macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

16-11-25-00-58-32-851_deco

ตอนเก่าจ้า

Day 22

Keyword : ซึมเศร้า

Ch 22 : Jan 2, 2017.

‘ในเทพปกรณัมกรีกและโรมัน ม้าน้ำเป็นพาหนะของโพไซดอนหรือเนปจูน เทพเจ้าแห่งท้องทะเล ม้าน้ำเป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแรง ในความเชื่อของชาวยุโรป ม้าน้ำเป็นทูตที่นำพาดวงวิญญาณของกะลาสีไปสู่ปรโลก นำดวงวิญญาณไปยังจุดที่พักจนกว่าดวงวิญญาณจะไปสู่สุคติ’

-Wikipedia

คาร์ลสะดุ้งตื่น ไม่รู้ตัวว่าหลับไปเมื่อไหร่ เพราะเมื่อลืมตาอีกทีก็เช้าแล้ว

พอลยังนอนอืดอยู่บนพื้นใกล้กัน บนตัวมีผ้าห่มผืนหนาห่ออยู่ ตัวเขาเองก็มีผ้าห่มคลุมเช่นกัน คงเป็นความเอื้ออาทรของใครสักคนในแคมป์จำเป็นแห่งนี้

เมื่อความงัวเงียค่อยจางหาย ความห่วงหาก็แล่นขึ้นมาจากในอก คาร์ลยันตัวเองลุกขึ้น เดินไปทางบอลลูนปลอดเชื้อ

เขาเอาหน้าแนบหน้าต่างพลาสติก มองเข้าไปเห็นพยาบาลและบุรุษพยาบาลรวมหกคนนอนหลับเรียงกันอยู่บนพื้น…นึกขอบคุณ และจะบอกแน่นอนเมื่อทุกคนตื่น

โจชัวนอนอยู่บนฟูก ข้างตัวมีอ่างพลาสติกใส…ทารกน้อยตัวกลมในห่อผ้ากำลังหลับพริ้มเช่นกัน

“ตื่นแล้วเหรอคาร์ล…”  

เสียงง่วงหาวดังในระยะประชิดทำให้สะดุ้ง คาร์ลหันไปหา  “อ้าว คุณหมอ”

“เรียกผมว่าแม็กซ์ก็ได้ อ้อ ลืมบอก ผมเป็นเพื่อนของพอล ได้ฟังเรื่องของพวกคุณทางโทรศัพท์เยอะเลย” หมอแนะนำตัวอย่างเป็นกันเอง “ผมมีเรื่องอยากจะคุยพอดี เกี่ยวกับอาการของโจชัว…ช่วยปลุกพอลมาด้วย”

คาร์ลหันไปมองในบอลลูนปลอดเชื้ออีกครั้ง ก่อนจะพยักหน้า เดินกลับไปตรงจุดที่นอนอยู่เมื่อคืน เขาปลุกพอลให้ตื่น อีกฝ่ายครางด้วยความเจ็บปวดพร้อมกุมลำคอ หมอแม็กซ์จึงเดินกลับไปเอากล่องเครื่องมือพยาบาลมา

การสนทนาเริ่มขึ้น พร้อมกับการทำแผลที่หลังคอให้พอลไปด้วย “…แผลมีรอยถูกเย็บมารอบ แล้วก็ฉีกออกอีก ไปทำอะไรมา”

“…เอาชิปส่งสัญญาณติดตามตัวออกเอง”  พอลทำนิ้วเหมือนคีบของ “อย่าดุนะหมอ มันจำเป็นนี่นา”

หมอส่ายหัวพลางฉีดยาชาแล้วลงมือเย็บแผลให้ใหม่ “เข้าประเด็นเลยดีกว่า จากที่โซอี้เล่าให้ฟัง ว่าโจชัวเป็นเบต้า แต่กลับมีมดลูกแบบโอเมก้า เมื่อคืนหลังทำคลอดเสร็จ เลยเอาเลือดจากตัวเขาและเลือดเฉพาะส่วนมดลูกของเขามาตรวจ”

คาร์ลกอดอกนั่งฟังโดยไม่กะพริบตา

“เป็นโอเมก้าจริง ๆ เฉพาะมดลูก” พูดจบก็กระตุกปมผูกไหม หันไปหยิบผ้าพันแผลมาทำงานต่อ “ระหว่างผ่าตัด หมอพบอะไรบางอย่างติดอยู่ใกล้เคียงมดลูก…ในบรรดาพวกคุณ มีใครรู้ประวัติครอบครัวของเขาไหม…เช่นพี่น้องเพศรองใด มีฝาแฝดหรือไม่”

นั่นคือความจริงที่เพิ่งรู้เมื่อไม่นาน คาร์ลจึงตอบได้ทันที “ทุกคนในบ้านยกเว้นโจชัว มีฝาแฝดครับ”

“โป๊ะเชะ!”  หมอแปะพลาสเตอร์แต่งแผลส่งท้ายดังป้าบ

พอลร้องจ๊าก “สรุปว่างั้ย!!!”

“พวกคุณรู้จัก Vanishing twin หรือ แฝดกาฝากไหม” แม็กซ์กำมือสองข้าง ก่อนจะกางอีกมือหนึ่งแล้วกุมอีกมือเข้าไป “เป็นเคสที่เกิดได้ยากมาก โอกาสแค่หนึ่งในห้าแสน สาเหตุยังไม่แน่ชัด รู้แค่เป็นความผิดปกติในระหว่างมารดาตั้งครรภ์ แฝดคนหนึ่งไม่สามารถเจริญเติบโตต่อได้ จึงถูกผนวกรวมเข้าไปในร่างของแฝดอีกคน”

“หมายความว่า มดลูกของโจชัว ก็คือชิ้นส่วนฝาแฝดของเขา” คาร์ลอ้าปากค้าง

“ใช่ หมอสันนิษฐานเอาไว้เพราะตอนผ่าตัดพบกระดูกอ่อนชิ้นเล็ก ๆ หลายชิ้นติดอยู่กับมดลูกของเขา เป็นลักษณะเด่นของการพบแฝดกาฝาก บางทีก็เป็นเส้นผม ฟัน หรืออวัยวะต่าง ๆ เกินออกมาจากร่างกาย” คุณหมอพยักหน้ารัว ๆ “พอได้รู้ประวัติทางบ้านของเขา จึงมั่นใจว่าใช่แน่ แถมยังเป็นแฝดกาฝากที่เป็นโอเมก้า…แล้วยังมีระบบการทำงานสอดคล้องกับร่างกายของโฮสต์ นี่มันยิ่งกว่าหายาก อาจจะเป็นเคสหนึ่งในหลายล้านด้วยซ้ำ”

จะหายากแค่ไหน จะเป็นปาฏิหาริย์หรือไม่ สำหรับคาร์ลแล้วมันไม่สำคัญเลยถ้าเทียบกับสุขภาพของคนที่เขารัก

“แล้ว…จะส่งผลอะไรกับโจชัวไหมครับ”

หมอแม็กซ์มีสีหน้าจริงจังขึ้น “ก่อนหน้านี้คงไม่ส่งผล…แต่ตอนนี้ มดลูกของเขาบอบช้ำ”

พอลกำหมัดแน่น รู้สาเหตุนั้นดี

“หมอคิดว่า เราควรผ่าตัดเอามดลูกออก…เรื่องนี้หมอจะถามกับเจ้าตัวเขาก่อน”  นายแพทย์พยักหน้า “อีกเรื่องนึง…ลูกของเขาน่ะ”

“ครับ…” คาร์ลพยักหน้า พยายามทำใจให้นิ่ง

“ควรจะพาไปเข้าตู้อบในโรงพยาบาลคริมสัน ที่นั่นมีเครื่องมือพร้อมกว่าสำหรับเด็กคลอดก่อนกำหนด” บอกพลางเก็บอุปกรณ์ทำแผลไปด้วย “อยากจะพาทั้งสองคนกลับไปด้วย แต่ขนาดรถฉุกเฉินไม่ใหญ่พอ เลยอยากจะขอพาแม่…เอ่อ หรือพ่อกับเด็กไปก่อน”

หัวใจเหล่าคนฟังหนักอึ้ง…นี่เขาต้องแยกกันจริง ๆ หรือ

“เราจะส่งคนมาช่วยทันทีค่ะ”

โซอี้เดินมาสมทบ พร้อมกับแลงดอนและโลแกน พวกเขาถือชามอาหารอุ่น ๆ มาเท่าจำนวนคน เป็นซุปหอมกรุ่นและมันบด สามคนที่นั่งอยู่ก่อนรีบคว้ามากิน ไม่มีใครถือสาความมูมมามแล้วในภาวะแบบนี้

“ฉันเคยรับปากเอาไว้แล้ว ว่าจะเป็นพี่เลี้ยงให้ลูกของคุณโจชัว เลยออกมาด้วยไงล่ะ”  สาวน้อยยิ้มกว้าง ความสดใสของเธอช่วยเยียวยาทุกคนเอาไว้

“ขอบคุณนะโซอี้” คาร์ลยิ้มออกมาได้บ้าง

พอลยกมือบีบบ่ารุ่นน้อง “ไม่ต้องห่วงหรอก เข้าคริมสันได้ ปลอดภัยแน่นอน”

หลังจากซดน้ำซุปจนเกลี้ยง หมอจึงกล่าวต่อ “แต่ก่อนอื่นนะ พวกคุณไปอาบน้ำก่อน ทางโน้น”

คาร์ลมองตามมือหมอชี้ เนื่องจากรถฉุกเฉินไม่สามารถออกมาถึงตรงนี้ ดังนั้นตัดเรื่องถังน้ำสะอาดไปได้เลย มองเท่าไหร่ก็ไม่เห็นอะไรที่ใกล้เคียงจะให้ ‘อาบน้ำ’

“เออ หมอใช้คำผิดไปหน่อย ต้องเรียกว่าเช็ดตัว” ปลายทางที่ชี้ไป มีกระเป๋าสัมภาระทางการแพทย์วางไว้ “มีเจลแอลกอฮอล์ในนั้น เอาออกมาชะโลมตัวแล้วถูออกด้วยผ้าสะอาด”

เจลแอลกอฮอล์ ใช้ในสภาพอากาศหนาวเย็นขนาดนี้ แค่ได้ยินก็ขนลุกซู่

“เสร็จแล้วหมอจะให้เข้าไปในบอลลูน…จะได้ไปช่วยกันตั้งชื่อเจ้าตัวเล็กซะที”

แค่ประโยคเดียว หนาวแค่ไหนก็ไม่หวั่น คาร์ลแทบจะแก้ผ้าวิ่งไปหาแอลกอฮอล์

———

หลังทุกคนเปลี่ยนเป็นชุดใหม่สะอาดสะอ้าน คาร์ลและพอลก็ได้เข้าไปในบอลลูนปลอดเชื้อ พร้อมกับคนอื่น ๆ

โจชัวกำลังอุ้มลูกน้อยแนบอกด้วยมือหนึ่ง ส่วนอีกมือถือขวดนมขวดจิ๋วป้อน เพราะไม่ได้เป็นโอเมก้าโดยกำเนิด เขาจึงไม่มีน้ำนมไหล เจ้าตัวยังมีสีหน้าอิดโรย แต่รอยยิ้มนั้นดูสวยงามและเปี่ยมสุข

“ตัวเล็กจังเลย…น่ารัก”  โซอี้อุทานออกมาก่อนใคร เธอย่องเข้าไปนั่งข้าง ๆ โจชัว “แก้มยุ้ยสุด ๆ ไม่เหมือนเด็กคลอดก่อนกำหนดเลย”

“เพราะคลอดก่อนกำหนด ถึงได้ตัวเล็กแค่นี้ไง หนักแค่สองพันเก้าร้อยกรัมเอง” หมอแม็กซ์หยิบกระดานบันทึกประวัติขึ้นมา จดระดับน้ำเกลือและเลือดที่ให้คนไข้ ก่อนเอ่ยกับเหล่าพยาบาลที่ตื่นนอนแล้ว “พวกคุณออกไปอาบน้ำกินข้าวเถอะ วันนี้สถานการณ์ด้านนอกยังปกติ อยากให้พักผ่อนเต็มที่ เตรียมรับมือกับวันพรุ่งนี้ตอนขากลับ”

พยาบาลและบุรุษพยาบาลตอบรับ คาร์ลยืนรออยู่ตรงหน้าประตู

“ขอบคุณทุกคนมากนะครับ” เขาก้มหัวให้ แสดงความรู้สึกขอบคุณออกมาจากใจ

เหล่าบุคลากรล้วนยิ้มออกมา พวกเขาแตะบ่าของคาร์ลก่อนจะชักแถวเดินออกไป…ในห้องตอนนี้จึงเหลือเพียงคนกันเองจากในคริมสันและหมออีกหนึ่ง

“เอ้อ ลืมบอก เจ้าตัวเล็กนี่เป็นเด็กผู้ชายนะ” แม็กซ์เคาะปากกากับขอบกระดานเป็นจังหวะ “เอาล่ะ…ตั้งชื่อว่าอะไรดี”

“พอล จูเนียร์”

สายตาทุกคู่หันไปจ้องเจ้าของชื่อที่ไซส์ไม่จูเนียร์

“อะไรเล่า! ไม่คิดจะตั้งชื่อตามรุ่นพี่ที่เคารพเหรอไง”  พอลโอดครวญ

“ไม่ โทษทีนะ” โจชัวเบะปาก

“ทำไงดีอ่ะ ฉันคิดเอาไว้แต่ชื่อเด็กผู้หญิงหมดเลย” โซอี้ทำหน้าคิดหนัก…ไม่รู้ไปเอาความมั่นใจมาจากไหนว่าต้องคลอดออกมาเป็นเด็กผู้หญิง

แลงดอนกับโลแกนทำเสียงฟู่ ๆ อือ ๆ ไม่มีใครรู้ว่าสื่ออะไร แต่เมื่อโซอี้หันไปดุว่าห้ามเอาชื่อตระกูลวาฬมายัดเยียดให้คนอื่น ทุกคนก็เดาได้ไม่ยาก

คาร์ลเป็นคนเดียวในนั้นที่ไม่ได้เสนอชื่อ…เขามัวแต่ชื่นชมทารกน้อยในอ้อมแขนแม่ (หรือพ่อ) เขารักเด็กคนนี้ตั้งแต่ยังอยู่ในท้องโจชัว เมื่อได้เห็นหน้ายิ่งรู้สึกรักมากขึ้นกว่าเดิม…เจ้าตัวน้อยจ้ำม่ำ ผิวขาวจัดเหมือนโจชัว…จะสีตาแบบไหนกันนะ…มือเล็ก ๆ นั่นจะกำรอบนิ้วเขาได้หรือไม่

ทั้งรักและอยากทะนุถนอม…แล้วยอกใจเมื่อนึกถึงอันตรายที่กำลังไล่ตามหลังจนรู้สึกซึมเศร้าขึ้นมา อนาคตของลูกคือความกังวลของพ่อแม่ เขาซึ้งแล้วในวันนี้

เสียงของโจชัว ดึงคาร์ลกลับมาสู่ปัจจุบัน

“ตั้งชื่อว่า ‘โคล’” ผู้ให้กำเนิดบอกกับทุกคน แต่สายตามองเพียงคนเดียว “ฉันตั้งชื่อเขาตามอักษรในชื่อนาย”

คาร์ลรู้สึกหูอื้อไปหลายอึดใจ

ก่อนจะชี้หน้าตัวเองแบบอึ้ง ๆ

“ยินดีด้วยคุณพ่อคนใหม่!!!”  พอลตบหลังรุ่นน้องตัวโตดังป้าบ จับเขย่า ๆ กึ่งยินดีกึ่งแค้น “แย่งซีนชื่อฉันไปจนได้”

คนถูกเขย่าไม่คิดเอาคืน เขาหันไปกอดพอลแรง ๆ ทีหนึ่ง เรียกเสียงยี้อย่างรังเกียจจากอีกฝ่าย ก่อนจะเดินตรงไปหาโจชัว ลงนั่งเคียงข้าง

“โคลเหรอ…ไง โคล”  นิ้วใหญ่ยื่นไปแตะกำปั้นจิ๋ว…ตามคาด มือเล็ก ๆ นั้นพยายามกำนิ้วเขาไว้ แต่กำได้ไม่รอบ “อักษรนำจากชื่อของฉัน ส่วนสระมาจากนายใช่ไหม”

โจชัวยิ้มบาง แก้มแดงเล็กน้อย เสตามองไปทางอื่น “ประมาณนั้น…”

“ขอจูบนายตอนนี้นะ…” ถามแบบไม่อายคนรอบข้าง

“ไม่” คนถูกขอเปลี่ยนจากยิ้มเป็นหน้าบึ้งแทน

“เอ่อ…ให้ครอบครัวเขาอยู่ด้วยกันเนอะ”  

หมอแม็กซ์ยิ้มกรุ้มกริ่ม ลากเอาพอลที่คิดจะเข้าไปแทรกกลางออกไปด้านนอก ส่วนคนอื่น ๆ ชักแถวเดินตามพร้อมรอยยิ้มกว้างเต็มใบหน้า

เพื่อให้ครอบครัวเล็ก ๆ ที่เพิ่งถือกำเนิด ได้ใช้เวลาอันมีค่าร่วมกัน

TBC

Talk :

  • กำลังไล่อิดิทอยู่ค่ะ พราก จะลงทั้งหมดทัน 30 มั้ยนะ /สั่นกลัว
  • ต่อเนื่องกันไปเลยที่ตอน 23!
Advertisements

Comments on: "[Novel] Omega3verse. – Day22" (7)

  1. โจชัวเป็นของแปลกหนึ่งในล้านจริงๆด้วย5555555555 ฮืออออพี่หลามถึงอยากได้ㅠ
    เป็นตอนที่อบอุ่นมากค่ะ กลายเป็นครอบครัวเดียวกันจริงๆไปแล้ว น้องโคลลล

    • กอดดด ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ค่าาาา ❤
      ไว้ตอนพิเศษในเล่ม อยากจะเขียนถึงน้องโคลอีกค่ะ เตะในท้องมาเยอะแล้ว ออกมาเตะพ่อหัวปลาข้างนอกบ้างเนอะ XD

  2. อ้าวเดาผิด 55555555 ตาหนูชื่อโคลลล เป็นตัวแทนความรักของป๊ากะม๊านะคะลูก ดีใจกะคาลด้วยค่ะ ได้เป็นพ่อคนกะเขาละ และที่สำคัญ…โจชัวเปิดใจแล้วค่าาาา #จุดพลุ

    • ฮือ ๆ ๆ กว่าจะเปิดใจยอมรับกันได้ ล่อไป 22 ตอนเลยค่ะ กร๊ากกกกก ในเล่มตอนพิเศษว่าจะเขียนถึงน้องโคลอีกนะคะ (- -,,

  3. Pwfangie said:

    งู้ยยยยย ฮืออออ น้องโคล ชื่อตามปะป๊าหม่าม้าเลยน้ออ (?) ตอนนี้เหมือนได้พักผ่อนกันบ้างเนาะ หลังเจอเรื่องวุ่นวายกันมาได้พักใหญ่ๆ T Tฮืออออ คาร์ลเอ้ยย ปริ่มเลยสิเนี่ย แม่ของลูกเขาเปิดใจรับแล้วน้ออ ดีต่อใจมากค่า

  4. ขำคาร์ลจะแก้ผ้าวิ่ง
    จะได้หนาวตายก่อนสู้พี่หลามหรือศัตรูใดใดนะคะ 55

    ทุกคนตื่นเต้นเห่อเด็กเหมือนลูกตัวเองมาก น่าร้ากก
    ถ้าเกี่ยงกันเรื่องชื่อไม่ลง แนะนำให้รวมไปเลยค่ะ “พอลจูเนียร์ฟู่ ๆ โคล จัง” //ยาวไป๊

    ลุ้นอยู่ว่าจะรอดไม่รอด ไหน ๆ อุตส่าห์คลอดออกมาแล้วก็อยู่ให้ตลอดรอดฝั่งนะน้องโคลล

  5. ฮิเมะโต้คลื่น said:

    เราหลงรักพี่วาฬฬฬฬฬฬ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: