macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

[YOI] Addicted. (Otabek x Yurio)

 

Macholu

 

PWP แบบอ่อนๆค่ะ…(///__///

 

ในโลกนักเลง บุหรี่คือเครื่องประดับ

 

ทว่า ในโลกของนักกีฬา บุหรี่คือของต้องห้าม

 

เพราะอยากเป็นนักเลงหรือยังไง นักกีฬาทีมชาติรัสเซียถึงสูบบุหรี่โดยไม่คำนึงถึงผลเสียของมัน

 

…และเป็นหน้าที่ของ ‘เพื่อน’ ที่จะต้องเตือน

 

“ยูริ…”  

 

โอตาเบคทักเมื่อมาถึงระเบียงของสนามซ้อม อากาศหนาวเย็น ลมพัดควันบุหรี่สะบัดเป็นเส้นพลิ้วไหว โอบรอบเส้นผมสีทองของยูริ…ดูเป็นภาพเหนือจริงสมกับฉายาแฟรี่ของเจ้าตัว

 

“ไง…”  คำทักที่เคยมีรอยยิ้ม ตอนนี้ไม่มีแล้ว…ดูเหมือนจะไม่พอใจอะไรอยู่ จึงคลายเครียดด้วยของบั่นทอนสุขภาพ

 

“นายเป็นอะไรไปหรือเปล่า” การอ้อมค้อมไม่ใช่นิสัยของหนุ่มคาซัคสถาน

 

“……”  ยูริโอะเหลือบมอง ก่อนจะเบนสายตาออกไปไกล “…เปล่า…”

 

โอตาเบคถอนหายใจ เดินเข้าไปใกล้แล้ววางมือลงบนบ่าเล็ก  “…ที่พลาดไปตอนซ้อมคงไม่ได้ทำให้นายคิดมากใช่ไหม”

 

“พลาดแค่นั้นใครเขาคิดมากกัน” เสียงหัวเราะดูแปร่งเมื่อผ่านควันระคายคอ

 

“แล้วนายสูบบุหรี่ทำไม” เช่นเคย คำถามตรงไปตรงมา

 

บุหรี่บนริมฝีปากขยับเล็กน้อย…ยูริโอะหันมาทั้งตัวในคราวนี้

 

“โจทย์ของ FP คราวหน้า…คือ ‘เสพติด’ น่ะ” คีบบุหรี่ออกมาถือด้วยท่านักเลง ซึ่งไม่เข้ากับปลายนิ้วเรียวเล็กเลย “ถ้าพูดถึงเสพติด…ก็ต้องเป็นพวกยาหรืออะไรประมาณนี้ไม่ใช่เหรอ”

 

โอตาเบคอึ้งไปหลายอึดใจ  “…เสพติดไม่จำเป็นต้องเกี่ยวกับของมึนเมาสักหน่อย”

 

“แล้วเกี่ยวกับอะไรล่ะ”  คิ้วบางขมวดยุ่งเหยิง

 

“อาหาร กิจกรรม สิ่งของ…หรือเสพติดทางความรู้สึกอะไรแบบนั้น”  อธิบายพลางยกมือขึ้นลูบท้ายทอย ก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าอีกคนไม่เลิกทำหน้ายุ่ง “เช่น…บางคนบอกว่าเป็นพวกเสพติดการจูบ”

 

“เห? จูบเนี่ยนะ” คนฟังทำหน้าไม่เชื่อ จังหวะนั้นเองที่เผลอทำเถ้าบุหรี่หล่น กางเกงฝึกไม่ได้เป็นผ้าหนานัก แม้จะไม่ทะลุแต่ก็ร้อนวาบจนสะดุ้ง

 

โอตาเบคตกใจหน้านิ่ง รีบยื่นมือไปปัดสะเก็ดไฟออกให้อย่างทันที เขาสำรวจว่าอีกฝ่ายไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรด้วยการลูบไปมา….

 

“เอ่อ….”  ยูริโอะหน้าร้อนวาบ ร้อน…ร้อนยิ่งกว่าต้นขาที่โดนลวกเสียอีก

 

“อ๊ะ ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว” กระแอมในลำคอ เหมือนเรียกสติตัวเอง

 

“อื้ม ไม่เป็นอะไร…”  ทวนคำทั้งที่ไม่จำเป็นด้วยความเก้อเขิน ทว่า…เรื่องที่จะคุยต่อก็ชวนอายไม่แพ้กัน “…เสพติดจูบเหรอ ไม่เคยคิดมาก่อนเลยแฮะ”

 

“ลองไหม”

 

“หา? …ก็น่าลองนะ”  ยูริโอะเม้มปาก “แต่…แย่หน่อย ฉันไม่มีแฟน”

 

“สาว ๆ ที่รุมล้อมนายล่ะ” โอตาเบคเลิกคิ้วสูง

 

“ยัยพวกนั้น…แฟนคลับนะ จะไปทำไรแบบนั้นด้วยได้ไงเล่า” ส่ายหน้าอย่างสิ้นหวังก่อนจะจรดบุหรี่ชิดริมฝีปากอีกหน

 

จังหวะเดียวกับที่โอตาเบคยื่นมือมาหา…แวบแรกยูริโอะนึกว่าจะถูกแตะใบหน้า หากโอตาเบคทำเพียงแค่ใช้สองนิ้วคีบมวนบุหรี่ แย่งจากมือแล้วดีดทิ้งไปลงถังขยะพอดิบพอดี

 

อยากจะท้วงหรอกนะ ยูริโอะคิด แต่หมอนี่มันเท่เกินไปจนเผลอมองค้าง…

 

“บุหรี่ไม่เหมาะกับนักกีฬา นายไม่ควรทำลายปอดตัวเอง” แม้จะไม่ได้ดุ แต่เสียงต่ำ ๆ ก็ชวนให้เชื่อฟัง  

 

“รู้แล้วน่า…”  คนอยากเสพติดเบ้ปาก

 

“ถ้าอยากลอง…”  ปลายประโยคแผ่วไป ก่อนเสียงจะกลับมาสม่ำเสมออีกครั้ง “ลองกับฉันไหมล่ะ”

 

ยูริโอะทำตาโต  “ลองอะไร”

 

“จูบ ว่าจะทำให้เสพติดได้จริงรึเปล่า” โอตาเบคมองมาตรง ๆ ไม่หลบสายตา

 

“…กับ….กับนาย”  ถามอีกครั้งด้วยเสียงสั่นนิด ๆ

 

คำถามกลับนั้นมั่นคงกว่า “ตกลงหรือไม่ตกลง”  

 

…คำตอบคือการพยักหน้าเงียบ ๆ

 

———

 

แน่นอนว่าแม้จะเป็นเพียงการทดลอง แต่จูบกันตรงระเบียงสนามคงไม่ใช่เรื่องควรทำ

 

ดังนั้น เมื่อการซ้อมประจำวันจบลง โอตาเบคจึงพายูริโอะไปห้องพัก เพื่อจะ ‘ฝึก’ อีกอย่าง

 

หลังมื้อเย็นที่พยายามทำตัวเป็นปกติ โอตาเบคจึงเริ่มต้น…เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินตรงไปหาอีกฝ่าย

 

“พร้อมนะ” ถามด้วยเสียงเบากว่าปกติ

 

ยูริโอะทำตาโต ก่อนจะรีบหยิบบางสิ่งออกมาจากกระเป๋า “เดี๋ยว! ขอแปรงฟันก่อน”

 

โอตาเบคอึ้ง ก่อนจะนึกตามว่าพวกเขาเพิ่งทานอาหาร…  “โอเค ฉันก็ควรแปรงด้วยสินะ”

 

ระยะเวลาแห่งความประหม่าจึงยืดยาวออกไป และเปลี่ยนสถานที่ จากโต๊ะกินข้าวมาเป็นห้องน้ำ…สองคนยืนแปรงฟันคู่กัน อย่างกับโรงเรียนประถม

 

โอตาเบควางแปรง แล้วหันเข้าหาอีกคน เขยิบเข้าใกล้

 

ยูริโอะรีบถาม  “ด…เดี๋ยว ที่นี่เลยเหรอ”

 

“มัวแต่ย้ายไปมา ไม่ได้ทำกันพอดี”

 

เพราะหน้านิ่งมาตลอดจึงดูไม่ออกว่าอีกฝ่ายจะรีบร้อนขนาดนี้ ยูริโอะแปลกใจ หรือเพราะอยากทดลองให้มันเสร็จ ๆ ไปเลยรีบ แต่ก็ไม่ติดใจถาม เพราะสติทั้งหมดใช้ไปกับการทำใจไม่ให้ตื่นเต้นเกินเหตุ

 

ส่วนสูงที่ห่างกันไม่มากทำให้แค่โน้มคอลงมา ริมฝีปากของโอตาเบคก็จ่ออยู่กับริมฝีปากสีอ่อนแล้ว…ลมหายใจที่ไล้ผ่านผิวหน้ากันเบา ๆ นั้นเจือกลิ่นมินต์ของยาสีฟัน

 

“เอาล่ะนะ…” โอตาเบคถาม

 

ขนาดนี้แล้ว อยากทำให้เสร็จ ๆ ไปไม่ใช่เหรอไง แล้วยังจะถามอะไรอีก ยูริโอะที่เป็นฝ่ายตั้งรับตลอดเริ่มฉุนขึ้นมา จึงเป็นฝ่ายยื่นหน้าเข้าไป…ชนปากตัวเองเข้ากับปากอีกฝ่าย

 

แล้วรู้สึกโดนใจ เมื่อได้เห็นโอตาเบคทำตาโตแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ยูริโอะบดริมฝีปากมากกว่าเดิม นี่เหรอจูบ…มันเพลินตรงไหนกัน ทำไมในหนังถึงดูเคลิ้มกันนัก

 

แล้วต้องสะดุ้งวาบ เมื่อลิ้นร้อน ๆ ของโอตาเบคพยายามแทรกเข้ามาระหว่างกลีบปาก จุดที่ถูกเลียเหมือนโดนไฟฟ้าช็อต…แต่ไม่เจ็บปวด กลับทิ้งความรู้สึกวาบหวามแล่นไปทั่วตัวแทน

 

และเมื่อเผยอปากด้วยความตกใจ อีกฝ่ายจึงรุกรานเข้ามาเต็มที่ ทั้งดูดดุนลิ้นเล็กและโลมเลียด้านใน…จุดหลังฟันหน้า…ยูริโอะไม่เคยรู้มาก่อนว่าเมื่อถูกสัมผัสแล้วจะสยิวซ่านแทบบ้า…

 

ความหวามไหวทำให้ต้องหลับตาหนี…แต่กลับรู้สึกถึงทุกอย่างได้แจ่มชัดกว่าเดิม…เสียงครางต่ำในลำคอของคนตรงหน้า ฟังคุกคามและเท่อย่างน่าเจ็บใจ โอตาเบคกอดเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ ฝ่ามือที่กึ่งลูบกึ่งบีบเคล้นช่วงเอวนั้น…เหมือนอีกฝ่ายกำลังห้ามใจไม่ให้ทำร้ายเขา

 

จูบ….ทำให้มึนเมาจริง ๆ ด้วย…หัวหมุนจนรู้สึกเหมือนจะเป็นลม ยูริโอะชกหน้าอกของคนตรงหน้าเป็นการเตือนว่าให้พอ

 

“…เป็นยังไง” โอตาเบคถามเมื่อถอนริมฝีปากออก…เหมือนอดใจไม่ไหวจึงจูบเบา ๆ ซ้ำอีกครั้ง ใบหน้าแดงจัดเหมือนออกกำลังมาเป็นชั่วโมงทั้งที่ความจริงเวลาผ่านไปไม่ถึงห้านาที

 

ฝ่ายยูริโอะ อาการหนักกว่า…ทั้งใบหน้าและผิวกายที่แดงจัด แข้งขาอ่อนยวบจนอาจจะลงไปกองกับพื้น ถ้าไม่มีแขนของอีกฝ่ายรวบกอดไว้  “ยังไงเหรอ…..สุด ๆ เลย เชื่อแล้ว ฉันเชื่อแล้ว…”

 

คำตอบนั้นทำให้คนฟังยิ้มอ่อนโยน “ดีกว่าบุหรี่เยอะ”

 

“อืม…”  ยูริโอะจับริมฝีปากตัวเอง…ตอนสูบบุหรี่เขารู้สึกเพียงรสเผ็ดซ่า แต่จูบให้ความรู้สึกรุนแรงกว่านั้นเยอะ…

 

…ปลายนิ้วเล็กถูกดึงออก แทนที่ด้วยจูบวาบหวามอีกครั้ง

 

“แย่แล้ว….” โอตาเบคถอนหายใจ ริมฝีปากยังคงคลอเคลียไม่ห่าง “ดูเหมือนฉันจะเสพติดแทน”

 

“…เจ้าบ้า”  ไม่นึกว่าคำด่าแรกจะได้ใช้กับเหตุการณ์นี้ ยูริโอะหัวเราะออกมา

 

ใบหน้านั้นทำให้คนถูกว่ามองค้าง…แววตาสั่น…ยูริโอะสบตาแล้วสะท้านตาม…อีกแล้ว…ท่าทางแบบนี้เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

 

“ยังมีอีกอย่างนึง…อยากให้นายลอง”  โอตาเบคเอ่ยช้า ๆ

 

ประหม่า แต่อยากรู้ไม่แพ้กัน  “…อะไร…”

 

“เสพติดแฟน”

 

หัวใจของยูริโอะคงใกล้ระเบิดเต็มที มันเต้นแรงจนแผ่นอกของอีกคนที่แนบอยู่ยังรู้สึกได้

 

“ตกลง…หรือไม่ตกลง…”

 

คำถามเดิมของโอตาเบคกลับมาอีกครั้ง

 

และเมื่อคำตอบคือการพยักหน้าเพียงเบา ๆ จูบร้อนแรงจึงตามมา…

 

พวกเขาเสพติดกันและกันเสียแล้ว

 

-END-

 

  • โฮววววว ลังเลมากว่าคู่นี้ควรจะเริ่มเรื่องจากตอนเป็นเพื่อนหรือแฟน คือถ้าเพื่อนคงต้องเกริ่น แต่ถ้าแฟนก็พอร์นได้เลย—-  แต่…สุดท้ายก็ชอบคสพ.ที่พัฒนาจากเพื่อนไปเป็นแฟนมากกว่าค่ะ (///___///
  • ใน YOI นอกจากคู่บ้าออฟฟิเชียล คู่ซึงจูจู ก็มีคู่ลูกสาวและเขยคาซัคนี่ล่ะค่ะที่เราชอบแบบหนัก ๆ ฮาาาา
  • อีกคู่ที่ชอบแต่ไม่ค่อยได้กรี๊ดคือ คริสกับแฟนของเขา แต่…เนื่องจากไม่รู้ชื่อแฟน เลยเขียนลำบากค่ะ กร๊ากก ไว้ว่าง ๆ จะเขียนฟิคจั่วหัว ผัวคริส x คริส แล้วกันนะ X’D
Advertisements

Comments on: "[YOI] Addicted. (Otabek x Yurio)" (11)

  1. maprang said:

    โฮรกกกกกกกกก /////////////////////// เขินแทนเลยค่ะะะ ฮืออออ น่ารักทั้งคู่เลยยยยยยยยยยย

    • ขอบคุณค่าาา ฮูววววว รักใสๆ(?) จากเพื่อนเป็นแฟน มาโชชอบมากเลยค่ะ ❤

  2. snow_curse said:

    คุณมาโชเขียนแต่แพริ่งที่เราชอบทั้งนั้นเลยยยยยยยยยย ดีต่อใจมากๆเลยค่ะ //////////////////

    • แอร๊ยยย ยินดีที่ชอบเหมือนกันนะคะ กอดๆๆ (- -,,

  3. Sirizx said:

    “ตกลงหรือไม่ตกลง” ประโยคนี้บ่งบอกความเป็นโอตาเบคที่สุดเลยแงงงงงงงง ทั้งขำทั้งก๊าววววววว
    นึกภาพยูริโอะทะเล่อทะล่าขอแปรงฟันแล้วน่าร้ากกกกกกก

    • ประโยคประจำตัวอฟช.เลยค่ะ ก๊าวววว ❤

      แปรงฟันอ่ะดีแย้ว รักษาสุขภาพปาก ลมหายใจสดชื่น จะได้จูบนานๆ (///___/// 💋

  4. พูดไม่ออก บอกไม่ถูก คือดีงามทุกอย่างงงง ฮืออออออออออ ;///////////;

  5. ต้องปรึกษากันก่อนว่าจะแปรงฟันก่อนจุ๊บทุกรอบแบบนี้ไม่ด้ายยยยยยยยย มันคิลมู้ดดดดดดดดดดดดด

    • กรั่กๆๆๆๆๆๆ คิลมู้ดคืองานของเราาาาาาาาาาาาา XD

  6. Patchan said:

    น่ารักมากกกกก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: