macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

16-11-21-02-30-00-502_deco

ตอนเก่าๆเน้อ

Day 18

Keyword : ผ้าปูที่นอน

Ch 18 : Dec 29, 2016.

 

 

 

‘ปลาซาร์ดีนยุโรปจะวางไข่ในเวลากลางคืน ช่วงสิบเก้านาฬิกาถึงยี่สิบเอ็ดนาฬิกา (ตามเวลามาตรฐานกรีนิช) โดยอุณหภูมิของน้ำสัมพันธ์กับการฟักเป็นตัว และความแข็งแรงของลูกปลาที่เกิดมาด้วย’

-Wikipedia

 

 

เพราะการเดินทางไปกลับและการเจรจากับผู้ว่าราชการแห่งเซาท์เทิร์นเนียร์เมื่อวาน ทำให้คาร์ลและโจชัวตัดสินใจให้วันนี้เป็นวันพักผ่อน

โจชัวนอนกลิ้งเกลือก เดี๋ยวหงายเดี๋ยวตะแคงจนผ้าปูที่นอนยับย่น ในมือของเขาถือสมาร์ทโฟนอยู่ กดดูคลิปโน้นคลิปนี้ ไม่ได้เจาะจงอะไร…สิ่งที่รออยู่จริง ๆ ไม่ใช่ความบันเทิง แต่เป็นการติดต่อจากพอล

ทว่า รอเท่าไหร่ก็ไม่มีแม้แต่สายเรียกเข้าหรือข้อความ…รวมไปถึงสมาร์ทโฟนลับอีกเครื่องที่เขาซ่อนเพื่อนร่วมทางเอาไว้

ส่วนคาร์ลนั่งอยู่บนพื้นพรมของโรงแรม กำลังตั้งหน้าตั้งตาทำความสะอาดปืนและเช็คความพร้อมใช้งาน แต่เพราะทำมานาน บวกกับลมอุ่น ๆ จากเครื่องปรับอากาศ ทำให้ชายหนุ่มเริ่มง่วงหาว

มองซ้าย มองขวา เจอซาร์ดีนนอนพุงกลมอยู่บนเตียง หนุ่มแมคเคอเรลจึงรีบเก็บปืนลงกระเป๋า แล้วพุ่งขึ้นไปนอนเบียด เรียกเสียงโวยวายได้นิดหน่อย

“ที่ตั้งเยอะ จะมากระแซะอะไรนักหนา” โจชัวยกขาดันคนที่นอนข้าง ๆ ออก

คาร์ลฉวยโอกาสลูบขาเปลือยที่โผล่พ้นเสื้อตัวโคร่ง ดึงมาพาดเอวของเขาไว้ “ก็มันหนาวนี่นา…ไม่หนาวเหรอไง”

จากบทเรียนที่อยู่ใกล้ชิดกันมาสิบแปดวัน ทำให้โจชัวรู้แล้วว่าการปฏิเสธลูกอ้อนของเจ้าตัวใหญ่แทบเป็นไปไม่ได้ จึงยอมให้อีกฝ่ายทำตามใจ แม้จะรู้สึกจั๊กจี้เมื่อมืออีกฝ่ายลูบไปมาบนท้องนูน

“วันนี้ไม่ค่อยดิ้นแฮะ” คาร์ลตั้งข้อสังเกต

“ดิ้นไปหลายรอบแล้วเหอะ” เจ้าของท้องบอก

“ทำไมฉันพลาดล่ะ…” บอกพร้อมหน้ามุ่ย “กีดกันฉันเหรอไง”

คนถูกตัดพ้อรีบบอก “ฉันจะไปรู้ล่วงหน้าได้ไงว่าเขาจะดิ้นตอนไหน แล้วนายก็นั่งเช็ดปืนอยู่”

“ทีหลังเตะปุ๊บรีบเรียกเลย” ทำหน้าตาจริงจัง

โจชัวกลอกตา “ขี้เห่อ…”

คาร์ลหัวเราะ ยอมรับข้อกล่าวหานั้นแต่โดยดี

ไม่รู้เมื่อไหร่…เขารู้สึกว่าเด็กน้อยที่ยังไม่ได้เห็นหน้าเป็นเสมือนลูกแท้ ๆ ไปแล้ว จะเป็นเพราะสัญชาตญาณ หรือเพราะความรักที่เขามีต่อโจชัวก็ไม่แน่ใจ แต่ที่แน่ ๆ ความรักก็คือความรัก เขาพร้อมจะปกป้องเด็กคนนี้ด้วยทุกสิ่งที่มีอยู่

อีกอย่าง…เขามีประสบการณ์เลี้ยงดูเด็กอ่อนมาอย่างโชกโชน ด้วยความที่ครอบครัวของเขาใหญ่มาก แค่พี่น้องร่วมท้องเดียวกันก็ปาเข้าไปเจ็ดคน น้อง ๆ ล้วนผ่านมือนี้อุ้มมาทั้งสิ้น

จะว่าไป…ไม่ได้กลับไปเยี่ยมบ้านนานแล้วสินะ

“โจชัว” คาร์ลกระซิบ พร้อมเขยิบตัวเข้าไปแนบชิด “จบเรื่องวุ่นวายแล้ว ไปบ้านฉันด้วยกันนะ”

“หืม…….”  คนถูกชวนหรี่ตามอง “นี่คือส่วนหนึ่งของการจีบฉันรึเปล่า”

“ใช่สิเจ้าบ้า” คาร์ลทำเสียงฮึ่มแฮ่ “บอกรักก็บอกไปแล้ว จำบ้างสิวะ”

โจชัวทำหน้านิ่่ง…ก่อนจะกลิ้งหนี หันไปทางอื่น

แต่ไม่มีทางพ้นมือยาว ๆ ของคาร์ล เขาคว้าเจ้าคนที่คิดหนีไว้ทัน ใช้ขาล็อกขา ใช้แขนโอบเหนือท้องนูน ๆ เอาไว้แน่น

“อย่าาาาคิดว่าจะหนีรอด”  ส่งเสียงขู่แล้วก้มลงกัดหลังคอขาว “ตอบมา จำได้ไหมว่าฉันบอกรักไปแล้ว”

คนถูกกัดร้องจ๊าก ดิ้นไปมา “พอแล้ว ๆ เออ! จำได้”

“คำตอบล่ะ” ถาม พร้อมลิ้นร้อนตวัดเลียรอยที่กัดเอาไว้

โจชัวขนลุก หวิววาบไปทั้งแผ่นหลัง เขาเม้มปากขณะคิดคำตอบ

“…นายเองก็ไปเที่ยวบ้านฉันบ้างไหมล่ะ”  

คาร์ลหลุดขำออกมา ทำไมถึงได้เป็นคนปากแข็งขนาดนี้กัน เขากอดฟัดเบต้าท้องป่องอย่างหมั่นเขี้ยว ก่อนจะพูดต่อ “ถ้าอย่างนั้น นายควรจะติดต่อพ่อแม่ก่อนนะว่าจะพาใครไป…เพราะเดือนที่แล้วพวกท่านยังมีลูกสะใภ้อยู่เลย ตอนนี้เปลี่ยนเป็นลูกเขยแล้ว”

“กล้าพูดเนอะ…” โจชัวเบ้ปาก “จะให้โทรไปบอกก็ลำบาก…อืม…เมลเหรอ…พ่อกับแม่ใช้ไม่ค่อยคล่อง หรือจะลองวิธีโบราณแบบจดหมาย….”

จดหมาย ความคิดหนึ่งพุ่งออกมาจากสมองของโจชัว เขารีบลุกขึ้นนั่งอย่างตื่นเต้น สร้างความงุนงงให้คาร์ลที่ต้องลุกตามขึ้นมา

“คาร์ล…เรื่องหาเสียงมาสนับสนุนให้ผู้ว่าฯซีตัสน่ะ” หนุ่มซาร์ดีนจ้องหน้าคนร่วมเตียง “ถ้าเราใช้ไปรษณียบัตร (กันน้ำ) ส่งไปแบบทั่ว ๆ ล่ะ”

“เอ๊ะ ก็เข้าท่านะ…แต่ว่า จะมีใครสนใจเหรอ ทุกคนคิดถึงแต่ตัวเองกันทั้งนั้น” คาร์ลแย้งได้อย่างมีเหตุผล

“ไม่ต้องทุกคนก็ได้ เน้นเฉพาะนามสกุลซาร์ดีนกับแมคเคอเรล” เจ้าของไอเดียพูดรัวเร็ว “แค่สองนามสกุลนี่ก็ได้คนจำนวนมหาศาลแล้ว นายรีบไปซื้อไปรษณียบัตรมาเลย”

“เดี๋ยว ๆ ๆ” คนถูกใช้งานยังมีข้อโต้แย้ง “ต่อให้เป็นนามสกุลพวกเราที่มีคนใช้เกลื่อนไปหมด แต่ก็อย่างที่ฉันว่า ธรรมชาติของพวกเราน่ะ ไม่ชอบทำอะไรยุ่งยากหรอก ใบปลิวยังอ่านแล้วโยนทิ้งเลย”

“นายลืมธรรมชาติอีกอย่างหนึ่งไปแล้วหรือไง” โจชัวเลิกคิ้ว

“อะไร”  คาร์ลเลิกคิ้วตอบ

“ความขี้เสือก”  หนุ่มซาร์ดีนให้คำตอบ “แม้จะไม่ชอบทำตัวแตกต่าง แม้จะชอบความสะดวกสบาย แต่เรื่องขี้เสือกนี่ไม่มีใครทนไหวแน่”

หนุ่มแมคเคอเรลอ้าปากหวอ ที่อยู่ ๆ ถูกแฉพฤติกรรมเผ่าพันธุ์ “แล้ว…แล้วไง จะทำวิธีไหนให้คนจำนวนมากหันมาเสือกพร้อมกัน”

“มี เป็นวิธีที่โคตรคลาสสิค”  โจชัวแสยะยิ้ม “อันดับแรก ฉันจะเขียนเมลเรื่องราวของเราอย่างละเอียดส่งไปให้พ่อกับแม่ อ้อ ต้องโทรไปย้ำพี่น้องในบ้านช่วยเปิดอ่านให้พ่อแม่ฟังด้วย ทีนี้พ่อแม่และครอบครัวฉันก็จะรู้เรื่องทั้งหมด”

คาร์ลได้แต่พยักหน้าหงึก ๆ

“ต่อจากนั้น หมากสำคัญในเกมนี้คือ ‘ไปรษณียบัตรลูกโซ่’” โจชัวเอื้อมมือไปคว้ากระดาษโน้ตและดินสอของโรงแรมมาเขียนประกอบ “ถ้าเข้าอินเตอร์เน็ตไปดูในทะเบียนราษฎร์ ก็จะได้ชื่อและนามสกุลเดียวกับพวกเรามาเพียบ หลังจากนั้นเอาไปเสิร์ซหาที่ทำงานต่อ จ่าหน้าชื่อ, นามสกุล, ที่ทำงาน และลำดับเลขเฉพาะ เริ่มจากเลขท้าย ๆ  แล้วเขียนเรื่องราวใส่ด้านหลังไป…ทีละนิดทีละหน่อย…ลงท้ายว่า หากอยากรู้เรื่องราว ให้ติดต่อหมายเลขก่อนหน้า พร้อมแนบชื่อของคนถัดไป”

“ด้วยความอยากรู้ คนอันดับท้ายจะไปติดต่อหาคนอันดับก่อนหน้า…คนอันดับก่อนหน้าก็ต้องไปตามหาเรื่องราวต่อจากอันดับต้นกว่า ย้อนเลขไปเรื่อย ๆ สินะ” คาร์ลเริ่มเข้าใจ

“และสุดท้าย บูม! คนที่อยู่อันดับแรกสุดคือพ่อแม่ของฉัน จะช่วยเฉลยทุกอย่าง”  โจชัวลากเส้นโยงใยขึ้นไปรวมจุดเดียว “เพราะย้อนทางมาทีละนิด ทุกคนน่าจะได้รู้จักกันหมด ทีนี้พ่อแม่ฉันจะรับหน้าที่เป็นคนปลุกระดม ยิ่งเป็นนามสกุลเดียวกัน ต่อให้ไม่ใช่ญาติสายตรง ทุกคนก็คงมีใจช่วยกันบ้างล่ะ”

“ควรจะแยกเป็นหลายสาย เรื่องราวลูกโซ่จะได้ไม่ยาวมากจนคนเบื่อ และเผื่อว่ามีสายไหนขาดช่วงเพราะเหตุไม่คาดฝันด้วย” คาร์ลช่วยเสริม “เฮ้ย…นี่มันมีความเป็นไปได้ว่าเราจะชนะนะ”

“ใช่ไหมล่ะ”  เจ้าของไอเดียยิ้มกว้าง พลางลูบท้องไปมา “หวังว่าเรื่องไม่ธรรมดา…จะขอความช่วยเหลือจากคนธรรมดาได้”

คนฟังสะอึกในใจเล็กน้อย…เพื่อลูก เจ้าตัวถึงกับยอมอับอาย ขายเรื่องราวที่ไม่น่าเล่าให้ใครฟังได้ขนาดนี้

คาร์ลเขยิบเข้าไปหาคนท้องโตอีกครั้้ง ดึงเข้ามากอดแนบแน่น

“ฉันจะเขียนด้วย..แมคเคอเรลคงไม่แล้งน้ำใจนักหรอก”  เขากระซิบบอก

โจชัวพยักหน้ากับแผ่นอกกว้าง

คาร์ลมองคนในอ้อมแขนอย่างอ่อนโยน…ก้มลงไปหอมแก้มขาวนั้น ก่อนจะเลื่อนไปเพื่อทาบทับริมฝีปาก—-

“ไปซื้อไปรษณียบัตรมาสิ!!! ต้องใช้เยอะนะ!!!”

เสียงนั้นมาพร้อมหมัดตรงที่ชกโครม เล่นเอาคนอยากจูบลังกาหลังลงไปกองกับพื้น

แผนการเอาชนะศัตรูคืบหน้า แต่แผนการเอาชนะใจ…คงอีกห่างไกล

 

TBC

Talk :

  • ตอนนี้ก็อธิบายแผนอีกนิดนึงเช่นกัน ฮาาา (- -,,
  • สังเกตว่าบางตอนสั้นบางตอนยาว อันนี้เพราะคีย์เวิร์ดล้วน ๆ เลยค่ะ พรากก orz
  • บางวันแต่งเสร็จแล้วยังไม่ลงทันทีเพราะมีปัญหาเรื่องการตัดตอนเลยค่ะ เลยเก็บไว้ให้ลงตัวก่อนค่อยลงเนอะ
  • ยังวิ่งสู้ฟัดเช่นเคยยย มาโชจะทำสำเร็จหรือไม่ จะจบภายในสิ้นเดือนหรือเปล่า
  • ขอกำลังใจด้วยนะคะ แงงงง อ้อนไว้ตรงนี้เลย ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนต์ล่วงหน้าค่าาา (;///; ❤
Advertisements

Comments on: "[Novel] Omega3verse. – Day18" (7)

  1. ก่อนอื่น ขอปากำลังใจใส่คนเขียนก่อนเลยค่ะ5555555555
    คุณมาโชวิ่งสู้ฟัดมากๆ สุดยอดมากๆ เหนื่อยแทนเลยบางที ฮือออ😂😂😂
    หวังว่าจะสู้ได้จริงๆนะคะ แต่ไม่ไว้ใจเรื่องพอลกับชาร์กเบนเดอร์เลย ทำไมพอลเหมือนจะต้องไปกับพี่หลาม เพราะโดนกัดไปแล้วหรือเปล่า นี่เรากำลังสงสัยว่าพี่หลามทำอย่างนี้กับทุกคนหรือแค่กับพอล แล้วถ้าโดนกัดไปครั้งนึงแล้วจะไปเป็นของคนอื่นไม่ได้เลยอีกหรือเปล่า สงสัยเยอะมาก555555555555555
    ขอบคุณอีกครั้งสำหรับฟิคนะคะ เราประทับใจเรื่องนี้มากจริงๆๆๆ ประทับใจทุกเรื่องของคุณมาโชเลยย💓💓

    • แอร๊ยยยย จับกอด รับกำลังใจมาาาาา ขอบคุณที่ติดตามเสมอเลยนะคะ (;///; ❤

      พี่หลามแกกัดไปทั่วค่ะ /ซับน้ำตา/ อารมณ์ว่าหวงของก็กัดน่ะ ส่วนประเด็นกัดแล้วเป็นของคน ๆ นั้นเลยหรือเปล่า ตามที่เก๊าเคยอ่านมา เป็นเฉพาะอัลฟ่ากัดโอเมก้าล่ะ พอลเป็นเบต้าเลยรอดประเด็นนี้ไปอย่างเฉียดฉิว (และปลาอ้วนก็ไปมั่วกับคนอื่นต่อ—)

      งึด ๆ ขอบคุณอีกครั้งเช่นกันค่ะ ถ้าไม่มีคนอ่านคนเขียนก็อยู่ไม่ได้นะ แลกเปลี่ยนความรักกันเนอะ (- -,, ❤

  2. คาร์ลของน้องงงง พ่ออัจฉริยะมายจีเนียสบอย 555555 ฉลาดมากค่ะบรา แต่เกลียดคำว่าเสือกของพี่มาก 55555
    โจชัวเริ่มจะยอมรับพี่ทีละนิด กระแซะๆ ไปซักวันหนึ่งเขาต้องเป็นของเราค่ะ สู้ๆ

    • กรั่ก ๆ ๆ กระแซะและรุกเท่านั้นจะพิชิตใจจริง ๆ ค่ะ กอดดด ขอบคุณนะคะ ❤

  3. Pwfangie said:

    โอ๊ยยยยย ชอบความน่ารัก ความมุ้งมิ้ง ความฟัดกันในตอนนี้มากกกกเลยค่ะ 😭😭😂😂😂😂😍😍 แบบอะรั้ยย ซาดีนพุงกลมบนเตียง กับผัวหัวปลาที่เข้าไปฟัด ไปกัด ไปจีบเขาหน้าด้านๆ 555555 กัดหลังคอแสดงความเป็นเจ้าของเลยค่ะคาร์ล!!! (เสียดายไม่ใช่โอเมก้าอัลฟ่า ไม่งั้นทำมาร์คแสดงความเป็นเจ้าของไปก็จบเลย ไม่ต้องดิ้นรนจีบ เนาะพี่คาร์ลลล )

    คือเป็นไอเดียที่บรรเจิดมากค่ะ จดหมายลูกโซ่ ใช้ประโยชน์จากความขี้เสือกของบรรดาประชากรเบต้าได้เป็นอย่างดี5555 คิดได้ยังงัยย สุดยอดค่า

    เป็นกำลังใจให้คุณมาโชนะค้าา ขนาดเลคนอ่านที่มาตามอ่านและเม้นยังใช้เวลาในการไล่เก็บเม้นเลย แล้วนักเขียนจะต้องเหนื่อยขนาดไหน กว่าจะแต่งเรื่องดีๆออกมาให้เราอ่านกันได้ สู้นะค้าาา มาโชทำได้!! เย้!!!

    • โฮวววววว ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์นะคะ แงงงง ได้คอมเมนต์ดี ๆ แบบนี้เสมอ เลยมีแรงฮึดเขียนตลอดเลยค่ะ!!! กอดฟัดดดดด /เข้าไปฟัดแบบคาร์ลฟัดโจชัว ❤

  4. ขออภัยหากเป็นการรบกวน พอจะรู้จักใครที่มีเวลาว่าง 2-3 ชั่วโมงต่อวัน สนใจมาร่วมงานกับเรา— //ถูกฉีกจดหมายทิ้งตั้งแต่ย่อหน้าแรก
    ตระกูลใหญ่ญาติเยอะ หาดาวน์ไลน์— เอ้ย ผู้ร่วมสนับสนุนให้ได้เยอะๆ นะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: