macho_luglio 's cargo, Mostly fanfictions.

Posts tagged ‘hiddlesworth’

[Hiddlesworth] – One shot : Hand to Heart.

[Hiddlesworth] – One shot : Hand to Heart.

Pairing : Chris X Tom 

หมายเหตุ : เนื้อหาในเรื่อง เกิดจาก “มโน” เท่านั้น ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์จริงใดๆทั้งสิ้น

เหตุการณ์มโนต่อจาก คลิปนี้ ค่ะ

ขอบคุณภาพประกอบจากพี่แตงกวา @sushi_kame ค่าาา XD

BX99Er1CEAAXw9j (1)

เสียงเคาะประตูเบาๆดังขึ้นพร้อมคำถาม “คริส…อยู่ไหม”

คริส เฮมเวิร์ธที่กำลังดื่มน้ำอยู่ในห้องพักของสตูดิโอยิ้มออกมา ก่อนจะเดินไปเปิดประตู  “ว่าไง ทอม”

“ก็…ไม่มีอะไรมากหรอก” ทอม ฮิดเดิลตันมีสีหน้าอธิบายยาก เขาถอนหายใจทีนึงก่อนพูดต่อ “แค่จะมาตกลงกันเรื่องเวลาอยู่ในระหว่างสัมภาษณ์ เรา…เอ่อ…ไม่ควรทำอะไรบ้าง”

คริสหัวเราะพรืดออกมาจนตาหยี  “อะไรกัน? ฉันไปทำอะไรผิดเหรอไง?”

คนถูกถามกัดปากนิดๆ  “…ตอนที่นายจับมือฉัน”

คำตอบนั้นทำให้คริสแย้ง “นายตีฉันก่อน นายเป็นคนเริ่มนะ มือก็ด้วย”

“นั่นแหล่ะที่ฉันจะมาบอก คือปกติถ้าฉันตีมือนาย นายแค่แบมือรับเฉยๆพอ เอ้า ลองดู”  ทอมเงื้อมือขึ้นเหมือนตอนอยู่ในรายการ  “แบมือๆ”

มือใหญ่หงายออก ยื่นไปตรงหน้า อีกฝ่ายฟาดมือลงไปเบาๆ เกิดเสียงแปะๆ  “ใช่ๆ นายแค่แบมือ แล้วก็…”

ยังไม่ทันจบประโยคดี คริสคว้ามือทอมเอาไว้เหมือนในรายการ

แต่มากกว่าเดิม เพราะเขายกมือนั้นขึ้นมาจูบเบาๆ

พอเหลือบตาขึ้นมองเจ้าของมือ เขาได้เห็นโหนกแก้มแดงจัด และสีหน้าที่คงไม่มีใครเคยเห็นในบทไหนมาก่อนแน่ๆ

“คริส….” เสียงเรียกชื่อครางในลำคอ เขาพยายามจะดึงมือออก ก่อนจะหัวเราะเมื่ออีกฝ่ายกัดมือเล่น “ห้ามเลยนะ แบบนี้ห้ามเล่นต่อหน้าสื่อมวลชนเด็ดขาด”

“งั้นนายก็ห้ามปิ๊งๆให้กล้องอีก รู้ไหมมันทำให้ฉันหึงคนดู” คริสขยิบตาล้อเลียน เอาหลังมือขาวมาแนบแก้มเล่น “แล้วจะห้ามอะไรอีก?”

“ห้ามแตะตัวฉัน ส่วนที่นอกเหนือจากแขนขาน่ะ…”  ทอมยกมือที่เหลือขึ้นเกาหัวอย่างประหม่า

“ส่วนไหน?” คริสถามด้วยดวงตาเจ้าเล่ห์ เขารู้อยู่แก่ใจ แต่รอให้ทอมพูด

“….นั่นแหล่ะ”  ทอมไม่ยอมตอบ

คริสหัวเราะ ก่อนจะจูบหลังมือซ้ำ…ค่อยๆลากริมฝีปากขึ้นไปตามแขนของอีกฝ่าย กดจูบแรงๆที่หัวไหล่…แล้วเคลื่อนไปงับหน้าอกใต้เสื้อเชิ้ตสีดำ

ทอมสะดุ้ง เอามือดันหน้าผากอีกฝ่ายไว้ “คริส! อีกแล้วนะ! ในรายการนายก็จับ”

“ตกลงเป็นตรงนี้สินะที่ห้าม นายไม่กล้าพูดเหรอไง” ริมฝีปากยังคงต่อสู้ พยายามฉกชิงหน้าอกที่มีมือของอีกฝ่ายปัดป้อง  “นิดหน่อยเอง นายมีปัญหาอะไรเหรอ”

“มีสิ…มีแน่นอน”  ทอมเอามือกุมหน้าอกตนเอง อีกมือโดนจับไม่ยอมปล่อย เขาเสียเปรียบสุดๆ “นายก็รู้…”

“…ขอดูหน่อยสิ” คนรังแกกระซิบแผ่วเบา แต่อีกมือออกแรงดึงมืออีกฝ่ายออก แล้วต้องอุทาน… “โอ้พระเจ้า…แบบนี้มีปัญหาจริงๆด้วย”

ลมหายใจร้อน ๆ ถูกพ่นออกมา คริสมองจุดแข็งเด่นที่ดันเสื้อเชิ้ตจนนูนออกมา…ดีที่เสื้อวันนี้เป็นสีดำ ถ้าเป็นสีขาวแบบที่อีกฝ่ายชอบใส่….อันตรายมากๆ

“หัวนมนายนี่อ่อนไหวเกินไปนะ…เป็นอย่างนี้เพราะถูกจูบมือ หรือถูกสัมผัสโดยตรงกันแน่”  เขาถามคนตรงหน้าด้วยเสียงไม่มั่นคงนัก…

และคำตอบที่ได้ ซื่อตรงเกินคาด  “แค่จับมือนาย…ก็หวั่นไหวแล้ว”

คริสหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที เขายืดตัวขึ้นเต็มความสูง ก่อนจะใช้หน้าผากโขกหน้าผากอีกฝ่ายเบาๆเป็นการลงโทษ…และปลอบประโลมด้วยจูบเล็มเลียที่ริมฝีปาก

“ต่อไปจะระวังนะ…และนายก็ไม่ควรใส่เชิ้ตขาวอีก ฉันไม่อยากให้หัวนมเจ้าเสน่ห์ของนายไปตัั้งให้ใครเห็น”

ทอมหัวเราะ จูบตอบ  “ขอคิดดูก่อนนะ สไตล์ลิสบอกว่าฉันดูดีในเชิ้ตสีขาวซะด้วย”

“นายดื้อเหรอ?”  คริสทำเสียงขู่แบบหยอกๆ “อยากโดน nail ไหม”

“นายจะตอกอกฉันด้วยด้วยตะปูยักษ์ที่ท่านลุงวีลี่ให้มาหรือไง?” คนถูกขู่แกล้งกลัว ส่ายหน้าไปมา

“ไม่ใช่อันนั้น….” คริสกระซิบเสียงต่ำ แล้วดันเป้ากางเกงตัวเองชนกับของอีกฝ่าย “nail ด้วยตะปูของฉันต่างหาก…มันเริ่มจะแข็งแล้วด้วยนะ”

(หมายเหตุ : nail มีความหมายแสลงว่า intercourse ได้ด้วยค่ะ)

ทอมหน้าร้อนผ่าวยิ่งกว่าเดิม เขาตีอกอีกฝ่ายรัวๆเป็นการลงโทษ ก่อนจะเหนี่ยวคอลงมาจูบแนบแน่นเนิ่นนาน….

“ไว้กลับบ้านก่อนนะ…”  เขากระซิบ…แน่นอนว่าได้คำตอบเป็นจูบของคริสคืนมา…

-End-

 แอบปล่อยของเบาๆ แฮร๊ยยยยยยยย ดูคลิปแล้วมันฟินจริงๆค่ะะะะะ (-q-,,

Advertisements

[Hiddlesworth] – 2nd Gear : Pits.

1st Gear : Quake.

[Hiddlesworth] – 2nd Gear : Pits.

Pairing : Chris X Tom 

Rate : NC

หมายเหตุ : เนื้อหาในเรื่อง เกิดจาก “มโน” เท่านั้น ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์จริงใดๆทั้งสิ้น

น้ำเย็นที่รินรดอยู่บนหัว ไม่ทำให้ความร้อนในร่างกายลดลงเท่าไหร่…คริส เฮมส์เวิร์ธ กำลังอาบน้ำสงบสติ

 

โอเค…มันไม่ง่ายเลยที่จะสงบ เพราะคำชวนทำเอาเตลิด แต่ว่า…พรุ่งนี้ไม่ใช่วันหยุดของทอม เขาไม่อยากเอาเปรียบ

 

เขาคิดดีแล้ว

 

โอเค…ยอมรับว่าเสียดาย แต่พูดไปแล้ว ต้องเป็นคำพูด!

 

ตอนออกจากห้องน้ำ เจ้าของห้องก็เปลี่ยนชุดนอนและอ่านหนังสืออยู่บนเตียงแล้ว ทอมไม่มีห้องนอนสำหรับแขก และพวกเขาก็ไม่เคยแยกเตียงกันนับตั้งแต่ ‘อะไรๆ’ มันเลยเถิด (ส่วน อะไรๆ ซักวันคงได้กล่าวถึง)

 

คริสทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงฝั่งซ้าย แรงสะเทือนเล่นเอาคนที่นอนอยู่ฝั่งขวาตัวเด้งขึ้นมา ทอมหัวเราะ ลุกขึ้นแล้วขยับมานั่งด้านหลัง ดึงผ้าขนหนูบนคอของคริสออกและเช็ดผมให้

 

“การถ่ายทำไปถึงไหนแล้ว” คนถามละเลงเส้นผมสีทองไปด้วย

 

“เรื่อยๆนะ ช่วงนี้พักซีนหนัก มาถ่ายซีนที่ไม่ต้องแอคชั่นอะไรมาก แต่ก็สำคัญเพราะเป็นซีนอารมณ์” คริสครางในคอกับการนวดคลึงศีรษะเป็นบริการแถม ความอบอุ่นจากปลายนิ้วทำให้รู้สึกดี…เขาชั่งใจซักพัก ก่อนจะถาม  “…สมมติว่านายเป็นนักแข่งที่รถมีปัญหา และต้องกลับมาพร้อมความพ่ายแพ้ที่ไม่เต็มใจ”

 

“แล้ว?” คิ้วเลิกสูงขึ้นอย่างสนใจ

 

“ถ้าเป็นนาย จะทำหน้ายังไงเวลากลับเข้าพิทส์”

 

สถานการณ์จำลองเกิดขึ้นในหัวของคนฟัง…ทอมเงียบไปซักพัก ก่อนจะตอบ “ขอโทษเพื่อนร่วมงาน”

 

คริสยิ้มให้กับคำตอบแรก…แน่นอน ทอม ฮิดเดิลตัน ไม่ได้มีแค่ความสุภาพ

 

“แล้วก็ต้องหาสาเหตุให้เจอ ว่าทำไมรถถึงมีปัญหา ฉันอยากเห็นกับตา”

 

คริสยิ้มกว้างให้กับคำตอบอีกหนึ่ง ใช่แล้ว…คน ๆ นี้สุภาพ แต่เกลียดความพ่ายแพ้เอาเรื่องเลยล่ะ เขานึกถึงตอนที่ออดิชั่นธอร์ขึ้นมา สายตาค้นหาว่า ทำไมเขาจึงได้รับเลือก เขาลืมไม่ลง

 

แต่ที่น่าประทับใจคือ พลาด แต่ไม่อาฆาต ทอมใจกว้างพอจะยอมรับความพ่ายแพ้…และไปชนะใจคนดูในบทโลกิแทน…เขาอยากแสดงกับอีกฝ่ายไปทุกเรื่อง เสียดายที่ Rush ไม่มีบทเหมาะสม

 

คริสถามต่อ เขาอยากฟังทุกคำตอบของทอม…อยากรู้ทุกเรื่องในใจ  “แล้วถ้านายเป็นคนที่รออยู่ในพิทส์ล่ะ”

 

คราวนี้คนถูกถามเงียบไปหลายอึดใจ

 

“กอดเอาไว้”  คำตอบเอ่ยเบาๆ ตามด้วยคำอธิบาย  “ไม่มีใครอยากแพ้…เขาคงไม่ต้องการรอยยิ้มปลอบใจ ไม่ต้องการสีหน้าโกรธเคือง…แต่ต้องการสัมผัสที่บอกว่า ‘ไม่เป็นไรนะ ฉันอยู่ข้างนาย’  ….ล่ะมั้ง”

 

คนถามหันมา สบตา “คนในจินตนาการของนายคือใคร?”

 

ทอมหัวเราะเบาๆ จริงใจ  “ตอนแรกคิดถึง เจมส์ ฮันท์….แต่อยู่ดีๆก็กลายเป็น คริส เฮมส์เวิร์ธ”

 

คริสหน้าอุ่นวาบขึ้นมา…ให้ตายเถอะ ทำไมคนตรงหน้าถึงชอบทำให้เขารู้สึกดีได้ไม่หยุดหย่อน เขาแกล้งเอาหัวโขกหน้าผากอีกฝ่าย ทอมเอามือกันเอาไว้ บ่นอู้อี้ว่าเดี๋ยวเถิกกว่าเดิม เขาขำออกมาก่อนจะโถมกอดคนตรงหน้าเอาไว้จนหงายไปบนเตียง

 

ทอมคือที่พักของเขาจริงๆ เหมือนพิทส์ที่พร้อมจะรับนักแข่งกลับมาพักผ่อน ไม่ว่าชนะหรือแพ้พ่าย

 

แขนอุ่น ๆ กอดตอบ โอบรอบแผ่นหลังหนา มือใหญ่แต่เรียว สางเส้นผมยาวระคอของคนนอนทับ สูดกลิ่นแชมพู…กลิ่นเดียวกับที่เขาใช้ประจำ และตกใจเมื่อถูกชิงจูบไปอย่างไม่ตั้งตัว

 

เขาตกอยู่ใต้เงาร่างของคริส แขนลูบโลมและลิ้นพัวพันก่ออารมณ์หวาม ทอมหันหน้าไปกัดเม้มใบหูและซอกคอแทน ถอนใจยาวเมื่อรู้สึกถึงความแข็งที่ดุนดันอยู่ตรงง่ามขา…เจ้ากระปุกเกียร์อันใหญ่ที่ไม่ใช่ของ F1 

 

“ไหนบอกคืนนี้จะไม่ต่อ…”  กระซิบแหย่ มือหนึ่งล้วงลงไปจับของอีกฝ่ายเอาไว้ แกล้งโยกเบาๆ  “เข้าเกียร์สอง กดหัวลงไปซะดีๆ”

 

คริสกัดกรามกรอด สะกดความพลุ่งพล่าน เข่นเสียงลอดไรฟัน  “…ขอโทษนะ ที่นายจับอยู่มันเกียร์ออโต้ ตั้งขึ้นอย่างเดียว กดลงไม่ได้”

 

จบคำ มือใหญ่ก็ดึงกางเกงนอนของทอมลง จับพับขาขึ้นในท่าเตรียมพร้อม อารมณ์ที่ปะทุทำให้ปลายท่อนเปียกลื่น คริสโยกตัวถูเข้ากับช่องทางจนร้อนแดง

 

ขาคนโดนถูเกร็งจิกผ้าปูเตียงแน่น เขาครางชื่ออีกฝ่าย เรียกร้องจูบของคนที่ก้มลงมาหา เอื้อมคว้าไหล่หนาแล้วกอดแน่น…โคนขาแนบชิดกันพร้อมความใคร่ที่สอดใส่เข้ามา…ยอดอกของทอมแข็งไม่แพ้ส่วนที่ตื่นตัว บดเบียดกับแผงอกกว้าง คริสรู้สึกตัวเองเป็นเครื่องยนต์ที่ใกล้ระเบิด ควบขี่ อัดกระแทกความรู้สึกทั้งหมดออกมาอย่างรุนแรง 

 

จนเมื่อทำร้ายร่างข้างใต้เสียชุ่มโชก ทุกอย่างจึงผ่อนคลาย…อ้อมกอดชื้นเหงื่อไม่น่าจะสบาย กลับให้สัมผัสหวานร้อนจนไม่อยากแยก…เหมือนรถแข่งหมดเชื้อเพลิง กลับเข้าอู่ ผ่อนแรง

 

เสียงหัวใจของทอมยังเต้นระรัว…ทั้งที่ควรอึดอัดเพราะถูกทับเอาไว้ แต่กลับรู้สึกแสนสบาย…อุ่นใจ นิ้วมือสางเส้นผมให้อย่างอ่อนโยน

 

คริสยิ้มออกมา…หลับตาลง พักผ่อนลงกับรังนอนของเขา…คนเดียว

 

-Fin-

จากเรื่องสั้น ก็เริ่มจะยาวขึ้นเรื่อยๆค่า…ถ้าเกิน 6 เกียร์รถปกติเมื่อไหร่ กลัวจะกลายเป็น 24 เกียร์ รถเกี่ยวข้าว orz

 

[Hiddlesworth] – 1st Gear : Quake.

[Hiddlesworth] – 1st Gear : Quake.

Pairing : Chris X Tom 

Rate : PG

หมายเหตุ : เนื้อหาในเรื่อง เกิดจาก “มโน” เท่านั้น ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์จริงใดๆทั้งสิ้น

มันเป็นช่วงที่ คริส เฮมส์เวิร์ธ ถ่ายทำ Rush ใน NY หมาดๆ…เขาไม่ลืมที่จะแวะมายังอพาตเมนต์ของทอม ฮิดเดิลสตัน เพื่อนรัก

คริสในสภาพผมยาวน้อยกว่าตอนที่เล่น Avengers ไม่เท่าไหร่นัก กำลังนั่งอยู่บนโซฟา หน้าทีวี หยิบพิซซ่าที่ทอมสั่งมาเข้าปากอย่างต่อเนื่อง

“อยู่ในช่วงจำกัดน้ำหนักรึเปล่า? ยังโปรโมทอยู่นะ” ทอมหัวเราะ เดินมานั่งข้างๆ

คนถูกถามกลืนของในปากลงคอดังเอื๊อก “ก็ใช่…แต่ขอสักหน่อยเถอะ ฉันต้องคุมน้ำหนักตลอดการถ่ายทำ เพื่อให้ลงไปนั่งในรถได้ ตอนนี้ขอกินบ้างเถอะ….อย่าพูดไปนะ”

“โอเค…” คนฟังหัวเราะออกมา ก่อนจะรินเบียร์แล้วยื่นให้ จังหวะเดียวกับเทรลเลอร์ Rush กำลังเล่นในโฆษณา “หรือว่าเอาแชมเปญดีกว่า? แบบในหนัง?”

“ฉันเอียนแชมเปญแล้วล่ะ” คริสหัวเราะตอบด้วยเสียงอู้อี้ คว้าเบียร์มาดื่ม ไล่อาการติดคอ “ในหนังมีฉากฉลองรับรางวัลด้วยแชมเปญตั้งเยอะ ว่าแต่ นายไปดูหรือยัง?”

“ก็…ว่าจะไปดูเร็วๆนี้แหล่ะ”  ตอบไม่เต็มเสียงนัก เพราะกว่าจะหาเวลาว่างได้ก็ยาก วันนี้เขาก็หยุดมาเพื่อรอรับคนที่บอกจะมาหา เท่ากับว่าวันหยุดน้อยลงไป  “แต่ไม่มีคนไปดูด้วย นายว่างไหม?”

“ให้ฉันไปดูหนังที่ตัวเองแสดง…”  เขาส่ายหน้าจนผมสีทองที่รวบไว้หลวมๆตกลงมาปอยหนึ่ง “แทบจะเบื่อรถแข่งเลยล่ะ แค่นึกก็เมื่อยก้น”

“ยังไง?”  ทอมตาวาวขึ้นมาด้วยความสนใจ หนังน้อยเรื่องที่จะถ่ายทำโดยมีรถเป็นองค์ประกอบ…แล้วนี่…รถ F1 ประสบการณ์ที่หาได้ยากยิ่ง

“ถึงฉันจะไม่ได้ขับรถจริงๆ แต่ก็มีบางช่วงที่ได้นั่งในรถที่สตาร์ทแล้ว หรือไม่ก็จำลองสภาพให้สั่นเหมือนกำลังขับจริงอยู่”  นักแสดงนำหันมาหาเพื่อน ดวงตาสีฟ้าเหมือนจะมีภาพตอนถ่ายทำพุ่งออกมา เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ “แรงสั่นสะเทือนของเบาะนั่ง นายต้องไม่เชื่อแน่ๆว่าจะรุนแรงได้ขนาดนั้น”

“รถไฟเหาะ?”  ทอมเริ่มเปรียบเทียบ

คริสส่ายหน้า ชูนิ้วขึ้นมา3นิ้ว แล้วหักลงไป1 ทอมเหลือโอกาสทายอีก 2ครั้ง

“รถไฟที่แล่นเร็วๆ?”

“แรงกว่านั้นเยอะ”  นิ้วถูกเก็บลงไป เหลือโอกาสครั้งเดียว

“….รถบัมพ์….?”  คำทายสุดท้ายไม่เต็มเสียง

“ออดดดดดด นายหมดสิทธิทาย ถ้าเป็นรถบัมพ์ ก็คงเป็นรถบัมพ์ที่วิ่งเร็วกว่ารถไฟมั้ง” เจ้าของคำถามยิ้มกริ่ม เหมือนถือไพ่เป็นประสบการณ์เหนือกว่า ซึ่งน้อยครั้งที่เขาจะมี…  “จังหวะและแรงสะเทือนที่เร้าใจขนาดนั้น ฉันอยากให้นายได้สัมผัสจัง”

“แล้วฉันจะไปแคสบทได้ที่ไหน เขาคงไม่สร้างหนังเกี่ยวกับ F1 กันบ่อยๆหรอกนะ”  ทอมหน้าหมองลงไปหน่อยขณะดื่มเบียร์หมดแก้ว

คริสนึกอะไรบางอย่างได้….

“ฉันจำลองสถานการณ์ให้นายได้นะเพื่อน”  เขาบอกอีกฝ่าย แล้วยิ้มออกมาเมื่อเห็นเส้นผมหยิกวูบไหวเมื่อเจ้าของหันมามองอย่างสนใจ

“ยังไงเหรอ?”  ทอมตาเป็นประกาย เหมือนเด็กที่กำลังจะรู้คำตอบของปริศนา

“อาจจะไม่เหมือนเปี๊ยบหรอกนะ…ก่อนอื่น นายลุกขึ้นยืน”  คนเฉลยสั่ง

ทอมลุกขึ้นตามนั้นแล้วมอง คริสตวัดขาขึ้นมาเหยียดยาวบนโซฟา เอนหลัง45องศาพิงท้าวแขนเอาไว้ด้วยท่วงท่าคล้ายตอนขับรถ F1 ทอมกำลังจะถามว่ายังไงต่อ อีกฝ่ายก็เอื้อมมาคว้าแขนเขาเอาไว้ ออกแรงดึงจนเซลงไปหา

“หันหลัง นอนทับลงมาบนตัวฉัน”

คริสบอกให้ทำตาม แต่ทอมรู้สึกเหมือนถูกบังคับมากกว่า เขานั่งลงทับหน้าท้อง อีกฝ่ายร้อง อุ๊ก! แล้วดันก้นให้ขยับลงไปอีก ขาใหญ่ๆตวัดขึ้นมาเกี่ยวกดให้สองขาของเขาแนบกัน…คริสบอกว่า จำลองให้เหมือนถูกบีบอยู่ในตัวถังรถ…ปลายเท้าของเขาวางอยู่บนหลังเท้าของคนขายาวกว่าพอดี

“มือนาย จะจับพวงมาลัยอยู่ประมาณนี้”  ร่างข้างใต้จับมือทั้งสองข้างของทอมมาประสานตรงหน้า ท่อนแขนใหญ่แนบชิด…คริสให้เหตุผลว่าเหมือนอยู่ในตัวถังรถเช่นเคย หลังเขาแนบไปกับแผงอกใหญ่และร้อน…เหมือนมีเครื่องยนต์อยู่ในนั้นจริงๆ

“แล้ว…แล้วไงต่อ….”  ทอมสับสน ตามการเคลื่อนไหวอีกฝ่ายไม่ค่อยทัน และแอบกลืนน้ำลายลงคอ

“เหยียบคันเร่งสิ…”  คริสกระดกปลายเท้าขวาขึ้นมาแทนคันเร่ง “แล้วเข้าเกียร์” เขาใช้มือขวาตนเองแทนกระปุกเกียร์ โยกไปมา

“อืม โอเค” คนถูกสั่งทำตาม รู้สึกงงๆ…และแปลกๆที่ถูกห่อหุ้ม ไม่สิ ถ้าให้เรียกตรงๆคือกอด…

“หลังจากนี้ เครื่องสตาร์ท!” คริสแกล้งเป่าลมข้างหูคนที่นอนทับ ก่อนจะสั่นตัวเองแรงๆให้สะเทือนไปถึงคนที่นอนทับ “แอ๋นๆๆๆๆ รถเข้าประจำที่”

ถึงตอนนี้ ทอมหลุดหัวเราะก๊าก เขาไม่คิดเลยว่าวิธีจำลองเหตุการณ์จะเป็นแบบนี้ “ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ โอ๊ยยยย คริสสสสส พอเถอะ!!!”

“ขึ้นรถมาแล้วลงไม่ได้นะครับนักแข่ง บรืนนนนนนน”  คริสแกล้งกระดกเท้าให้เหยียบอีก

ทอมหัวเราะจนน้ำตาจะไหล แต่ก็ยอมเหยียบคันเร่งออกตัว เขาขยับมืออีกฝ่ายไปมาเหมือนหักพวงมาลัย  “เข้าลู่ ไปได้!”

สัญญาณออกตัวดัง ร่างข้างใต้ก็สั่นตัวแรงขึ้น มีกระดกเอวใส่เหมือนรถขึ้นและลงเนิน หลุดขำออกมาบ้างเมื่อร่างในอ้อมแขนอุทานเมื่อโดนกระแทกเอว

ทอมนึกสนุก จึงยุ  “แค่นี้เองเหรอ? นี่เหรอแรงแล้ว?”

คนตัวใหญ่กระดกเอวขึ้นรัวๆ ดันจนหน้าท้องอีกฝ่ายลอยสูงขึ้นมา เขาเริ่่มหายใจแรง…เพราะเหนื่อย?

“ยังไม่เห็นแรงเลย??”  ทอมโกหก ทั้งๆที่เอวแทบจะหลุดจากขา “แรงอีก…คริส…แรงอีก”

ต้องการแกล้งอีกฝ่ายเลยยิ่งเย้าแหย่

โดยไม่รู้ว่า เสียงตัวเองที่ออกมานั้นสั่นเทาเพราะแรงกระแทก และยั่วแค่ไหน…

คริสสะดุดลมหายใจตัวเองดังเฮือก  รู้สึกว่าควรหยุด

แต่อารมณ์มันกระเจิงไปเสียแล้ว

เอวใหญ่อัดกระแทกร่างที่เหนี่ยวเอาไว้ เสียดสีเป้ากางเกงกับบั้นท้ายแรงๆ…มือที่เคยตั้งท่าเป็นพวงมาลัย ตอนนี้กอดรัดหน้าอกและไหล่อีกฝ่ายไว้แน่น เสียงของทอมสั่นพร่าอยู่ข้างหูพร้อมมือที่จิกลงบนแขนเขาอย่างห้ามปราม

แต่คริสรู้ดีว่าเขาหยุดไม่ได้…ความแข็งขืนบดขยี้เหมือนจะรุกรานเข้าไป…ติดแต่กางเกงผ้าของทั้งสองที่ยังสวมใส่อยู่

เสียงโครงโซฟาโยกคลอนเหมือนจะพังลงมา…เขาถึงจุด เมื่อสะโพกของทอมเบียดสวน กระแทกหา

การจำลองสถานการณ์จบลงด้วยเป้ากางเกงของใครบางคนที่เปียกโชก…

เขาเสร็จแค่ได้เสียดสี…เรื่องนี้ทำให้คริสอายอยู่ไม่น้อย…

“เกียร์น่ะ…มันอยู่ตรงระหว่างขาคนขับเหรอ”

เสียงหอบๆของทอม ฆ่าเขาได้ทั้งเป็น คริสซุกหน้าหนีลงกับโซฟา…ปล่อยมือและขาออกให้อีกฝ่ายเป็นอิสระ

“ขอโทษนะ….”  เขาบอกคนที่ลุกจากตัว ไปนั่งอยูท้ายโซฟา

ทอมเงียบอยู่หลายอึดใจ ก่อนจะกระซิบ…

“…นายไปอาบน้ำก่อนเถอะ….หลังจากนั้น….”

คริสผงกหัวขึ้นมามองทันควัน และเห็นภาพอีกฝ่ายถอดกางเกงออก…

“แล้วค่อยกลับมา…”  แววตากระดากอายหลุบลงต่ำ

คริสครางในลำคอ…รู้สึกเหมือนเครื่องยนต์ในกายจะติดอีกครั้ง  เขาเด้งตัวลุกไปอาบน้ำแทบจะทันที

-Fin-