macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

Archive for April, 2017

[EHW AU]การเวก

การเวก

macholu



ตัวละคร ‘การ’ ของ kidkyan / ตัวละคร ‘เจ้าคุณ’ ของ macholu


เป็น AU จากคอมมู EHW ที่เคยเล่นด้วยกัน เอามาแปลงเป็นแนวไทย ๆ + Shapeshifter ค่ะ (ดู talk ช่วงท้ายได้เพื่อความเข้าใจเนื้อหา แต่ควรอ่านก่อนไม่งั้นสปอยด์นะะะะะ)


อัพจากมือถือ ถ้าตัวอักษรอ่านยากไปบอกได้นะคะ จุ๊บ



                                                   NSFW






การเวกเอย…ข้ามภูผาเมฆา…เล่าลือกันว่าเจ้ากินฟ้าดื่มฝน

เจ้ารู้คำเขาอ้างหรือไม่…รู้หรือเปล่าว่าตนรอดชีวิตได้โดยไร้อุปถัมภ์


เจ้าไม่มีวันรู้


เจ้าจักไม่มีวันรู้…


                                                                ———

บ่าวไร้เสียงคลานเข่าเข้าหานาย นัยน์ตาซีดจางของมันสั่นไหวด้วยเกรงจะต้องโทษ…โทษที่มันไม่รู้ต้องรับด้วยเหตุใด หัวก้มต่ำแทบติดไม้กระดานเรือน เผลอวางมือทับปอยผมขาวโพลนละพื้นอยู่หลายหนจนเจ็บแปลบ


เจ้าคุณที่เรียกหามันกำลังถือกล้องยา…โลหะสีทองสะท้อนแสงเทียนวาววาม แต่กลับไม่มีควันออกมาให้สูบ


“การ…”  นายเอ่ยเรียกนามบ่าวด้วยเสียงนุ่ม “เอ็งจะโง่เง่าอีกนานแค่ไหน…ไม่เงยหน้า เอ็งจะรู้ได้เมื่อใดว่าควรรับใช้อะไรข้า”


หัวที่ก้มต่ำสะดุ้งตามเสียง แทนที่จะเงยหน้า มันกลับชำเลืองตาแทน เมื่อเห็นว่ากล้องยาเจ้านายไร้ไฟ บ่าวตัวขาวโพลนจึงรีบคลานมาใกล้ รับกล้องยาไปจ่อเข้ากับเปลวเทียน ก่อนจะส่งคืนให้


หากเจ้าคุณไม่รับยาไปสูบ กลับหัวเราะเสียงเบา  “ข้าสอนเอ็งแล้วไม่ใช่เหรอ จุดยาสูบเสร็จแล้วให้ทำอะไร”


บ่าวตัวสั่น…ประหม่า ไม่กล้า ไม่อาจเอื้อม…


แขน ‘ข้างเดียว’ ของเจ้าคุณจึงยื่นลงมา คว้าต้นแขนเล็กเอาไว้ ฉุดให้มันลุกขึ้นยืนอย่างเสียไม่ได้ ก่อนจะดึงให้มันนั่งลงบนตักนายเหนือหัว


“จะต้องสอนอีกกี่ครั้งว่าข้ามันคนมือเดียว หากมัวแต่ถือกล้องสูบคงไม่ต้องทำสิ่งอื่น” สั่งสอนพลางตบบั้นท้ายเบาๆ…ก่อนจะกดนิ้วขยุ้มลงไปอย่างมันมือ


บ่าวเผลอขบฟัน มันสะดุ้งเมื่อนึกได้ว่าควรทำหน้าที่ จึงประคองกล้องยาจรดริมฝีปากผู้เป็นนาย ให้สูบควันไฟเข้า และถอยออกเมื่อถอนหายใจยาว…มันเฝ้าสังเกตอาการ ว่าเหนือหัวของมัน วันนี้จะอารมณ์ไหน


หากนายอารมณ์ดี มันจะสบาย

หากนายอารมณ์ร้าย…นั่นขึ้นอยู่กับคำถาม


มันไม่อยากให้นายถาม…เพราะมันไม่เคย ‘ตอบ’ ได้อย่างใจนายต้องการ


เจ้าคุณนั้นรูปงาม…แต่นัยน์ตาคมปลาบและริมฝีปากคมกริบที่เหยียดออกยามยิ้มนั้น…ทำให้มันทั้งวาบหวามและหวาดกลัวเสมอ


เพราะรอยยิ้มเจ้าคุณมักมาพร้อมคำถาม เช่นครั้งนี้…


“เอ็งพูดได้หรือยัง…”


สันหลังมันเกร็งแข็งทันที ปากเม้ม…และส่ายหน้า หูมันฟังออก ตามันอ่านเป็น มือมันเขียนได้…สิ่งเดียวที่มันบกพร่องไปคือวาจา


มัน ‘เคย’ พูด …แต่นั่นก็เนิ่นนานเสียจนมันยังจำเสียงตนเองไม่ได้ และมันจะไม่มีวันพูดอีก

ไม่มีวัน


รอยยิ้มของนายจางลง…เมื่อใดที่เป็นเช่นนั้น มักจะต่อด้วยคำเอ่ยอ้าง


“เอ็งรู้หรือไม่ ว่าบ่าวคนอื่นในเรือนมันบอกว่าเอ็งแอบไปพูดกับคนนอกเรือน…”

มันส่ายหน้าปฏิเสธคล้ายคนขลาดเขลา คำลือนั้นมันไม่เคยรู้ หากคำลือนั้นมันก็ไม่ห่างไกลสิ่งที่มันทำ…เพียงแค่มันไม่ได้พูดกับ ‘คน’


เพราะบ่าวตัวแข็งทื่อจนลืมหน้าที่ เจ้านายจึงต้องยื่นหน้าไปคาบกล้องสูบที่มันถือ…หน้าผากใหญ่เบียดกับแก้มนวลอย่างจงใจ…ขบขันกับท่าทางสะดุ้งสั่น…เจ้าคุณผ่อนลมหายใจออก ส่งควันขาวโปร่งเคล้าคลอไปทั่วใบหน้าขาวจัด


“เสียงลือมันเหมือนควัน…มีควันก็ต้องมีไฟ”  มือใหญ่ไล้ผิวเปลือยขึ้นลงเชื่องช้า จากสันหลังสู่สะโพกสลับไปมา…เนื้อบางสั่นพร่า…ก่อนที่ขนปีกสีขาวสว่างจะผุดแซมขึ้นมาเพราะเจ้าของร่างไม่อาจควบคุมไหว


ผิวกระสันจนเริ่มร้อน หากใบหน้าของมันซีดเซียวลง…มันกลัว…กลัวสิ่งที่จะตามมา


“การ…” เจ้าคุณกระซิบคล้ายกล่อม…ก่อนจะจิกก้านขน แล้วกระชาก  บ่าวสะดุ้งตาเหลือกโพลง ปากอ้าออกคล้ายกรีดร้องแต่ไร้เสียง


เจ้านายมองใบหน้าเจ็บปวดนั้นสลับกับเหลือบดูเส้นขนในมือ มันแปรสภาพจากสีขาวเป็นสีทองสุกวาวทีละน้อย ก่อนจะค่อย ๆ วางใส่กล่องบุผ้าข้างตั่งอย่างเบามือ


“ดื้อด้านเสียจริง” สุ้มเสียงผิดหวังเกินบรรยาย พลางขยุ้มขนกำใหญ่แล้วกระชากซ้ำ


เจ้าการบิดกายเร่าอย่างทรมาน น้ำตาทะลักหยดลงยังกล้องยา…นายโน้มหน้าลงมาสูบจากมืออันสั่นเทา ชิมหยาดน้ำเค็มปร่าแกล้มของเสพ…เหยียดยิ้มอย่างพอใจเมื่อรู้สึกถึงท่อนลำแข็งเกร็งเบียดชิดหน้าท้องแกร่ง


ในความทุรนทุรายของบ่าวนั้นมีความกำหนัดคู่ขนาน…เจ้าคุณเองก็ไม่ต่างกัน…ความใคร่นั้นเคล้าคลึงชิดบั้นท้ายทาสในเรือนอย่างแนบแน่น


เหนือหัวสูดยาเส้นเข้าลึกสุดลมหายใจ ก่อนจะเอ่ยเสียงต่ำ “…ข้าพอแล้ว…ตาเอ็ง ‘ดูด’ บ้าง”


บ่าวกะพริบนัยน์ตาเปียกฉ่ำ ก้มหน้าหลบอย่างฝืนใจ…หากมันจะทำอะไรได้นอกจากค่อยๆ ลุกขึ้นจากตักลงไปคุกเข่าบนพื้นเรือน…ปลดขอบโจงกระเบนนายออก แล้วครอบปากรอบลำลึงค์…มันไม่อยากดูด แต่นายทิ่มแทงรังแกปากมันจนแทบหายใจไม่ได้ และเมื่อคิดถึงสิ่งที่อาจเกิดต่อ มันจึงตั้งหน้าตั้งตาดูดกลืนอย่างเอาเป็นเอาตาย…อย่างไรก็ต้องดึงน้ำขมออกมาให้ทันก่อนนายเปลี่ยนใจ


เจ้าคุณมองบ่าวโง่เง่าพลางหัวเราะ…แล้วล้วงมือเข้าไปในโจงของร่างที่โก้งโค้งอยู่

“ข้าเบื่อปากบนของเอ็งแล้ว” นายแสยะยิ้มร้ายกาจ “เอาปากล่างดีกว่า ตอดแน่นดี”


มันคายสิ่งที่อมอยู่ออก…ตัวสั่นเทาขณะลงไปหมอบคลาน…เกือบจะดิ้นพล่านเมื่อนายคร่อมทับแล้วสอดร่างร้อนจัดเข้ามาจนสุดลำ…ไม่ทันได้พักหายใจก็ถูกกระทุ้งเข้าใส่จนหัวเข่าครูดไปกับพื้น


“ร้องสิ…ร้องออกมา”  เจ้าคุณเกลี้ยกล่อมเสียงเครือ หากรัวเอวเสียงดังสนั่น “ปากล่างเอ็งเคี้ยวข้ามันขนาดนี้ ทำไมปากบนเอ็งไม่ครางบ้าง”


มันไม่ตอบเช่นเคย สติจะฟังยังแทบไม่มี ทั้งหวาดกลัวและเกลียดชังตัวเองที่เสียวซ่านกับการทารุณ หน้าผากขาวเกลือกกลิ้งกับหลังมือตามแรงสะเทือน เอวแอ่นโค้ง ยกสะโพกขึ้นเสียดสวนอย่างไม่รู้ตัวราวกับติดสัด แล้วยิ่งร้อนร่านเมื่อเจ้านายเอื้อเฟื้อมือข้างเดียวมาชักรูดความใคร่ให้


ตอนที่มันถึงฝั่งอารมณ์ ตอนที่มันเกือบครางขึ้นมา…


เจ้านายคว้าขนปีกเต็มกำแล้วกระชากราวกับจะถลกหนังทั้งแผ่นหลังออก


ความใคร่ที่เสร็จสมผสมกับความเจ็บสาหัส……สติของมันหลุดลอยไปก่อนได้เปล่งเสียง

เจ้าคุณยังกระแทกใส่ร่างแน่นิ่งนั้นอีกหลายครั้งก่อนจะหยุดเกร็ง…น้ำรักราดเป็นทางเมื่อยันตัวกลับขึ้นไปนั่งบนตั่งเช่นเดิม


กระจุกขนปีกในมือแปรเปลี่ยนเป็นทองคำ…และถูกเก็บใส่ภาชนะรองรับอย่างมิดชิด…นัยน์ตาที่ยังเปี่ยมไปด้วยตัณหาเสมองเจ้าของปีกล้ำค่าที่สลบไป


…มัน…แอบมอบขนทองคำให้คนอื่น


นั่นทำให้เจ้านายโกรธจัด…เกลียดชัง…เพราะรู้ว่ามันกำลังจะหาทางหนี


…หึงหวง…จนอยากฆ่าให้ตาย


…ทว่า…


ยังรัก…จนไม่อาจตัดใจสังหาร


แขนเดียวที่เคยทำร้าย ค่อยๆ ช้อนร่างขาวโพลนขึ้นมาบนตั่ง…กกกอด…อ่อนโยนได้เพียงแค่ตอนที่มันไม่อาจรับรู้


มันไม่มีวันรู้


มันจะไม่มีวันรับรู้



-จบ-


  • การ คือ การเวก ค่ะ เป็นนกที่มีเสียงเพราะ ในเรื่องนี้ไม่ยอมเปล่งเสียงเพราะเกี่ยวข้องกับอำนาจวิเศษของเจ้าตัว ตามตำนานหิมพานต์ ขนของนกการเวกเป็นทองคำได้ด้วยนะ (- -,,
  • เจ้าคุณ ในเรื่องไม่ได้อ้างถึงนัก แต่ร่างจริงคือ ครุฑ ค่ะ ต้นฉบับตัวละครนี้แขนซ้ายด้วน เจ้าคุณเลยกลายเป็นครุฑด้วนไปด้วย (กร๊ากกกก)
  • นึกครึ้ม ๆ อยากแต่งไรไทย ๆ แฟนตาซีเพราะคุยกับคะแยนเจ้าของคาร์อีกคน
  • ก็เลยออกมาเป็นเรื่องนี้สั้นๆ
  • เท่านี้แหล่ะ บาย  #หนีกันเฉยเลย
Advertisements