macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

16-11-25-01-11-56-899_deco

ตอนเก่าๆค่า

หมายเหตุ นี่คือการลงรวดเดียวตั้งแต่ตอน 24-30(จบ)

Day 27

Keyword : ตีลังกา

Ch 27 : Jan 7, 2017.

‘วาฬเพชฌฆาต หรือ วาฬออร์กา (อังกฤษ: Killer whale, Orca) เป็นสปีชี่ส์ที่ใหญ่ที่สุดในในวงศ์โลมามหาสมุทร (Delphinidae) สามารถพบเห็นได้ในมหาสมุทรทั่วโลก ตั้งแต่แถบอาร์กติกและแอนตาร์กติกา จนถึงทะเลในแถบเขตร้อน จนอาจเรียกได้ว่าเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่สามารถพบเห็นได้ทั่วโลกมากที่สุดนอกเหนือจากมนุษย์’

-Wikipedia

บมจ.ชาร์กเบนเดอร์ถูกสั่งให้ปิดกิจการชั่วคราว เป็นข่าวคึกโครมไปทั่วทั้ง United

พนักงานทุกคนอยู่ในภาวะอกสั่นขวัญแขวน ก่อนจะโล่งใจลงไปบ้างเมื่อรัฐบาลกลางรับปากว่าจะช่วยเข้ามาบริหารจัดการให้พนักงานได้รับผลกระทบน้อยที่สุด

ส่วนเจ้าของบริษัทนั้น…โดนจับในข้อหาก่อกบฎ ก่อการร้าย ฆาตกรรม และทำลายทรัพย์สินของผู้อื่นเป็นจำนวนมาก มีเจ้าทุกข์จากเหตุการณ์หลายพันคน

ชาร์กเบนเดอร์ถูกส่งตัวมาดำเนินคดีที่ศาลาว่าการเมืองแปซิฟิเซียร์ มีเวรยามเฝ้าแน่นหนา…หนึ่งในนั้นคืออดีตลูกน้อง ผู้กลายมาเป็นเจ้าทุกข์ และเจ้าพนักงานพิเศษที่ซีตัสแต่งตั้งให้

“…เหมาะกับชุดเจ้าหน้าที่ของรัฐไม่เบานี่ พอล”  ฉลามขาวแสยะยิ้ม หันไปมองคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเก้าอี้ที่เขานั่ง

“ขอบคุณที่ชม…”  หนุ่มเจ้าเนื้อยิ้มตอบ “คุณเองก็ใส่ชุดนักโทษกับกุญแจมือได้ดูดีเหมือนกัน”

“แล้วยัยนี่….มาทำไม” อดีตเจ้านายถาม เบนสายตาไปยังหญิงสาวอีกคนในห้องสอบสวน

ซีบิลนั่งหน้าตึงอยู่อีกฝั่งโต๊ะ หลังไปช่วยคนรักออกมาแล้ว เธอใช้สิทธิพิเศษในฐานะผู้ช่วยกอบกู้วิกฤติคนหนึ่ง ขออนุญาตผู้ว่าการซีตัสเพื่อมาถามอะไรบางอย่างเป็นการส่วนตัว

“ฉันมีเรื่องที่รบกวนจิตใจอยู่ อยากให้นายตอบตามตรง”  ม้าน้ำสาวในชุดดำยกแขนขึ้นกอดอก “…ระหว่างทำการทดลองกับบุปผา…เธอให้กำเนิดลูกหรือเปล่า”

พอลฟังคำถามแล้วลอบกลืนน้ำลายในลำคอ…เขารับรู้มาตลอดว่าบางครั้งชาร์กเบนเดอร์ก็มีเซ็กซ์กับโอเมก้ากลุ่มทดลอง แถมยังมีลูกมากมาย…หนึ่งในนั้นจะถือกำเนิดจากท้องคนรักของซีบิลหรือไม่

“บุปผา….” ฉลามขาวแกล้งตีหน้าเซ่อ “บุปผานี่…ใครเหรอ”

ขาดคำ

รองเท้าส้นเข็มสีดำก็ฟาดเข้าใส่ปากของชาร์กเบนเดอร์เต็มเหนี่ยว เรี่ยวแรงของหญิงสาวร่างระหงกลับหนักหน่วงเหลือเชื่อ ชาร์กเบนเดอร์ล้มคว่ำลงมาจากเก้าอี้ เลือดสาดจนพื้นเป็นสีแดงฉาน

“นังนี่!!!” อัลฟ่าฉุนขาด ปล่อยพลังหมายจะจัดการโอเมก้าหญิง

ทว่า…ปากกระบอกปืนกลับกดลงบนหลังศีรษะเสียก่อน…พอลวางมือลงบนไหล่หนา บีบคลึงคล้ายเอาใจ

“อย่า…คิด…ใช้พลัง…เด็ดขาด”  ผู้คุมร่างอวบขู่เสียงเย็น ค่อย ๆ ดึงนักโทษกลับขึ้นมานั่งเก้าอี้อีกหน “ตอบเขาไปดี ๆ เถอะ”

ซีบิลพยายามระงับความโกรธ นั่งลงตามเดิม คราวนี้ไขว่ห้าง โชว์ปลายรองเท้าเปื้อนเลือดให้ชมด้วย…

ชาร์กเบนเดอร์ถ่มน้ำลายเลือดลงบนพื้นก่อนตอบ  “ไม่มี…ฉันพยายามผสมพันธุ์ยัยนั่นกับหลง แต่ผสมเท่าไหร่ก็ไม่ติดลูกเลยสักครั้ง”

“ผสมพันธุ์…”  โทสะของม้าน้ำกรุ่นขึ้นอีกครั้ง “…คำดี ๆ มีไม่ใช้…ช่วยให้เกียรติเธอในฐานะมนุษย์บ้างได้ไหม”

“ขออภัยที่ต้องแทรก”  พอลยิ้มบาง สีหน้าเห็นอกเห็นใจซีบิล  “แต่คน ๆ นี้…ไม่มีเรื่องการให้เกียรติคนอื่นอยู่ในหัวหรอกครับ…เขาถือว่าตัวเองเป็นอัลฟ่า ทุกคนบนโลกคือสมบัติของเขา เป็นราชาแห่งสรรพสิ่ง…ปมหลงตัวเองอะไรประมาณนั้น”

“อ้อ…เหรอ…”  ซีบิลเลิกคิ้วช้า ๆ เลียนแบบการยียวนของฉลามขาว “งั้นฉันควรจะไปจับคนของเขาคนไหนมาทรมานดี…”

“ไม่มีหรอก” พอลตอบให้อย่างง่ายดาย “มีแต่คนที่รักและยอมตายเพื่อเขา ไม่มีคนที่เขารักและยอมตายแทนได้”

น้ำเสียงนั้นรื่นเริงราวกับเล่าเรื่องไกลห่าง…หากชาร์กเบนเดอร์รู้สึกได้ ว่าพอลเอ่ยถึงตนเอง

ความหวังบางอย่างจุดขึ้นในหัว

“มีสิ…”  ชาร์กเบนเดอร์ขัดคอ “มีอยู่คนหนึ่ง…ที่หากฉันรอดออกไปจากคุกนี้ จะยินยอมให้เขาอยู่เคียงข้าง จะซื่อสัตย์ต่อเขาไปตลอดกาล…จะรักเพียงเขาคนเดียว”

ผู้คุมนิ่งงันไป ฝ่ายซีบิลขมวดคิ้วอย่างสงสัย

“ช่วยฉัน….”  ฉลามขาวกระซิบแผ่วให้ได้ยินเพียงสองต่อสอง…ทุ้มต่ำ…ราวกับกล่อมข้างหูยามเคยอยู่บนเตียงร่วมกัน “…ทำเพื่อฉัน”

พอลยิ้ม…หากเป็นยิ้มที่เศร้าสร้อย

“วันนี้คงให้คนดังสัมภาษณ์ต่อไม่ได้แล้ว คุณกลับไปก่อนเถอะนะซีบิล”  หนุ่มเจ้าเนื้อก้มหัวเป็นเชิงขอโทษหญิงสาว ขณะบีบบ่านักโทษ ดึงให้ลุกขึ้นยืน “ได้เวลากลับห้องพักสุดหรูแล้วครับเจ้านาย”

ซีบิลเดาะลิ้นอย่างไม่พอใจเล็กน้อย แต่ก็ยอมพยักหน้า

ส่วนชาร์กเบนเดอร์…ถอนหายใจอย่างหน่วงหนักเมื่อคำเกลี้ยกล่อมไม่เป็นผล เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้ ยกแขนขึ้นเช็ดเลือดที่ยังไหลออกมา

พอลเดินนำไปก่อน ไขกุญแจเปิดประตูห้อง

พริบตานั้นเอง เขาเหลือบเห็นท่อนแขนใหญ่หวดเข้ามาจากด้านข้าง เห็น แต่หลบไม่พ้น! จึงโดนกุญแจมือฟาดเข้าไปข้างขมับ แม้จะไม่โดนไม่เต็มที่ แต่ก็เล่นเอาเสียหลักล้มลงไปกอง

ซีบิลผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ หากชาร์กเบนเดอร์ไวกว่า เขางัดโต๊ะกลางจนมันตีลังกา พุ่งกระแทกเข้าเอวเธอ หญิงสาวทรุดฮวบ จุกจนร้องไม่ออก

ฉลามขาวคิดจะใช้อดีตลูกน้องเป็นตัวประกันในการหลบหนี เขาดึงไหล่ให้พอลลุกขึ้นมา แต่กับถูกเข่าขยอกเข้าเต็มลิ้นปี่ พอถอยหนีก็โดนหมัดฮุคซ้ายขวาไล่ถลุงไม่นับ

“แก!!! เพราะแกไม่ยอมร่วมมือกับฉันดี ๆ !!!”  อดีตเจ้านายขึ้นเสียงพลางหลบหลีก “อย่าบังคับให้ฉันต้องทำร้าย!!!”

“ผมรู้…”  พอลขอบตาแดงช้ำ เสียงสั่น “ผมรู้…ว่ายังไงคุณก็หักหลังผม ถึงได้ระวังตัวตลอด”

ชาร์กเบนเดอร์หน้าชาไปวูบหนึ่ง…ก่อนจะกลบความรู้สึกนั้นด้วยการเตะสวนเข้าแขนที่พอลตั้งการ์ด ขนาดตัวที่ต่างกันมากทำให้แมคเคอเรลตัวเล็กไถลไปด้านหลัง เขาได้โอกาสหนี รีบกระโจนไปทางประตู

แต่เพราะไม่ทันระวังเลือดบนพื้นที่ตนเองถ่มไว้ จึงเหยียบเข้าไปเต็มที่ ลื่นจนร่างกระแทกเข้ากับผนังก่อนถึงจุดหมาย

ในสภาวะไร้หลักยันนั้น เขาเห็นซีบิลจากหางตา…หญิงสาวพุ่งตรงมาหา พร้อมเข็มฉีดยาขนาดใหญ่…จะยังเรียกเข็มได้ไหม มันใหญ่เสียจนควรจะเรียกกว่าแท่งเหล็ก…บรรจุของเหลวสีแดงเข้มไว้เต็มหลอด

เขารู้โดยสังหรณ์….ว่านั่นคือเลือดของ ‘อแมนด้า ชาร์กเบนเดอร์’ เลือดของ ‘แม่’ ที่สามารถฆ่าเขาได้

…ชีวิตคงจบลงแค่นี้…

….

………….

…………….

หลอดบรรจุเลือดหลุดจากมือซีบิล เธอตกใจ…เพราะแทงคนผิด

ไม่…เธอไม่ได้แทงคนผิด…พอลต่างหากที่พุ่งมาขวางชาร์กเบนเดอร์เอาไว้

“ทำไม….ทำไม!!!” หญิงสาวกรีดร้อง ทั้งโกรธ ทั้งเสียใจ

พอลยิ้มอ่อนโยนให้เธอ

“ผมบอกแล้ว…ว่าต่อให้เขาจะระยำเลวทรามไร้ความรักต่อคนอื่นแค่ไหน ยังไงก็ยังมีคนที่ตายแทนเขาได้”

ซีบิลส่ายหน้า…รักโดยไม่มีเงื่อนไข…เธอรู้….เธอเข้าใจ…เธอรู้สึกเช่นนั้นต่อบุปผามาทั้งชีวิต

แต่เสียดายเหลือเกิน ที่ความรักเช่นนั้น…พอลกลับเลือกจะมอบให้คนไร้หัวใจ

“ขอโทษที่ขัดขวางการแก้แค้นของเธอนะ แต่ไม่ต้องห่วง….”  เสียงแผ่วลงเรื่อย ๆ ตามลมหายใจ “…คนแบบนี้ธรรมชาติจะลงโทษเขาเอง….”

“ไม่ ไม่ ไม่” ซีบิลลนลาน เธอหยิบสมาร์ทโฟนออกมากดเบอร์อัตโนมัติเรียกหน่วยกู้ชีพ ก่อนจะตรงเข้าไปพยายามพยุงพอลขึ้น

ทว่า…กลับถูกมือใหญ่คู่หนึ่งผลักออก

ชาร์กเบนเดอร์ยืนค้ำร่างของพอลที่หายใจรวยริน…ดวงตาเย็นชาจ้องมอง

“โง่สิ้นดี…ฉันจำไม่ได้ว่าเคยเลี้ยงคนอย่างนี้…น่าผิดหวัง”

พอลยิ้ม…ก่อนดวงตาจะปิด

“ตายอย่างไร้ค่า…น่าสมเพชเหลือเกิน…นายทำอะไรได้ซับซ้อน ฉันไม่เข้าใจ….”

ซีบิลเพิ่งตั้งหลักได้หลังถูกผลัก อ้าปากกว้างเตรียมจะตวาด

…หากต้องชะงักค้าง…เมื่อเห็นชาร์กเบนเดอร์ทรุดตัวจนเข่ากระแทกพื้น…รวบร่างของพอลขึ้นมากอดเอาไว้

โง่…โง่…โง่เหลือเกิน…

ถ้อยคำสิ้นหวังนั้นก้องกังวานไปทั่วห้องสอบสวนอันชืดเย็น

TBC

Advertisements

Comments on: "[Novel] Omega3verse. – Day27" (8)

  1. ฮือออออพอลลลลลล พี่หลามมมมมมม
    พอลจะไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ เกือบจะเห็นใจชบด.ละ อีกนิดนึง😭😭😭😭

    • กอดปลอบ ๆ โอ๋ ๆ นะคะ ชบด.มันร้ายยยย มารู้ตัวอะไรตอนนี้เนอะ orz

  2. ม่ายยยยยยยยยยยยยย พอลลลล ไม่เอาแบบนี้ พ่อพุงนุ่มของน้อง ตายไม่ได้นะคะะ ไงล่ะพี่หลาม เริ่มเห็นค่าของพุงพอลแล้วใช่มั้ย หาไม่ได้อีกแล้วนะชาตินี้

  3. Pwfangie said:

    ฮืออออออออออ เดี๋ยววว เดี๋ยวๆๆๆๆนะ ไม่นะพี่ปลาอ้วนของเราาาาา ไม่น้าาาาาาาาาา 😭😭😭😭😭😭

  4. ทำไมมม ถึงทำาาา แบบบนี้ แงงงงง

    จะจนมุมจนตรอกยังไงชบด.ก็ยังพยายามหาช่องว่างใช้ประโยชน์จากพอลจนได้สิน่า
    ต้องรอให้เสียไปถึงจะรู้สึกตัวขึ้นมาจริง ๆ ใช่มั้ยคะะ (จะจริงหรือเปล่าไม่รู้ด้วย)
    เพราะงั้น ไม่เห็นใจหรอกนะ ไม่เลย ฮึก
    แต่ก็สมกับเป็นชบด. ถ้ายอมกลับตัวกลับใจแต่โดยดีนี่สิน่าสงสัย

    ถึงจะบอกว่าชบด.เกลี้ยกล่อมไม่เป็นผล แต่แอบรู้สึกว่าทั้งที่พอลให้ซีบิลกลับไปก่อน ทั้งที่ถูกฟาดล้มไปแล้วบอกว่าหลบไม่พ้นก็ด้วย จริง ๆ ก็ตั้งใจให้ชบด.หลบหนีไปได้อยู่แล้ว

    ป.ล. ใครบอกกลัวเข็มฉีดยาไม่ต้องห่วงว่าจะถูกล้อนะคะ ถ้าจะมาเป็นเสาเข็มขนาดนี้ (แท่งเหล็กพอ!) ช็อครอง ๆ จากหันไปเจอหัวปลาของคาร์ลเลยเถอะะ

  5. nammon said:

    โฮๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่นะ ม่ายยยยย กรี๊ดร้องอย่างบ้าคลั่ง พอลต้องรอดต้องไม่เป็นอะไรนะ ฮือออออ

  6. ฮิเมะโต้คลื่น said:

    แอบสงสัยว่ายิงระเบิดสมองก็น่าจะตายแล้วไม่ใช่เหรอคะ ทำไมต้องทำเรื่องยุ่งยากอย่างหาเลือดอะไรพวกนี้ด้วย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: