macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

20170703 cover_BirthdayWishes

 

  • เล่มนี้น่าจะมีคนนกน้อยกว่า FFXV เพราะเอาไปมากกว่า เอิ๊กๆๆๆ 
  • เช่นเคยค่ะ ในเล่มเต็ม One Last Wish ก็จะมีเรื่องนี้แถมด้วย ,,- -,,
  • สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังนะคะชแตร์ของหญิงงงงง ❤ /ไม่กล่าวถึงพี่อพอลเลย—-

 

 

สำหรับเจ้าชายแห่งดาวตกผู้พเนจรไปในท้องฟ้าอย่างอิสระแล้ว ชแตร์รู้สึกอึดอัดเล็กน้อยเมื่อต้องอยู่ท่ามกลางกลุ่มคนจำนวนมาก…ในท้องพระโรงนี้ เหล่าเจ้าชายจากอาณาจักรต่างๆ มาชุมนุมกัน ถ้าเป็นเวลาปกติเขาคงจะแอบหลบออกไปแล้ว แต่ครั้งนี้ทำไม่ได้…เพราะตัวเขาเองคือต้นเหตุของการจัดงานครั้งนี้

 

“คุณชแตร์”

 

เจ้าหญิงแห่งทรอยแมร์ผู้เป็นศูนย์กลางของงานยิ่งกว่าตัวเขาเดินมาหา ชแตร์ยิ้มอ่อนโยนให้เธอ แล้วปั้นหน้าไม่ถูกเมื่อต้องรับเค้กรูปทรงดาวห้าแฉกมาถือ

 

“เค้กนี่ฉันกับคุณเบียคุโยช่วยกันทำ ไม่รู้จะถูกใจรึเปล่า” เจ้าหญิงยิ้มกว้างพลางจัดเทียนบางเล่มที่เริ่มเอียง  “ส่วนเทียนนี่…รู้ตัวอีกทีก็ปักเสียเยอะเลย แหะๆ”

 

ชแตร์มองจำนวนเทียนที่มากกว่าอายุเขาไปเป็นสิบเล่มพลางหัวเราะออกมาอย่างไม่ถือสา และยังแอบเห็นขนมเกล็ดน้ำตาลที่ใช้ตกแต่ง รู้สึกดีที่เธอไม่เคยลืมของโปรดของเขา

 

“ต้องอร่อยอยู่แล้ว”  เขาพยักหน้าให้เธอ “ขอบคุณมากนะครับสำหรับเค้กวันเกิด เรามาตัดแบ่งให้คนอื่นทานด้วยกันเถอะ”

 

“เดี๋ยวก่อนค่ะ!”  เจ้าหญิงรีบยกมือห้าม “คุณชแตร์…วันเกิดตัวเองทั้งที อย่าลืมอธิษฐานขอพรสิคะ”

 

“พรของผมน่ะมีไว้—“ ยังไม่ทันพูดจบดี มือขาวบางก็ยกขึ้นห้ามอีกรอบ

 

“พรของคุณชแตร์มีไว้ช่วยคนอื่นก็จริง แต่วันนี้เป็นวันพิเศษนะคะ” สาวน้อยยิ้มอ่อนโยน  “และไม่ใช่การขอพรโดยใช้พลัง…แต่ขอด้วยใจ ขอด้วยความหวังดีต่อตัวเองก็พอค่ะ”

 

ชแตร์อึ้งไป…ก่อนจะคลี่ยิ้มน่ามอง และตอบรับ “ตกลง”

 

“ดีจังเลยค่ะ” เจ้าหญิงคล้ายจะโล่งใจ เธอรีบบอกอย่างร่าเริง “ก่อนอื่นก็ต้องจุดเทียน เอ….อ๊ะ! คุณอพอลโล ช่วยหน่อยสิคะ”

 

ชื่อนั้นทำเอาชแตร์หุบยิ้มทันที

 

และเจ้าของชื่อที่เดินมาก็หน้าตึงไม่แพ้กัน “อะไร!”

 

“ช่วยจุดเทียนให้หน่อยค่ะ” คนไหว้วานบอกหน้าซื่อ

 

อพอลโลเกรี้ยวกราด “นี่เธอเห็นฉันเป็นอะไร ไฟแช็กเหรอไง!”

 

“…พรืด…”

 

เจ้าหญิงแห่งทรอยแมร์และเจ้าชายแห่งแฟลร์รูจ  หันไปทางต้นเสียงซึ่งน่าจะมาจากเจ้าชายแห่งมีเทียร์เวล

 

“….คันคอน่ะ” ชแตร์บอกพลางแสร้งทำเป็นสนใจเค้กในมือ

 

เสียง ‘เหอะ!’ ออกมาจากลำคออพอลโล เขาใช้พลังไฟดวงเล็กพุ่งไปยังเทียนบนเค้กที่อีกคนถืออยู่ ถึงจะบอกว่าไฟดวงเล็ก แต่ก็ยังร้อนจนชแตร์สะดุ้งเฮือก ได้แต่ตวัดสายตาเย็นชาใส่คนจุด

 

เจ้าหญิงแอบหัวเราะในใจ และก่อนที่สถานการณ์จะบานปลายไปกว่านี้  เธอจึงรีบดำเนินการต่อ “นาวิ ช่วยปิดไฟให้หน่อยสิจ้ะ”

 

“ขอรับบบบบ” นาวิที่ยืนอยู่บนเก้าอี้ใกล้กับสวิตซ์ไฟตอบ มือปุกปุยกดสวิตซ์  แสงสว่างดับหายไป เหลือเพียงแสงจากเทียนบนเค้กของชแตร์ที่ยังสว่างเรืองรอง

 

…ตอนนั้นเอง หูของนาวิกระตุก เจ้าตัวเบิกตาอย่างแตกตื่น ในห้องมืดสลัว“จ…เจ้าหญิงขอรับ! มูนโร้ดกำลังจะเปิด!”

 

เอ๋!!! ในเวลาแบบนี้เนี่ยนะ” สาวน้อยถาม และเมื่อเห็นประตูมิติกำลังเปิดอยู่ใกล้กับนาวิ เธอจึงรีบวิ่งไปหาพ่อบ้านตัวน้อยด้วยความรู้สึกที่ไม่อยากพลัดหลงจากกัน “นาวิ! ฉันกำลังไปหาแล้ว!”

 

เกิดความโกลาหลขึ้นในท้องพระโรงทันที ทุกคนพยายามเกาะกลุ่มกับคนรู้จักเอาไว้ ชแตร์มองตามหลังเจ้าหญิงแห่งทรอยแมร์ไป

 

พริบตานั้นเอง แสงจากมูนโร้ดก็สว่างจ้า!

…..

………………

…………………………….

รอบตัวกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง ชแตร์เปิดเปลือกตาขึ้นช้าๆ เมื่อไม่รู้สึกถึงแสงสว่างบาดตาอีกต่อไป…เขายังอยู่ที่เดิม แต่ทุกคนรอบข้างหายไปหมด…เหลือเพียงตัวเขากับเค้กรูปดาวที่เปลวเทียนยังคงอยู่iราวกับปาฏิหาริย์

 

“บ้าเอ้ย…แสบตาชะมัด”

 

ไม่สิ…เหลืออีกคน เจ้าชายแห่งดาวตกเพิ่งรู้สึกถึงฝ่ามือใหญ่ที่โอบรอบบ่าของเขาเอาไว้

 

“ทำไมนายถึงยังอยู่ที่นี่ล่ะ”

 

อพอลโลคิ้วกระตุก…พริบตาก่อนแสงประหลาดนั่นจะพาอีกฝ่ายข้ามมิติไปหลงอยู่ไหน เขาอุตส่าห์ช่วยคว้าเอาไว้….เขา! อุตส่าห์! ช่วยคว้าเอาไว้!

 

แต่ใครจะพูดออกไปตรงๆ  เขาปล่อยมือจากไหล่เล็ก เอ่ยเสียงต่ำ “จะไปรู้เรอะ ฉันไม่รู้ว่าใครอยู่ข้างๆ เลยรีบจับเอาไว้ก่อน”

 

ถึงตรงนี้ ชแตร์เป็นห่วงเจ้าหญิงขึ้นมา “…ไม่รู้ว่าเจ้าหญิงจะเป็นยังไงบ้าง ต้อง…ต้องรีบไปตามหา”

 

แต่อพอลโลหยุดคนที่ทำท่าจะออกเดินทั้งที่ยังไร้จุดหมายเอาไว้ “…นายรู้เหรอว่ายัยนั่นโดนประตูมิติพาไปที่ไหน…อีกอย่าง…ยังไงก็น่าจะปลอดภัย เป็นถึงเจ้าหญิงแห่งทรอยแมร์ผู้เดินทางผ่านมานับร้อยอาณาจักร”

 

ถูกอย่างอพอลโลว่า…ภายใต้ร่างเล็กๆ บอบบางของหญิงสาวนั้น เธอซ่อนความแข็งแกร่งเอาไว้ แต่ถึงอย่างไรเขาก็ยังกังวล…

 

“ก่อนทุกคนจะหายไป ฉันเห็นยัยนั่นกอดนาวิเอาไว้ แถมยังมีพวกอาร์วีและคนอื่นในคณะอยู่ใกล้ๆ ด้วย”

 

อพอลโลไม่เคยโกหก ดังนั้นชแตร์จึงเชื่ออีกฝ่าย

 

“ดีแล้ว…” เจ้าชายแห่งมีเทียร์เวลถอนหายใจ แววตาคลายความกังวลลง ประกายแห่งดวงดาวปรากฏชัดอีกครั้ง…ล้อกับแสงเทียนรำไรกลางห้องท้องพระโรงสลัว

 

….ว่าแต่…เอายังไงกับเค้กวันเกิดนี่ดีล่ะ

 

เจ้าหญิงแห่งทรอยแมร์ผู้ที่คะยั้นคะยอให้เขาขอพรก็ไม่อยู่แล้ว…ดังนั้นคงไม่เป็นอะไร ถ้าหากเขาจะเป่าเทียนไปเลยโดยไม่ต้องอธิษฐานอะไร

 

ชแตร์สูดลมหายใจเข้า ก่อนจะเป่าเทียนบนหน้าเค้ก…ยากเอาเรื่องเหมือนกันที่จะเป่ารวดเดียวให้ดับหมด เขาต้องสูดลมอยู่หลายหนกว่าท้องพระโรงจะตกอยู่ในความมืด

 

อพอลโลขยับมายืนอยู่ด้านหน้าตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้….อีกฝ่ายโน้มศีรษะลงมาใกล้

 

แล้วสูดลมหายใจ พ่นไฟใส่หน้าเค้กจนสว่างวาบ! ชแตร์แทบช็อก นี่ถ้าไม่เห็นว่าเป็นใคร เขาคงนึกว่ามังกรไฟบุก!

 

เทียนที่ดับไปแล้วหนึ่งรอบ กลับมาส่องแสงอีกหน

 

ชแตร์เม้มปากแบบไม่สบอารมณ์นัก เขาสูดลมหายใจลึก ฝืนตัวเองให้เป่ารวดเดียวจนเทียนดับหมด รอบกายมืดทันตา

 

เสียงสูดลมหายใจท้าทายตามมา อพอลโลพ่นไฟจุดเทียนซ้ำ สว่างวาบขึ้นมาอีกหน

 

วูบต่อมาเทียนดับ

 

วูบต่อมาเทียนติด

 

วูบต่อมาเทียนดับ

 

วูบต่อมาเทียนติด

 

วูบต่อมา—–

 

ไม่รู้สู้กันไปกี่ยก จนกระทั่งชแตร์เริ่มหายใจหนัก…สู้กันแบบนี้เขาหมดลมก่อนแน่นอน จึงจำใจเปิดปากพูด

 

“นาย…ต้องการอะไรกันแน่”

 

อพอลโลเดาะลิ้นเหมือนสั่งสอนเด็กไม่รู้เรื่อง “…ยัยนั่นบอกให้ทำอะไร”

 

เพราะอากาศเข้าปอดไม่เพียงพอ ชแตร์จึงหัวช้าไปหลายอึดใจ…ที่แท้อพอลโลยื้อเขาเอาไว้เพราะต้องการจะให้ขอพรก่อนเป่าเทียน

 

บ้าจริง…เรื่องแค่นี้เอง

 

“ไม่คิดบ้างเหรอว่าฉันอาจจะอธิษฐานในใจก่อนเป่า”  ชแตร์จ้องหน้าคนตัวสูงกว่า

 

“……” ดูเหมือนจะไม่ได้คิดถึงจุดนี้  อึดใจต่อมาอพอลโลก็ทำปั้นปึ่งต่อ “เฮอะ! ถ้าจริงใจก็พูดออกมาสิ! คิดในใจอะไรนั่นไม่ใช่หลักฐานที่ดีหรอกนะ”

 

บ้าจริง…เถียงกับหมอนี่ไปก็เหนื่อยเปล่า…

 

“ตกลง…” ชแตร์ที่เริ่มจะเหนื่อยแล้วตั้งใจทำตามขั้นตอนให้จบๆ ไป

 

….แล้วก็พบว่า การอธิษฐานเพื่อตัวเองนั้น ยากเหลือเกิน…

 

อพอลโลยืนมองคนเหม่อลอย…ก่อนจะถอนหายใจยาวเหมือนรำคาญ “…เก่งแต่เรื่องทำให้ความปรารถนาของคนอื่นเป็นจริง พอเป็นเรื่องของตัวเองกลับนึกไม่ออกซะงั้น”

 

ชแตร์ขมวดคิ้ว เถียงไม่ออก

 

เพราะเห็นใบหน้านั้นดูอมทุกข์ คนมองจึงอดไม่ไหว “…ไม่เห็นต้องคิดมากอะไรเลย เอาเรื่องง่ายๆ….เรื่องที่ไม่ต้องพยายามอะไรก็เกิดขึ้นได้”

 

และเพราะเสียงแนะนำนั้นไม่หยาบกระด้างชวนหาเรื่องเหมือนทุกครั้ง…ชแตร์จึงยอมโอนอ่อนตาม  “….แบบไหน…”

 

“ก็แบบ…ขอให้ได้อยู่ด้วยกันตลอดไป”  อพอลโลชะงัก แล้วรีบต่อ “กับคนที่นายต้องการจะอยู่ด้วย”

 

“อืม…” ชแตร์พยักหน้า ในห้วงคำนึงมีใบหน้าของเจ้าหญิงลอยผ่าน ครอบครัว…เพื่อน….และใครบางคน

 

อพอลโลลอบมองละอองดาวในดวงตาคู่นั้น…ก่อนจะตัดสินใจ ‘ช่วยเหลือ’

 

มือใหญ่ยื่นไปช่วยประคองเค้กวันเกิด ยกขึ้นสูงจนเจ้าของต้องเงยหน้ามองตาม เขาสบตากับอีกฝ่ายอย่างจริงจัง “พูดตามฉัน”

 

ชแตร์ที่เก่งทุกอย่างยกเว้นเรื่องคำพรของตนเองพยักหน้า เรื่องนี้ให้คนอื่นช่วยเหลือ ดูจะดีกว่าให้เขาคิดเอาเอง

 

เจ้าชายแห่งแดนดาวตกสบตาอีกฝ่าย…อาจจะเพราะแสงเทียนเต้นระริก แววตาของอพอลโลจึงวูบไหวเหมือนประหม่า…

 

“ขอให้”  เจ้าชายแห่งแดนสุริยันเอ่ยนำ

 

อีกคนเอ่ยตาม “ขอให้”

 

“พวกเราได้อยู่ด้วยกันตลอดไป”

 

“พวกเราได้อยู่ด้วยกัน—- เอ๊ะ….”

 

ชแตร์กะพริบตาปริบ

 

“เจ้าบ้า….” อพอลโลแยกเขี้ยว “ทำไมไม่พูดตามให้จบ!”

 

“ก็….” คนถูกดุยังอึ้งอยู่

 

ก่อนแก้มขาวจะขึ้นสีแดงเรื่อ…

 

ชแตร์เม้มปาก…ขมวดคิ้วเข้าหากัน “…ใช้คำว่า ‘พวกเรา’ ได้ยังไง นี่มันวันเกิดของฉันนะ”

 

“หนอย…ทีงี้ล่ะทำมาเป็นรู้สิทธิวันเกิด” นี่ถ้ามือว่างคงทำท่าอยากขยี้คนตรงหน้าให้เละ

 

ชแตร์หลุดขำเบาๆ เมื่อเห็นว่าใบหน้าของเจ้าชายแห่งไฟเริ่มมีสีเข้มขึ้นเพราะความประหม่า

 

…มือเย็นๆ ที่ประคองเค้กอยู่ เลื่อนไปวางซ้อนลงบนมือใหญ่อุ่นระอุแล้วเอ่ยคำอธิษฐานโดยไม่ให้เวลาอีกฝ่ายเตรียมใจ

 

“ขอให้ฉันได้อยู่กับอพอลโลตลอดไป”

 

จบคำนั้น พร้อมเป่าเทียนให้ดับลง…คำอธิษฐานในวันเกิดสมบูรณ์แล้ว

 

ในความมืดนั้นที่โอบล้อม ชแตร์ไม่เห็นใบหน้าของอีกฝ่าย

 

รู้เพียงแค่มือซ้ายของอพอลโลฉวยเค้กไปถือเอาไว้ ในขณะที่แขนขวาดึงร่างเขาเข้าไปกอด…

 

“เฮอะ…ก็รู้นี่ว่าควรจะอธิษฐานอะไร” น้ำเสียงเย่อหยิ่งนั้น กลบความดีใจที่แฝงอยู่ไม่มิด

 

“เพราะนายอยากให้พูดหรอกนะ…เลยกลายเป็นคำอธิษฐานของคนสองคนเสียอย่างนั้น”  แม้ว่าจะเป็นความปรารถนาในใจของเขาด้วยส่วนหนึ่ง

 

“…รู้จักเอาใจฉันขึ้นมาบ้างแล้ว” อพอลโลหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ก่อนจะก้มลงไปกระซิบข้างใบหู “…เก่งมาก ดาวน้อย”

 

ชแตร์หวิววาบกับคำเรียกขาน…ที่ปกติจะได้ยินแค่ยามที่อยู่กันเพียงลำพัง….บนเตียงอุ่น

 

“…เสียดายที่เค้กนี่ไม่ได้แบ่งคนอื่นเลย” คนเขินอายรีบเปลี่ยนเรื่อง และนึกเสียดายจริงๆ ตามกล่าว

 

“ไม่ต้องไปเสียดาย นี่มันเค้กของนาย” อพอลโลกดเสียงต่ำ…กำลังบรรยากาศดีแท้ๆ เจ้านี่ก็ยังจะคิดถึงคนอื่นให้เสียอารมณ์ “เค้กของนายก็คือเค้กของฉัน กินกันสองคนพอ”

 

“ขี้ตู่….” ชแตร์ถอนหายใจ “ของๆ ฉัน เป็นของๆ นายตั้งแต่เมื่อไหร่”

 

“แน่นอน” ตอบอย่างมั่นใจ “เพราะนายเป็นของฉัน ทุกอย่างของนายก็ต้องเป็นของฉัน”

 

ฟังแล้ว…ชแตร์รู้สึกอยากจะเสกดาวตกออกมา แล้วพาตัวเองหนีจากอ้อมแขนคนตรงหน้าเหลือเกิน

 

ความประหม่าทำให้เจ้าของวันเกิดเลือกจะทำเมินอีกฝ่าย นิ้วขาวแตะละอองน้ำตาลบนหน้าเค้กขึ้นมามอง ก่อนจะส่งเข้าปาก

 

ทว่าแม้แต่ความสนใจต่อเค้ก คนขี้ตู่ก็ไม่ยอมให้ชแตร์ทำตามใจ…ริมฝีปากร้อนผ่าวประทับจูบช่วงชิง…เลียชิมราวกับอิจฉา

 

และอพอลโลพบว่า…ริมฝีปากของดาวน้อยนั้นหวานล้ำยิ่งกว่าน้ำตาลใด…

 

HBD Ster.

Advertisements

Comments on: "[Yume100TH] Birthday Wishes. (Free paper #GameFestTH )" (3)

  1. อ่านจบละก็รู้สึก วันเกิดพี่พอลล่ะ 5555555 คนหล่อที่ถูกลืม

    งุยยยยยย ดาวน้อยยยย เรียกดาวน้อยแล้วชแตร์น่ารักขึ้นเป็นกองเลยค่ะ แอ๊ สองคนนี้ทำเป็นเถียงกันทะเลาะกัน แต่บนเตียงอุ่น(?)ก็ดูรักกันดีนี่นา ///_///

    พอดีลูอ่านตอนคุณมาโชกลับไปแล้ว เลยไม่ได้กระโดดข้ามโต๊ะไปกรี๊ดให้ฟังเลยค่ะ5555 น่ารักกกกก ชอบบบบ ดีต่อใจ วันนี้ฟิ๊นฟิน ได้ดมทั้งฟิตดาวน้อยและโดดาวน้อยของคุณมาโช แออออ

    ขอบคุณค่าาา

    • วันเกิดพี่พอลคืออัลไหลลล ไม่รู้จักกกก 555555

      แงงงง ดีใจที่ชอบนะคะ โฮวววว คู่นี้คือเถียงกันนอกห้อง แต่ง้องแง้งกันบนเตียงค่ะ เอิ๊กๆๆๆ ❤

      เสียดายที่ไม่ได้เมาท์กันเยอะๆ ค่ะ แงงงงง ไว้ต้องหาโอกาสมาเจอกันอีกนะะะะ (;///;

  2. แงงงง ลืมคอมเม้นต์อันนี้ น่ารักกก น่ารักจังเลยแงงงงงง
    กว่าจะเป่าเทียนดับได้แทบหมดลมแล้วมั้ยลูก 55
    พี่พอลคนขี้ขโมย ขโมยเค้ก ขโมยเจ้าของวันเกิดด้วยย
    (เห็นแก่ว่าทำดีแล้วเจ้าตัวดันไม่รับรู้จะยกโทษให้ก็ได้—)
    หญิงแมร์ผู้ถูกขัดจังหวะทุกเหตุการณ์ แต่ขอบคุณทีกล้องยังคงจับอยู่ที่สถานการณ์นี้นะคะ ก๊ากก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: