเกิน ;{};

    • งั่ก ๆ ๆ เป็นพระเอกของมาช้วยต้องอดทนนนน (TvT

  4. คาร์ลไม่ร้องนะคะ เราเป็นพระเอก ยังไงเราก็ต้องได้!! น่าสงสารจังเลยค่ะ นายเอกเรานี่ก็เสน่ห์แรง มีคนมามะรุมมะตุ้มรุมรักไปหมด 5555

    • กรั่ก ๆ พระเอกของมาโชต้องอดทนจริง ๆ ค่ะ /ปาดน้ำตา

  5. สภาพโจชัวที่คาร์ลบรรยายคือออ ทำร้ายยย คนเรามีมุมมืดสินะคะ
    ปูเรื่องอดีตมายันภาพปัจจุบันมันบาดตาบาดใจเหลือเกินนน
    ขอฝนประกอบ mv ด้วยค่ะ ถึงอยู่ในน้ำก็ตก ๆ ไปเถอะ (…)
    ตอนนี้เรียกคะแนนความสงสารให้คาร์ลจริง ๆ (อะไรนะ เรียกมาทุกตอนอยู่แล้ว 555555)

    • เรียกมาทุกตอน เพิ่งมาสำเร็จเอาตอนนี้เลยค่ะ กร๊ากกก มีคนใจอ่อนให้คาร์ลเยอะแย้ว เย้ ๆ ๆ /ระบำฉลอง

      ส่วนฝนตก ป…เปียกซ้ำซ้อนนี่แย่มาก

  6. Pwfangie said:

    โอ๊ยยย ฮืออออ กว่าจะหาเวลากลับมาอ่านได้อีก ช่วงนี้วุ่นที่ทำงานใหม่มากๆเลย ขอโทษด้วยนะค้าที่เก๊าหายไป ;_;

    โถๆขุ่นพี่คาร์ล ตอนนี้ช่างเจ็บปวดใจ ถูกสุดที่รักยิง ไม่เป็นไรนะๆ มันต้องมีเหตุผลสิ แล้วซีบิลมาได้ไง มาทำอะไรรรรรร้ ไหนๆก็ไหนๆ ยกสามีให้คาร์ลเขาเถอะนะ เขายินดีดูแลให้กันนนน

    • ยินดีต้อนรับกลับมาค่าาาา เอิ๊ก ๆ (- -,,

      กรั่ก ๆ ซีบิลมีเหตุผลจริง ๆ ค่ะ แบบนี้ก็ดีนะ จะได้มีเหตุให้เคลมง่าย ๆ ไง กร๊ากกกก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: