macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

[FFXV] Duties. #Glanis – 2

Macholu

อ้างอิงเหตุการณ์และ TL ในช่วงอนิเมะ Brotherhood นะคะ ,,- -,,

และ มโนให้ในอาณาจักร Lucis ทำใบขับขี่ได้ตอนอายุ 18 เน้อ

อ้างอิงจากพรอมโต้ตอนเปิดเรื่องที่กำลังขับรถแบบเด๋อด๋ามือใหม่สุด ๆ ค่ะ XD

———

“ฉันเป็นทรัพย์สินของแผ่นดิน”

เป็นคำนิยามสามัญของข้าราชการแห่งอาณาจักร

แต่เมื่อคนกล่าวประโยคนั้นคือ อิกนิส

กลาดิโอ้กลับรู้สึกร้าวลึกในอก

———

 

เมื่อขึ้นชั้นไฮสคูลแล้ว น็อคทิสย้ายออกจากวังมายังห้องพักส่วนตัวใกล้สถานศึกษาแห่งใหม่…เหตุผลที่แท้จริงในการย้ายที่พักไม่ใช่เพราะความใกล้ แต่เป็นเพราะอยากย้ายออกมาให้ไกลวังหลวงซึ่งดูน่าอึดอัดในสายตาของวัยรุ่น

 

แม้จะมีอิสระล้นเหลือต่างจากในวัง หากมีไม่กี่อย่างที่ยังตามติด…

 

“เอ้า!!! ไม่มีแรงโจมตีกลับแล้วหรือไง!!!”

 

แม้คอนโดมิเนียมของน็อคทิสจะกว้างยิ่งกว่าบ้านเดี่ยวของคนธรรมดา แต่เสียงคำรามของกลาดิโอ้ก็ยังดังคับห้อง ดีที่ว่าผนัง พื้น เพดานทุกส่วนบุวัสดุกันเสียงชั้นดี ไม่อยากนั้นห้องอื่น ๆ คงย้ายหนีจนหมด

 

“นายเล่นไม่เปิดช่องให้ฉันโจมตีนี่หว่า!!!” เจ้าชายผู้ยังสวมชุดเครื่องแบบนักเรียนตะโกนตอบ เกรทซอร์ดทำจากไม้ดูใหญ่ยักษ์เมื่อเทียบกับขนาดตัว น็อคทิสกวัดแกว่งมันไปมาต้านทานคู่ต่อสู้

 

“เปิดช่องให้โจมตีจะเรียกว่าฝึกได้ยังไง!!!” ครูฝึกมีน้ำโหจากคำพูดงี่เง่า จึงจงใจฟาดแรงเข้าใส่มากกว่าปกติ

 

น็อคทิสตั้งการ์ดรับได้ทัน หากแรงปะทะมากเกินจะทานไหว เขากระเด็นไปด้านหลัง กระแทกถูกโซฟาจนพลิกคว่ำ คนเสียท่ารีบร้องห้าม “หยุด!!! หยุดก่อนกลาดิโอ้!!!”

 

อยากจะแกล้งต่อให้สมกับที่กล้าโดดซ้อม หากเมื่อเห็นว่าลูกศิษย์สิ้นท่าจริงจังจึงยอมรามือ “ปวกเปียกชะมัด ให้หยุดทำไม”

 

“ต้องหยุดเด้! โซฟาล้มหมดแล้ว ไม่รู้พื้นเป็นรอยรึเปล่าด้วย” เจ้าชายน้อยผู้ร่ำรวย ปกติไม่เคยห่วงเรื่องความเสียหายของทรัพย์สิน เว้นแต่… “เดี๋ยวอิกนิสมาเห็น โดนสวดยาวแน่”

 

ชื่อที่ได้ยินนั้น ทำเอากลาดิโอ้กลั้นหายใจ…

 

เขาไม่ได้พบหน้าอิกนิสมาพักใหญ่แล้ว

 

…แน่นอนว่าต้นเหตุไม่ใช่เพราะเหตุการณ์ชวนกระอักกระอ่วนใจระหว่างองค์ราชากับราชเลขาวัยเยาว์ แต่เป็นเพราะความเอาแต่ใจของน็อคทิสต่างหาก เจ้าหมอนี่ย้ายออกมาอยู่คนเดียว ถึงเวลาซ้อมต่อสู้จึงจะไปยังสนามฝึกของวัง ต่างกับสมัยก่อนที่เขามักจะเดินไปตามถึงห้องเรียนพิเศษที่อิกนิสดูแลอยู่

 

เมื่อไม่มีเจ้าชายเป็นตัวกลาง จึงยากที่จะตามหาอีกคน…

 

“อิกนิส…”  กลาดิโอ้แอบกระแอมในลำคอเล็กน้อย  “มาที่นี่ด้วยเหรอ”

 

“แรก ๆ ก็ไม่มา” น็อคทิสตอบขณะเหนี่ยวโซฟาให้กลับมาตั้งดังเดิม  “แต่หลัง ๆ มาแทบทุกวัน”

 

คนฟังหัวเราะหึ  “นายต้องทำเรื่องอะไรแน่นอน”

 

“อย่าใส่ร้ายกันน่า” คนถูกกล่าวหาหัวเราะ  “แค่มีครั้งหนึ่งเขาเอาเอกสารราชการมาให้ แล้วบังเอิญเห็นกองอาหารกล่องกับ…สภาพห้องของฉัน หลังจากนั้นเขาเลยแวะมาบ่น ทำความสะอาด แล้วก็ทำอาหารให้”

 

“อย่างนี้ก็แทบไม่ต่างกับตอนนายอยู่ในวังเลยนี่หว่า” กลาดิโอ้หัวเราะลั่น

 

“ใช่ซี่…”  น็อคทิสถอนหายใจยาว “เหมือนเป็นแม่จริง ๆ”

 

คนหัวเราะปิดปากทันใด

 

ก่อนจะเกิดความเงียบระหว่างบทสนทนาจนน็อคทิสผิดสังเกต เสียงกริ่งหน้าประตูก็ดังขึ้น…โดยไม่ต้องมีใครขานรับ กุญแจสำรองสอดเข้ามาแล้วไขเปิด

 

อิกนิสมาถึงพร้อมถุงกระดาษใส่วัตถุดิบทำอาหาร เขาเลิกคิ้วเรียวขึ้นเมื่อพบว่าเจ้าของห้องไม่ได้อยู่คนเดียว  “กลาดิโอ้? ไม่เจอกันนานนะ”

 

“โอ๊ส…”  คนถูกทักยกยิ้มที่มุมปากข้างหนึ่ง

 

น็อคทิสยืนนิ่ง ไม่ทักทาย

 

“หืม…” อิกนิสเก็บกุญแจใส่กระเป๋ากางเกง แล้วยกมือขึ้นดันแว่นเบา ๆ  “โซฟาเคลื่อนออกจากที่ตั้งนะ พรมด้านใต้ก็ยับย่น…แล้วนั่นรอยขูดขีดอะไรบนหนังหุ้มเบาะ”

 

“ชิ…”  เจ้าชายเดาะลิ้น ก่อนจะชี้ราชองครักษ์  “ไม่ใช่ความผิดฉันนะ กลาดิโอ้ต่างหาก อยู่ดี ๆ ก็มาให้ซ้อมดาบในห้อง”

 

คนถูกกล่าวหาไม่สะเทือน  “ฉันจะไม่บุกมาถึงที่ ถ้านายไม่โดดซ้อม”

 

“โดดซ้อม…”  สายตาคมกริบของอิกนิสจับจ้องนักเรียนจอมขี้เกียจทันที

 

น็อคทิสรู้ตัวว่าพ่ายแพ้แล้ว…  “ขอโทษ…ก็วันก่อนมีเล่นกีฬาที่โรงเรียน ฉันเหนื่อยนี่นา”

 

“ไม่ใช่เหตุผลที่ดีเท่าไหร่เลยนะ”  ราชเลขาเดินตรงเข้าไปในครัว วางถุงกระดาษ เริ่มจัดข้าวของเข้าที่โดยที่ปากยังขยับไม่หยุด  “ฉันเข้าใจว่านายเหนื่อยนะน็อค แต่ถึงยังไงก็ควรจะบอกกลาดิโอ้ ไม่คิดบ้างเหรอว่านายทำให้เขาเสียเวลาโดยใช่เหตุที่ต้องรอนาย ควรจะมีความรับผิดชอบให้มากกว่า แล้วที่รู้สึกเหนื่อยนี่ เพราะตอนกลางคืนไม่ค่อยนอนหรือเปล่า เอาเวลาไปทำอะไรหมด เอกสารราชกิจที่ฉันส่งให้นายก็ไม่ค่อยอ่าน การบ้านล่ะ—–

 

“กลาดิโอ้……”  น็อคทิสพูดตัดคำบ่นยืดยาวของอิกนิส เขาเดินไปหาดาบไม้ขนาดยักษ์ที่อีกฝ่ายถืออยู่  “เอาดาบฟาดหัวให้ฉันสลบไปที”

 

แทนคำขอนั้น กลาดิโอ้ระเบิดหัวเราะอัดหน้าอย่างไม่มีความเกรงใจ เขายกมือขึ้นขยี้หัวเจ้าชายจนยุ่งเหยิง

 

“อิกนิส ฉันให้หมอนี่ซ้อมจนพอใจแล้ว” กลาดิโอ้ส่งยิ้มกว้างพร้อมคำขอร้อง  “นายปล่อยน็อคไปอาบน้ำนอนเถอะ เขาสำนึกผิดแล้วน่า”

 

คนถูกขออ้าปากเหมือนอยากจะเถียง แต่เมื่อเห็นสภาพอิดโรยของน็อคทิสแล้ว จึงได้แต่ถอนหายใจ  “…เอาเถอะ…แต่อาบน้ำเสร็จ ออกมาท่องจำประมวลกฎหมายใหม่ก่อนแล้วค่อยนอน”

 

“ขอ…รับ…เจ้า…นายยยย”  น็อคทิสปรือตา เดินโซเซหายเข้าห้องน้ำไป

 

เมื่อไร้เจ้าชาย…บรรยากาศในห้องก็เงียบสงบ

 

กลาดิโอ้อยากจะชวนคุย แต่เห็นว่าอิกนิสกำลังง่วนอยู่ในครัว เขาจึงเลี่ยงไปนั่งบนโซฟา…จากสมัยก่อนที่ราชเลขามักจะทำขนมมาให้น็อคทิสบ่อย ๆ และคำบอกที่ว่ามาทำกับข้าวให้ เขาจึงอยากเห็นอีกฝ่ายตอนทำอาหารสักครั้ง

 

แต่แล้วต้องผิดหวัง เมื่ออิกนิสหยิบสิ่งสุดท้ายออกมาจากก้นถุง…เป็นอาหารปิ่นโตสำเร็จรูป…เมื่อจัดวางเรียบร้อยพร้อมทานแล้ว ทำท่าจะเก็บของอย่างอื่นกลับ

 

“เฮ้!”  กลาดิโอ้เรียกไปโดยไม่รู้ตัว ยิ้มเก้อ ๆ เล็กน้อยขณะหาคำพูดต่อ “วันนี้…ไม่ทำอาหารเหรอ”

 

“ถ้าปกติก็จะทำ” อิกนิสตอบ “…แต่น็อคอยากกินเมนูของร้านนี้ เลยซื้อมาให้”

 

ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า แต่แววตาของคนตรงหน้าดูหงอยเหงาที่ไม่ได้ลงมือปรุงเอง

 

กลาดิโอ้เม้มปากลอบยิ้ม…รู้สึกว่าอีกฝ่าย…น่ารัก…

 

เมื่อเริ่มคุยได้แล้ว ไม่ควรปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป “นายมาหาเจ้าน็อคมันบ่อยเหรอ”

 

“…เจ้านั่น….”  คราวนี้สีหน้าของอิกนิสดูอึมครึมขึ้น “ปล่อยไม่ค่อยได้น่ะ เดี๋ยวนี้ชักเหลวไหลใหญ่แล้ว ไม่ได้สม— ”

“ไม่ได้สมเป็นเจ้าชายเลยสักนิด”  กลาดิโอ้ช่วยเสริมให้

 

นัยน์ตาสีฟ้าอมเขียวเหลือบมองคนพูด ก่อนจะอมยิ้มมุมปาก  “ใช่”

 

…ทำไมถึงได้….กลาดิโอ้สรรหาคำบรรยายสภาพจิตใจต่อคนตรงหน้าไม่ถูกแล้วในขณะนี้

 

กำลังปั่นป่วนได้ที่จนต่อบทสนทนาไม่ได้ อิกนิสก็เอ่ยขึ้นเสียก่อน  “น็อคอาบน้ำนานผิดปกติแฮะ”

 

“เหรอ…”  กลาดิโอ้ตอบรับ ก่อนจะฉุกคิดอะไรได้ “เดี๋ยวนะ เจ้านั่นน่ะเคย….”

 

ยังพูดไม่ทันจบประโยคดี ราชองครักษ์ก็ลุกขึ้น สาวเท้าตรงไปทางห้องน้ำทัน

 

และเป็นไปตามคาด กลาดิโอ้เกาท้ายทอยซึ่งไว้ทรงผมสั้นเกรียนดังแกรก ๆ  “เจ้าบ้านี่ หลับจริง ๆ ด้วย!”

 

อิกนิสตามมา จึงได้เห็นเจ้าชายนอนหลับอยู่คาอ่าง สภาพยังไม่ได้ถอดเสื้อผ้าหรือทำความสะอาดร่างกายส่วนไหน  

 

กลาดิโอ้เห็นสีหน้าบูดบึ้งของราชเลขา รู้ตัวว่าถ้าปล่อยไว้น็อคทิสคงชะตาขาด เขาจึงช้อนตัวขี้เซาขึ้นมาพาดบ่า รีบพาไปยังห้องนอน โยนลงบนเตียงทั้ง ๆ แบบนั้น…น็อคยังคงหลับสนิท

 

อิกนิสตามมาติด ๆ กำลังจะอ้าปากพูด แต่กลาดิโอ้ยกมือห้ามเอาไว้ ทำสีหน้าขอร้องแทนลูกศิษย์  “ปล่อยเขาไปเถอะ วันนี้ฉันผิดเองที่บุกมาบังคับให้เขาซ้อมจนหมดแรง”

 

นัยน์ตาใต้กรอบแว่นอ่อนลง ก่อนจะพยักหน้า สองคนจึงพากันเดินออกมาจากห้องนอนเงียบ ๆ

 

อิกนิสหยิบกระเป๋าเอกสารขึ้นมาถือ เพราะวันนี้คงไม่ได้ใช้งานแล้ว คว้ากุญแจห้องใส่กระเป๋ากางเกง ตรงไปยังประตูห้อง

 

“เดี๋ยว” กลาดิโอ้ตามมาทัน “ฉันกลับด้วย”

 

คนฟังทำหน้างงว่าทำไมต้องขอ แต่ก็ตอบรับ “อืม”

 

สองคนลงจากลิฟต์อาคารสูง เมื่อประตูเปิดออกกลาดิโอ้จึงสรรหาคำถามได้  “นาย…กลับยังไง”

 

“แท็กซี่” อิกนิสตอบสั้น

 

“กลับกับฉันไหมล่ะ” กลาดิโอ้ล้วงกุญแจรถออกมา “วันนี้ฉันเอารถมา”

 

“เอ๊ะ นายทำใบขับขี่แล้วเหรอ” รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฎบนใบหน้า “ของฉันปีหน้าถึงจะทำได้”

 

“ใช่ ไปประเมินฝีมือให้หน่อยได้ไหม” ขยิบตาแถมท้าย…ท่าพิฆาตที่ทำให้สาว ๆ ทั้งหลายกระโจนขึ้นตักมานักต่อนัก

 

แต่ต้องลุ้นผลลัพธ์เหลือเกิน เมื่อใช้กับอิกนิส กลาดิโอ้ยิ้มค้าง

 

ราวกับเวลาไหลอืดขึ้นหลายเท่าในที่สุดคนถูกถามก็ตอบ “ได้สิ เผื่อน็อคต้องอาศัยรถนายกรณีฉุกเฉิน”  

 

เยส…กลาดิโอ้ร้องในใจ

 

———

 

แม้จะยังอายุไม่มาก หากสวัสดิการและเงินเดือนของราชองครักษ์นั้นหรูหราใช่ย่อย รถสปอร์ตคันโตจึงเป็นพาหนะแรกที่กลาดิโอ้เลือกซื้อด้วยตนเอง แต่งสีน้ำตาลเข้มสลับขอบเงินทั้งคัน

 

อิกนิสแทบจมหายลงไปกับเบาะกว้างขวาง เขานั่งมองสองข้างทาง คุยกับเจ้าของรถบ้างสั้น ๆ เพราะไม่อยากรบกวนสมาธิของมือใหม่…ซึ่งเป็นเรื่องดี เพราะกลาดิโอ้นั้นเกร็งไม่น้อยกับประสบการณ์บนถนนจริง ขามาเขาไม่เกร็งเท่าขากลับ เหตุผลเพราะมีใครบางคนนั่งข้าง ๆ หากขับไม่ดี…รับรองติดลบ

 

ส่วนคนประเมิน ลอบขำในใจ อันที่จริงเขาไม่ได้เคร่งตามเหตุผลที่บอกไปก่อนขึ้นรถหรอก หวังจะให้คนขับผ่อนคลาย จึงชวนคุยเรื่องอื่น

 

“สะดวกดีนะ มีรถเป็นของตัวเองแล้ว”  

 

“ก็…ไม่เชิงหรอก ปกติฉันไม่ค่อยได้ขับไปไหน” โกหกคำโต แค่ออกรถวันแรก เบาะข้างก็มีสาวสวยนั่งแล้ว

 

“ฉันน่ะ อยากมีรถไวๆ” อิกนิสเปรย  “จะได้สะดวกขึ้น เวลาซื้อของเยอะๆ”

 

กลาดิโอ้ขำพรืด

 

อิกนิสเหล่มอง

 

“ไม่ได้ขำแบบตลกนะ…ขำเพราะ…สมเป็นนายดี”  คนขำรีบแก้ตัว

 

“อืม…” คนถูกขำพยายามปล่อยไป ยังไงก็อาศัยรถเขานั่ง

 

“จะว่าไป อยากไปไหนเป็นพิเศษหรือเปล่า” กลาดิโอ้รีบเปลี่ยนเรื่อง

 

“ไม่นี่ กะว่าจะกลับบ้าน—-”  พูดได้ไม่จบ เมื่อรถเลี้ยวไปในทิศทางที่ไม่ใช่ทางหลัก  “เฮ้ จะไปไหนน่ะ”

 

“ถ้าจะกลับบ้าน ไปกินข้าวกับฉันดีกว่า”  หน้าด้าน หน้าด้านมาก แต่ก็ดันหมุนพวงมาลัยไปแล้ว

 

“ไม่ได้บอกซักคำว่าจะไป”  อิกนิสเลิกคิ้วช้า ๆ

 

“ถ้าบอกนายก็ปฏิเสธน่ะสิ”  อันนี้หลุดออกไปจากใจคิดจริง ๆ การที่ต้องตั้งสมาธิทั้งขับรถและชวนคนข้าง ๆ ด้วยเนี่ย มันเหนื่อยสมองนะ

 

ผู้โดยสารทบทวนในใจว่าวันนี้ไม่มีธุระแล้ว จึงตอบรับ  “โอเค ไปก็ไป”

 

กลาดิโอ้ผิวปากหวืออย่างอารมณ์ดี…ตอนนี้แม้แต่แสงไฟจากป้ายร้านค้ายังดูเพลิดเพลินใจ…เขานึกได้แล้วหมุนพวงมาลัยออกห่างจากเมืองมากขึ้น พาอีกคนยังไปยังจุดที่สามารถเห็นตะวันตกดินได้ชัดเจนกว่าในเมือง

 

 อิกนิสทอดสายตาไปตามทิวทัศน์ ก่อนจะรู้สึกตัวว่าควรชวนอีกคนคุยบ้าง จึงถามพลางชี้ปุ่มบนแผงควบคุม   “รถคันนี้เปิดประทุนได้ด้วยเหรอ”

 

“ใช่แล้ว กำลังนิยม” กลาดิโอ้กดปุ่มทันที

 

กระจกทุกบานถูกลดลง หลังคาแยกออกจากกันแล้วพับเก็บอย่างนุ่มนวล ก่อนจะหายลับไปยังด้านหลัง

 

“เจ๋งดี”  อิกนิสเอ่ยชม  “เหมือนกับที่เคยเห็นเลย”

 

“นายเคยนั่งรถเปิดประทุนแบบนี้เหรอ”  กลาดิโอ้เลิกคิ้วสูง เขามั่นใจว่ารถรุ่นนี้ล้ำกว่ารุ่นทั่วไปแล้ว

 

“เคยสิ” เสียงนั้นรื่นรมย์  “ระบบเหมือนเรกัลเลีย”

 

เรกัลเลีย

 

รถของท่านเรจิส

 

กลาดิโอ้เงียบ…ตะกอนใจเมื่อเดือนก่อนถูกกวนขึ้นมาจนขุ่นข้น…เขาลอบมองคนข้างกาย…มองมือขาวที่กำลังปัดผมให้พ้นจากใบหน้า…อิกนิสในรถเรกัลเลีย…นั่งกับใครไม่ต้องเอ่ย

 

สายลมที่เคยพัดแรงค่อย ๆ อ่อนลงเมื่อรถชะลอเข้าสู่ข้างทาง…อีกไกลกว่าจะถึงที่หมาย แต่รถจอดแล้ว

 

อิกนิสเบิกตาขึ้นเล็กน้อย เมื่อคนขับหันมาเผชิญหน้ากับเขาทั้งตัว

 

“อิกนิส…คือว่า….”  กลาดิโอ้รู้สึกแหบแห้งในลำคอ…เหมือนสิ่งที่คาอยู่ในอกค่อย ๆ ดันขึ้นมา แย่งชิงอากาศและพื้นที่เปล่งถ้อยคำ  “นาย…กับท่านเรจิส”

 

ผิวที่ขาวราวกับเครื่องเคลือบเนื้องาม…ดูซีดเผือดลงไปเมื่อได้ยินคำถาม

 

“…วันนั้นสินะ….” อิกนิสพอจะระลึกได้ เขารู้สึกถึงท่าทีที่เปลี่ยนไปของเพื่อนไม่สนิทเช่นกัน…หากสิ่งที่ทำได้ มีเพียงการยิ้มบาง ๆ “…เป็นอย่างที่นายเข้าใจแหล่ะ”

 

“ทำไม…”  ทำไมต้องมายุ่งกับราชเลขา ทำไมต้องมายุ่งกับคนใต้บังคับบัญชา ทำไมต้องมายุ่งกับ…คนที่ได้ชื่อว่าเป็นเพื่อนสนิทเพียงไม่กี่คนของลูกชาย…ทำไมต้องมายุ่งกับเด็กหนุ่มอ่อนวัยกว่า…

 

ปลายนิ้วขาวดันแว่นขึ้น ซ่อนแววตาจากคนตรงหน้าแม้เพียงเสี้ยวนาที “เป็นหน้าที่ของฉัน…ราชเลขาต้องชำนาญการในหลายสิ่งและเกื้อหนุนเหนือหัวเสมอ”

 

“แต่นาย…ไม่ควรอยู่ในสถานะนั้น!” คำสุดท้ายเผลอกระแทกออกไปอย่างอัดอั้น

 

อิกนิสเลิกคิ้วช้า ๆ …

 

“แต่ท่านเรจิส…ไม่มีใครอื่น…”

 

ขอแค่มีสัมพันธ์กับคน ๆ เดียว จะเป็นใครก็ได้อย่างนั้นเหรอ

 

กลาดิโอ้รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งหน้าผากด้วยความไม่พอใจ

 

ความกดดันนั้น อิกนิสรู้สึกได้และหวั่นไหวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน…เขาอับอายที่ต้องเฉลยความสัมพันธ์ให้เพื่อนไม่สนิทรับรู้…และ…รู้สึกปั่นป่วน…รู้สึกผิดโดยไม่รู้สาเหตุ

 

“เรา…กลับกันดีกว่าไหม”  ราชเลขาวัยเยาว์หันมองไปทางอื่น แสร้งมองดินฟ้าอากาศ…หลบสายตาร้อนราวกับลวกผิวที่จ้องมองมา

 

เพราะเป็นถนนใกล้ทะเล จึงเกิดลมพัดกรรโชกมาวูบใหญ่ คอเสื้อเชิ้ตของอิกนิสขยับเคลื่อน เผยผิวที่ถูกบิดบังอยู่

 

มีรอยแดงจาง ๆ ประทับอยู่บนนั้น

 

กลาดิโอ้ยื่นมือออกไป สัมผัสรอยสีอ่อนบริเวณซอกคอคนตรงหน้า อิกนิสสะดุ้งเฮือก หากไม่อาจตอบโต้อะไรได้อีกแล้ว

 

เพราะร่างใหญ่โน้มเข้าไปหา บดเบียดจูบ คุกคามโดยไม่ให้ตั้งตัว

 

TBC

 

  • แง้ว…
  • อย่าเพิ่งคิดว่าท่านเรจิสเป็นคนเลวนะคะ…คือ…เป็นราชาที่ดีแหล่ะ กับอิกนิสแม้จะเกินเลย แต่ก็คงปฏิบัติด้วยแบบดี
  • อิป๊าสิ ที่อาจจะไม่ดี….
  • เปนชู้—
  • ฝ…ฝากติดตามต่อด้วยนะคะ ความสัมพันธ์ของคู่นี้จะพัฒนาไปเรื่อย ๆ มีสวิงสวายบ้าง แต่จบดี แฮปปี้แน่นอน TvT
Advertisements

Comments on: "[FFXV] Duties. – 2 (Gladio x Ignis)" (24)

  1. อ้อหอววววววววววว /ผมนี่ลุกขึ้นยืนบนโต๊ะ/
    ทำดีมากกลาดิโอ้ววววว ทำดียยยยยยยยยยยย 😭😭😭 สมแล้วที่เป็นผู้เชี่ยงชาญ หลอกเขาขึ้นรถแล้วปิดประตูตีแมว—
    ชอบการบรรยายเล็กๆน้อยๆเกี่ยวกับอิกกี้จังเลยค่ะ 😭 เห็นภาพหนุ่มเนี๊ยบผู้งดงาม อยากจะสิงกลาดิโอพุ่งไปขยำขยี้

    นึกภาพคิงเรจิสขับเรกาเลียพาอิกกี้มาเดท อ้อหอออออว เสี่ยกับเด็กเสี่ยจริงๆ ดีงาม //กลาดิโอบอก สรุปมึงเชียร์ใคร—

    • โอววววววว โอวเชียร์ใครกันแน่ โอววววววววว /เขย่าๆๆๆ ถามแทนกลาดิโอ้ให้ กร๊ากกกกก XD

      ตอนบรรยายอิกกี้นี่…พี่โคตรฟูลออฟเลิฟ อยากเจาะลึกทุกเม็ดไฝและขี้แมลงวันบนเรือนร่างแม่ แต่มันก็จะเวิ่นเว้อไป ถถถถถถถถ

      กลาดี้ ไม่ธรรมดาหรอก แม้จะหวั่นไหวแต่ก็รุกตรง กรั่กๆๆๆๆ

  2. ค.ค.คุณมาช่วยค่ะ เราเห็นด้วยกับกลาดิโอ้นะ คนอื่นมีตั้งมากมาย ทำไมต้องเลือกเพื่อนลูก….
    แล้วสกิลจีบสาว(?) นี่ไม่ธรรมดา ไหนบอกเกร็ง จีบลื่นปรีดๆ เลยนิ แหม๋
    แถมหมัดตรง รุกแรงอีก เอาสิ แม่ไม่หวั่นไหวให้มันรู้ไป

    • หรือราชาจะถือคติกินเด็กเป็นอมตะหรือเปล่าคะ—– #ม่ายยยย

      กลาดี้ไม่ธรรมดาจริงๆค่ะ ตอนเล่นเกมนี่ส่อความเจ้าชู้มากกกกก คุณแม่รับไม่ทันเยย 😍

  3. ป๊าทำได้ดีย์ /ยกนิ้วโป้ง
    แล้วก็เตรียมตัวรับกรรมด้วยนะคะ /บาย

    คือไม่รู้สิ อิกนิสนี่อะไรๆ ก็หน้าที่น่ะนะ กลาดิโอสำหรับเราดูเต็มไปด้วยอารมณ์ (ไม่ใช่ในแง่ว่าหัวร้อนนะ มาหลิงเข้าใจม้ายยย) มาผสมผเสปนเปกันแล้วก็อาจจะดี

    วูบนึงก็สงสารราชานะ แต่เราจะไม่ยกอิกนิสให้หรอกนะคะ!!!

    • ตอนหน้ารับกรรมแน่ค่ะ /อาดูร/ ยังไม่เกริ่นจีบไรเลย ฉกปากหม่าม้าแร้ววววว

      ฮันเหมมองเหมือนเก๊า ว่าคู่นี้ผสมกันลงตัว ฮาาา เสี่ยเรจิสคะ ปล่อยเขาไปปปปป

  4. เคย์ said:

    ป๊าาาา แย่งกลับมาให้ได้นะะะะ แต่ห้ามข่มขืนแม่นะะะะ ดูขนาดตัวด้วยยยยยยย เดี๋ยวแม่ช้ำๆๆๆๆ จำตีให้เลยเจ้ากอริลล่า
    #เอ๊ะนี่เชียร์อยู่ใช่ไหม 5555

    • หึ!!! ห้ามมมมม แม่ต้องได้รับการยกย่องบูชา ไม่งั้นอย่าหวังจะได้แอ้มมมมมม

      #ตอนนี้แทบจะเชียร์เด็จป๋ากันหมด #ออกมาสามประโยคถ้วนชนะป๊าแบบวินวิน

      • เคย์ said:

        เห้ยยย หนูยังเชียร์ป๊าอยู่นะะะะะะะ หนูชอบป้อจายอิตาเลี่ยนนนน โฮรลลลล//ซุกกล้ามป๊า

      • ป้อจายอิตาเลี่ยนรุกแรงใส่ขุ่นแม่ลาติน กรั่กๆๆๆ / อยากให้เขารักกันอย่างสมัครล่ะ แม้อิป๊าจะเบรกแตกอยู่ตลอดก็ตามมมม XD

  5. อหหหหหหหห ผมนี่เลือกเชียร์ไม่ถูกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    แทงฝั่งท่านเรจิสสสสสสสสสสส

  6. ราชาก็โอเคนะหนุ่มใหญ่
    หล่อ ใจดี สปอร์ต ลูซิส
    5555555555555
    ให้อารมณ์เด็กป๋าเด็กเสี่ยมาก
    มันก็เป็นไปได้อ่ะความใกล้ชิดของหน้าที่ด้วยก็สนิทสนมเกินเลย..อร้ายยย เขินอ่อววววว

    คุณพ่อจะทำไรคุณแม่ก็ตั้งสติบ้างเดี๋ยวคุณแม่ขวัญหนีดีฝ่อหมดนะพ่อ 55555

    • ฮืออออออ ท่านเรจิสนี่ ไม่ต้องห่วงค่ะ แทบไม่มีโอกาสชนะอ่ะ ฟฟฟฟฟ 555555 กลาดิโอ้ต้องพยายามหนักมากแน่นอนค่ะ X’D

  7. กลาดิโอ แกกกกกกก๊ รุกเร็วมากกกก5555555555
    วัยรุ่นใจร้อนจริงๆ ตอนแรกเห็นจะพาไปเดทมุ้งมิ้งนึกว่าป๊านางจะค่อยเป็นค่อยไปพิชิตใจเธอด้วยความอดทน ที่ไหนได้ /นี่เรากำลังคาดหวังอะไรกับกลาดิโอกันนะ(…)

    อ่านไปแล้วก็อินไปกะกลาดิโอจริงๆ ซิงโครในความรักหลงที่มีต่ออิกนิสเป็นล้นพ้น มันเห็นแล้วมันทนไม่ด้ายยใช่มั้ยคะป๊า

    มามโนต่อยอดแล้วนึกขำเลยว่าเพราะงี้สินะป๊าถึงได้ดูอารมณ์ดีจัดข้าวจัดของเตรียมออกเดินทางจากลูซิส(ตามในprologue)ขนาดนั้น อิกนิสจะพ้นเงื้อมมือเสี่ยแล้วสินะ555555

    • คุณแจนไม่ควรคาดหวังความละมุนมุ้งมิ้งกับผู้ชายที่ใส่เสื้อไม่ติดกระดุม ตะลอน ๆ ไปทั่วดินแดนนะคะ X’D

      ใช่ ๆ เก๊านี่ด้วยความรักหม่าม้ามาก เลยเห็นทุกอย่างปิ๊ง ๆ รอบตัว ฮืออออ กลาดี้ต้องเห็นแบบเดียวกับเราแน่เลยค่ะ #มโนแรงงง

      นอกจากดี๊ด๊าออกจากเมือง คาดว่าตอนเรกัลเลียพัง ป๊าแอบสะใจแน่นอน…

  8. […] : 1 / 2 / 3 / 4 / […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: