macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

16-11-21-02-52-00-131_deco

ตอนเก่าๆล่ะ

Day 19

Keyword : Experiment

Ch 19 : Dec 30, 2016.

 

 

‘ปลาฉลามขาวมีความสามารถคล้ายกับปลาฉลามสายพันธุ์อื่น ๆ ที่มีอวัยวะรับสัมผัสพิเศษ สามารถตรวจจับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ที่แผ่ออกมาจากปลาที่มีชีวิตและเคลื่อนไหวอยู่ในน้ำ ทุกครั้งที่สิ่งมีชีวิตเคลื่อนไหวอยู่ใต้ผิวน้ำ จะสร้างสนามแม่เหล็กไฟฟ้าออกมา และปลาฉลามขาวมีสัมผัสไวเป็นพิเศษ สามารถตรวจจับได้แม้มีความแรงเพียง 1/1000,000,000 โวลท์ ซึ่งเปรียบเทียบได้กับสามารถตรวจจับแสงแฟลชได้ในระยะ 1600 กิโลเมตร ปลาชนิดอื่น ๆ ส่วนมากไม่มีพัฒนาการถึงระดับนี้’

-Wikipedia

 

 

วันนี้เป็นวันศุกร์ ปกติพอลมักจะมีความสุขมาก เฝ้ารอเวลาเลิกงานเพื่อที่จะไปกินอาหารบุฟเฟต์ร้านโปรด

หากวันนี้แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง…เขาสะบักสะบอมมาตั้งแต่สองวันก่อน กำลังกายของอัลฟ่านั้น เบต้าไม่อาจสู้ได้เลย หลังจากถูกทรมานด้วยเซ็กซ์มาราธอน พอลซึ่งไม่ได้สติแล้วจึงถูกหิ้วมายังชั้นสูงสุดของบมจ.ชาร์กเบนเดอร์…ยังดีที่ก่อนจะหมดแรง เขาอาศัยช่วงที่ชาร์กเบนเดอร์เข้าห้องน้ำ แอบทำลายสมาร์ทโฟนที่ใช้ติดต่อพรรคพวกไปจนหมด

แพทย์คนหนึ่งกำลังพันผ้าพันแผลรอบลำคอให้เขา…จุดที่ใหญ่ที่สุดอยู่ด้านหลัง ปวดและร้อนราวกับคมเขี้ยวยังฝังติดอยู่ใต้เนื้อ…พอลมีชุดใหม่ใส่แทนชุดเก่าที่เหลือเพียงซาก เนื้อผ้าหนาอย่างดี เหมาะสำหรับคนป่วยกาย นับเป็นความเมตตาทางทรัพย์สินของคนทำร้าย…

ส่วนสภาพจิตใจ…พอลบอกตนเองว่า ‘ยังไหว’ แต่ไม่รู้จะทนได้อีกนานแค่ไหน เมื่อต้องมานั่งเป็นพยานอยู่ชม ‘การทดลอง (Experiment)’ อาจเป็นจุดเดียวกับที่โจชัวเคยนั่งด้วยซ้ำ

ผ้าม่านสีดำเปิดออก อควาเรียมขนาดมหึมาอยู่ตรงหน้า…ตอนโจชัวเล่า ฟังเป็นเรื่องห่างไกลตัว ตอนแอบเข้ามาถ่ายรูปเป็นหลักฐานก็รวดเร็วเกินไป จนได้มาสัมผัส…จึงรู้ว่ามันน่ากลัวแค่ไหน

‘บุปผา’ โอเมก้าพันธุ์สวาย ปัจจุบันเธอไม่มีขาอีกต่อไปแล้ว หางปลาสีดำชัดเจนโบกสะบัดไปมา พยายามกระถดตัวหนีกลุ่มนักวิจัยใส่หน้ากากปิดบังหน้าตาและสวมถุงมือยาง พวกเขาล้อมวงไล่ต้อนหญิงสาวซึ่งกำลังกรีดร้อง หากเสียงที่ทะลุลอดกระจกหนาออกมานั้นน้อยนิดนัก…หางเธอถูกกระชาก แขนและครีบกลางหลังถูกยึดเอาไว้แล้วยกทั้งร่างขึ้นสูง ใครสักคนนำบีกเกอร์มารองไว้ใต้บั้นท้าย…เสียงหวีดลั่นอย่างเจ็บปวดดังทะลุกระจกออกมาจนได้ยินชัด เมื่อหลายมือรุมบีบท้องน้อย…รีดเอามวลไข่สีเหลืองนวลผสมเลือดแดงฉานออกมา…พวกเขาปล่อยเธอหล่นกระแทกพื้นเมื่อได้สิ่งที่ต้องการเต็มบีกเกอร์ เดินออกมาจากอควาเรียมโดยไม่แม้จะเหลียวมองร่างที่บิดงอและสั่นเทา…

ส่วน ‘หลง’ โอเมก้าเพศชาย พันธุ์อะโรวาน่านั้น…ช่วงหางของเขายาวเหยียดขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า ร่างมนุษย์เหลือแค่ท่อนแขนและเหนืออก…ปากเหมือนถูกฉีกออกกว้าง โค้งขึ้นเกือบถึงใบหู…หลงอยู่นิ่งจนเหมือนกับหุ่นขี้ผึ้ง

แล้วอยู่ ๆ ก็สั่นเทาไปทั้งตัวราวกับมีแผ่นดินไหวเฉพาะด้านใน

“ฟื้นแล้วเหรอพอล” เสียงทุ้มของผู้มาถึง เฉลยทั้งหมดว่าหลงกลัวอะไร

พอลหันหลังไปหาเจ้านาย…ชาร์กเบนเดอร์ใส่เสื้อคลุมวิจัย หากไม่ได้สวมเสื้อด้านในอีกชั้น เขาเดินมาพร้อมนักวิจัยกลุ่มใหม่…และกลุ่มคนติดอาวุธ

“ใช่…” พอลตอบเสียงแผ่ว พยายามยิ้มอย่างฝืน ๆ “ผมขอกลับบ้านได้ไหม ไม่อยากอยู่รบกวนการวิจัยของคุณ ยังมีเรื่องต้องไปสืบหาคนอีก งานผมเหลือเยอะนะ”

“จะรีบไปไหนล่ะ อยู่ที่นี่ก็ดีแล้ว ใกล้หมอ มีคนช่วยดูแล” ประโยคนั้นแสดงถึงความเอื้ออาทรแบบเจ้านายที่ดี “เรื่องงานน่ะช่างมันเถอะ…ฉันเปลี่ยนใจแล้ว นายไม่ต้องทำต่อ”

“…หมายความว่ายังไง” พอลขมวดคิ้ว

เจ้านายยิ้มกว้าง “ฉันห่วงสุขภาพของลูกน้องคนสำคัญ งานของนาย มอบหมายให้คนอื่นแทนแล้ว”

“แต่ว่า—” แย้ง หากไม่ทันจบประโยค

ชาร์กเบนเดอร์กระดิกนิ้วไปมาเป็นการห้าม ยิ้ม หากแววตาคมกริบ “…ต้องให้บอกตามตรงเหรอ ว่าฉันไม่ไว้ใจแล้ว…นายสนิทกับพวกนั้นเกินไป”

รู้สึกเหมือนถูกหินทุบหัว พอลนิ่ง ไม่ตอบโต้อะไรอีก

“งานฉันยุ่งนะพอล ทำตัวดี ๆ บอกให้อยู่ไหนก็อยู่” ฉลามขาวเดินผ่านลูกน้องมาหยุดตรงหน้าอควาเรียมที่หลงอยู่ “ถ้าอยากช่วย ก็คอยดูแลความปลอดภัยให้ที เผื่อเจ้านี่มันหลุดออกมาจากตู้”

พอลก้มหน้ามองเท้าของตนเอง “คุณจะทำอะไรเขา”

“ทดลอง” ตอบสั้นง่าย “ว่าหลังจากปรับปรุงสายเลือดแล้ว พลังอัลฟ่าของฉันจะครอบงำพวกโอเมก้าได้ขนาดไหน…หลงน่ะ ไม่มีอาการฮีทมาหลายเดือนแล้ว พวกเราจึงเก็บอสุจิของเขาไม่ได้เสียที จนบุปผาไข่สุกไปหลายรอบแล้ว เสียของหมด”

“โอเมก้าทำให้โอเมก้าท้องไม่ได้…”  แมคเคอเรลหนุ่มบอกเสียงเบา เรื่องนี้แม้แต่บทเรียนประถมก็สอน…หากกับอีกคน ความสามัญทั้งหลายกลายเป็นสิ่งเข้าใจยากไปเสีย

“ถ้าตามธรรมชาติล่ะก็ ลองแล้วไม่ได้ผล…ถึงต้องเปลี่ยนมาลองผสมเทียมไงล่ะ”

เสื้อคลุมถูกถอดออก เผยให้เห็นแผงอกกำยำ ชาร์กเบนเดอร์ลองขยับแขน ผิวหนังของเขาเปลี่ยนเป็นสีเทาและสากหยาบ ‘พลัง’ บางอย่างที่มองไม่เห็นแผ่กำจายออกมา

แม้เบต้าจะไม่ได้รับอิทธิพลจากพลังนี้ของอัลฟ่าอย่างเต็มที่ หากพอลก็รู้สึกหนาวเยือก…ความหวาดกลัวและยำเกรงผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งจิตใจ จะขยับแขนขายังรู้สึกติดขัด

ส่วนโอเมก้านั้น ผลของมันเลวร้ายร้อยเท่าทวีคูณ

บุปผานั้นหมดแรงจากการทารุณก่อนหน้า สติของเธอจึงเหลือไม่พอจะรับรู้อะไรมาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ตัวสั่นสะท้าน นอนขดกอดตัวเองแน่น จิกเล็บลงไปบนผิวเนื้อจนเลือดไหลอาบ

พอลสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงดัง ‘กึง!!!’ เขาเงยหน้าขึ้น จึงได้เห็นเต็มตาว่าหลงกำลังอาละวาดด้วยสภาพราวกับผีพราย…ปากนั้นอ้ากว้างจนเหมือนกะโหลกจะหักแยกออกจากขากรรไกร…เบื้องล่าง อวัยวะเพศที่โผล่ออกมาจากร่องเนื้อกำลังตั้งชันอย่างน่ากลัว สองแขนมนุษย์ที่เหลืออยู่จิกข่วนไปทั่วร่างจนเกล็ดปลาหลุดขาด เลือดจากบาดแผลนั้นสาดซัดไปทั่วกระจกนิรภัย เพราะหางปลาขนาดมหึมาม้วนฟาดไปมาราวกับคลื่นบ้าคลั่ง

ชาร์กเบนเดอร์ยืนกางแขนต่อหน้าหลง ริมฝีปากแสยะกว้างดั่งมารร้าย ดวงตาวาวโรจน์เหมือนมีคำสาปพวยพุ่งออกมา…ยิ่งเขาจ้องมองเท่าไหร่ หลงยิ่งโหยหวนและฟาดร่างเข้ากับกระจกหนักเท่านั้น

กระจกหนาลั่นเปรี๊ยะ รอยร้าวแผ่ดั่งสายฟ้าฟาด

เสียงขึ้นลำอาวุธปืนดังพร้อมเพรียงตามมา

พอลยกสองมือขึ้นบีบขมับ…ขอบตาร้อนผ่าว เขากัดฟันแน่นและหลับตา…ภาวนาให้มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นเพื่อหยุดยั้งจิตใจบ้าคลั่งของคนตรงหน้า

“…ไมเคิล…”

ชื่อเรียกที่ห่างหายจากปากพอลไปนาน ทำให้แผ่นหลังกว้างชะงัก

“ขอร้องล่ะ…หยุดเถอะ” เสียงนั้นสั่นเครือ ไม่คุ้นเคยเลยแม้แต่กับหูคนกล่าว “อย่าให้มันสายเกินไป…หยุดเถอะ…ฉันรักนาย…รัก”

เสียงอาละวาดของหลงเบาลง

บรรยากาศเคร่งเครียดทั่วห้องเริ่มถดหาย

….

………….

………………….

ก่อนจะถูกทำลาย เมื่อชาร์กเบนเดอร์ระเบิดเสียงตวาดลั่น

หลงคำรามจนกระอักเลือด โถมร่างเข้ากระแทกกระจกดังเปรื่องใหญ่ รอยร้าวขยายใหญ่จนใกล้แตก หากกระแทกอีกเพียงครั้งคงต้านไม่ไหว

หากระบบนิรภัยอื่นยังมีอยู่

พอลดึงร่างชาร์กเบนเดอร์ให้ถอยห่างออกมา ในขณะที่กระสุนเจาะเกราะพุ่งสวนทางเข้าไป

ร่างปลาขนาดยักษ์พังพาบลงกับพื้นอควาเรียม…เลือดไหลทะลัก…ปนกับน้ำอสุจิขาวขุ่นที่หลั่งออกมาเฮือกสุดท้าย

…ชาร์กเบนเดอร์หัวเราะ…

“เข้าไปเก็บน้ำเชื้อมาให้หมด เลือดด้วย”

กลุ่มนักวิจัยยังกล้า ๆ กลัว ๆ หน่วยที่ลั่นไกสังหารจึงนำทางเข้าไปก่อน

พอลปล่อยมือจากเจ้านาย…รู้ว่าตนเองช่วยผิดคน…รู้ว่าควรจะปล่อยปีศาจร้ายตรงหน้าให้ตายไปซะ

…แต่เขาทำไม่ได้…

มือสากหนาโอบรอบไหล่พอล ริมฝีปากกระซิบข้างหู

“ฉันหยุดไม่ได้…” ชาร์กเบนเดอร์จุมพิตแผ่วเบาข้างแก้ม  “และนายก็หยุดฉันไม่ได้…เช่นกัน”

เจ้านายสูงสุดเดินออกไปจากบริเวณนั้น ทุกคนในห้องนี้ล้วนเป็นมืออาชีพ ส่วนหนึ่งยืนรักษาการณ์ ส่วนหนึ่งทำงานเก็บตัวอย่างสำหรับทดลอง ส่วนหนึ่งจัดการทำความสะอาด

พอลยืนมองทุกคน ที่ทำเหมือนไม่เคยเกิดอะไรขึ้นในห้อง

สายตาของเขาสบเข้ากับบุปผาโดยบังเอิญ…เธอได้สติแล้ว ขยับมืออันสั่นเทา แอบส่งสัญญาณให้

พอลค่อย ๆ เดินเข้าไปโดยไม่ให้คนรอบกายผิดสังเกต เขาไม่ได้ยินเสียงเธอ หากสื่อสารได้ด้วยการอ่านริมฝีปาก

เปลือกตาของเขาเปิดกว้างขึ้นกับทุกประโยค

‘ไม่ต้องช่วยฉันออกไป’

‘บอกซีบิลว่าอย่ามาที่นี่อีก’

‘คุณต้องหนี หนี หนีไปให้ไกล อย่ากลับมา’

‘ฝากบอกซีบิลว่า…ฉันรักเธอ…รักมาก…รักตลอดไป…’

บุปผาริมฝีปากสั่นเครือจนอ่านจับใจความไม่ได้…พอลเองก็รู้สึกนัยน์ตาพร่าจนมองทุกอย่างเลือนไปหมด

เขาโกหกหลายคนเหลือเกิน โกหกเจ้านาย โกหกคาร์ล โกหกโจชัว โกหกซีบิล

เขารู้สิ่งที่ซีบิลต้องการ…รู้ว่าเธออยากช่วยใคร…เขา ‘แสร้ง’ เป็นที่พึ่งให้เธอ เพราะอยากรู้ว่าเธอจะใช้วิธีไหนมาทำลายชาร์กเบนเดอร์…จะได้ขัดขวาง

หากตอนนี้ เขาไม่อาจโกหกตัวเองได้อีกต่อไป…ไม่อาจจะยืนเคียงข้างคนที่รักได้อีกแล้ว

เพราะเกินทนจะรับไหว…

พอลกระซิบบอกบุปผา ‘อย่าเพิ่งสิ้นหวัง’

ก่อนจะกัดฟัน วิ่งเข้ากระแทกร่างของหน่วยรักษาความปลอดภัยคนหนึ่งจนล้ม ความชำนาญของเขาไม่เป็นรองใคร ปลดเสื้อเกราะออกมาสวมและแย่งปืนมาได้ในพริบตา

ชาร์กเบนเดอร์วิ่งกลับมา ทันเห็นพอลสาดกระสุนใส่กระจกหน้าต่างตึก ทันเห็นร่างของคนที่ซื่อสัตย์ต่อเขาเสมอมากระโจนหนีลงไปยังผืนน้ำดำมืด…

สัญญาณเตือนภัยแผดลั่นไปทั่ว

แต่ไม่มีใครจับตัวของ พอล แมคเคลเรล ได้เลย

TBC

Talk :

  • ต…ตอนนี้เครียดเหลือเกิน orz
  • โพสต์ได้เช้ามืดมาก แง พยายามไล่ให้ทันอยู่ค่ะ อิดิทเสร็จตอนไหนก็ขอแปะตอนนั้น พรากกก
  • พอลนี่…น่าตีจริง ๆ เป็นคนที่อยู่ตรงกลางของทุกปัญหา O(—[
  • ส่วนชบด.(เริ่มย่อบ้าง)นั้น…น่ากระทืบ
  • ฮึก ๆ สุดท้ายนี้ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามและขอบคุณทุกคอมเมนต์ล่วงหน้านะคะ (TvT
Advertisements

Comments on: "[Novel] Omega3verse. – Day19" (9)

  1. ตอนนี้อ่านแล้วกลัว พี่หลามแกวิปริตเข้าขั้นจริงๆ ค่ะ
    พอลขา แงงงงง รักผู้ชายแบดบอยนี่มันเจ็บเนอะ หวังว่าหลังจากที่พอลหนีไปพี่หลามแกจะได้สตินะคะ ว่าหาพุงที่นุ่มนิ่มแบบพอลไม่ได้ที่ไหนอีกแล้ว 55555.

    • เนอะคะ พุงนุ้ยทรงเสน่ห์แบบนี้ จะไปหาได้ที่ไหนอีก นมใหญ่ด้วยยย XD /พอลบอก ไม่ต้องชมขนาดนั้น

  2. เป็นพอลก็คงเครียดน่าดู เป็นคนกลางของทุกคน โน่นก็รุ่นน้อง นั่นก็คนที่เคารพรัก นี่ก็เหยื่อคนรักตัวเอง กระโดดลงน้ำหนีไปเล่ย(…)
    ชบด. นายต้องมีเหตุผลนะที่ทำแบบนี้ ไม่งั้นโดนพอลงอนไม่กลับมาอีกเลยนะ เอาออร์ก้ามาสู้วว

    • พอลบอก ไม่ไหวแหล่วววว หนีแล้วววว แงงงง / กร๊ากกก เนอะ ๆ ออร์ก้าถึงจะพอฟัดเหวี่ยงกับฉลาม อิอิ ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์จ้าาา รัก ❤

  3. พี่หลามแม่มมมม55555555555555 เริ่มด่าไม่ออก55555555555555 น่าจะแย่ไปกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว555555555555
    ส่วนบุปผากับซีบิลก็เชื่อมกันอย่างนี้นี่เอง หลงนี่ตายใช่มั้ยคะ ฮือออออ
    พอลเหมือนคนกลางเลยอ่ะ รู้ทุกอย่าง หวังว่าพอลจะหนีไปได้นะคะ และก็ยังแอบหวังว่าพี่หลามจะรักพอลบ้างㅠㅠㅠ
    เราพึ่งมาเห็นตอนใหม่ตอนนี้5555555555 ขอบคุณนะคะคุณมาโช💓

    • พอเฉลยบุปผากับซีบิลปุ๊บ ปมใหญ่ ๆ คลายไปหลายจุดเลยทีเดียวค่ะ /โล่ง แงงง/ หลงนี่…ไม่เหลือแย้วค่ะ พราก ๆ

      พอลเป็นคนโชคร้าย แต่ก็แข็งแกร่งเช่นกันค่ะ อย่างที่บอกกับบุปผา ปลานุ้ยยังมีหวังนะ ❤

  4. Pwfangie said:

    โฮฮฮฮฮฮฮฮฮ พอลลลลล สงสาร แต่ก้อแอบอยากตีนะ ฮึ่ยย แต่ก็แอบเข้าใจว่าคนที่รัก ทำยังไงมันก้อต้องเอนเอียงไปหาบ้างแหละ แต่เป็นไงล่าพี่ชบด.(ย่อตาม) คนที่รักนายที่สุดเขาหนีไปแล้วนะ จะเห็นค่าเขามั้ยนั่น ฮึ่ยยยยยย หงุดหงิดดดอิพี่หลามจริงๆ

    ลุ้นมาากค่ะว่าพ่อปลาอ้วนของเราจะเป็นยังไงบ้าง หนีไปคริมสันเลยค่ะที่รักก อย่ากลับมาาา

    • กร๊ากกก ทุกคนเริ่มย่อชบด.กันหมดแย้ว ฮาาา ดีค่ะ ๆ เรียกง่ายดี อิอิ XD

      พอลนี่ เป็นคนที่น่าสงสารและจิตใจแข็งแกร่งสุดในเรื่องแล้วค่ะ ไม่มีใครทนชบด.ได้หรอกนอกจากปลาอ้วน แง

  5. แหมแหมคุณบอส ทำมาเป็นถอดเสื้อคลุม จริง ๆ จะโชว์หุ่นก็บอก— //ได้ข่าวว่าปลาเค้ากำลังซีเรียส
    พอลอย่ากระโดดน้ำตาย (??) !! //ก็บอกว่าปลาเค้ากำลังซีเรียส…

    เป็นพอลนี่ก็ลำบาก จะบอกว่าโกหกทรยศความไว้ใจทุกฝ่ายก็ใช่ แต่อยู่จุดนั้นจะให้ทำยังไงงง
    สู้นะปลาอ้วนนน (ลำเอียงขนาดไหนไม่ต้องสงสัยเลย)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: