macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

16-11-21-00-51-17-755_deco

 

 

Day 16

Keyword : Spirit

Ch 16 : Dec 27, 2016.

 

 

‘พฤติกรรมและรูปแบบสังคมของปลาฉลามขาวยังไม่เป็นที่แน่ชัด จากการทดลองล่าสุดพบว่า ปลาฉลามขาวเป็นสัตว์สังคมมากกว่าที่คาด ที่แอฟริกาใต้ ปลาฉลามขาวจะเหมือนมีลำดับชั้นทางสังคม ขึ้นอยู่กับขนาด เพศ และตำแหน่งจ่าฝูง ตัวเมียจะมีอำนาจมากกว่า ตัวผู้ตัวใหญ่กว่าจะมีอำนาจมากกว่าตัวเล็กกว่า เจ้าถิ่นจะมีอำนาจมากกว่าผู้มาเยือน เมื่อมีการล่าจะสั่งการกันอย่างเป็นระบบ และเมื่อมีความขัดแย้งก็จะมีวิธีการ เพื่อหาทางออก แทนที่จะสู้กันถึงตาย ฉลามที่สู้กันเองพบเห็นน้อยมาก แต่บางครั้งก็พบฉลามตัว ที่มีรอยกัดซึ่งเป็นขนาดรอยฟันฉลามตัวอื่น ทำให้สันนิษฐานได้ว่าปลาฉลามขาวเป็นสัตว์ที่หวงแหนอาณาเขต เมื่อมีผู้รุกราน ก็จะทำการเตือนด้วยการกัดเบาๆ เพื่อแสดงถึงความเป็นเจ้าของอาณาเขต’

-Wikipedia

 

 

พอล แมคเคอเรล เป็นเบต้า เพศรองที่แทบไม่มีบทบาทพิเศษอะไรในสังคม

แต่สิ่งที่ทำให้พอลในอดีตโดดเด่นขึ้นมาท่ามกลางนักเรียนจำนวนมหาศาลแห่งสถาบันแปซิฟิเซียร์คือ ‘ความกล้า’ ในระดับผิดธรรมชาติของพันธุ์แมคเคอเรล

เขาเป็นเด็กชายตาโตผู้เกิดมาในครอบครัวใหญ่ เป็นลูกคนเดียวของพ่อแม่ แต่มีลูกพี่ลูกน้องเจ็บสิบคน…นี่แค่รุ่นเด็ก ไม่ต้องสืบใช่ไหมว่าจำนวนคนทั้งครอบครัวจะเยอะขนาดไหน ในนามสกุลแมคเคอเรลด้วยกันนั้น ครอบครัวของพอลถือว่ามีสมาชิกเยอะเป็นลำดับต้น ๆ (อย่าถามว่าครอบครัวใหญ่สุดมีกี่คน…)

ท่ามกลางเด็กเป็นฝูงเหล่านั้น ย่อมเกิดการแก่งแย่งเป็นธรรมดา พอลไม่มีพี่น้องเป็นพันธมิตรในสงครามฟันน้ำนมนี้ เขารู้ตัวดีตั้งแต่เด็กว่าถ้าอยากจะรอดชีวิตต่อไปในสังคม เขาต้องทำตัวให้ ‘เหนือชั้น’ ไปกว่านั้น…และโชคดีที่มีความรักจากพ่อแม่สนับสนุน พอลจึงเลือกจะแตกต่างออกมา…จนได้ฉายาว่าเขาอาจจะเป็น ‘จ่าฝูง’ คนใหม่หากมีการอพยพในครั้งหน้า

ทั้งหัวใจที่เต็มร้อย หน้าตาดี และกำลังกายที่เคี่ยวกรำจนเป็นอันดับต้นของชั้นปี พอลกลายเป็นหนุ่มเนื้อหอมที่สุดในโรงเรียนอย่างไม่ต้องสงสัย และด้วยความอยากรู้อยากลองไปเสียหมด เขาจึง ‘ได้’ กับทุกเพศทุกทาง โดยอ้างว่าเป็นความเสมอภาคทางรสนิยม พอลมีรุ่นน้องอีกสองคนที่ทัดเทียมกับตัวเขา คือคาร์ล ที่ทุกคนวางไว้เป็นทายาทสืบต่อหากเขาเรียนจบ และ โจชัว หัวเรือใหญ่ของพวกซาร์ดีน…แรกเริ่มทุกคนคิดว่าพอลคงสนับสนุนคาร์ลอย่างเต็มที่

แต่พอลไม่คิดเช่นนั้น เขาคิดว่าสายพันธุ์อะไรล้วนควรอยู่ร่วมกัน เขาวางแผน สร้างการแข่งขันกีฬาข้ามสถาบัน ผลักดันให้แปซิฟิเซียร์ต้องรวมพลังเพื่อเอาชนะสถาบันอื่น…แผนสำเร็จ คาร์ลกับโจชัวกลายเป็นเพื่อนซี้ ทั้งโรงเรียนแฮปปี้ เขาถูกยกย่องเป็นราชา

หากชื่อเสียงคือดาบสองคม เมื่อความโดดเด่นนั้น ไปเข้าตาใครบางคน…

ไมเคิล ชาร์กเบนเดอร์ อายุมากกว่าพอลสิบกว่าปี แต่เพราะอายุขัยอันยาวนานของสายพันธุ์ฉลามขาวทำให้ยังหนุ่มแน่น…เขาเรียกตัวนักเรียนดีเด่นเข้าไปดูงาน ทาบทามให้เป็นพนักงานบริษัทตั้งแต่ยังไม่จบการศึกษา

แน่นอน ‘ทาบ’ อย่างอื่นลงไปด้วย

แม้พลังของอัลฟ่าของชาร์กเบนเดอร์จะครอบงำเบต้าอย่างพอลไม่ได้ หากเสน่ห์อันร้ายกาจของผู้ใหญ่ก็ทำให้พอลผู้เยาว์วัยทั้งหลงใหลและสนุกสนาน…การยอมอยู่ใต้ชายที่อยู่เหนือทุกคนเพียงคนเดียว ช่างเป็นสิทธิพิเศษเหนือจินตนาการ และพอลคือหนูตกถังข้าวสารที่มาพร้อมกระสอบ…เขากอบโกยทุกสิ่งที่ชาร์กเบนเดอร์ปรนเปรอให้ เพราะรู้ดีแก่ใจว่าวันหนึ่ง อัลฟ่าคนนี้ต้องเบื่อเขา…

และเป็นจริงตามนั้น เมื่อร่างกายเปลี่ยนจากหนุ่มน้อยย่างสู่ผู้ใหญ่ ชาร์กเบนเดอร์ก็ไม่ค่อยเรียกหาอีก

พอลกลับไปใช้ชีวิตเช่นเดิม เรียน เล่น สนุกสนานไปกับทุกสิ่ง…หากชีวิตที่แท้จริงนั้นไม่ได้ดลบันดาลแต่ความสมหวังตลอด

พ่อและแม่ผู้เป็นดั่งตะเกียงใจ ประสบอุบัติเหตุ…นอนโคม่าอยู่ร่วมสองปี

พอลใช้ทุกอย่างที่หามาได้ยื้อชีวิตพวกท่านเอาไว้ ทรัพย์สมบัติค่อย ๆ ร่อยหรอพร้อมกับอาการที่มีแต่ทรุดลง

แม้ทางสถาบันจะมอบทุนการศึกษาให้เต็มจำนวน หากถึงจุดหนึ่ง พอลตัดสินใจยื่นใบลาออก…

วันหนึ่ง ขณะที่พอลกำลังนั่งมองน้ำตาตัวเองกองอยู่บนปลายเท้า ในระหว่างรอผลการผ่าตัดของพ่อกับแม่ครั้งที่เท่าไหร่ก็จำไม่ได้…ใบลาออกขาดครึ่งถูกยื่นมาตรงหน้า

‘ฉันไม่อนุญาต’ ไมเคิล ชาร์กเบนเดอร์ กับสีหน้าไม่พอใจอันหาได้ยากยิ่ง ‘ลืมไปแล้วสินะ ว่าฉันเป็นกรรมการสถาบันด้วย’

พอลได้แต่มองอีกฝ่ายด้วยสายตาว่างเปล่า

จนกระทั่งฝ่ามือใหญ่ลูบลงบนศีรษะของเขา…เรียกเอาชีวิตจิตใจกลับคืนมา

ชาร์กเบนเดอร์นั่งอยู่ข้าง ๆ พอลจนไฟหน้าห้องผ่าตัดดับลง…ยืนมองเงียบ ๆ ขณะพอลเซ็นรับรู้มรณกรรมของบุพการี

ก่อนจะเอ่ยปากเป็นครั้งแรก เมื่อเจรจารับชำระหนี้ค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดแทน

พอลรู้ในขณะนั้นเอง ว่าชีวิตนี้เขาเป็นของใคร…และจะอยู่เพื่อใคร

แม้อีกฝ่ายจะไม่ได้ทำดีไปกับเขา มากกว่าวางไว้เป็น ‘คน’ ในสังกัด

หลังจากนั้น พอลกลับไปเรียนจนจบด้วยผลงานอันยอดเยี่ยม อาจจะเพราะห่างร้างกันไปนานและเริ่มชอบรูปกายแบบใหม่ที่โตเต็มวัยและสมส่วน ชาร์กเบนเดอร์จึงเรียกเขากลับไปบนเตียงอีก…

ครั้งนี้ต่างจากวัยเด็กที่มีแค่ความหลงใหล ครั้งนี้พอลเคารพและ ‘รัก’ จริง หัวใจเขาเป็นสุขทุกครั้งที่ได้เข้าใกล้

แม้หัวใจจะถูกบั่นทอนลงเรื่อย ๆ …เมื่อพื้นที่บนเตียงของชาร์กเบนเดอร์ถูกแบ่งให้กับใครอีกหลายคน…จนกระทั่งไม่มีที่ให้ขึ้นไปอีก

…หากเขาคิด…เป็นแบบนี้ก็ดี ให้เหลือไว้เพียงความรู้สึกจากฝ่ามือที่ลูบหัวเขาในวันนั้น…ก็พอ…

พอลเริ่มทำงาน เริ่มมีเงินเก็บ เริ่มสนุกไปกับชีวิตและการกิน…เขาค้นพบว่า เมื่อกลายเป็นคนรูปร่างอวบอั๋นแล้ว ฝีมือการทำงานเขาไม่ได้ลดน้อยถอยลง (อยากจะมีอืดอาดไปบ้าง แต่โดยรวมโอเค)  ที่สำคัญคือปัญหาชีวิตที่เกิดจากคนเข้ามาจีบลดน้อยลงไปมาก ช่างสบายใจอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน ในเมื่อเป็นอย่างนี้จะหุ่นดีไปทำไม ซ้ำเขายังชอบตัวเอง รู้สึกว่าตุ้ยนุ้ยน่ารัก

ชีวิตของเขาสงบสุขดี…จนกระทั่งเกิดเรื่องกับรุ่นน้อง…เคราะห์ซ้ำเมื่อคนที่เข้ามาเกี่ยวพัน ดันเป็นชาร์กเบนเดอร์….

เขารักและเคารพอีกฝ่าย พอ ๆ กับรู้ซึ้งถึงพิษร้ายนั้น

สิ่งที่ชาร์กเบนเดอร์ทำ เกินกว่าจะให้อภัยในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง…หากความผูกพัน ทำให้พอลยังหวังว่าเขาจะหยุดได้ ก่อนทุกอย่างจะสายไป

พอลเป็น ‘คนที่หัวเราะดังสุด และแอบร้องไห้มากสุด’ มาแล้ว  

ไม่มีอะไรที่เขาจะกลัวอีก

———

 

‘เพื่อนร่วมเตียง’ สามคนของพอล ตอนนี้นั่งสั่นเบียดกันอยู่มุมห้อง…ตามตัวมีทั้งรอยช้ำและรอยถลอกจนได้เลือด เกิดจากการถูกฟาดด้วยของแข็งที่สากหยาบ

พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากห้อง จนกว่าจะ ‘ดูจนจบ’

เสียงเตียงลั่นจนเหมือนจะหักเป็นเสี่ยงดังเป็นครั้งสุดท้าย ชาร์กเบนเดอร์ถอนหายใจราวคำรามอย่างสุขสม…เขาผละออกจากร่างข้างใต้ทันที ลุกขึ้นนั่งปรับลมหายใจให้เข้าที่

“ฉันหิวน้ำ…หาไรให้ดื่มหน่อย” พูดกับคนที่ยังนอนตัวเกร็งอยู่ ก่อนจะกวาดสายตามองกลุ่มก้อนมนุษย์มุมห้อง  “….ไสหัวไปได้แล้ว”

จบคำ เบต้าทั้งสามต่างวิ่งไปกอบโกยเสื้อผ้าของตนเองที่ถอดทิ้งไว้ แล้วออกจากห้องไปโดยไม่เสียเวลาสวมให้เรียบร้อยก่อน

เมื่อเสียงประตูปิดลง พอลยันตัวเองลุกขึ้นจากเตียง แข้งขาเขาอ่อนเปลี้ยและแสบร้อนด้านหลังไปหมด แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาที่ดีเยี่ยม สามารถเดินไปรินเบียร์เย็นเฉียบมาส่งให้ ‘เจ้านาย’ อย่างรู้งาน

“ยังกินเบียร์ถูก ๆ เหมือนเคยนะ…เงินเดือนใช่ว่าจะน้อย ฉันให้ไม่พอหรือไง” แม้จะดูถูก แต่ก็ดื่มแก้กระหายไปหลายอึก

“มันไม่เกี่ยวกับราคาหรอกครับ มันเกี่ยวกับความชอบ” พอลยิ้มมุมปาก รู้ว่าอธิบายไปอีกฝ่ายก็ไม่เข้าใจ เลยถามเข้าประเด็น “เจ้านายมาหาผมทำไม”

“ไม่ถามสักหน่อยเหรอ ว่าฉันรู้จักที่นี่ได้ยังไง”  ชาร์กเบนเดอร์ดึงกางเกงขึ้น รูดซิปให้เข้าที่

“มีอะไรที่คุณไม่รู้จักบ้าง” คำตอบนั้นกึ่งประชด เขารู้ว่าสักวันอีกฝ่ายต้องหาห้องลับนี้เจอ เพียงแต่ครั้งนี้เร็วเกินคาดไปหน่อยจึงหาทางเลี่ยงไม่ทัน ต้องโกหกหน้างานกันไป “ออกตัวก่อนเลยนะ ว่าผมไม่ได้หนี แต่การจะทำงานหาคนลึกลับ ก็ต้องทำตัวลึกลับตาม ซีบิลรู้จักผมผ่านโจชัวมาเยอะ ผมเลยต้องซ่อนตัวจากเธอบ้าง”

“มีอะไรจากนายที่ฉันจะไม่เชื่อบ้าง” นี่ก็คือการประชดกลับ “โอเค…เป็นอันว่านายไม่ได้หนีจากฉัน แล้วไง…ได้ความอะไรมาบ้าง ยัยนั่นต้องการอะไรจากฉัน”

พอจะต้องบอก…พอลกลับฝืดคอขึ้นมา เพราะเขาต้องเลือกบอกข้อมูลหลักอย่างระมัดระวัง…พร้อมซ่อนข้อมูลอื่นเอาไว้ ซ้ำร้ายชื่อที่จะเอ่ย ไม่ส่งผลดีต่ออารมณ์ของอีกฝ่ายแน่นอน  เขาก้มลงเก็บเสื้อขึ้นมาสวม เหมือนซื้อเวลาทำใจก่อนจะเอ่ย

“ผมไม่รู้ว่าซีบิลต้องการอะไรแน่ชัด แต่เธอไปตามหาแม่ของคุณ…อแมนด้า”

ชาร์กเบนเดอร์นิ่ง…กะพริบตาช้าเฉื่อย…ก่อนเอ่ยต่อ “แล้ว…ยังไง”

พอลกลัดกระดุมทีละเม็ด โดยไม่ให้เผลอทำปลายนิ้วสั่น  “…เธอตายแล้ว”

ความเงียบโอบล้อมไปทั่วห้อง…หากไม่ใช่สงบ เป็นความเงียบคล้ายงูทะเลเร้นกายรอฉกเหยื่อ

แล้วเสียงหัวเราะหลอนลึกก็ดังออกมาจากปากชาร์กเบนเดอร์ ฟันขาววาววับสะท้อนไฟเพดาน รอยยิ้มเต็มไปด้วยความโล่งใจ หากดวงตาฉายแววซับซ้อนดำดิ่ง

“ทีนี้ฉันจะได้สบายใจเสียที…”

“ครับ…เจ้านาย”  พอลแซะรอยยิ้มให้ขึ้นมาบนริมฝีปากอย่างลำบาก “บนโลกนี้ ไม่มีคนที่ฆ่าคุณได้เหลืออยู่อีกแล้ว”

อัลฟ่า…เพศแห่งผู้นำ ทรงอำนาจ ชั้นสูง…ยิ่งพิเศษเข้าไปอีกขั้นเมื่อเป็นสายเลือดของฉลามขาว เพราะมี ‘Spirit’ เฉพาะเผ่าพันธุ์

คำกล่าวโบราณครั้งโลกยังมีผืนดินนั้นว่าไว้ เสือหลายตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ ฉลามขาวทั้งหลายในโลกมหาวารีก็ไม่ต่างกัน

แม้จะสืบสายเลือดเดียวกับ แม้จะเป็นพ่อแม่ลูกโดยแท้ แต่ไม่มีหลักประกันอะไรว่าลูกจะไม่คิดโค่นอำนาจพ่อแม่ ในอดีตคงเกิดเหตุการณ์เช่นนั้นมากมาย ธรรมชาติจึงวิวัฒนาการสุดโต่งไปอีกขั้น

เพื่อให้พ่อแม่มีหลักประกันว่าจะไม่ถูกลูกทรพีทำร้าย ‘เลือดของลำดับขั้นสูงกว่า’ จึงสามารถใช้ฆ่ามนุษย์ฉลามขาวได้…หากเงื่อนไขนี้ ไม่สามารถใช้กับต่างสายเลือด

ตลอดชีวิตของไมเคิล ชาร์กเบนเดอร์ มีภัยคุกคามเพียงสองอย่างคือเลือดของพ่อและเลือดของแม่…พ่อของเขานั้นเสียชีวิตไปนานแล้ว แม่จึงเป็นภัยคุกคามสุดท้าย…และตายไปเสียที

“จุดจบของผู้หญิงที่ทำให้ตัวเองกลายพันธุ์ เพื่อไปเข้าพวกเศษสวะมันก็แบบนี้” ชาร์กเบนเดอร์ยิ้ม มองท่อนแขนตัวเองที่เปลี่ยนสลับไปมา…ระหว่างผิวเนื้อมนุษย์กับหนังสากหยาบของฉลาม “ของฉันสิ…เรียกว่าวิทยาการ ไม่ต้องดึงตัวเองลงต่ำ”

พอลมองแล้วยิ้มด้วยใบหน้าเสแสร้ง…

หากสภาพของชาร์กเบนเดอร์ตอนนี้ ไม่ใช่การกลายพันธุ์ตามธรรมชาติ แต่เป็นการทดลองที่เจ้าตัวคิดค้นขึ้นมาเพื่อ ‘ปรับปรุงสายเลือด’ ให้มีส่วนผสมของสายพันธุ์อื่นไหลเวียนในร่าง เสริมสร้างความต้านทานต่อ ‘เลือดของพ่อแม่’ ที่อาจมีใครนำมาใช้กับเขาในอนาคต…โดยการไปรวบรวมทั้งอัลฟ่าและโอเมก้าจากหลายสายพันธุ์มาทดลอง

ก่อนบิดาเสียชีวิต ชาร์กเบนเดอร์กักตุนเลือดของพ่อเอาไว้ แล้วนำมาทดสอบความต้านทานทีละนิด…ผลการทดลองก้าวหน้าขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดท้ายใช้ปริมาณเลือดของพ่อมากเท่าใดก็ทำอันตรายต่อเขาไม่ได้ แถมได้ผลข้างเคียง คือการที่เจ้าตัวสามารถกลายร่างหรือคืนร่างได้ตามใจ เพราะอิทธิพลจากสายพันธุ์ที่มีความไวต่อการเปลี่ยนแปลงร่างกาย

สิ่งเดียวที่ยังต้องสงสัยว่าจะเป็นภัย คือเลือดของแม่…

“แม่ตายไปแล้วก็จริง…”  ฉลามขาวมองหน้าอีกคน “…แต่ฉันไม่แน่ใจว่าเธอเก็บเลือดตัวเองเอาไว้หรือเปล่า”

“เรื่องนั้น เดี๋ยวผมจะไปสืบหาให้เอง” พอลบอก เบนสายตาหนีไปทางอื่น “ถ้าตามซีบิลไป ต้องรู้แน่ว่าเธอได้ข้อมูลการตายของอแมนด้ามาจากไหน”

“อา…ใช่…พูดถึงซีบิล”  ชาร์กเบนเดอร์ลุกขึ้นจากเตียง เดินมาใกล้ลูกน้อง “โจชัวล่ะ…มีข่าวเขาไหม”

“ไม่เลย” คนถูกถามตอบไว “ผมพลาดเอง เขาเป็นรุ่นน้องและคนที่ผมฝึกมา เลยค่อนข้างจะจับได้ไล่ทันยากหน่อย…อย่างว่า ผมมันเก่ง ลูกน้องก็ต้องเก่งด้วย แต่ยังไงผมไม่แพ้แน่”

คนฟังหัวเราะเสียงต่ำ โอบแขนรอบบ่าราวกับถูกใจคำตอบ

“…ผมขอถามอะไรอย่างหนึ่งได้ไหมครับ”  พอลพยายามนิ่ง แม้จะสะพรึงแขนที่พาดลงมา เขาเห็นกับตาว่ามันฟาดตีคนได้อย่างโหดร้ายแค่ไหน  “การทดลองปรับปรุงสายเลือดของคุณสำเร็จแล้ว…ทำไมต้องใช้โจชัวอีก”

ชาร์กเบนเดอร์เลิกคิ้วกับคำถามนั้น ก่อนจะตอบง่าย ๆ “แค่สนใจ…เบต้าที่ตั้งครรภ์ได้น่ะ น่าสนใจไม่ใช่เหรอ”

ชีวิตมันจะสนใจอะไรอัศจรรย์ไปทุกอย่างขนาดนี้…พอลสบถในหัว

“ฉันอยากรู้…ว่าเขาจะผลิตน้ำนมแบบโอเมก้าทั่วไปได้ไหม” เอ่ยข้อสันนิษฐาน พลางยื่นมือมาสัมผัสหน้าอกนูนเต่งของคนในอ้อมแขน “…จะเหมือนนมผู้หญิง…หรือนมของนายหรือเปล่า”

“ของผมนี่เป็นเพราะอ้วนนะครับ”  พอลลอบกัดฟันเมื่อถูกคลึงหัวนมด้วยนิ้วหยาบใหญ่

“จะว่าไปฉันก็สงสัยว่านายอ้วนเร็วลดเร็วได้ยังไงกัน” มือข้างว่างเริ่มลูบโลมไปยังส่วนอื่น “กับคนอ้วนก็สนุกดีนะ ฉันน่าจะลองมานานแล้ว….เรื่องของโจชัว….พาเขามาให้ฉัน”

“ได้ครับ….ส่วนเรื่องทดลองกับผม อย่าเลย”  พูดเองก็ขื่นขมในลำคอเอง นี่เพราะเขารูปร่างเขาลดลงมาแล้ว อีกฝ่ายถึงหันมาสนใจ…ก่อนที่จะเบื่อหน่าย…เป็นแบบนี้ สู้ไม่ต้องมาแตะต้องเลยดีกว่า

หากคำตัดพ้อจะไม่มีวันออกมาจากปากของพอล

ชาร์กเบนเดอร์ประกบร่างเข้าทางด้านหลังของลูกน้องอีกครั้ง…เสยท่อนลำที่ตื่นตัวเข้าไปในช่องทางร้อนจัดอีกรอบ…เขาบีบคลึงเนื้อนวลขาวในอ้อมแขน พอใจที่ทำให้มันเกิดรอยช้ำแดง

พอลทั้งเสียวซ่านและหวาดกลัว เขาคิดในใจขณะตัวสั่นคลอนให้ทุกอย่างจบไว ๆ  เพราะไม่อยากโดนพฤติกรรมเฉพาะตัวอัลฟ่า

หากคำภาวนาของเขาไร้ผล เมื่อชาร์กเบนเดอร์ขย้ำกัดหลังคอพร้อมเสียงคำรามอย่างสาแก่ใจ

นี่คือพฤติกรรมแสดงความเป็นเจ้าของ ที่เห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจ

TBC

 

 

Talk :

  • เผื่อใครแอบอ่านทอล์คก่อน สปอยด์ซะเลย #โดนต่อย ใช่ค่ะ ตอนนี้เป็นย้อนอดีตพอลและชาร์กเบนเดอร์
  • มีใครผิดคาดความสัมพันธ์คู่นี้บ้างไหมมม จริง ๆ มาโชใส่ Hint เอาไว้หลายจุดมากเลยล่ะ ฮาาาา
  • แต่เป็นความสัมพันธ์ที่ไม่แฮปปี้เอาซะเลยค่ะ (TvT
  • พอลคือคนที่รักโดยไม่หวังอะไรตอบแทน ยอมอยู่จุดไหนก็ได้ ยอมถูกทำร้ายก็ได้เพื่อคนที่ให้ใจไปแล้ว…
  • แต่ว่าจิตใจของพอลก็ไม่ยอมลงให้ความอยุติธรรมเช่นกัน ดังนั้น พอลยังหาทางช่วยเหลือโจชัวกับคาร์ลอยู่แน่นอนค่ะ ด้วยวิธีของเขาเอง ฮึบ ๆ 
  • ผ่านครึ่งทางมานิดหน่อย ต่อไปปมจะเริ่มคลายแล้วค่าาาา /ปาดเหงื่อ
  • กำลังไล่ตามวันที่ปัจจุบันอยู่ ตอนต่อ ๆ ไปอาจจะลงควบวันละสองตอนนะคะ ย๊ากกก ต้องจบก่อนสิ้นเดือนให้ด้ายยยยย
  • ขอขอบคุณกำลังใจจากทุก ๆ ทางเลยค่ะ พรากกก ดีใจที่ไม่ลืมกัน กอดรัด ๆ ๆ ❤
Advertisements

Comments on: "[Novel] Omega3verse. – Day16" (10)

  1. กรี๊ดดดด ในท้องนี้มีความลับบบ ฉะ.. ชะ ใช่มั้ย //ข่วนหน้า

    จากคำเกริ่นนำ ฉลามขาวเองก็เป็นพ่อบ้านใจกล้า แต่อาจเป็นเวอร์ชั่นอัพเกรด..หัวหน้าพ่อบ้าน (ไม่ได้ดีขึ้นไปกว่าเดิม) กัดเบา ๆ นี่เบาจริงใช่มั้ยคะ ห่วงปลาอ้วนอาจเนื้อหลุดได้ ก๊าก

    และ โอ๊ยยยย คู่เน้น้น้น้
    ชบด (พอย่อแล้วดูมุ้งมิ้งขึ้นมา //ไม่แก้ด้วย) นี่สมเป็นตัวร้ายยย ทั้งเรื่องครอบครัวทั้งงานทั้งคนในสังกัด พ่อเสี่ยเลี้ยง หืมมม
    ที่พอลถามถึงโจชัวไม่แน่ใจว่าช่วยหรือหึงนะคะ 55 แล้วการอ้วนเพื่อลดความฮอตตัวเองนี่มันอะไรกันน
    พอลคือพลีชีพจริงในหลายๆ ความหมาย โอ๋ ๆ นะมาลูบพุงปลอบ ช่วงนี้ยุบไปคือตั้งใจหรือเปล่า

    ตามย้อนหลังหมด แล้วก็พบว่าคุณมาโชอัพตอนใหม่พอดี เฮ
    มาตามดีเลย์ไป(ไม่)หน่อย หอยทากนี่มันหอยทากจริง ๆ //พรากก แต่สัญญาจะตามไปจนครบนะก๊ะ แง้

    • แฮ่ก ๆ หัวหน้าพ่อบ้านนี่ กร๊ากกกกก อือออ เก๊าว่าเป็นนายหัวของโสรยามากค่ะ (TvT #ชื่อละครเก่าโนะ

      กัดคือ กัดแบบเลือดออกเลยค่ะ งั่ก ๆ ๆ ๆ แต่ไม่ถึงกับเนื้อหลุดหรอกนะะะะะะ

      ลดความอ้วน คนฮอตไปก็แบบนี้ล่ะนะ เฮ้อ /พอลบอก /น่าดีดพุง 55555

      กอด ๆ ดีเลย์หรือไม่ ยังไงเก๊าก็รักคนอ่านนะคะ จุ๊บบ ❤

  2. ซุกพุงพอลค่ะ ความพระเอกนี้ งืออออ พี่หลามใจร้าย หาอะไรมาถึงสติแกทีค่ะ อย่าไปยุ่งกะ (นม) โจชัวเลย อยู่กะ (นม) พอลไปนั่นแหละ นุ่มนิ่มกว่าเนอะพี่หลามเนอะ
    ตอนนี้พอลน่าสงสารค่ะ ขอกอดแน่นๆ ให้กำลังใจ ❤

    • เนอะคะ นมพอลอุดมสมบูรณ์ เผลอ ๆ ใหญ่กว่านมผู้หญิงอีก กร๊ากกกกกก /ให้พอลกอดคุณมูลลี่ ❤

  3. สงสารพอลลลลลล ยิ่งเกลียดพี่หลามไปใหญ่เลยㅠㅠㅠ
    แต่คิดว่านังหลามก็มีความดีบ้างนะ อย่างน้อยก็เคยช่วยพอลไว้ ใช่มั้ยคะ55555555555
    เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้วววว

    • ใช่ค่ะใช่ ความดีอันน้อยนิดในอดีต พรากกกกกก (TvT

  4. Pwfangie said:

    แอร๊ยยยยยยยย ทำไมเราเดาคู่นี้ไม่ออกนะะะะะะ ในเมื่อเคมีก็ดูเข้ากันเยี่ยงนี้ กรี๊ดกร๊าดดดดด แต่พี่หลามใจร้ายนะคะ ฮือออ พ่อปลาอ้วนของเราอุตส่าห์รักจริงจัง เคารพเทิดทูนขนาดนี้แล้ว T T โถถๆๆ ขอให้คลี่คลายไปในทางดีขึ้นน้

    • กรั่ก ๆ เก๊าใส่คำใบ้ไว้อย่างเนียน ๆ เลยค่ะ ใจนึงก็ไม่อยากให้พอลมีซัมติงกับพี่หลามหรอกนะคะ แต่พอใส่แล้วมันแองค์ดี พรากกก /รังแกปลาอ้วนซะงั้นตู

  5. nammon said:

    พอลลลลล ฮือออ มาซบอกป้าเร็วลูก

  6. ฮิเมะโต้คลื่น said:

    ทำไมคู่รองฮอตกว่าคู่หลักอีกคะ โฮกกกก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: