macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

16-11-25-01-10-32-887_deco

ตอนเก่าๆค่า

หมายเหตุ นี่คือการลงรวดเดียวตั้งแต่ตอน 24-30(จบ)

Day 25

Keyword : อิฐบล็อค

Ch 25 : Jan 5, 2017.

 

‘ปลาทูน่า ชนิดที่ใหญ่ที่สุดในโลก คือ ปลาทูน่าครีบน้ำเงินเหนือ มีความยาวตั้งแต่ปลายหัวจรดหาง 458 เซนติเมตร น้ำหนัก 684 กิโลกรัม โดยปลาทูน่าจัดเป็นปลาที่ว่ายน้ำได้รวดเร็วมาก เพราะมีรูปร่างเหมือนตอร์ปิโด สามารถว่ายน้ำได้เร็ว 70-74 กิโลเมตร/ชั่วโมง เป็นรองเพียงปลากระโทงแทงซึ่งเป็นปลาที่ว่ายน้ำได้เร็วที่สุดในโลกเท่านั้น’

-Wikipedia

 

 

แม้จะอยากให้ค่ำคืนอันสุขสมเป็นนิรันดร์ หากดวงตะวันยังคงต้องขึ้นมาใหม่

ทั้งคู่ยอมปล่อยมือจากกันเมื่อท้องฟ้าสว่าง สวมเสื้อผ้าอย่างเงียบ ๆ

โจชัวกลั้นหายใจขณะรูดซิป wetsuit แผลของเขาไม่อักเสบทั้งที่เมื่อคืนเคลื่อนไหวขนาดนั้น นับว่าเป็นเรื่องดี เขาหยิบ Epi Pen อีกหลอดออกมาจากเป้ ฉีดเพิ่มไปอีกครั้ง ดักความเจ็บปวดไว้ก่อน

เพราะวันนี้เรื่องราวคงไม่จบโดยง่าย

เมื่อเช้ามืด สมาร์ทโฟนของคาร์ลสั่นเป็นสัญญาณข้อความเข้า พวกเขาโล่งอกเมื่อเห็นชื่อคนส่ง…พอลปลอดภัยดี เขารอดจนไปสมทบกับผู้ว่าการซีตัสได้ก่อนสองคนทางนี้

หากข่าวที่ส่งมานั้น ไม่ดีเอาเสียเลย…กองกำลังเจ้าหน้าที่เซาท์เทิร์นเนียร์เสียหายหนัก ต้องถอยร่นไปรวมตัวกันยังที่ว่าการ ฝ่ายชาร์กเบนเดอร์นั้นเสียหายน้อยกว่า และกำลังซ่องสุมกำลัง เตรียมบุกเผด็จศึก

ถ้าสำเร็จ ชาร์กเบนเดอร์จะได้ครองเมือง…ไม่ต้องพูดถึงว่าจะมีคนตายจำนวนมากแค่ไหน หากเขาได้ชัยชนะ

“สุดท้ายก็ต้องตัดสินกันด้วยวิธีโบราณ”  คาร์ลถอนหายใจ ยิ้มเยาะกับโชคชะตา “ยกพวกตีกันซึ่ง ๆ หน้า จัดการตัวหัวหน้าฝ่ายไหนได้ก่อนถึงจะจบ”

“ง่ายดีไม่ใช่เหรอ…”  โจชัวยิ้มบาง ใจนึกถึงไปรษณียบัตรมากมายที่เคยส่งไป “…ในเมื่อสิ่งที่หวังมันเป็นไปไม่ได้ ก็เหลือแต่ต้องใช้กำลัง”

สัมภาระส่วนเกินถูกวางทิ้งเอาไว้ หยิบเพียงอาวุธไปราวจะไม่หวนคืน

พวกเขาจะไม่กลับมาที่นี่อีก แต่จะรอด…รอดกลับไปยังคริมสัน

…เพื่อลูก…

คาร์ลดึงคนรักมากอด จูบลึกล้ำจนสาแก่ใจ

“…เคยรู้ไหม ว่าฉันคิดจะตัดใจจากนายนับล้านครั้ง” ชายหนุ่มซุกหน้าลงกับไหล่เล็ก “แล้วนายก็ใจร้าย…มองฉันที่กำลังตัดใจมานับล้านครั้ง”

โจชัวรัดแขนรอบแผ่นหลังกว้าง “แต่ครั้งนี้ นายต้องไม่ตัดใจ…นายต้องอยู่ เพื่อฉัน เพื่อโคล”

“รู้รึเปล่า ไม่ว่ามีเหตุผลมากมายแค่ไหน…” คาร์ลกระซิบแผ่วเบา “ขอแค่คำเดียว…แค่นายพูดมาคำเดียว ฉันก็พร้อมจะทิ้งเหตุผลทุกอย่าง”

คำตอบนั้น โจชัวรู้ดีแก่ใจ

และเอ่ยออกไปอย่างซื่อตรง…

“ฉันรักนาย”

เพียงคำเดียวสั้น ๆ ไม่ต้องการอะไรอื่นแล้ว

คาร์ลคลายวงแขนออก หากความอบอุ่นและคำรักจะติดอยู่กับเขาโดยไม่มีวันจางหาย…ชายหนุ่มมีรอยยิ้มบนใบหน้าอีกครั้ง…รอยยิ้มนี้เองที่เจ้าตัวไม่เคยรู้ ว่าช่วยโจชัวเอาไว้นับครั้งไม่ถ้วน

สองคนกระชับอาวุธคู่กาย แล้วออกเดินไปเคียงข้างกัน

———

 

เซาท์เทิร์นเนียร์ไม่ค่อยมีพื้นที่โล่งกว้างมากนักนอกจากจตุรัสกลางเมือง…ซึ่งตอนนี้เปลี่ยนเป็นสนามรบ

ฟากนึงของจตุรัสมีอาณาเขตใกล้เคียงกับที่ว่าการเมือง จอห์น ซีตัส ตรึงกำลังแน่นหนาอยู่บริเวณนั้น ส่วนอีกฟากมีอาณาเขตติดกับโรงแรมในเครือของชาร์กเบนเดอร์…ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าถิ่นใคร

พอลดีใจจนแทบกระโดด เมื่อเห็นคาร์ลและโจชัวขับเรือศัตรูที่ยึดได้มาจอดเทียบท่า “พวกนาย! ได้ข้อความแล้วไม่มีตอบกลับเลยนะ มัวแต่ทำอะไรกันอยู่วะ”

คาร์ลนึกได้ เออ ลืมตอบจริง ๆ ด้วย “อ่า…สัญญาณโทรศัพท์มันไม่ค่อยดีน่ะ”

อ้างไปอย่างนั้น จริง ๆ คือต่างคนต่างง่วง และไม่มีแก่ใจจะส่ง อย่างไรเสียหากมาหาพอลได้ก็ดีกว่าข้อความอะไรทั้งหมด

โจชัวผงกศีรษะกึ่ง ๆ ทำความเคารพผู้ว่าการซีตัส ชายสูงวัยกระตุกยิ้มให้เขา ข้างกายมีผู้คุ้มกันทั้งหญิงและชายอย่างแน่นหนา ต่างสวมหน้ากากป้องกันแก๊ซพิษ เผื่อกรณีไม่คาดฝัน

“นายคิดว่าชาร์กเบนเดอร์จะเอาแก๊ซพิษมาใช้ไหม” โจชัวหันไปถามพอล

“ถ้าให้ฉันเดา…ไม่หรอก แก๊ซพิษมันแพง” หัวหน้าทำหน้าครุ่นคิด “ล้อเล่นนะเรื่องแพงน่ะ จริง ๆ คือแก๊ซพิษมันแค่ทำให้ระคายเคืองท่อน้ำตากับระบบทางเดินหายใจ และที่โล่งแจ้งแบบนี้อากาศจะช่วยเจือจาง ทำยังไงเป้าหมายก็ไม่ตายง่าย ๆ …ชาร์กเบนเดอร์คงอยากให้ตายแน่นอนด้วยกระสุน”

ขอบคุณมากสำหรับคำอธิบายที่ชัดเจน แต่โคตรตัดขวัญกำลังใจ คาร์ลไม่ได้บอก แต่ตบหลังพอลไปป้าบใหญ่ เรียกเสียงร้องจ๊ากได้ทันที

“ตรึงกำลังเอาไว้!!! พวกมันไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม!”

เสียงของผู้ว่าการซีตัสดังกังวาน เอ่ยเตือนสติคนของตนเอง

“พวกเราน่ะแข็งแกร่งและเป็นน้ำหนึ่งใจเดียว! ดูทางนั้นสิ! ตัวผู้นำมันยังไม่กล้าโผล่หน้า!”

จบคำ เรือลำหนึ่งแล่นจากโรงแรมมาจอดเทียบท่า…ชาร์กเบนเดอร์ก้าวเท้าขึ้นฝั่งในชุดเสื้อเกราะกันกระสุนและปืนแอสซอลท์ไรเฟิลสีเทาด้าน

ซีตัสเสียจังหวะไปเล็กน้อย…นึกในใจว่าบริเวณที่ตนยืนอยู่มีเครื่องดักฟังหรือเปล่า อีกฝ่ายถึงออกมาหักหน้ากันได้อย่างรวดเร็วแบบนี้

หากท่านผู้ว่าฯไม่ยอมเสียขวัญ  “พวกเราคือความยุติธรรม!!! พวกเราจะปกป้องประชาชน!!! จงสู้!!!”

เสียงเฮดังขึ้นจากกองกำลังแห่งเซาท์เทิร์นเนียร์ ความฮึกเหิมมาเต็มที่

จนกระทั่งเสียงของชาร์กเบนเดอร์กรรโชกมาจากอีกฝั่ง

“พอล!!!”  

สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังหนุ่มเจ้าเนื้อผู้ยืนไม่ห่างจากผู้ว่าการนัก

“กลับมาซะ แล้วฉันจะยกโทษให้”

เจ้านายยื่นโอกาสครั้งสุดท้าย

หากลูกน้องยิ้มกว้าง โบกมือไปมา

“ไม่”

เกิดความเงียบครอบคลุมไปทั่วจตุรัส

ซีตัสตัดสินใจทำลายบรรยากาศนั้น “ตั้งรับให้พร้อม! อย่าประ—–”

/ตูม!!!!/

ระเบิดลูกแรกถูกเขวี้ยงข้ามฝั่งมาด้วยน้ำมือของชาร์กเบนเดอร์ วิถีของมันไม่ไกลพอมาถึงแนวหน้า แต่ก็ขุดเอาพื้นขึ้นมา เศษหินปลิวอัดเจ้าหน้าที่จนได้รับบาดเจ็บไปหลายคน

“ไอ้ฉลามไม่มีอารยธรรม!!! ไอ้อัลฟ่าไม่รู้จักมารยาทสงคราม!!!” ซีตัสโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ “ยิงถล่มพวกมัน!!!!”

กองโล่กันกระสุนออกมาตั้งรับสองแถวในแนวหน้า หน่วยปืนซ้อนอยู่แถวหลัง คอยสลับกันลุกขึ้นยิงโจมตีอย่างมีแบบแผน ตรงข้ามกับกองกำลังของชาร์กเบนเดอร์ บางส่วนพอกเครื่องป้องกันไว้หนาเตอะ จึงกล้าบ้าบิ่นพอจะวิ่งเข้าประชันหน้า กราดกระสุนเข้ามาเป็นระลอก

“พอล!!!” คาร์ลดึงรุ่นพี่ให้เข้ามาหลบหลังโล่อันใหญ่ที่เขาตั้งไว้กันตัวเองกับโจชัว พวกเขาตั้งรับอยู่ปีกขวา ใกล้กับริมน้ำ “เมื่อวานฉันเจอเอ็ดดี้! เขากับพวกอีกจำนวนหนึ่งคอยให้ความช่วยเหลือพวกเราอยู่”

“เรื่องนั้นนายไม่ต้องห่วง ฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว”  พอลยักไหล่ขณะใส่กระสุนลงปืนกลคู่ชีพ “พวกเขาไม่อยากเข้าร่วมสงครามนี้ เลยพากันหนีออกจากที่พักตั้งแต่เมื่อคืน ชาร์กเบนเดอร์หัวเสียใหญ่ สะใจโคตร”

“มิน่าวันนี้เจ้านายถึงได้ดูดุร้ายเป็นพิเศษ”  โจชัวกลอกตา ในมือกำลังขึ้นลำ sniper rifle อาวุธถนัด “เดี๋ยวจะกล่อมให้หลับโดยไว”

“…เอาแค่หลับนะ อย่าเพิ่งให้ถึงตาย หมอนั่นยังมีคดีต้องสะสาง” พอลบอกเสียงพึมพำ

Sniper rifle นั้นระยะโจมตีและความแม่นยำสูงกว่า Assault Rifle หากแลกมาด้วยความไม่คล่องตัวอย่างมากเพราะน้ำหนักมหาศาล และยิงได้เพียงครั้งละนัด คาร์ลรู้ดีว่าเขามีหน้าที่ปกป้องโจชัวในขณะที่อีกฝ่ายขึ้นลำเพื่อยิงนัดต่อไป

“ขึ้นมาขี่ฉันเลยที่่รัก” คาร์ลบอก เขาถือโล่รับแรงปะทะจากกระสุนศัตรูโดยไม่สั่นคลอน ย่อขาลงให้หัวไหล่ต่ำกว่าขอบโล่เล็กน้อย

“…ทะลึ่ง”  โจชัวด่าเข้าให้ แล้วพาดขาตั้งปืนไว้บนบ่าคนตรงหน้า ยกเท้าขึ้นเหยียบต้นขาของคาร์ล ใช้เข่าตนเองดันใต้ศอกเพื่อพยุงปืนให้อยู่นิ่ง แล้วเหนี่ยวไก

เปรี้ยงแรก เก็บคนที่ใส่ชุดเกราะซึ่งยืนคุมฐานปืนกลหนักได้ทันที

โจชัวยกปืนลงจากไหล่คาร์ล มุดเข้าใต้โล่ หลบการยิงสวนได้อย่างเฉียดฉิว ส่วนพอลผลุบ ๆ โผล่ ๆ ซ้ายทีขวาที กราดปืนกลใส่ทุกคนที่คิดจะเข้ามาใกล้

ทีมเวิร์คของพวกเขาน่ะ ไร้เทียมทาน

…เคยคิดอย่างนั้น จนโล่ที่่ตั้งยันเอาไว้ถูกถีบจนเกือบหลุดมือ ด้วยลำแข้งของอัลฟ่าสุดโหด

ผมสีน้ำแดงของชาร์กเบนเดอร์ ตอนนี้ยุ่งเหยิงราวกับเปลวเพลิงลุกไหม้ ศัตรูตัวฉกาจพุ่งมากระชากแขนของพอล ชกบริเวณท้องแขนจนปืนกลหลุดร่วง

แล้วต้องปล่อยมือและโดดหลบแทบไม่ทัน เมื่อคาร์ลเหวี่ยงโล่เข้าใส่ ฉลามขาวตวัดเท้าเตะเข้าข้อมือของคนโจมตี โล่หลุดจากมือตกพื้นดังเปรื่องใหญ่ แมคเคอเรลไม่ยอมเสียท่าซ้ำ กระโดดถีบเข้ากลางอกเจ้านายจังเบอร์

ชาร์กเบนเดอร์กระอักลมหายใจ ต้องถอยไปหลายก้าว…ปากแสยะยิ้มชั่วร้าย ปืนพกเก้ามิลลิเมตรถูกชักออกมาจากข้างเอว จ่อไปยังหัวของคาร์ล

กระสุนลั่นจนแก้วหูสั่น หากผู้ถูกยิงไม่ใช่คาร์ล กลับกลายเป็นชาร์กเบนเดอร์ที่ถูกทะลวงข้อมือข้างที่ถือปืนจนทะลุ

โจชัวนั่งชันเข่าคานน้ำหนักปืน ชักปลอกกระสุนออก ขึ้นลำอย่างชำนาญพร้อมยิงอีกครั้ง

อดีตเจ้านายเซถอยหลังไป หนังบนแขนสองข้างเปลี่ยนเป็นสีเทาด้าน ชาร์กเบนเดอร์สูดลมหายใจหนัก ๆ สามสี่หน ก่อนจะคำรามลั่น!!!

พลังของอัลฟ่าที่มองไม่เห็นแต่รู้สึกได้ว่าแผ่พุ่งออกมานั้น โจมตีจิตใจของเบต้าทุกคนให้ขวัญผวา…หากที่ได้รับผลกระทบมากสุดคือโอเมก้า ต่างกรีดร้องดิ้นทุรนทุราย กลายเป็นเหยื่อให้ฝั่งตรงข้ามสังหาร…

สไนเปอร์กระบอกใหญ่หลุดจากมือโจชัว มดลูกโอเมก้าในท้องราวกับจะฉีกขาด เขาทรุดลงคว่ำไปกับพื้นหิน กรีดร้องอย่างทรมาน

พอลตั้งสติแล้วคว้าโล่พุ่งเข้าใส่ หมายจะฟาดเจ้านายให้สลบคาที่ หากชาร์กเบนเดอร์ในขณะนี้ไม่ได้สะเทือนต่อการโจมตีเลย เขายกแขนขึ้นกันโล่เอาไว้ ก่อนจะฟาดพอลจนล้ม แล้วก้มลงจะคว้าร่างอดีตลูกน้อง

คาร์ลหยุดการกระทำนั้นเอาไว้ด้วยการพุ่งชาร์จ รวบร่างของชาร์กเบนเดอร์ให้ร่วงตกลงไปในผืนน้ำข้าง ๆ ด้วยกัน เมื่อเจ้าของพลังไม่สามารถกระจายคลื่น ผู้คนบนบกจึงรอดพ้นจากอิทธิพล นั่นคือสิ่งที่คาร์ลหวังเอาไว้

เหตุการณ์บนบกกลับสู่ปกติ หากใต้น้ำ…กำลังฟาดฟันกันดุเดือด

หมัดแลกหมัด เข่าแลกเข่า ฉุดกระชากกันไปมา คาร์ลเสียเปรียบเพราะเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีกำลังกายด้อยกว่า แต่เขาสู้ยิบตาแม้ต้องแลกด้วยชีวิต

ชาร์กเบนเดอร์นั้นอยากจะซัดเจ้าปลากาก ๆ ตรงหน้าให้เละ ติดตรงที่เขามีแผลฉกรรจ์ ไม่สามารถออกแรงที่่ข้อมือได้ แผนการจึงเปลี่ยนไป…ฉลามขาวเลิกดิ้นรน ปล่อยให้แมคเคอเรลล็อกเขาเอาไว้จากด้านหลัง ทำตัวเป็นหิน ถ่วงทั้งคู่ให้จมลงไปเรื่อย ๆ

ด้วยความเป็นอัลฟ่าของเผ่าพันธุ์ฉลาม ทำให้กลั้นใจได้ถึงยี่สิบนาที อย่างไรก็ไม่มีทางขาดใจตายก่อนเบต้าแมคเคอเรลที่ดำน้ำได้เพียงสิบนาที

เขาเพียงแค่รอให้ศัตรูขาดใจตายลงไป…อย่างช้า ๆ ….

สิบนาทีผ่านไป

ร่างของคาร์ลกระตุกสั่นอย่างห้ามไม่ได้…หากมือที่ยังพันธนาการไว้ไม่ยอมคลายออก

ชาร์กเบนเดอร์แสยะยิ้ม…รอคอยให้อีกฝ่ายขาดอากาศจนตาย ถึงตอนนั้นค่อยแกะศพออกแล้วขึ้นสู่ผิวน้ำ

สิบห้านาทีผ่านไป…

ร่างข้างหลังแน่นิ่ง…ชาร์กเบนเดอร์ทดลองขยับ แต่เขายังสลัดไม่หลุด หากก็ไม่ใจร้อนเพราะต้องออมแรงไว้ เผื่อตอนว่ายขึ้นด้านบน

ยี่สิบนาทีผ่านไป…

…ความอึดอัดพุ่งเข้าโจมตีในช่องอก อากาศในปอดของฉลามขาวหมดลงแล้ว แต่ศพด้านหลังยังคงเกาะติด ชาร์กเบนเดอร์ตัดสินใจสลัดออกสุดแรง ทว่า แม้แขนจะลื่นหลุดหากมือยังกระชับแขนเขาไว้แน่นหนา

แล้วต้องช็อกจนสำลักน้ำไปหลายอึก เมื่อหันไปพบว่า คาร์ลยังมีชีวิตอยู่

ด้วยสภาพหัวเป็นปลา!!!

คาร์ลหัวปลาแสยะยิ้ม (ด้วยปากปลา) ร่องเหงือกข้างหัวพ่นฟองอากาศพวยพุ่ง…เมื่อวันที่โคลเกิดนั้น เขามีกำหนดต้องกินโอเมก้าทรี แต่เขาได้ไอเดียนี้มาจากการเห็นสภาพของพี่น้องวาฬ เขาจึงกินมันเข้าไปเพียงครึ่งนึงของปริมาณปกติ…ไม่นึกว่าจะมีวันนี้…วันที่เขาต้องยืมพลังของการกลายพันธุ์

ชาร์กเบนเดอร์ดิ้นรน เขากำลังจะขาดอากาศหายใจตาย ในขณะที่ไอ้หัวปลาผีเปรตตรงหน้าจะแช่อยู่ในน้ำนานแค่ไหนก็ได้!!!

แต่คาร์ลไม่ได้อำมหิตเหมือนอดีตเจ้านาย มนุษย์หัวปลาเงื้อหมัด เรี่ยวแรงของพวกกลายพันธุ์นั้นแข็งแกร่งแค่ไหนอีกฝ่ายน่าจะรู้…และเขาเลือกจะซัดใส่อย่างไม่ปรานี

……

……………

……………….

บนบก โจชัวกำลังขวัญเสีย เมื่อคาร์ลจมน้ำหายไป

ก่อนจะแทบหัวใจวายตาย เพราะหัวปลาที่ทะยานพรวดขึ้นมาพ้นผิวน้ำ คาร์ลเหวี่ยงร่างไร้สติของชาร์กเบนเดอร์ขึ้นฝั่ง พอลพุ่งเข้าไปรวบจับและตรวจเช็ค…คนร้ายยังมีลมหายใจ

ศัตรูตัวหลักถูกปราบลงแล้ว

ทว่า…สงครามของสองฝ่าย บานปลายจนยากจะหยุด ฝ่ายของซีตัสเสียเปรียบแต่แรกด้วยกำลังคนที่น้อยกว่า พวกเขาล่าถอยกลับมาตามคำสั่งผู้ว่าฯ ตั้งรับกองกำลังที่มีอาวุธเยอะกว่าอย่างหวาดหวั่น

จนกระทั่งมีใครคนหนึ่ง…ว่ายน้ำมาขึ้นฝั่งตรงกึ่งกลางสนามรบ สร้างความงุนงงให้ทุกฝ่ายจนทุกอย่างหยุดชะงัก

“คุณซาร์ดีนกับคุณแมคเคอเรลอยู่ฝั่งไหน”  หญิงสาวในหน้ากากถาม ครีบที่โผล่ออกมาจากสันหลัง บ่งชัดว่าเธอเป็นพวกกลายพันธุ์

คาร์ลยกมือ แต่ลืมไปว่าพูดไม่ได้ โจชัวจึงออกรับ “ทางนี้”

“จดหมายจากพวกคุณ ส่งถึงทุกคนแล้ว”  

โจชัวยกมือขึ้นกุมอก…รู้สึกสมปรารถนา

หากในเวลานี้ มันสายเกินไปไหม

“ฮ่ะ ๆ ๆ ….”  เสียงหัวเราะอย่างอ่อนแรงนั้น ดังมาจากชาร์กเบนเดอร์ที่ฟื้นแล้ว “กำลังเสริมเหรอ…แค่ก้อนอิฐไร้ค่าอย่างพวกกลายพันธุ์ที่ต้องอยู่อย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ จะช่วยอะไรได้”

“สำหรับคุณ พวกเราคงจะไร้ค่าจริง ๆ นั่นแหล่ะ”  หญิงสาวปริศนาหยิบปืนขึ้นมากระบอกหนึ่ง ชี้ขึ้นฟ้า “…แต่คุณลืมไปหรือเปล่าว่า…ก้อนอิฐบล็อคน่ะ เวลาก่อเข้าด้วยกันแล้วมันแข็งแกร่งแค่ไหน”

กระสุนนัดหนึ่งยิงขึ้นไปในอากาศ แตกออกเป็นพลุสีแดงฉานย้อมฟ้า…แล้วค่อย ๆ สลายไปกับสายลม

ไม่นานนัก…เสียงคลื่นน้ำกระเพื่อมไหวเริ่มกระทบรอบจตุรัส…เรือพายนับร้อย…พัน….หมื่น…อาจจะมากกว่านั้น โอบล้อมเข้ามา

“พวกเราเป็นแค่ประชาชนคนธรรมดา อาวุธอนุภาพร้ายแรงคงหามาครอบครองไม่ได้” หญิงสาวเก็บปืนพลุ ดึงอีกกระบอกขึ้นมา “แต่ถ้าเป็นปืนพกสำหรับป้องกันตัว บ้านนึงคงมีอยู่หลายกระบอก”

เสียงปลดเซฟตี้ปืนพกอาจจะไม่น่าเกรงขาม หากเมื่อทำพร้อมกันนับหมื่นนับพัน..กลับทำให้รู้สึกขนลุกไปทั้งร่าง

โดยเฉพาะพวกกองกำลังของชาร์กเบนเดอร์ ที่ทยอยวางอาวุธลงข้างตัว…ยกมือยอมแพ้

โจชัวน้ำตารื้น…นอกจากปากกระบอกปืนจำนวนมหาศาลแล้ว มีบางอย่างโบกไสวไปมาจากบนเรือของเหล่าประชาชน

ไปรษณียบัตรที่เขากับคาร์ลช่วยกันส่งออกไปนั่นเอง

TBC

Advertisements

Comments on: "[Novel] Omega3verse. – Day25" (5)

  1. พี่คาร์ล เท่มากๆ เลยค่ะตอนนี้ 5555 นึกสภาพพี่หลามแกหันไปมองละเจอโจชัวหัวปลา เป็นเราๆ ชิงช็อคตายก่อนล่ะค่ะ ตกใจ555555 พี่หลามคะ พี่คาร์ลก็ของแปลกนะ สนใจเอาไปเป็นคอลเลคชั่นมั้ย5555

    • หลามบอก คาร์ลไม่สวย ไม่อยากได้เป็นคอลเลคชันครับ XD

  2. Pwfangie said:

    โอยยย พี่คาร์ลทำอิชั้นเกือบหัวใจวายตายตอนบรรยายว่าเป็นศพเกาะอยู่ด้านหลัง ที่ไหนได้ คุณผัวหัวปลาของน้องโจชัวกลับมาแล้วค่าา เท่ห์มาก! ดูเหมือนสงครามจัคบี่คลายแล้วนะคะ รอติดตามตอนต่อไป กรี๊ดๆ

  3. 5555555555555555555555
    หัวปลาแย่งซีนทุกสิ่งอย่าง
    หลังจากที่กินโอเมก้าทรีอย่างต่อเนื่อง มีความฉลาดนะคะะ
    ในที่สุดหัวปลาของคาร์ลก็ได้ใช้ประโยขน์ ฉีกยิ้มแล้วไม่เท่ แต่รอด คุ้ม! 5555555555

    เจอจุดนี้เข้าไปทำเอาเกือบลืม คำบอกรักคำนี้ที่รอมานานนน ยินดีด้วยย

    แล้วพอลคะ อะไรคือยิ้มให้แล้วโบกมือ 5555 เดดแอร์เลยทีเดียว
    เป็นไงคะชบด. เป็นไง มาตามเค้าแล้วเค้าไม่กลับไปหาเหมือนเคยเนี่ย พอจะรู้สึกอะไรบ้างมั้ยย

    สงครามเผ่าพันธุ์สงครามกลางเมืองคืออะไร นี่มันนิยายตลกชัดชัดด

  4. โอ๊ยยย ชีวิตกำลังเครียด เจอคาร์ลหัวปลาเข้าไปหัวเราะแทบไม่ทัน แงงงงง อาดูรฉลามสุดฮอตของเราล่ะเกินค่ะ ก๊ากๆๆๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: